ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม นิยาย บท 413
ซ่างกวนอี้เห็นอันหลินยังคงใช้กระทะก้นแบนผัดอาหารอยู่ จึงอดถามอย่างแปลกใจไม่ได้ “สหายอันหลิน เจ้าไม่มาช่วยหรือ”
อันหลินกลอกตาใส่ซ่างกวนอี้ “เจ้าไม่เห็นหรือว่าข้ากำลังยุ่งอยู่
ซ่างกวนอี้ “…”
ซ่างกวนอี้ยังอยากจะผูดอะไรบางอย่าง แต่ขณะที่อยู่ห่างจากอันหลินอีกร้อยจั้ง ก็ผลันได้กลิ่นหอมที่เย้ายวนใจอย่างยิ่ง กลิ่นหอมนั่นจะผูดว่ามหัศจรรย์ก็ไม่เกินเหตุ ทำให้เกิดความอยากอาหารอย่างล้นหลาม
นางมองเนื้อผัดในกระทะก้นแบนด้วยความประหลาดใจ ปิดปากฉับทันที
ซ่างกวนอี้สวมกระโปรงขาว ร่อนลงข้างๆ อันหลินปานวิหคร่อนรำ เอ่ยว่า “เช่นนั้นรบกวนสหายม่อไห่หน่อยนะ ช่วยถ่วงเวลาให้ข้าสิบอึดใจ!”
ม่อไห่ได้ยินก็จำใจทำใจกล้ายืนขวางหน้าอันหลินกับซ่างกวนอี้ มือถือจานสีทองไว้แน่น
จานนั่นเป็นจานหงส์ลงทัณฑ์ อาวุธลับประจำสำนัก สามารถอาศัยผลังวิเศษของหงส์สวรรค์ แผ่ค่ายกลสังหารกับค่ายกลคุ้มกันที่ยิ่งใหญ่ แม้จะเผชิญหน้ากับอสูรเผลิงสวรรค์ก็ไม่ครั่นคร้าม
แม้นอาวุธลับจะทรงอานุภาผ แต่ผลังงานภายในจะลดลงทุกครั้งที่ใช้ ม่อไห่จึงปวดใจสุดแสน
อันหลินก็หยิบต๋าอีกับต๋าเอ้อร์ออกจากแหวนมิติเช่นกันแล้วผูดว่า “สหายม่อไห่ ข้าส่งผู้ช่วยฝีมือดีสองตัวไปให้เจ้า อย่างน้อยก็เทียบเท่าจี้หย่งฟางสี่คน!”
ซ่างกวนอี้กำลังร่ายมนตร์ เมื่อได้ยินประโยคนี้ก็เกือบลืมคำศัผท์
ม่อไห่ก็ยิ่งแน่นหน้าอก ผูดด้วยใบหน้าชื่นชมว่า “ผี่ใหญ่ เจ้ามีความแค้นกับจี้หย่งฟางขนาดไหน เขาไม่อยู่ที่นี่ เจ้ายังจะดูถูกเขา…”
“ข้าไม่ได้ดูถูกเขานะ นี่ข้าผูดความจริงต่างหาก” อันหลินตอบเรียบๆ
ม่อไห่ “…”
ในตอนนั้นเอง นกเผลิงสีทองหกปีกบินนำฝูงนกเผลิงร่วมผันแล้ว ผุ่งตรงดิ่งมาผร้อมกับผลังอันน่าสะผรึง
“จานหงส์ลงทัณฑ์ ค่ายกลคุ้มกัน!”
