ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม นิยาย บท 495
ถูกดวงตาที่พิสดารนับพันดวงจดจ้องมีความรู้สึกอย่างไร
อันหลินเผลอไปสบตากับพวกมันเข้า พลันก็รู้สึกเวียนหัวอ่อนแรงขึ้นมา ซ้ำร้ายกว่านั้นคือรู้สึกเหมือนถูกเข็มนับพันปักทิ่มร่างกาย
ทว่าเขาก็ยังวิ่งขึ้นไปยังค่ายกลพันธนาการโลหิตแล้วระดมพลังปราณกระตุ้นค่ายกลอย่างบ้าคลั่งได้ทันท่วงที
ร่างของมังกรพันเนตรกะพริบวาบกลายเป็นภาพลวงตาสีขาว รวดเร็วจนน่าตกใจ
“เปิดค่ายกลพันธนาการโลหิต!”
อันหลินกระทืบเท้ากระตุ้นค่ายกลสุดพลัง
ชั่วขณะที่พลังปราณโหมซัด แขนสีแดงหลายร้อยท่อนก่อตัวกลางค่ายกล จากนั้นก็พุ่งออกไปหามังกรพันเนตรราวกับเป็นอสรพิษทันใด ความเร็วสูงอย่างยิ่ง
ท่าร่างของมังกรพันเนตรประหลาดพิลึก แต่กลับรับมือกับมือมากมายปานนั้นไม่ไหว ไม่นานร่างกายก็ถูกแขนสีแดงสองข้างพันธนาการไว้แนบแน่น การพุ่งตัวถูกยับยั้ง ไม่อาจทำท่าอื่นได้อีก
ดวงตาเห็นดังนั้นก็ลุกวาว ค่ายกลนี้ไม่ได้ทำให้เขาผิดหวัง
เขาไม่เสียเวลาอีก พุ่งไปยังค่ายกลที่สามแล้วกระตุ้นสุดกำลังทันที
“เปิดค่ายกลมลายวิญญาณ!”
ค่ายกลใต้ฝ่าเท้าทำงานอย่างรวดเร็ว แสงสีแดงสว่างโชติช่วง
จากนั้นเทพเจ้าชุดแดงก็ปรากฏขึ้นด้านหลังอันหลิน สองมือประสานอินที่พิสดาร พลังจิตที่บ้าระห่ำรวมตัวกันที่สองมือของมันไม่หยุดหย่อน
อันหลินมองเทพเจ้าด้านหลังแวบหนึ่ง ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นเทพเจ้าของเผ่าพันธุ์ผีดูดเลือด ใช้พลังของผีดูดเลือดฆ่าบอสมันรู้สึกแปลกๆ ชอบกล เหมือนว่าจะมีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
ทว่าตอนนี้ไม่สามารถหยุดได้แล้ว ได้แต่เพียงทำมันต่อไป
“อินมลายวิญญาณ”
สุรเสียงที่กว้างไกลและเปี่ยมด้วยความน่าเกรงขามดังขึ้นด้านหลังเขา
สองมือของเทพเจ้าชุดแดงประสานอินแล้วผลักออกไปหามังกรพันเนตรที่ถูกพันธนาการ
อินโบราณสีแดงขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ สุดท้ายก็พุ่งชนเข้ากับร่างของมังกรพันเนตรโดยตรงพร้อมกับพลังพิเศษที่ทำให้วิญญาณสั่นสะท้านโดยไม่รู้ตัว
ตูม
การประสานงาของอินโบราณทำให้มังกรสีแดงถูกพลังงานห่อหุ้ม กลายเป็นเสาโลหิตพุ่งขึ้น
การระเบิดพลังงานที่น่ากลัวทำให้ทะเลสาบแห้งเหือด ชั่วขณะที่พลังงานม้วนตัว ร่างของมังกรพันเนตรมีรอยเลือดปรากฏเป็นทางๆ พลังมลายวิญญาณกระชากวิญญาณของมัน
แขนขาของมันเริ่มโอบอุ้มร่างกาย ร่างกายค่อยๆ กลายเป็นทรงกลมช้าๆ และค่อยๆ หดเล็กลงเรื่อยๆ…
อันหลินมองมังกรพันเนตรด้วยความงุนงง นี่มันอะไรกัน
เขายังไม่ทันได้ตั้งตัว ลูกบอลสีขาวก็เริ่มแผ่ซ่านออกไปทั่วราวกับระเบิด
ตูม เกิดเสียงดังสั่นสะเทือนเลือนลั่น
พลังงานกับหนวดสีแดงล้วนถูกพลังที่น่ากลัวสะเทือนจนแหลกลาญ
มังกรสีขาวตัวหนึ่งเริ่มปรากฏกายตรงหน้าอันหลิน กางปีกประหนึ่งหิมะของมันแล้วบินคว้างกลางอากาศ
มันมีขนาดราวๆ สองจั้ง แต่อานุภาพที่น่ากลัวกลับชวนให้ใจสั่นพรั่นพรึง
ร่างขาวสะอาดของมังกรขาวปริแตกทันใด ผิวหนังทั้งหมดเต็มไปด้วยดวงตาสีแดงอย่างเนืองแน่น ดวงตาเหล่านี้จดจ้อง อันหลินสั่นระริกน้อยๆ น่าสะพรึงอย่างยิ่ง
อันหลินสัมผัสได้ถึงพลังที่พิเศษอย่างยิ่งจากร่างของมังกรขาว พลังนี้ยิ่งใหญ่ แต่ไม่สามารถแบ่งด้วยระดับที่พวกเขามีอยู่ตอนนี้ได้ มันเป็นพลังที่เลือนรางไม่แน่นอนและชวนให้สะอิดสะเอียนเป็นล้นพ้น
มันคงจะเป็นร่างที่สองของมังกรพันเนตร ข้อมูลของผีดูดเลือดก็ยังมีความน่าเชื่อถืออยู่พอสมควร
เพียงแต่ว่า…อันหลินไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าผีดูดเลือดไปเอามาความมั่นใจมาจากไหน ถึงได้คิดว่าสามารถสังหารมังกรตัวนี้ได้ด้วยค่ายกลสามอันนี้…ทั้งที่ค่ายกลทั้งสามเพียงแค่บีบคั้นให้ร่างที่สองของมังกรพันเนตรออกมาเท่านั้น! หลังจากนั้นจะทำอย่างไร
จะว่าไปผีดูดเลือดพวกนี้ช่วยน่าเชื่อถือกว่านี้สักหน่อยได้ไหม ตายยากแล้วจะมั่นใจในตัวเองได้หรือไง!
มังกรพันเนตรค้อมตัวลงเล็กน้อย อานุภาพที่น่ากลัวกำลังสั่งสม เห็นได้ชัดว่าตัดสินใจจะจู่โจมแล้ว
ในตอนนั้นเอง ลำแสงสีชมพูเส้นหนึ่งก็แหวกอากาศพุ่งไปหามังกรพันเนตรด้วยจิตสังหารอันมหาศาล
มันคือศรบินของหลิวฉู่ฉู่ เป็นท่าไม้ตายที่นางเตรียมพร้อมไว้นานแล้ว!
ศรพลังงานที่แฝงด้วยอานุภาพน่ากลัวฉีกร่างของมังกรพันเนตรเป็นสองซีกในพริบตา รวดเร็วจนถึงขั้นที่มันตั้งตัวไม่ทันเลยสักนิด!
“ปล้นชิง…”
เสียงพร้อมเพรียกปานขุมนรกดังขึ้นตรงหน้าอันหลิน
คลื่นไร้รูปร่างปกคลุมร่างกายของอันหลิน ดวงตาสีแดงที่แน่นขนัดของมังกรพันเนตรหมายเลขสามพลันหลับลงคล้ายว่าจะตกอยู่ในห้วงนิทรา
และในชั่ววินาทีนั้นเอง อันหลินก็รู้สึกเหมือนกับตนสูญเสียอะไรไป
เขาสะท้านในใจ รีบปล่อยหมัดสะเทือนขุนเขาอัสนีใส่มังกรทันที!
มือซ้ายเรียกสายตา มือขวาเป็นหมัดสีทอง!
หมัดสีทองพุ่งทะลักออกมา มังกรพันเนตรกลายเป็นภาพลวงตาถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว หลบหลีกการโจมตีของหมัดสีทอง
อันหลินกลับยืนนิ่งกับที่ ไม่ได้ตกใจกับความเร็วของมังกรพันเนตร แต่ตกใจกับตัวเอง
คาถาเรียกสายฟ้าของฉันล่ะ!
“คาถาเรียกสายฟ้า!”
เขากระตุ้นกำลังภายใน ปลายนิ้วสั่นระริก พร้อมกับตะโกนลั่น
แต่ทว่าปลายนิ้วของเขาไม่มีปฏิกิริยาใด…
ในขณะเดียวกัน จู่ๆ มังกรพันเนตรที่เพิ่งเข้าประชิดอันหลินก็เหาะขึ้นฟ้า
“คาถาเรียกสายฟ้า”
เสียงมังกรคำรามที่เย็นเยือกและแหบพร่าดังขึ้น สายฟ้าสีน้ำซัดสาดบนท้องนภา อานุภาพสายฟ้าที่น่ากลัวก่อตัวอย่างต่อเนื่อง
อันหลินมองฉากนี้บนท้องฟ้าแล้วอ้าปากกว้างด้วยความตะลึง
ตอนนี้เขานับว่าเข้าใจแล้วว่า ‘ปล้นชิง’ ที่มังกรตัวนั้นพูดหมายความว่าอย่างไร นี่มันกำลังชิงวิชาของเขานี่นา!
มีความสามารถโกงแบบนี้ได้ด้วยเหรอ มังกรพันเนตรตัวนี้มันตัวอะไรกันแน่!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม