“เหอะ เฉียวหลงอีคนนี้ตัดใจทิ้งได้จริงๆ ยาที่ล้ำค่าขนาดนี้ยังเอาออกมาได้! แบบนี้แล้วเขาคงตกใจจริงๆ”หลินหยางมองไปที่ดอกไม้ทิเบตสองสีและเห็ดหลินจือโลหิตแดงที่หยุนซิงเอามอบให้ และยิ้มอย่างประหลาดใจ
“อำนาจของเจ้าลัทธิมากราวกับสายฟ้าฟาด เขาจะไม่กลัวที่ไหนกัน?”หยุนซิงกำหมัดแน่น
“ครั้งนี้ลำบากคุณแล้ว!ผมต้องการเข้าฌานช่วงหนึ่ง เพื่อตั้งใจศึกษาต้นฉบับเปี่ยนเชวี่ย ช่วงนี้ถ้าไม่มีเรื่องอะไรก็ไม่ต้องมารบกวนผมนะ”
“ครับ เจ้าลัทธิ”
“ใช่แล้ว เห็ดหลินจือโลหิตแดงกับดอกไม้ทิเบตสองสี เอาไปให้ฉินไป่ซงที่สถาบันการแพทย์พรรคซวนอีเถอะ ให้เขาต้มปรุงยาตามตำรับของผม แล้วเอาให้หลิวหรูซือกิน ไม่นานหรูซือน่าจะฟื้นขึ้นมาแล้ว”
“รับทราบครับ”
หลังจากจัดการเรื่องนี้เรียบร้อยแล้ว หลินหยางก็ถือม้วนไม้ไผ่เข้าไปศึกษาในห้องใต้ดินอย่างตั้งอกตั้งใจ
การป้องกันของห้องใต้ดินนี้ดีมาก ปิดบังอำพรางได้ยอดเยี่ยม ไม่มีคนรบกวน
เมื่อผ่านไปหลายวัน หลินหยางเพิ่งจะเป็นอิสระออกมาจากเนื้อหาที่มหัศจรรย์นั้นของม้วนไม้ไผ่ได้
“ความเฉลียวฉลาดและความเข้าใจของบรรพบุรุษไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆ ประณีตสวยวิจิตร! สวยงามมาก! "
หลินหยางถือม้วนไม้ไผ่ขึ้น เขาชอบมากจนวางไม่ลงเลยทีเดียว
“ประธานหลิน! คนของกลุ่มธุรกิจซางเหมิงมา!”
เวลานี้ ชวี่เทียนลงมาที่ห้องใต้ดิน พูดขึ้นด้วยความเคารพ
“ใคร?”
“อี้เซียนเทียน”
หลินหยางได้ยิน เลยยิ้มอย่างอดไม่ได้ พูดว่า“เขาก็ควรมาแล้ว พาเข้ามาเถอะ!”
“ครับ”
ไม่นาน อี้เซียนเทียนก็ถูกพาลงมาห้องใต้ดิน
“สวัสดีครับคุณหลิน!”
อี้เซียนเทียนรีบทำความเคารพ
“อี้เซียนเทียน? คุณมาได้ยังไง?”
ไป๋ฮั่วสุ่ยที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ตรงมุมหนึ่งของห้องนั่งเล่นขมวดคิ้ว มองคนที่มาด้วยความแปลกใจ
อี้เซียนเทียนเห็น เลยรีบเดินไปข้างหน้า ทำความเคารพไป๋ฮั่วสุ่ย แล้วพูดว่า“น้อมเคารพผู้นำพันธมิตร ! ผู้นำพันธมิตรสบายดีนะครับ?”
ไป๋ฮั่วสุ่ยมองเขาอยู่เงียบๆสักพักหนึ่ง ตามด้วยสูดหายใจเข้าลึกๆ พยักหน้าพูดว่า“ที่แท้เป็นอย่างนี้นี่เอง มิน่าล่ะตอนนั้นที่จู่ๆหมอเทวดาหลินปรากฎตัวที่เมืองตงหลง ปล้นลักพาตัวฉันแบบนี้ ที่แท้แกเป็นคนที่เปิดเผยการเคลื่อนไหวของฉัน ทรยศฉัน!”
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...
หายย...