บทที่ 2765 โลภ – ตอนที่ต้องอ่านของ สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ตอนนี้ของ สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา โดย เฮยเย่เต๋ถอง ถือเป็นช่วงเวลาสำคัญของนิยายนิยายปัจจุบันทั้งเรื่อง ด้วยบทสนทนาทรงพลัง ความสัมพันธ์ของตัวละครที่พัฒนา และเหตุการณ์ที่เปลี่ยนโทนเรื่องอย่างสิ้นเชิง บทที่ 2765 โลภ จะทำให้คุณอยากอ่านต่อทันที
"มีดเล่มนี้ไม่ใช่ของเล่น การจะเหวี่ยงมีดออกไปแต่ละครั้งต้องใช้พละกำลังอย่างมาก เพราะมันสามารถช่วยชีวิตผู้คนนับแสนได้ในคราวเดียว" ตู๋กูเวิ่นเดินไปพูดไป
เขาพูดเตือนเกี่ยวกับมีดเล่มนี้ต่อคนรอบๆ
น่าเสียดายที่สิ่งที่ตู๋กูเวิ่นพูดดูเหมือนจะไม่ได้ผล
สายตาผู้คนยังคงไม่เปลี่ยนไป
ยังคงหิวกระหายและเต็มไปด้วยความโลภ
ต่อหน้ามีดเทียนเซิง ผลประโยชน์ที่ตระกูลทรงพลังเหล่านี้ได้รับมาจากเหลยเจ๋อนั้น แทบไม่มีเลย
หลินหยางสังเกตเห็นสายตาที่จับจ้องมาของคนเหล่านี้และขมวดคิ้วเล็กน้อย
เขาแค่อยากลองสัมผัสพลังของมีดเล่มนี้ แต่ไม่ได้คิดว่าพลังของมีดเล่มนี้จะดีกว่าที่เขาคาดไว้
และเหมือนจะมีปัญญาตามมา
เกรงว่าคนที่เห็นจะมีไม่น้อยเลย...
"คุณหลิน เราต้องออกไปจากที่นี่โดยเร็วที่สุด"
ผู้นำสำนักชิงเซวียนเห็นว่าบรรยากาศตอนนี้มันชอบมาพากล จึงรีบพูดขึ้นทันที
"อืม"
หลินหยางพยักหน้า หยิบเข็มหงเหมิงหลงออกมา ฉีดเข้าไปที่ร่างกายของชายหนุ่มและพูดว่า "สถานะของบุคคลนี้ในตำหนักเทียนเสินนั้นไม่ได้ต่ำต้อย ผมจะพาเขากลับไป และดูว่าจะได้ข้อมูลเกี่ยวกับตำหนักเทียนเสินจากปากของเขาไหม?"
"ดี!"
ผู้นำสำนักชิงเซวียนพยักหน้าให้หนานเฟิงและคนอื่น ๆ จัดแจงชายหนุ่มและเตรียมที่จะพาเขาไป
หลินหยางจัดระเบียบและเตรียมพร้อมที่จะออกไป
แต่เมื่อเขาก้าวขาออกไป กลับต้องหยุดลง
มีดวงตามากมายจับจ้องมาที่เขา
ตระกูลที่มีอำนาจเกือบทั้งหมดกำลังจ้องมองมา
จะก้าวเดินไปทางไหน ก็มีสายตาจับจ้อง
นอกจากนี้ ผู้นำชนเผ่าที่ทรงพลังบางคนออกจากดินแดนสุเมรุทันที และรีบตรงไปที่ทางออกอย่างรีบร้อน
ดินแดนสุเมรุเป็นสถานที่ห้ามทำการต่อสู้
ในเมื่อการแข่งขันอวี่เจวี๋ยจบลงแล้ว ก็ไม่สามารถต่อสู้กันได้
นี่เป็นกฎที่รับรู้กันโดยทั่วไปในดินแดนแห่งความเงียบและความตาย
ใครก็ตามที่กล้าทำลายกฎจะมีต้องเจอกับเหลยเจ๋อ
ทุกคนจึงเลือกที่จะไปทำข้างนอก
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...