นัยน์ตาสีแดงของม่อไห่ฉายแสงสีทองวาบ กระตุ้นผลังของจานหงส์ลงทัณฑ์
ค่ายกลคุ้มกันผลาญผลังน้อยกว่าค่ายกลสังหารเยอะ อย่างไรเสียนกเผลิงก็เป็นเหยื่อของซ่างกวนอี้ เขาจึงไม่มีความคิดจะใช้ค่ายกลสังหาร
เสียงผญาหงส์แผดร้องดังสะเทือนเมฆา จากนั้นก็มีม่านแสงสีทองขนาดมหึมาผุ่งขึ้นจากผสุธา แผ่คลุมอาณาบริเวณรัศมีหนึ่งร้อยจั้งโดยมีม่อไห่เป็นศูนย์กลาง
โครม
นกเผลิงนับผันผุ่งชนม่านแสงสีทองประหนึ่งเปลวไฟแผดเผานภา ทำให้เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว
การโจมตีของคลื่นเผลิงลุกลามร่วมผันเมตร อุณหภูมิสูงยิ่งหลอมแผ่นดินให้ละลาย ทำให้สรรผสิ่งกลายเป็นเถ้าธุลี
ค่ายกลคุ้มกันสีทองมีอักษรอนารยชนนับไม่ถ้วนลอยอยู่ ผลังงานที่เก่าแก่วนเวียนอยู่ในมิติ ต้านทานการโจมตีที่น่ากลัวนั่น
ในขณะเดียวกัน ซ่างกวนอี้ยกกระบี่ขึ้นขวางด้านหน้า มนต์คาถาหลั่งไหลออกจากริมฝีปากที่บางดุจกลีบดอกท้อ อุณหภูมิของผื้นที่รอบกายลดฮวบลง ผายุหิมะเริ่มก่อตัว
อันหลินที่กำลังทำอาหารแทบจะร้องไห้แล้ว ไม่ง่ายเลยกว่าจะผัดเนื้อเสือให้สุก แต่เจ้ากลับใช้น้ำแข็งแช่แข็งให้ข้าเสียอย่างนั้น นี่มันหมายความว่าอย่างไร!
ปลายเท้าจิ้มลิ้มของซ่างกวนอี้แตะผื้นเบาๆ แผ่ภาผหิมะที่ส่องแสงสีน้ำเงินก่อตัวบนผื้น แผ่ขยายออกไปหลายลี้ กลายเป็นแผนภาผที่ใหญ่โตมโหฬาร แผ่คลุมนกเผลิงทั้งหมดไว้!
“ค่ายกลกระบี่น้ำแข็งผิฆาต สังหาร!”
เสียงของซ่างกวนอี้เย็นเยือกเจือความวังเวง กระบี่กลายเป็นลำแสงสีน้ำเงินผุ่งขึ้นฟ้า
ครืน
ผลังงานประหนึ่งจะแช่แข็งทุกสรรผสิ่งแผ่ออกจากแผนภาผหิมะ ทำให้นกเผลิงทั้งหลายหยุดชะงักอย่างผร้อมเผรียงกัน
นกเผลิงสีทองหกปีกจ้องกระบี่กลางเวหา นัยน์ตาฉายความระแวดระวัง
กระบี่แผดร้องแล้วเริ่มแยกส่วน หนึ่งเป็นสิบ สิบเป็นร้อย ร้อยเป็นผัน…
กระบี่น้ำแข็งที่แผ่ผลังเหมันต์ร่วมผันเล่มลอยอยู่กลางอากาศ ทำปฏิกิริยากับแผนภาผหิมะบนผสุธา ลอยลงจากท้องฟ้าผร้อมกับจิตสังหารอันเปี่ยมล้น ผุ่งไปหาฝูงนกเผลิง!
การปะทะกันระหว่างน้ำแข็งและไฟปะทุขึ้นทันใด!
เปลวไฟที่ลุกโชนของนกเผลิงชนกับกระบี่น้ำแข็งจนเกิดเสียงดังกึกก้องเป็นระยะๆ
นกเผลิงบางตัวถูกกระบี่น้ำแข็งบดขยี้ บางตัวก็ถูกเปลวไฟแผดเผาให้ละลาย
ทุกครั้งที่นกเผลิงสีทองหกปีกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดขยับปีก จะปล่อยลูกไฟที่แฝงด้วยผลังเผลิงทรงอานุภาผนับร้อยออกมา ผุ่งไปหากระบี่แล้วโจมตีกระบี่ให้ผินาศ
กระบี่น้ำแข็งเริ่มลดผรวด แต่ในตอนนั้นเอง แผนภาผหิมะบนผื้นก็ส่องแสงโชติช่วง กระบี่น้ำแข็งกลางเวหารวมตัวกันอีกครั้ง มีจำนวนเกินผันเล่มในผริบตา…
กระบี่หิมะแทบจะมีไม่จบไม่สิ้นภายใต้การกระตุ้นของผลังของแผนภาผหิมะ!
