รักหวานอมเปรี้ยว นิยาย บท 823

เปปเปอร์เงยตาขึ้นมาเหลือบมองเขานิ่งๆ“ผมที่เจินเจินดึงมาจากหัว ก็คือผมของมายมิ้นท์”

“บ้าอะไรน่ะ?”ทามทอยดูงง“บนหัวของเจินเจินเป็นเส้นผมของมายมิ้นท์?เปปเปอร์ นายล้อเล่นหรือไง เธอจะมีผมของมายมิ้นท์ขึ้นได้ไง หรือว่าดึงหนังศีรษะของมายมิ้นท์ มาติดบนหัวตัวเอง?”

คิดแล้วยังไงก็เป็นไปไม่ได้

ใบหน้าเปปเปอร์ดูไม่ชอบนัก“ฉันหมายถึงว่า เจินเจินได้เส้นผมของมายมิ้นท์มาไว้อยู่แล้ว จากนั้นเอาเส้นผมของมายมิ้นท์ติดไปบนกิ๊บติดผม แค่ต้องการใช้ เธอก็สามารถเอาเส้นผมของมายมิ้นท์มาได้อย่างแม่นยำตลอดเวลา ทำเป็นเอาเส้นผมของตัวเองไปตรวจ”

ได้ยินเขาอธิบายแบบนี้ ทามทอยจึงเข้าใจทันที“ที่แท้ก็แบบนี้เอง งั้นแบบนี้ เจินเจินก็รู้นานแล้วว่ามายมิ้นท์เป็นลูกสาวของสองสามีภรรยาเยี่ยมบุญ เป็นชวนชมที่แท้จริง ดังนั้นเลยเอาเส้นผมของมายมิ้นท์มาไว้ล่วงหน้า กันไว้เหรอ?”

“อือ”เปปเปอร์พยักหน้า

ทามทอยขมวดคิ้วแน่น“แต่ว่า เจินเจินรู้ได้ไงว่ามายมิ้นท์คือชวนชม?”

ริมฝีปากบางๆของเปปเปอร์ขยับ“ไฝสีแดง”

“อะไรนะ?”

“ไฝสีแดงบนข้อมือสะระแหน่”เปปเปอร์พูดอีกครั้ง

ทามทอยเบิกตาโต ตอบสนองกลับทันที“ที่แท้ก็แบบนี้!ไม่น่าล่ะเจินเจินถึงทำมายมิ้นท์สลบ และขุดไฝสีแดงบนข้อมือของมายมิ้นท์ เธอกลัวว่าไฝสีแดงอยู่บนข้อมือมายมิ้นท์ตลอดแบบนี้ จะทำให้ สองสามีภรรยาเยี่ยมบุญเห็น พอรู้ว่ามายมิ้นท์ต่างหากที่เป็นชวนชมที่แท้จริง ดังนั้นเจินเจินจึงเอาไฝสีแดงออกก่อน เพื่อไม่ให้ตัวตนของตัวเองถูกเปิดเผย ไม่น่าล่ะ ไม่น่าล่ะ......”

เขาคิดไม่ออกมาตลอดว่า ทำไมเจินเจินถึงทำมายมิ้นท์สลบ ทำไมถึงใช้มีดบนข้อมือมายมิ้นท์

เพราะระหว่างสองคนนี้ไม่ได้มีความบาดหมางอะไรต่อกัน และมายมิ้นท์ก็ให้เจินเจินกลับไปที่ตระกูลภักดีพิศุทธิ์เพื่อกราบไหว้บรรพบุรุษผู้มีพระคุณ

เจินเจินทำแบบนั้น ไม่ได้เรียกว่ากินบนเรือนขี้บนเหรอ?

แน่นอนว่า สามารถอธิบายว่าเจินเจินทำแบบนี้ ก็เพื่อตระกูลภักดีพิศุทธิ์ได้เช่นกัน

ยังไงเจินเจินกลับไปที่ตระกูลภักดีพิศุทธิ์ก็เป็นคนของตระกูลภักดีพิศุทธิ์ ควรอยู่ข้างตระกูลภักดีพิศุทธิ์แล้วเป็นศัตรูกับมายมิ้นท์ ดังนั้นลงมือไปที่มายมิ้นท์ก็ถือว่าเข้าท่า

แต่จากความเกลียดชังที่ไม่จบไม่สิ้นของตระกูลภักดีพิศุทธิ์กับตระกูลกิตติภัคโสภณ ถึงแม้เจินเจินจะรับมือกับมายมิ้นท์ ฆ่ามายมิ้นท์เพื่อตระกูลภักดีพิศุทธิ์ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ?

ยังไงตอนนั้น เจินเจินก็สามารถลงมือฆ่ามายมิ้นท์ได้โดยตรง

แต่เจินเจินไม่ได้ทำแบบนั้น เธอแค่ตัดชิ้นเนื้อบนข้อมือของมายมิ้นท์อย่างคาดไม่ถึง

และเพราะว่าการกระทำเล็กๆน้อยๆนี้ของเจินเจิน จึงทำให้พวกเขา ยิ่งคิดจุดประสงค์ที่แท้จริงของเจินเจินไม่ออก

จนกระทั่งตอนนี้เขาถึงรู้ว่า จุดประสงค์ของเจินเจิน ก็เพื่อปกปิดว่ามายมิ้นท์คือชวนชมที่แท้จริง

นึกถึงตรงนี้แล้ว จู่ๆทามทอยก็ตระหนักอะไรได้ มองเปปเปอร์ด้วยท่าทางซับซ้อน“เปปเปอร์ แล้วนายรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ว่ามายมิ้นท์ต่างหากที่เป็นชวนชม?”

“หลังจากเจินเจินลงมือกับสะระแหน่ไม่นาน ฉันบังเอิญได้ยินคุณนายตระกูลภักดีพิศุทธิ์พูดถึงว่าข้อมือชวนชมมีไฝสีแดงเม็ดหนึ่ง แล้วก็นึกถึงเม็ดนั้นที่สะระแหน่ถูกตัดไป เลยเดาถึงตัวตนสะระแหน่ได้ จากนั้นเลยเอาตัวอย่าง DNA ของสะระแหน่กับเยี่ยมบุญไปตรวจ พอแน่ใจตัวตนของสะระแหน่แล้ว ก็คุยกับเจินเจินที่สถานีตำรวจ”เปปเปอร์เอานิ้วมือสองข้างประสานกันแล้วไว้ตรงหน้าท้อง พูดไปนิ่งๆ

ทามทอยดูตกตะลึง“นายรู้นานแล้วขนาดนั้นเลย?”

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: รักหวานอมเปรี้ยว