สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3196

ภายในคฤหาสน์ตระกูลฉี ณ เมืองซ่านหู้

ฉีซือโหมววางโทรศัพท์ลงและนั่งอยู่บนโซฟาด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า

สองวันมานี้ เสียงโทรศัพท์เข้าดังมาอย่างไม่ขาดสาย

บริษัทธุรกิจบันเทิงหลายแห่งเกิดปัญหาขึ้นพร้อมกัน ไม่เพียงแค่ถูกร้องเรียนเรื่องการกระทำของนักแสดงในสังกัด แม้แต่เรื่องบัญชีภาษีภายในบริษัทก็มีข้อผิดพลาดใหญ่หลวงเกิดขึ้น

ฉีซือโหมวรู้ว่ามีคนกำลังเล่นงานเขาอยู่

และอีกฝ่ายก็เล่นงานอย่างเปิดเผย

หยางหัว!

"เป็นไปได้ยังไง? ทำไมหยางหัวถึงมีอำนาจและอิทธิพลมากขนาดนี้? ทำไมพวกเขาถึงจัดการเราได้? แต่เรากลับทำอะไรพวกเขาไม่ได้เลย?"

ฉีซือโหมวกัดฟันกรอดและเต็มตาของเขาก็เต็มไปด้วยความโกรธแค้น

เขาอยากจะสั่งคนเข้าไปพาตัวอี้เฟิงออกมาจากเรือนจำ แต่เขากลับทำอะไรไม่ได้และไม่รู้ว่าจะไปหาใครที่จะแก้ปัญหานี้ได้

เมื่อฉีซือโหมวเดินทางไปถึงเรือนจำเพื่ออยากเจอหน้ากับอี้เฟิงสักครั้งก็พบว่าเขาได้ถูกพาตัวไปแล้ว

และคนที่พาตัวอี้เฟิงไปนั้นก็ถูกส่งมาจากหยางหัว!

ไม่เพียงเท่านั้น พวกเขายังสามารถขุดค้นความลับนักแสดงในสังกัดและยังตรวจสอบได้ถึงปัญหาที่ซ่อนอยู่ในบริษัทเช่นนี้ได้นั้น จะต้องไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน!

แน่นอนว่าหยางหัวจะต้องรู้จักผู้มีอำนาจ ไม่งั้นพวกเขาจะกล้าทำอะไรอุกอาจเช่นนี้ได้อย่างนั้นเหรอ?

"พ่อ สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?"

ชายร่างผอมสวมเสื้อสเวตเตอร์ขนสัตว์เดินเข้ามาและยื่นกาแฟให้กับฉีซือโหมว

"ฉางเอ๋อร์? กลับมาแล้วเหรอ?"

ฉีซือโหมวดื่มกาแฟแต่เขากลับรู้สึกทุกข์ทรมานใจอย่างมาก

"พ่อ อย่าหักโหมมากเกินไปเลย อีกไม่นานทุกอย่างจะดีขึ้นแน่นอน" ฉีฉางกล่าวเสียงแหบแห้ง

"ดีขึ้น? ฮึ มีแต่จะแย่ลงมากกว่า สองคนนั้นเป็นยังไงบ้าง?" ฉีซือโหมวถามอย่างไม่สบอารมณ์

"พาตัวไปขังแล้วครับ ปล่อยให้พวกเขาอยู่คิดทบทวนความผิดที่ทำ!"

ฉีซือโหมวนวดจุดชีพจรและกล่าวเสียงแหบแห้ง "ประเดี๋ยวเรียกให้หลี่เทียนหวังเข้ามาหาหน่อย!"

"หลี่เทียนหวัง? พ่อ? จำเป็นด้วยเหรอ?"

"สถานการณ์ตอนนี้แย่มากแล้ว! จำเป็นต้องให้เขาออกหน้าแทนเรา ไม่งั้นเราคงต้องถูกอีกฝ่ายลงมือจัดการอยู่ฝ่ายเดียวโดยที่ไม่สามารถทำอะไรได้เลยและสุดท้ายก็จะพ่ายแพ้อย่างราบคาบ!"

"แต่...หลี่เทียนหวังจะยอมเหรอ?"

"เขาไม่ยอมเหรอ? ฮึ ตอนนั้นที่งานการกุศลปลอมของเขาถูกคนจับได้ ไม่ใช่เราหรอกเหรอที่ยื่นมือเข้าไปช่วย ไม่งั้นเขาจะมีชื่อเสียงโด่งดังจนถึงตอนนี้เหรอ? เขาไม่มาก็ต้องมา ไม่งั้นถ้าเราล้ม ถึงยังไงเราก็ต้องลากเขาล้มไปด้วยเช่นกัน!"

"ครับ ผมจะเรีบไปเรียกเขามาเดี๋ยวนี้!"

ฉีฉางรีบหยิบโทรศัพท์ออกมากดโทรออก

หลังจากพูดกันได้ไม่เท่าไร สีหน้าของฉีฉางก็เปลี่ยนไป "คุณว่ายังไงนะ? ไม่มา?"

"ให้พ่อพูดกับเขาเอง!"

ฉีซือโหมวทำหน้าเคร่งขรึมและรีบดึงโทรศัพท์ไป "ฮัลโหล ผมฉีซือโหมว! หลี่เทียนหวัง คุณหมายความว่ายังไง?"

"ผู้กำกับฉี ต้องขอโทษด้วยจริงๆ เรื่องนี้ผมช่วยอะไรไม่ได้จริงๆ!" หลี่เทียนหวังกล่าวด้วยน้ำเสียงลำบากใจ

"ไม่ต้องกังวล! ไม่กลัว!"

ฉีซือโหมวกล่าวอย่างเกรี้ยวกราด แม้ว่าจะมีสีหน้าซีดเผือด "พี่น้องตระกูลเถี่ยอีกสองคน พ่อได้สั่งให้พวกเขาไปตามหมอเทวดาหลินมาแล้ว เพียงแค่หมอเทวดาหลินมาเราก็บีบบังคับเขา ทั้งหมดก็จะง่ายขึ้น!"

"บีบบังคับหมอเทวดาหลินก็ไม่มีอะไรแล้ว?" ฉีฉางถามอย่างสั่นสะท้าน

"ไม่รู้อะไรเอาซะเลย สมองของแกคิดเรื่องอะไรได้บ้าง!"

ฉีซือโหมวอธิบาย "ทำไมหยางหัวถึงเข้ามา? ก็เพราะซ่งจิงและซูหยูเป็นคนของหยางหัวไม่ใช่เหรอ? จะว่าไปแล้ว พวกเขาพึ่งพิงหยางหัวมาโดยตลอด เพียงแค่จัดการหยางหัวลง เช่นนั้นปัญหาทั้งหมดก็จะคลี่คลายได้เอง และการจะจัดการหยางหัวได้นั้นก็ต้องจัดการกับหมอเทวดาหลิน!"

"แต่ผมได้ยินมาว่าหมอเทวดาหลินคนนี้ไม่ธรรมดาเลยนะ! พ่อ สองพี่น้องตระกูลเถี่ย...จะไหวเหรอ?"

ฉีฉางถามด้วยความกังวลใจ

"วางใจได้ ไม่มีปัญหาอะไรหรอกน่า!"

ฉีซือโหมวชำเลืองมองดูนาฬิกาและกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย "พ่อว่าพวกเขาน่าจะใกล้ถึงแล้ว!"

ปัง!

ขณะนี้เอง ประตูใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูลฉีก็ถูกถีบให้เปิด

จากนั้นก็เห็นเถี่ยน่งอู่และพวกก้าวเท้าเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว

"ในที่สุดก็มาแล้ว!"

ฉีฉางร้องอุทาน

ฉีซือโหมวลุกขึ้นยืนด้วยความดีใจ "เถี่ยน่งอู่! เถี่ยน่งเหวิน จัดการไปถึงไหนแล้ว?"