ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม นิยาย บท 424
หงส์ดำยืนตระหง่านกลางเวหา กางปีกแล้วกระพือเพียงหนเดียว เปลวไฟสีดำก็เริ่มม้วนตัวไปทั่วผืนฟ้า เสมือนว่าโลกหล้าอยู่ท่ามกลางเตาไฟ
กระบี่เหมันต์เก้าดารา อาวุธวิเศษขั้นกลางในมืออันหลินเริ่มมีรอยร้าวสีทองนับไม่ถ้วนปรากฏตามผิวกระบี่
เพล้ง
กระบี่สีขาวแตกกระจายเหมือนกระจก
คมกระบี่แหลกลาญเป็นเศษมีดสีขาวมากมายหลายชิ้น คล้ายเกล็ดหิมะ เหมือนแสงดารา
พลังแห่งมรรคาอันมหัศจรรย์แผ่ซ่านไปทั่วทุกสารทิศ
เวียนว่ายตายเกิด ตายแล้วเกิดใหม่
คล้ายว่าหงส์ดำจะสัมผัสได้ถึงความไม่ชอบมาพากล พลังทั้งหมดปะทุออกมา ปีกคู่นั้นกระแทกพื้นอย่างแรง
“ตายเสียเถอะ!”
เพลิงดำมหาศาลเริ่มดิ่งลงมา แฝงด้วยอานุภาพอันแผดเผาทุกสรรพสิ่ง ประดุจตาข่ายยักษ์ที่แผ่คลุมฟ้าดิน หนีอย่างไรก็หนีไม่พ้น
อันหลินชี้หงส์ดำที่อยู่เหนือเวหาด้วยมือข้างเดียว “กระบี่พิฆาตเหมันต์เก้าดารา เปลี่ยนกระบี่เป็นดวงดาว เซ่นวิญญาณเกล็ดน้ำแข็งก่อตัว ล้างบางความอหังการ!”
สิ้นเสียงตะโกนของเขา ลำแสงสีขาวที่ลอยอยู่กลางอากาศก็กลายเป็นดวงดาวพร่างพรายเหลือคณานับโดยพลัน พุ่งออกจากแผ่นดินที่ถูกเพลิงดำปกคลุม
กระบวนท่าที่เกิดจากแก่นแท้ของหนึ่งกระบี่ ความเฉียบคมอันหนาวสะท้านของมันทำให้มิติเริ่มบิดเบี้ยว
เพลิงดำหล่นร่วงจากท้องนภาอย่างไม่สิ้นสุด จู่ๆ ก็ถูกพลังเกล็ดน้ำแข็งของกระบี่พิฆาตแช่แข็ง พุ่งชนจนเกิดช่องโหว่วงกลมขนาดใหญ่ ลำแสงสีขาวก่อตัวเป็นรูปร่างของกระบี่อยู่ไรๆ พุ่งเข้าไปในช่องโหว่หมายฟันหงส์ดำตัวนั้น
เปลวไฟทั่วกายหงส์ดำลุกโชน พ่นเพลิงสีดำออกจากปากเป็นสายธารกระแทกกระบี่แสงดาวเล่มนั้น
พรึ่บ
กระบี่แสงดาวแหวกเพลิงดำเป็นสองซีก กลายเป็นดาราจักรแห่งนภาลัย พุ่งลงมาพร้อมกับอานุภาพฟ้าดิน!
หงส์ดำผู้สูงส่งที่อยู่กลางอากาศมองกระบี่ที่ก่อตัวจากดวงดาวจำนวนนับไม่ถ้วน แววตาเจือความหวาดกลัวและสิ้นหวัง หนึ่งอึดใจต่อมา ร่างของมันก็ถูกกระบี่พิฆาตตัดเป็นสองท่อน!
เพลิงดำสลายตัว เลือดหงส์ดำสาดกระจายทั่วผืนฟ้า ร่างที่ถูกตัดเป็นสองท่อนดิ่งสู่พสุธาทันใด
พลังปราณอนธการของอันหลินเริ่มเลือนหาย เงยหน้ามองท้องฟ้า สีหน้าชะงักไปเล็กน้อย
เห็นวัตถุสีแดงรูปทรงหยดน้ำลอยอยู่กลางอากาศหลังร่างของหงส์ดำฉีกขาด
อันหลินไม่พูดพร่ำทำเพลง สำแดงพลังคว้าวัตถุนั่นมา เก็บใส่แหวนมิติทันที!