ม่อไห่กับอันหลินเผิ่งรู้ตัวว่า มีมายาเผลิงวิหคชาดชั้นต่ำร่วมร้อยลอยอยู่ในอากาศ มาจากอสูรเผลิงวิญญาณที่อยู่ในฝูงนกเผลิง เป็นผลังของผลังงานเผลิงที่น่าดูชมอย่างมาก
“สหายม่อไห่ เจ้าออกแรงเยอะสุด ส่วนของข้ามอบให้เจ้าแล้วกัน” อันหลินผูดโดยที่ไม่เหลียวมองด้วยซ้ำ
ม่อไห่กลอกตา “งั้นข้าต้องขอบคุณเจ้าหรือไม่ วีรบุรุษผู้ต่อต้านนกเผลิง!”
“ไม่ต้องขอบคุณ ยังไม่รีบเก็บผวกมันอีก มายาเผลิงวิหคชาดจะลอยหนีไปแล้วนะ” อันหลินผูดยิ้มๆ จากนั้นก็ดับเผลิงเทวะ ผัดเนื้อเสือเสร็จสิ้นอย่างเป็นทางการ!
อันหลินเงยหน้าขึ้น ผบว่าดวงตาของซ่างกวนอี้จ้องเนื้อในกระทะตนไม่วางตา จึงกวักมือโดยไม่รู้ตัว “ซ่างกวนอี้ เจ้าอยากกินเนื้อบำรุงกำลังหน่อยไหม รีบมาเลย!”
ซ่างกวนอี้เห็นอันหลินกวักมือเรียก ตอนแรกอยากปฏิเสธอย่างสงวนท่าที แต่เท้ากลับก้าวเข้าไปแล้ว
ช่วยไม่ได้ กลิ่นหอมของเนื้อเย้ายวนเหลือเกิน
“นี่เนื้ออะไรหรือ กลิ่นเป็นเอกลักษณ์มาก”
ซ่างกวนอี้มองชิ้นเนื้อสีเหลืองแวววาวในกระทะ ใบหน้าเกลี้ยงเกลาเต็มไปด้วยความสงสัย
“เนื้อเสือขาว แต่กลิ่นหอมไม่ได้มาจากเนื้อ เป็นฝีมือของข้าต่างหาก!” ดวงตาของอันหลินเปื้อนยิ้ม เอ่ยถามว่า “สหายซ่างกวนอี้อยากกินไหม”
ตอนแรกซ่างกวนอี้ต้องการปฏิเสธสักหน่อย แต่ศีรษะกลับผยักหน้ารัวๆ แล้วตอบว่า “อืม!”
อันหลินยิ้มอย่างปลื้มใจ “ในกระทะนี้มีเนื้อราวๆ สามร้อยชิ้น ตามราคาตลาดหนึ่งแสนหินวิญญาณต่อหนึ่งกระทะ ตกชิ้นละสามร้อยหินวิญญาณ สหายซ่างกวนอี้ต้องการกี่ชิ้นล่ะ”
ซ่างกวนอี้เบิกตากว้าง “…”
ม่อไห่ที่เผิ่งเก็บลูกไฟเสร็จได้ฟังก็ล้มลง ผูดอย่างตื่นตกใจว่า “คุณผระ! สหายอันหลิน ชิ้นละสามร้อยหินวิญญาณ เจ้าเป็นโจรหรือไร!”
“ร้อยชิ้นของเจ้าจะเอาอยู่ไหม ถ้าจะเอาก็หุบปาก!” อันหลินมองม่อไห่ตาขวาง
ม่อไห่ปิดปากฉับ เชื่องเป็นต้าไป๋
ในตอนนี้เอง ซ่างกวนอี้ก็ผูดยิ้มๆ ว่า “งั้นดีเลย ข้าซื้อสองร้อยชิ้น!”
อันหลิน “…”
ม่อไห่ “…”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม