โจวฉือเซินพูดอีกว่า : "ผมหมายความว่า ช่วงเวลาต่อจากนี้ไป คุณไม่สามารถย้ายไปอยู่ที่อื่นได้อีก "
หร่วนซิงหว่านค่อยๆหันหน้ากลับมา มองมาที่เขา
ในเวลานี้เธอถึงแอบรู้สึกได้ว่า วันนี้อารมณ์ที่โจวฉือเซินพูดกับเธอนั่นผิดปกติ
ไม่ใช้น้ำเสียงที่ออกคำสั่งแบบเมื่อก่อน และก็ไม่ได้เผด็จการอย่างไม่มีเหตุผลขนาดนั้นแล้ว
ก็ไม่รู้ว่าเธอเข้าใจผิดหรือเปล่า รู้สึกเหมือนว่าขอร้องและรั้งเอาไว้อย่างอธิบายไม่ได้
โจวฉือเซินสบกับเส้นสายตาของเธอ:"?"
จู่ๆหร่วนซิงหว่านยื่นมือออกไป แตะที่หน้าผากของเขา : "คุณไม่สบายหรือเปล่า?"
โจวฉือเซิน:"......"
เขาดึงมือของเธอไว้ กุมไว้ในฝ่ามือ : "เปล่า"
"งั้นทำไมคุณถึงพูดคำพูดแปลกๆล่ะ"
โจวฉือเซินเลิกคิ้ว : "ไม่ให้คุณย้ายออกไป ก็แปลกแล้ว?"
หร่วนซิงหว่านพยักหน้าอย่างจริงจัง : "นี่ยังไม่แปลกมากพอเหรอ ถ้าเป็นเมื่อก่อน คุณน่าจะพูดว่า ‘ไม่อนุญาต’ ‘ไม่’ ‘ไม่ได้’แต่ไม่ใช่ ‘ไม่สามารถ’"
"คำเหล่านี้มันต่างกันตรงไหน?"
"แตกต่างกันเยอะ ‘ไม่สามารถ’คำนี้ เวลาที่ได้ยิน ก็จะดูอ่อนโยนกว่าคำสองสามคำก่อนหน้าหน่อยๆ"
โจวฉืเซินยิ้มพร้อมพูดว่า : "คุณนี่เอาจริงเอาจังกับการตีความตามตัวอักษรมากเกินไป"
หร่วนซิงหว่านเบะปาก : "คุณทำเรื่องอะไรที่รู้สึกผิดต่อฉันหรือเปล่า?หรือว่า คุณมีผู้หญิงคนอื่นจริงๆ?"
"รีบกลับไปพักผ่อนเถอะ คุณใช้สมองมากเกินไปทำให้เกิดภาพหลอนแล้ว"
หร่วนซิงหว่าน:"......"
ผู้ชายคนนี้ก็ยังคงขาดศีลธรรมมากเช่นเคย
หร่วนซิงหว่านดึงมึงออกจากฝ่ามือของเขาแล้ว : "พอแล้ว ฉันไปละ คุณทำงานต่อเถอะ"
โจวฉือเซินลุกขึ้นยืน สวมชุดสูทแล้ว
หร่วนซิงหว่านหันหน้ามา : "ฉันไม่มีปัญหาอะไรจริงๆ คุณ......"
"ไม่ได้บอกว่าจะไปส่งคุณ ผมก็จะกลับไปเหมือนกัน"
หร่วนซิงหว่าน:"?"
โจวฉือเซินพูด : "คุณก็สงสัยว่าผมมีผู้หญิงอื่นแล้ว ผมจะปล่อยให้คุณอยู่คนเดียวได้เหรอ "
หร่วนซิงหว่าน:"......"
เธอไม่ควรปากเสียไปทำยั่วโมโหเขา
ระหว่างทางกลับ โจวฉือเซินจับมือเธอไว้ตลอด อิงที่เบาะหลังด้วยสายตาที่ง่วงนอนเล็กน้อย ก็ไม่รู้ว่าหลับไปแล้วหรือเปล่า
หร่วนซิงหว่านก็ไม่ได้ไปรบกวนเขา ให้เขาพักผ่อนถึงอย่างไรก็ถูกต้องแล้ว
รอจนถึงคฤหาสน์ซิงหูแล้ว หร่วนซิ่งหว่านเข้าห้องนอนแล้ว พูดถามว่า : "คุณอาบน้ำก่อนหรือว่าฉันอาบก่อน?"
โจวฉือเซินแก้เนกไทเพียงมือเดียว น้ำเสียงค่อนข้างเหนื่อยล้า : "คุณอาบก่อนเถอะ"
"โอเค แต่ว่าวันนี้ฉันจะสระผมนะ อาจจะช้านิดหน่อย ถ้าหากคุณรีบล่ะก็ ไปอาบน้ำที่ห้องรับรองแขกก่อนได้"
"อืม"
หร่วนซิงหว่านหยิบชุดนอน เข้าไปในห้องน้ำแล้ว
โจวฉือเซินยืนอยู่ที่ระเบียง เคาะบุหรี่ออกมาจากกล่องบุหรี่แล้ว คาบไว้ระหว่างริมฝีปาก จุดไฟ
ผ่านไปครู่หนึ่ง หลินหลานโทรศัพท์เข้ามาแล้ว : "ประธานโจว เธอจำได้แล้ว คนที่ส่งรูปของเฉินเป่ยให้เธอ ก็คือคนของทางฝั่งประธาน "
คำตอบเป็นไปตามที่คาดคิดไว้
โจวฉือเซินดีดๆเถ้าบุหรี่ พูดอย่างราบเรียบว่า : "เวลาลงมือจัดการก็ระวังหน่อย อย่าให้ท่านใหญ่รู้เข้า "
"ครับ"
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สามีเก่า...มาขอแต่งงานอีกแล้ว
เอาอีกแล้ว รวบรัดตัดจบในสามบทสุดท้าย ตัดทิ้งดื้อๆ ไม่เล่าว่าพี่กับพ่อพระเอกเป็นยังไง และตระกูลของหนิงหนิงเป็นไงกัน น้าชั่วของหนิงหนิงตายจริงไหม...