สิ่งที่ได้จากบอสใหญ่ต้องเป็นสุดยอดไอเทมแน่นอน เก็บก่อนค่อยว่ากัน!
เขามองหงส์ขาวที่อยู่ไกลออกไป สงครามบริเวณนั้นยังคงหยุดนิ่ง
ความสามารถของหงส์ขาวด้อยกว่าหงส์ดำ แต่ก็น่ากลัวสุดแสน แม้ซ่างกวนอี้กับม่อไห่จะใช้อาวุธลับ ความสามารถเหนือกว่าระดับแปลงจิตขั้นปลายแล้ว แต่ก็ถูกมันกำราบอย่างสิ้นเชิงอยู่ดี
อันหลินจะไปช่วยพวกเขา กลับพบว่าตนออกแรงไม่ได้แล้ว
ซ่างกวนอี้กับม่อไห่ก็รู้เช่นกันว่า ตอนนี้ถึงช่วงเวลาตัดสินชะตาแล้ว
จานหงส์ลงทัณฑ์ของม่อไห่แตกร้าวแล้ว เขาตะโกนเกรี้ยว กระตุ้นพลังทั้งหมดของจานหงส์ลงทัณฑ์ ดาบยาวทอดข้ามอากาศดุจลำแสงสีแดง เสียงหงส์แผดร้องทะลุเมฆา
คมดาบสีแดงปล่อยลำแสงสีแดงทอดยาวพันเมตร ภายในแฝงด้วยพลังทั้งหมดของจานหงส์ลงทัณฑ์กับม่อไห่ การโจมตีนี้เพียงพอจะตัดขุนเขาทั้งลูกให้เป็นสองท่อน
หงส์ขาวพับปีก ก่อเป็นเปลือกไข่กึ่งโปร่งแสงอยู่ภายนอก
ครืน
ลำแสงสีแดงโจมตีเปลือกไข่จับเปาะ คลื่นลูกหลงบดขยี้แผ่นดินในรัศมีหลายร้อยเมตรให้ละลาย
พลังเพลิงและลำแสงที่แข็งแกร่งยิ่งฉีกเปลือกไข่ให้ปริแตกเป็นชั้นๆ สุดท้ายกระทบร่างของหงส์ขาว เลือดสีขาวสาดกระเซ็น เล่นเอาพญาหงส์ขาวร้องคร่ำครวญ
ซ่างกวนอี้เท้าย่ำเกล็ดน้ำแข็งมาเยือน กระบี่กลายเป็นกระบี่เหมันต์ยาวร่วมร้อยจั้ง ทำให้ดินแดนในบริเวณพันเมตรปกคลุมด้วยหิมะ พลังอันหนาวเหน็บแผ่ทั่วฟ้าดิน
“นี่เป็นการโจมตีครั้งสุดท้าย!”
หยดน้ำสีน้ำเงินบนลำคอซ่างกวนอี้ส่องแสงสว่างไสว พลันก็มีภาพมายาที่ใหญ่โตมโหฬารปรากฏขึ้นด้านหลัง
นั่นเป็นจักรพรรดินีเหมันต์ที่ยืนตระหง่านบนชั้นฟ้า ศีรษะสวมมงกุฎแดนเทวะ กายคลุมด้วยชุดจักรพรรดิสีน้ำเงิน นัยน์ตาแฝงด้วยทะเลดวงดาวน้ำแข็งวน อานุภาพอันเหลือล้นครอบคลุมทั่วแผ่นดิน กำราบหงส์ขาว
การมาเยือนของนางทำให้หิมะโปรยปราย พสุธาขาวโพลน
จักพรรดินีชี้กระบี่เหมันต์ อานุภาพของกระบี่พุ่งทะยานอีกครั้ง สีค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้ม มิติรอบกายล้วนถูกอุณหภูมิที่น่ากลัวแช่แข็ง
“เกล็ดน้ำเก้าสวรรค์ น้ำแข็งพิฆาตสรรพสิ่ง!”
เรือนร่างอรชรของซ่างกวนอี้ยืนตระหง่านกลางแผ่นดินหิมะ ปากมีอาญาสิทธิ์ มือชี้หงส์ขาว
กระบี่เหมันต์กลายเป็นลำแสงสีน้ำเงิน กระแสความเย็นที่น่ากลัวรอบๆ หั่นธรณี ทุกสรรพสิ่งที่อยู่ตามรายทางถูกแช่แข็งตัดขาด มุ่งหน้าไปอย่างไร้เทียมทาน
ขอบเขตเพลิงเทวะของหงส์ขาวถูกลำแสงสีน้ำเงินทลายอีกครั้ง ในสายตาหยิ่งยโสของหงส์ขาวเผยความสิ้นหวังให้เห็นครั้งแรก กระบี่ตัดผ่าน หงส์ขาวร่วงหล่น
เลือดสีขาวเคล้าด้วยเปลวไฟสาดกระจายทั่วหล้า
บัดนี้อันหลินอ้าปากแล้ว พลังงานที่น่าสะพรึงก่อตัวในช่องปากของเขา จากนั้นพุ่งทะลักออกมา!
ครืน
เสาแสงสีทองดุจกระบี่แหวกอากาศ ทะลุมิติ ทะลวงหน้าอกของหงส์ดำในพริบตา!
เสียงแผดร้องสะเทือนฟ้าดังขึ้น!
เสาแสงสีทองทอดยาวไปร่วมพันจั้ง แผ่นดินในรัศมีหลายลี้ก็ถูกคลื่นโจมตีอันน่ากลัวกระแทกจนแหลกลาญแล้วเช่นกัน
วงโคจรของเสาเพลิงทำให้อากาศบิดเบี้ยว ถึงขั้นว่าเกิดรอยร้าวที่หนาแน่นปานใยแมงมุม แผ่กระจายกลิ่นอายทำลายล้างและโกลาหล
หงส์ดำจ้องมองร่างที่ถูกทะลวงเป็นรูใหญ่ด้วยความมึนงง เลือดสีดำไหลออกจากมุมปาก
“เป็นไปได้อย่างไร…นี่มันท่าอะไรอีก”
มันต้านทานไม่ไหว ทรุดลงคุกเข่ากับพื้น แหงนหน้ามองอันหลินด้วยความสนเท่ห์และตกตะลึง
อันหลินเองก็จ้องหงส์ดำอย่างเฉยชาเช่นกัน “นี่เป็นการโจมตีด้วยไขมันอันยิ่งใหญ่ เจ้าไม่มีทางเข้าใจ”
“ฟื้นคืนชีพอีกสิ ข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะคืนชีพได้กี่ครั้ง!”
“สามกระบี่ของข้าฆ่าเจ้าไม่ตายสักครั้ง แต่ข้ากลับเอาชีวิตเจ้าได้ทุกกระบี่! หากเจ้าจะคืนชีพอีก คืนชีพครั้งหนึ่งข้าจะฆ่าเจ้าหนึ่งหน ข้ายังมีกระบี่ที่สี่ กระบี่ที่ห้า กระบี่ที่หก ดูสิว่าชีวิตเจ้าเยอะกว่าหรือกระบี่ข้าเยอะกว่า!”
เสียงของอันหลินดังก้องโสตประสาทของหงส์ดำ ทำให้มันเกิดความรู้สึกสิ้นหวัง
“ตัวประหลาด…” หงส์ดำเข่นเขี้ยว
“ใช้ได้นี่นา ในที่สุดข้าก็เปลี่ยนจากมดตุ่นเป็นตัวประหลาดในสายตาเจ้าแล้ว” อันหลินเอ่ยยิ้มๆ
เขาเดินไปหาหงส์ดำทีละก้าว มายังตรงหน้าของมันและมองต่ำลงมาที่มัน
“ในเมื่อเจ้าเป็นหงส์ดำ ก็คู่ควรแค่สั่นระริกภายใต้กระบี่ของข้า”
อันหลินตวัดมือ มายากระบี่สีดำก็แหวกอากาศ ศีรษะของหงส์ดำหลุดร่วงลงไป…
ลำแสงสีขาวปรากฏวาบในหัวของหงส์ดำ พุ่งชนหน้าอกอันหลินโดยพลัน
รวดเร็วเหลือเกิน อันหลินไม่ทันได้หลบหลีกด้วยซ้ำ!
ซิ่ว ลำแสงแทรกซึมสู่ร่างกายของอันหลิน จากนั้นก็เกิดเสียงดังสะเทือนเลือนลั่นขึ้นในทะเลปราณของเขา!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม