เข้าสู่ระบบผ่าน

ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม นิยาย บท 383

เมื่อ​เห็น​อัน​ฉีหลิน​ระเบิด​ต่อหน้าต่อตา​ อัน​หลิน​ก็​หน้ามืด​ เกือบจะ​หมดสติ​

คน​ที่​เหลือ​ก็​หัวใจ​กระตุก​วูบ​ ต่าง​ก็​เบิกตา​กว้าง​

ทุกคน​ยัง​ไม่ทัน​ได้​ตั้งตัว​ก็​เห็น​สายฟ้า​สีทอง​ที่​ระเบิด​ กลายเป็น​ดวง​แสงพุ่ง​เข้าไป​ใน​ร่าง​ของ​อัน​หลิน​ จากนั้น​หลอม​เป็นหนึ่งเดียว​

อัน​หลิน​สั่นสะท้าน​ ความรู้สึก​ชาวาบ​แล่น​ริ้ว​ไป​ทั่ว​สรรพางค์​กาย​ ให้​ความรู้สึก​ผ่อนคลาย​ชอบกล​

“อัน​หลิน​ เจ้าเป็น​อย่างไรบ้าง​” ทุกคน​กรู​กัน​เข้ามา​ เอ่ย​ด้วย​ความสงสัย​

“ข้า​ไม่เป็นไร​ พูด​ให้​ถูก​ก็​คือ​ หลัง​เนื้อตัว​ชาวาบ​ก็​ไม่รู้สึก​อะไร​แล้ว​”

อัน​หลิน​โบกมือ​ปัดๆ​ บอ​กว่า​ไม่ต้อง​ห่วง​

สวี​เสี่ยว​หลาน​ยังคง​ไม่วางใจ​อยู่ดี​ “อัน​ฉีหลิน​น่าจะ​วิ่ง​เข้าไป​ใน​ตัว​เจ้าแล้ว​ เจ้าไม่รู้สึก​ถึงเขา​หรือ​”

อัน​หลิน​ครุ่นคิด​ จู่ๆ ก็​หวน​คิดถึง​ตอนที่​อาเจียน​อัน​ฉีหลิน​ออกมา​ เป็น​เพราะ​ใช้การสำรวจ​ภายใน​ตรวจสอบ​ทะเล​ปราณ​ของ​ตัวเอง​ เมื่อ​เป็น​เช่นนี้​ ข้อสันนิษฐาน​บางอย่าง​ก็​ผุด​วาบ​ขึ้น​ใน​ใจเขา​

เขา​เริ่ม​สำรวจ​ทะเล​ปราณ​ของ​ตน​ ดู​ว่า​ข้างใน​เกิด​การเปลี่ยนแปลง​อะไร​กัน​แน่​ จากนั้น​เหตุการณ์​ที่​ประหลาด​ก็​ทำให้​เขา​ตก​อยู่​ใน​ความ​เหม่อลอย​

ใน​ทะเล​ปราณ​อัน​กว้างขวาง​มีแสงทอง​จางๆ ฉาบ​ทับ​ทั่ว​ทั้ง​พื้นที่​

ทารก​ที่​เนื้อตัว​เป็น​สีทอง​อร่าม​ รายล้อม​ด้วย​กระแสไฟ​กำลัง​นอน​ไขว่ห้าง​หัวเราะ​ร่า​ใน​ทะเล​ปราณ​ กระเพื่อม​ไป​ตาม​คลื่น​ ท่าทาง​สบายใจ​เฉิบ​

จากนั้น​มัน​ก็​เริ่ม​แหวกว่าย​ เกิด​ละออง​น้ำ​ใน​ทะเล​ปราณ​เป็น​ระลอก​ๆ

อัน​หลิน​ “…”

“อัน​หลิน​เป็น​อะไร​ไป​”

เมื่อ​เห็น​อัน​หลิน​ทำ​หน้า​แปลก​ๆ สวี​เสี่ยว​หลาน​ที่อยู่​ข้าง​กาย​จึงเอ่ย​ถามเสียง​นุ่มนวล​

อัน​หลิน​เบ้​ปาก​ พูด​อะไร​ไม่ออก​

“คือ​…ทารก​ทอง​คน​นั้น​กำลัง​ว่ายน้ำ​ใน​ทะเล​ปราณ​ของ​ข้า​…”

เงียบ​ ทุกอย่าง​เงียบสงัด​

ทุก​ผู้​ทุกคน​มอง​อัน​หลิน​เงียบๆ​ กะพริบตา​ปริบๆ​

“อืม​ ทุก​คนฟัง​ไม่ผิด​ มัน​เป็น​เรื่องจริง​! ว่าย​ทั้ง​ท่า​กรรเชียง​ ท่า​กบ​ ฟรีสไตล์​ สนุก​เชียว​ละ​” อัน​หลิน​พูด​ต่อ​

เซียน​กระบี่​ห​ลิง​เซียว​ได้ยิน​ก็​เงียบงัน​ รอง​ผู้​อำนวย​กา​รอ​วี้​หัว​ได้​ฟังก็​กุมขมับ​

รอง​ผู้​อำนวย​กา​รอ​วี้​หัว​พูด​ด้วย​ความตกใจ​ว่า​ “ทะ​…ทะเล​ปราณ​ว่ายน้ำ​ได้​ด้วย​หรือ​ ไม่สิ ต้อง​บอ​กว่า​ทารก​ทอง​คือ​อะไร​ ทำไม​ถึงไป​ว่ายน้ำ​ใน​ทะเล​ปราณ​ได้​!”

อัน​หลิน​มอง​เซียน​สวรรค์​อวี้​หัว​ด้วย​ความขุ่นเคือง​ “ผู้อำนวยการ​ ตอนนี้​ท่าน​ควรจะ​ไข​ปริศนา​แทน​ข้า​ไม่ใช่หรือ​ ทำไม​ถึงมาย้อนถาม​ข้า​ล่ะ​”

รอง​ผู้​อำนวย​กา​รอ​วี้​หัว​ “…”

“เรียก​อัน​ฉีหลิน​ออกมา​อีก​ได้​ไหม​” เซียน​กระบี่​ห​ลิง​เซียว​ถาม

“เมื่อ​ครู่​ข้า​ลองดู​แล้ว​ สื่อสาร​ไม่ได้​…” อัน​หลิน​ถอนหายใจ​แล้ว​เอ่ย​ขึ้น​

“อืม​…ข้า​คิด​ว่า​อัน​ฉีหลิน​อาจ​เกี่ยวข้อง​กับ​พลัง​ส่วนตัว​ของ​เจ้า เจ้าลอง​กระตุ้น​พลัง​ของ​เจ้าก่อน​ดี​ไหม​ ลองดู​ว่า​จะสัมผัส​ถึงการ​มีอยู่​ของ​อัน​ฉีหลิน​ได้​ไหม​” เซียน​กระบี่​ห​ลิง​เซียว​แนะนำ​

อัน​หลิน​ตาลุ​กวาว​ นี่​เป็น​วิธี​ที่​ดี​!

จากนั้น​ก็​เป็นความ​เงียบ​อัน​ยาวนาน​อีกครั้ง​

“อัน​หลิน​เป็น​อย่างไรบ้าง​” เซียน​กระบี่​ห​ลิง​เซียว​อด​ถามไม่ได้​

ใบหน้า​ของ​อัน​หลิน​ฉาย​ความ​เก้อเขิน​ “จะเรียก​พลัง​ของ​ตน​ออกมา​อย่างไร​”

เซียน​กระบี่​ห​ลิง​เซียว​ตัว​เซ มอง​อัน​หลิน​อย่าง​หมด​คำพูด​

รอง​ผู้​อำนวย​กา​รอ​วี้​หัว​พูด​อย่าง​จริงใจ​ว่า​ “พลัง​ส่วน​ตน​เป็นการ​สะท้อน​ถึงมรรค​ของ​ผู้​บำเพ็ญ​เซียน​ เจ้าเพียง​กระตุ้น​มรรค​คติ​ของ​ตัวเอง​ ก็​จะปล่อย​พลัง​ออกมา​ได้​”

มรรค​คติ​เหรอ​ กระอักกระอ่วน​แล้ว​แบบนี้​ เรา​ไม่มีกึ่ง​แปลง​จิต​เลย​ด้วยซ้ำ​ จะเอา​มรรค​คติ​มาจาก​ไห​น.​..

