ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม นิยาย บท 494
ผีดูดเลือดที่ยิ่งใหญ่ห้าตนตายทั้งเป็นเพราะเลือดของอันหลินด้วยประการฉะนี้
แม้หลิวฉู่ฉู่จะเห็นกับตา แต่ก็เกิดความรู้สึกไม่สมจริงอยู่บ้าง
อันหลินเก็บแหวนมิติสองวงแล้วฮัมเพลงกลับไป
“อันหลิน ข้าคิดว่าควรจะพัฒนาเลือดของเจ้า จากนั้นก็ปล่อยไปในสมรภูมิรบของกาฬทวีปที่มีอาณาเขตติดต่อกับแดนจิ่วโจวของเรา ล้างเผ่าพันธุ์ผีดูดเลือดในพริบตา!” หลิวฉู่ฉู่พูดอย ย่างตื่นเต้น
อันหลินหัวเราะเหอะๆ “เจ้าจะดูดเลือดข้าจนแห้งหรือไง”
หลิวฉู่ฉู่ส่ายหน้าอย่างจริงจัง “เปล่านะ ข้าหมายความว่าสามารถวิเคราะห์เลือดของเจ้าได้ ดูสิว่าส่วนประกอบอะไรกันแน่ที่คร่าชีวิตผีดูดเลือด แบบนี้บางทีอาจจะพัฒนาอาวุธเคมีที่มีพล ลังทำลายล้างเผ่าพันธุ์ผีดูดเลือดสูงอย่างยิ่งได้!”
อันหลินกลอกตา “เจ้าไม่ใช่คนแรกที่คิดแบบนี้ ตอนนั้นมีคนสูบเลือดข้าไปวิจัยจริงๆ แต่ไม่ได้อะไรเลย อย่าเพิ่งพูดเรื่องพวกนี้เลย พวกเรามาแบ่งของรางวัลกันก่อนเถอะ”
ตอนนี้ทีน่าถือแหวนมิติสามวงของผีดูดเลือดบินกลับมาแล้ว
มีแหวนมิติทั้งสิ้นห้าวง วนตามลำดับแล้ว ครั้งนี้หลิวฉู่ฉู่ได้รับแหวนมิติสองวง อันหลินได้สามวง
ทีน่ายืนบนไหล่อันหลินแล้วมองด้วยความสงสัยและคาดหวัง
อันหลินเริ่มขัดเกลาแหวนมิติสามวงนี้ จากนั้นก็พบเรื่องราวน่าประหลาดใจไม่น้อยเลย
หินปราณสองล้านหนึ่งแสนก้อน อาวุธวิเศษสิบหกชิ้น ยาวิเศษสามสิบกว่าเม็ด และผลเซียนอีกสองลูก!
ผ่านการวินิจฉัยด้วยวิชาญาณทิพย์ มันเป็นผลมังกรโลหิต ผลเซียนขั้นเจ็ด เป็นผลไม้ที่บำรุงเลือดดีเยี่ยม สามารถฟื้นฟูเลือดลมปริมาณมากได้ในชั่วเวลาอันสั้น เป็นประโยชน์สำหรับผู้ที บาดเจ็บสาหัสเสียเลือดมากเป็นอย่างยิ่ง
นอกจากนี้ยังมีผลึกต้นกำเนิดสีขาวห้าสิบสองก้อน สีเขียวเจ็ดก่อน และสีน้ำเงินสองก้อน
น่าเสียดายที่ยังไม่มีผลึกต้นกำเนิดสีทอง ท่าทางผลึกชนิดนี้จะเป็นสิ่งที่หายากในแดนโบราณบรรพกาลเหลือเกิน
ที่เหลือล้วนเป็นแร่จิปาถะทั้งหลาย อันหลินเองก็ไม่มีเวลาจะจัดการทีละอย่าง จึงปล่อยไว้ก่อน
หลิวฉู่ฉู่นับจำนวนสิ่งของในแหวนมิติอย่างเริงร่า มุมปากยกขึ้นบ่อยครั้ง เผยรอยยิ้มประหนึ่งมารน้อย ปากรำพันกับตัวเองว่า “ฮ่าๆ ๆ…มีเงินเพิ่มขึ้นมามากมายอีกแล้ว…เป็นอย่างที่ค คาด ที่นี่เป็นสวรรค์สำหรับข้า…”
อันหลินไม่รู้ว่ารวมกลุ่มกับหลิวฉู่ฉู่ดีหรือร้าย รู้สึกเหมือนว่าผู้หญิงคนนี้สังหารจนเสียสติไปแล้ว…
เขาค้นของจิปาถะในแหวนมิติทั้งสามวงด้วยความเบื่อหน่าย จู่ๆ ก็พบแผนที่หนังสัตว์สีดำ
พบในแหวนมิติของซิมป์สัน เหมือนว่าเจ้านั่นจะเป็นหัวหน้าของเหล่าผีดูดเลือดทั้งห้า ด้วยเหตุนี้อันหลินจึงค่อนข้างสนใจแหวนมิติของเขา
เขาหยิบแผนที่หนังสัตว์ผืนนั้นออกมาแล้วมองภาพวาดด้านบนด้วยความสนเท่ห์
ภาพวาดค่อนข้างประหลาด วาดภาพของสัตว์ประหลาดที่เนื้อตัวเป็นสีขาว ผมยาวเป็นอย่างมาก แขนขาลากพื้นตัวหนึ่งใต้ทะเลสาบที่อยู่ท่ามกลางขุนเขา กำลังใช้นัยน์ตาสีดำขลับทอดมองท้องนภา แ แขนขากับร่างกายของมันเต็มไปด้วยดวงตาเล็กๆ สีแดงอย่างหนาแน่น ทำให้ผู้ที่เป็นโรคกลัวรูไม่มีทางรับได้อย่างสิ้นเชิง
หลิวฉู่ฉู่ก็ชะโงกเข้ามาเช่นกันแล้วร้องเอ๊ะ “ทะเลสาบในรูปกับลักษณะภายนอกของยอดเขาเหมือนจะเป็นแดนทะเลสาบขาวนะ”
ทั้งสองตกอยู่ในความเงียบทันใด จากนั้นก็สบตากันแวบหนึ่ง
ชั่วอึดใจต่อมา ทั้งสองก็เหาะไปยังแดนทะเลสาบขาวอย่างไม่รั้งรอ!
“สัตว์ประหลาดตัวนี้ต้องมีของดีเพียบแน่ๆ!” อันหลินพูดอย่างตื่นเต้น
“อืม!” หลิวฉู่ฉู่พยักหน้ารัวๆ “ผีดูดเลือดห้าตนนั้นมาถึงริมทะเลสาบขาว ไม่แน่อาจจะเพื่อสัตว์ประหลาดตัวนั้น!”
“พวกเราลองหาของในแหวนมิติอีกสักหน่อย ดูสิว่ามีข้อมูลอะไรหรือไม่” อันหลินกล่าวต่อ
“ได้เลย” หลิวฉู่ฉู่เริ่มค้นสิ่งของภายในแหวนมิติ
ไม่นานทั้งสองก็มาถึงริมทะเลสาบขาว
น้ำทะเลสาบไม่ใสแจ๋ว แต่ขุ่นมัวเล็กน้อย ระดับการมองเห็นมีเพียงสิบกว่าเมตรเท่านั้น
“ค่ายกลมหาทลาย ระเบิด!”
เมื่อสิ้นเสียงตะโกนของเขา พลังปราณซัดสาดอย่างบ้าคลั่ง ลวดลายค่ายกลบนพื้นส่องแสงสีแดงโชติช่วง
ทะเลสาบขาวเริ่มเกลือกกลิ้ง พลังงานที่น่ากลัวเริ่มสั่งสมใต้ก้นทะเลสาบอย่างต่อเนื่อง
ตูม
เสียงดังสนั่นหวั่นไหวแว่วมา ชั่ววินาทีนั้น แผ่นดินสั่นสะเทือน
จู่ๆ ทะเลสาบที่กว้างหลายลี้ก็พวยพุ่งขึ้น พลังงานระเบิดทำให้ริมฝั่งของทะเลสาบขาวกลายเป็นสีแดง คลื่นพลังที่ร้อนระอุม้วนตัวไปทุกสารทิศ แผ่นดินเกิดรอยร้าวที่น่ากลัวเป็นหลากหลาย ยทาง
กรรซ์
เสียงแผดร้องที่แหลมดังออกมาจากก้นทะเลสาบ ละอองน้ำระเบิด จากนั้นก็มีร่างหนึ่งปรากฏขึ้นกลางผิวทะเลสาบ
มันสูงหนึ่งจั้ง แขนขาลากพื้น ดวงตาสีแดงนับไม่ถ้วนกลิ้งไปกลิ้งมาบนร่างกายที่ขาวสะอาด เปล่งแสงประหลาด ศีรษะมีลักษณะเป็นมนุษย์ ดวงเนตรที่ดำขลับจ้องอันหลินเขม็ง
อันหลินถูกสายตาคู่นี้จับจ้องจนเกิดความรู้สึกเย็นเยือกขึ้นมาในใจ
เขารู้ว่าสิ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาก็คือ มังกรพันเนตร สัตว์ประหลาดแห่งทะเลสาบขาว!
“ให้ตายสิ! ไหนบอกว่าให้ค่ายกลมหาทลายทำให้มังกรพันเนตรบาดเจ็บแล้วล่อออกมาก่อนล่ะ ล่อออกมาน่ะข้าเห็นแล้ว แต่บาดเจ็บสาหัสเล่า ให้ข้าเห็นอาการบาดเจ็บสักหน่อยได้ไหม แต่ผิ วหนังที่มันเรียบลื่นนี่มันอะไรกัน…”
ความรู้สึกที่เหมือนถูกหลอกแผ่ซ่านไปทั่วหัวใจอันหลิน
แต่เขาไม่มีเวลาให้โอ้เอ้ รีบวิ่งขึ้นไปยังค่ายกลพันธนาการโลหิตแล้วเริ่มกระตุ้นค่ายกลทันที
ในตอนนั้นเอง ดวงตานับพันของมังกรพันเนตรก็เริ่มเคลื่อนมายังอันหลิน!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม