สามหนูน้อยอัจฉริยะ:มาเฟียคลั่งรัก นิยาย บท 241

เฟิงเชียนเสวี่ยนิ่งอึ้ง มองไปทางเขาอย่างตะลึง

ในสมองของเธอเต็มไปด้วยความยุ่งเหยิง......

เขามีความคิดแบบนี้ได้อย่างไรกัน

ถึงคิดว่าเด็กคนนี้เป็นของฉู่จือมั่ว

เพียงแต่ มันก็ดูมีเหตุผลดี......

เพราะยังไง ตอนนี้เด็กก็อยู่กับฉู่จือมั่ว

ส่วนเธอก็ปิดบังเรื่องเด็กไม่ให้เจิ้นถิงรู้อย่างสุดกำลังมาก่อน

ถ้าหากเด็กเป็นของเขาจริง เขาคงคิดไม่ออกว่าเธอมีเหตุผลอะไรให้ต้องปิดบัง

อีกทั้ง ตอนนี้ฉู่จือมั่วยังพาครอบครัวมาขอร้องเจิ้นถิงเพื่อเธออีก

ความสัมพันธ์แบบนี้ หากคนนอกมองมาต้องรู้สึกไม่ธรรมดาแน่ๆ

“

ดูเหมือน ผมจะทายถูกสินะ”

เจิ้นถิงตื่นเต้นจนมือสั่น นัยน์ตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อนที่ยากจะบรรยาย

เฟิงเชียนเสวี่ยนั้นไม่ได้ยอมรับ แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ

บางที นี่อาจจะเป็นวิธีที่ดีที่สุด

เธอสามารถปิดบังไปอีกพักหนึ่ง

เพียงแต่ ไม่รู้ว่าจะทำฉู่จือมั่วเดือดร้อนหรือเปล่า...

เธอกำลังฟุ้งซ่าน ด้านนอกได้ดังเป็นเสียงเยี่ยฮุยขึ้นอีกครั้ง “คุณชายเยี่ย คุณฉู่โทรมาครับ...”

“

ไสหัวไป——”

เยี่ยเจิ้นถิงคำรามเสียงเกรี้ยวกราด ราวกับสิงโตที่กำลังโมโห

บรรยากาศน่ากลัวขึ้นมาในทันที

เฟิงเชียนเสวี่ยหลับตา ร่างกายสั่นคลอน

เธอรู้สึกราวกับเขาจะบีบคอเธอตายในวินาทีต่อมา...

“

เฟิงเชียนเสวี่ย!” เหมือนนี่จะเป็นครั้งแรกที่เยี่ยเจิ้ถิงเรียกชื่อของเธอเต็มๆ

“

คุณดีมาก ดีสุดๆ ไปเลย!” เขากัดฟันพูด เสียงพูดหลุดออกมาจากระหว่างฟันของเขาทีละตัว

“

ต้มผมจนเปื่อยเลย!”

“

โกหกผมว่าแท้ง หลอกผมว่านั่นเป็นครั้งแรกของคุณ หลอกว่ามีผมแค่คนเดียว แถมยังให้ผมทำงานเป็นโฮส เพื่อชดใช้เงินให้คุณ......”

“

ที่แท้คุณหลอกเงินผมไป ก็เพื่อเลี้ยงไอ้เด็กเฮงซวยสามคนนั้นสินะ!!”

จะไปเหรอ ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก” เยี่ยเจิ้นถิงยิ่งคิดยิ่งโมโห ดวงตาคู่ดำสนิทของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงโลหิต “ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป คุณคือทาสรับใช้ที่ต่ำตมที่สุด ผมจะเล่นกับคุณยังไงก็ได้”

เขาพูด พร้อมกับฉีกผ้าปูออก มัดเธอเอาไว้บนเตียง จากนั้นก็เดินจากไปอย่างโมโห......

“

ไอ้เวร ไอ้โสมม ไอ้เลว...อื้อ...”

เฟิงเชียนเสวี่ยยังด่าไม่ทันจบ ปากของเธอก็ถูกอุดไว้ก่อน

เธอจึงทำได้เพียงใช้ดวงตาสุกใสแวววับของเธอ จ้องเขม็งไปที่เขาอย่างโมโห

“

จ้องอีก จ้องอีกเดี๋ยวควักลูกกระตาคุณออกมาเลย!”

เยี่ยเจิ้นทิ้งชี้ไปที่เธอด้วยโทสะ

เฟิงเชียนเสวี่ยละสายตาออกอย่างอึดอัด น้ำตาหยดไหลริน......

เยี่ยเจิ้นถิงถีบไปที่บั้นท้ายของเธอแรงๆ หนึ่งท จึงจากไปด้วยความโมโห

“

คะ คุณชายเยี่ย ฉู่ซิ่อเหาและฉู่จือมั่วกำลังรออยู่หน้าประตูแล้วครับ”

“

ให้พวกมันรอต่อไป” เยี่ยเจิ้นถิงพูดอย่างเอือมระอา

“

ครับ”