มีพลัง​ส่วน​ตน​ย่อม​อวด​ความเท่​ได้​ แต่​สำหรับ​คน​ที่​เน้น​การใช้งาน​แล้ว​ หนทาง​การก้าวหน้า​ พลัง​ต่อสู้​ยาก​ประสบ​ภัยอันตราย​ สอง​อย่างนี้​ต่างหาก​ที่​สำคัญ​ที่สุด​

อัน​หลิน​มอง​เจ้าอัปลักษณ์​แล้ว​พยักหน้า​ “เจ้าพูด​ถูก​ หนทาง​ต้อง​สร้าง​ด้วยตัวเอง​ ข้า​สุดยอด​มานาน​ปานนี้​แล้ว​ เชื่อ​ว่า​จะไป​ได้​ไกล​บน​เส้นทาง​ของ​ความ​สุดยอด​ได้​ไกล​ยิ่งขึ้น​ แปลก​ไป​หน่อย​แล้ว​จะทำไม​ สำเร็จ​ได้​ก็​เพียง​พอแล้ว​! ข้า​จะไม่หมดอาลัยตายอยาก​เพราะ​เรื่อง​นี้​เด็ดขาด​ ต่อให้​จะไม่มีหนทาง​ข้างหน้า​ ข้า​ก็​จะบุกเบิก​เส้นทาง​ใหม่​!”

เขา​สงบสติอารมณ์​อีกครั้ง​ จุดไฟ​ต่อสู้​ขึ้น​มาใหม่​ เริ่ม​มองดู​ระบบ​ของ​ตัวเอง​

อัน​หลิน​ตัดสินใจ​ขอ​ดู​สักหน่อย​ว่า​ การ​เลื่อน​สู่ระดับ​ต่อไป​ต้องการ​เงื่อนไข​อะไร​

กด​แถบ​พลัง​ยุทธ์​ เนื้อหา​ตรงนั้น​มีการเปลี่ยนแปลง​แล้ว​

‘ระดับ​แปลง​จิต​ขั้น​กลาง​ บรรลุ​เงื่อนไข​ เพิ่ม​น้ำหนัก​ของ​อัน​ฉีหลิน​หนึ่ง​กิโลกรัม​’

อัน​หลิน​ “…”

อะไร​กัน​ แม้แต่​ระบบ​ก็​ยอมรับ​แล้ว​เหรอ​ว่า​ทารก​สายฟ้า​สีทอง​ประหลาด​นั่น​ชื่อ​อัน​ฉีหลิน​!

อัน​หลิน​กุม​หน้าอก​ รู้สึก​เหมือน​จะกระอัก​เลือด​

ฮ่าๆ ๆ เรา​นี่​มัน​สุดยอด​จริงๆ​…คนอื่น​แปลง​จิต​ทั้ง​ฝึก​จิต​ หลอม​แก่นแท้​ หยั่งรู้​วิถี​

ส่วน​เรา​น่ะ​เหรอ​ ต้อง​เลี้ยงลูก​หรือ​อย่างไร​!

เลี้ยงลูก​ก็​เกิน​พอแล้ว​ แต่​ใครก็ได้​บอก​ฉัน​หน่อย​ว่า​ควร​เลี้ยง​ทารก​สีทอง​นี่​อย่างไร​ ฉัน​ไม่มีน้ำนม​เสียหน่อย​!

ต่อให้​มี เขา​ก็​ไม่ดื่ม​นี่​นา​!

อัน​หลิน​ดู​ภารกิจ​ระบบ​ด้วย​ความ​เงียบงำ​อยู่​นานสองนาน​

ผ่าน​ไป​ครู่หนึ่ง​ เขา​ก็​สำรวจ​ทะเล​ปราณ​อีกครั้ง​อย่า​งอด​ไม่ได้​ เพื่อ​ดู​อัน​ฉีหลิน​สักหน่อย​

ดูเหมือน​ทารก​สีทอง​จะพักผ่อน​พอแล้ว​ ยืน​อยู่​เหนือ​ทะเล​ปราณ​ สอง​ขา​กาง​ออก​ ของเหลว​สีทอง​ไหล​ลงมา​ตาม​ง่ามขา​ กลายเป็น​สายน้ำ​หยด​ลง​ทะเล​ปราณ​ดัง​โกรกกราก​

อัน​หลิน​ “…”

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม