จูบของเขายิ่งเพิ่มความคลั่งไคล้มากขึ้นไปอีก
เนื่องจากการรับปากของหญิงสาว ทำให้เขากล้ามากยิ่งขึ้น
มายมิ้นท์ไม่มีแม้แต่พื้นที่ที่จะให้หายใจ จนแทบจะขาดอากาศหายใจแล้ว
เธอลูบหลังของชายหนุ่มเบาๆ บอกเป็นนัยว่าให้ชายหนุ่มหยุดการกระทำลง
แม้ว่าชายหนุ่มจะตื่นเต้น แต่ว่าก็ยังมีสติสัมปชัญญะ หลังจากได้รับสัญญาณบอกเป็นนัยของมายมิ้นท์ การกระทำก็ค่อยๆอ่อนโยนลง สุดท้ายกัดริมฝีปากเธอหนึ่งที แล้วปล่อยเธอออกมา เพียงวางหน้าผากไว้บนหน้าผากของเธอ พลางมองเธออย่างมืดมนพลางตะโกนด้วยเสียงแหบแห้ง:“มายมิ้นท์ ”
ในเวลานี้มายมิ้นท์กำลังหอบอย่างรีบร้อน สูดหายใจเอาอากาศที่บริสุทธิ์เข้าไป เมื่อได้ยินว่าเขากำลังเรียกเธอ ก็รับคำเล็กน้อย
“มายมิ้นท์”เปปเปอร์เรียกเธออีกครั้งหนึ่ง
การหายใจของมายมิ้นท์กลับเข้าสู่จังหว่ะปกติ พร้อมทั้งเอ่ยปากถามขึ้นว่า:“มีอะไรหรือเปล่าคะ?”
เปปเปอร์ส่ายศีรษะ“ไม่มีอะไรครับ ผมก็แค่อยากเรียกชื่อคุณสองที”
มายมิ้นท์เหลือบมองเขาครู่หนึ่ง“มีอะไรต้องเรียกกันคะ”
เปปเปอร์กอดเธอไว้แน่น“มายมิ้นท์ ผมดีใจมากเลยครับ”
“ดีใจอะไรเหรอคะ?”มายมิ้นท์เอาศีรษะพิงที่ไหล่ ดมกลิ่นมิ้นท์ในตัวของเขา รู้คำตอบอยู่แล้วแต่ก็ยังถาม
เธอรู้ว่า เขาดีใจเพราะว่าในที่สุดพวกเขาจะกลับมาคืนดีกัน
แต่ว่า เธอไม่จำเป็นต้องพูดออกมาตรงๆ
เพราะว่าเธอเต็มใจที่จะเป็นผู้ฟังที่ดีที่สุดของเขา
เปปเปอร์ก้มหน้าจูบที่บนศีรษะของมายมิ้นท์ครู่หนึ่ง น้ำเสียงอ่อนโยนเป็นอย่างมาก“ผมดีใจมากเลยครับที่ในที่สุดคุณก็ยอมอยู่กับผมแล้ว มายมิ้นท์พวกเราแต่งงานกันอีกครั้งเถอะ?”
เขาจ้องมองมาที่เธอ แววตาเต็มไปด้วยความหวัง
มายมิ้นท์เม้มที่มุมปาก เกือบสำลักน้ำลายตัวเอง
“แต่ง……แต่งงานอีกครั้ง?”
“อึม!”เปปเปอร์รีบพยักหน้า
สำหรับเขาแล้ว แค่กลับมาคืนดีกันยังไม่เพียงพอ การแต่งงานกันอีกครั้งจึงจะถือว่าเป็นเป้าหมายสุดท้ายของเขา
มีเพียงพวกเขาแต่งงานกันอีกครั้ง เธอกลายเป็นภรรยาของเขาอีกครั้ง จึงจะถือว่าการตามง้อเธอในครั้งนี้ประสบความสำเร็จ
อีกทั้งก็ไม่ต้องเป็นกังวล ว่าจะมีคนอื่นแย่งไป
มายมิ้นท์จ้องมองชายหนุ่มอย่างไร้ซึ่งคำพูด ไม่ต้องคาดเดาอะไรมาก ก็รู้ว่าชายหนุ่มคิดอะไรอยู่
แต่ว่าเธอก็รู้สึกตกตะลึงกับคำพูดของชายหนุ่มที่ว่า จะแต่งงานกันใหม่อีกครั้ง
พวกเขาเพิ่งจะคืนดีกัน ยังไม่ทันได้สิบนาที เขากลับคิดเรื่องที่จะแต่งงานกันใหม่อีกครั้งหนึ่งแล้ว
เขาก็รีบร้อนมากเกินไปหน่อย
“ขอโทษ”มายมิ้นท์ผลักชายหนุ่มออกเบาๆ หดเปลือกตาลงไม่ได้มองชายหนุ่ม “ตอนนี้ ฉันยังไม่สามารถแต่งงานใหม่กับคุณได้”
“เพราะอะไรเหรอครับ?”สีหน้าของเปปเปอร์เปลี่ยนไปเล็กน้อย คิ้วขมวดราวกับว่าจะฆ่ายุงให้ตาย
พวกเขาคืนดีกันแล้ว และอยู่ด้วยกันอีกครั้ง การแต่งงานกันอีกครั้งก็เป็นเรื่องที่ต้องเกิดขึ้นอย่างแน่นอน
แต่ว่าทำไมเธอถึงได้ปฏิเสธ?
จุดจุดนี้เปปเปอร์ ไม่เข้าใจ
มายมิ้นท์นั่งตัวตรง พลางตอบขึ้นด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง:“เพราะว่าตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่สมควร”
“หมายความว่ายังไงเหรอครับ?”เปปเปอร์ก็นั่งลงอีกครั้ง พลางจ้องมองไปยังหญิงสาว
หญิงสาวถอนหายใจเฮือกหนึ่ง “เพราะว่าตระกูลภักดีพิศุทธิ์”
“ตระกูลภักดีพิศุทธิ์?”
“อึม”หญิงสาวพยักหน้า“ความแค้นระหว่างตระกูลกิตติภัคโสภณกับตระกูลภักดีพิศุทธิ์นั้นรุนแรง หากยังแก้แค้นไม่สำเร็จ ฉันคงไม่มีกะจิตกะใจคิดเรื่องแต่งงาน”
เปปเปอร์เข้าใจแล้ว คิ้วที่ขมวดก็คลายลงเล็กน้อย “ดังนั้นคุณจะรอให้แก้แค้นสำเร็จก่อนแล้วค่อยแต่งงานกันใช่ไหมครับ?”
มายมิ้นท์พยักหน้า“ค่ะ!เรื่องแก้แค้นไม่ใช่เรื่องเล็ก เรื่องแต่งงานก็ไม่ใช่เรื่องเล็ก ดังนั้นฉันก็เลยไม่อยากกองเรื่องทั้งสองไว้ด้วยกัน คุณก็รู้ว่า ความปรารถนาของฉันในตอนนี้ คือแก้แค้นให้กับพ่อ ดังนั้นฉันไม่อยากให้เรื่องอื่นมากระทบและทำให้การแก้แค้นของฉันล่าช้า แม้ว่าจะเป็นเรื่องแต่งงานก็ไม่ได้ เปปเปอร์ คุณเข้าใจไหม?”
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: รักหวานอมเปรี้ยว
โดนสาดกรดก็รีบล้างออกสิ กว่าจะขับรถไปถึงก็กัดกร่อนไปถึงกระดูกแล้ว วางเรื่องมาให้พระนางฉลาดมาก แต่ดันไม่รู้ว่าต้องล้างด่วน...
ก็แค่บอกอีธานว่านังส้มเน่าอาจจะเป็นคนวางแผนฆ่าแฟนเก่า แล้วให้อีธานสะกดติตมันให้สารภาพ ก็จบแล้ว จะง่าวอะไรขนาดนั้น...