สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3231

“ไฟประหลาด!”

ซ่างจู่พูดเสียงดัง

“แล้วอีกอย่าง…ยังเป็นไฟที่บริสุทธิ์! แและยังเป็นไฟประหลาดที่แข็งเเกร่งที่สุด!”

หยวนจู่คำรามเสียงต่ำ

ถึงเเม้ว่าทั้งคู่ไม่ได้รู้เกี่ยวกับไฟประหลาดสักเท่าไร แต่ทว่าเเค่มองเเวบเดียวก็รู้ว่านี่คือไฟประหลาด

ไฟประหลาดถูกปล่อยโดยหลินหยาง ไม่รู้เลยว่าไฟที่ปล่อยออกมานั้นมากกว่าติ่งถงหลายเท่า!

เมื่ออยู่ต่อหน้าไฟประหลาด ทั้งคู่ไม่เท่าติ่งตงเลย

เพียงเเค่หลินหยางกลั่นอายุวัฒนได้สำเร็จ นั่นก็เเสดงว่ายาอายุวัฒนะที่กลั่นออกมานั้นเเข็งเเกร่ง!

“ไม่แปลกที่ปิงจู่ต้องการใช้ชายคนนี้มาเป็นติ่งถงของเธอ! ที่เเท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง!”

ทั้งสองคนก็ตระหนักได้ทันที

และยังมีผู้นำปิง

เเละตอนนี้ ในที่สุดเธอก็เข้าใจว่าทำไมหลินหยางถึงไม่เต็มใจที่จะลงมือสักที และยังให้เธอเตรียมตัว!

เพราะเมื่อไฟประหลาดของหลินหยางถูกปล่อยออกมา ไม่ว่าจะเป็นซ่างจู่หรือหยวนจู่ ต่างก็มีเป้าหมายที่ชัดเจน

พวกเขาจะไม่ปล่อยให้หลินหยางทำได้สำเร็จ

ไม่อย่างนั้นภายใต้ไฟประหลาดที่หลินหยางกำลังปล่อยออกมานั้นจะสามารถทำให้กลั้นยาอายุวัฒนะได้สำเร็จ

ผู้นำปิงจ้องไปที่หลินหยาง จากนั้นเขาก็รู้ว่าเขาถูกหลินหยางหลอก

เห็นได้ชัดเลยว่าเขานั้นมีไฟประหลาดที่น่าเกรงกลัวกว่า แต่กลับไม่เเสดงให้เห็นและไม่เคยพูดให้ได้ยิน

ตอนนี้เขาปล่อยไฟประหลาดนั้นออกมา ทำให้ตัวเองตกเป็นเป้าของการถูกวิพากษ์วิจารณ์

และตอนนี้ ผู้นำปิงจำเป็นต้องให้ซ่างจู่และหยวนปิงร่วมมือกันโจมตี

ถ้าทนไม่ไหวก็ตาย

“คุณทำให้ฉันเจ็บขนาดนี้! ถ้าหากว่าฉันตายไป ใครจะช่วย? นี่นังคิดที่จะช่วยคนของนายออกมาจากหุบเขาเทพเซียนอยู่อีกไหม?”

ผู้นำปิงพูดเสียงต่ำ

“ช่วย?”

หลินหยางมองไปที่เธอ “คุณจะช่วยยยังไง?”

“ฉันพูดไปแล้วไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้ฉันมีคนมากกว่าคนของหุบเขาเทพเซียน! ใช้คนพวกนี้เปลี่ยนไปแทนนายซะ!”

“คุณเเน่ใจนะว่ามีอยู่จริงๆ?”

หลินหยางถามกลับด้วยความสงสัย

หลังสิ้นคำพูดนี้ทำให้ผู้นำปิงถึงกับสั่นสะท้านและเเววตานั้นก็พลันดุดันเเละเต็มไปด้วยความอาฆาต

“นี่นาย…ตรวจสอบมาเเล้วอย่างนั้นเหรอ?”

“ดูเหมือนว่าคุณจะลืมไปนะ? คนของฉันถ฿กส่งไปที่ภูเขาน้ำเเข็งเพื่อเป็นทาส หากว่าคุณจับคนของหุบเขาเทพเซียนได้ คุณจะส่งไปที่ไหนกันล่ะ? เเน่นอนว่าต้องส่งไปเป็นทาสที่ภูเขาน้ำเเข็ง! คนที่ฉันพามาด้วยชื่อว่าหมิงเต้าจื่อ เป็นคนของหุบเขาเทพเซียน หากคุณมีนักโทษที่อยู่หุบเขาเทพเซียนจริง มีหรือว่าเขาจะไม่รู้เรื่องนี้เลย?”

หลินหยางกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“ดูเหมือนฉันจะประเมินคุณต่ำไป...

“ตอนเเรกที่สู้ นั่นก็หมายความว่านายไม่ได้คิดที่จะช่วยฉันจริงๆ! นายก็เเค่หลอกใช้ฉันเพียงเเค่นั้น!”

ผู้นำปิงพยายามที่จะหยุดยั้งเต็มที่ แต่ทว่ากลับไม่เป็นดั่งที่คิด

จากการที่สองคนร่วมมือกันนั้น ทำให้ผู้นำปิงมีเเต่ร่องรอยบาดแผลเเละรอยฟกช้ำเต็มตัว และตกอยู่ในสถาพที่ดูเเทบไม่ได้

“ผู้นำปิง ถ้าหากว่าคุณรับมือกับพวกเขาไม่ไหว อย่าหาว่าผมไม่ช่วยคุณนะ!”

หลินหยางกล่าวเสียงเรียบ “ฉันเป็นคนมีหลักหารเเละมีเหตุมีผล ในเมื่อฉันอยู่ตรงนี้เพื่อกลั่นยาอายุวัฒนะนี้ให้กับคุณ นั่นก็เเสดงว่าฉันจะกลั่นมันให้สำเน็จ ถ้าหากว่าคุณอดทนรอไม่ไหว นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาของฉัน!”

“หยุดพล่าม แล้วนายรีบกลั่นยาอายุวัฒนะให้เสร็จ!”

ผู้นำปองพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาเเละเร่ง

แต่หยวนจูู่นั้นไม่อยากให้โอกาสกับเธออีกเเล้ว

"อ๊ากก！"

เพียงเเค่เสียงคำรามจากหยวนจู่ จู่ๆมือทั้งสองนั้นก็ยกเขาน้ำเเข็งทั้งลูกขึ้น คนที่อยู่บนหลังม้าก็พลัดตกลงสู่พื้น จากนั้นภูเขาไท่ซานก็ทับไปที่ผู้นำปิง

ลมหายใจของผู้นำปิงถึงกับสะดุดเเละสั่นไหว จากนั้นจึงรีบใช้พลังสกัดการโจมตี

เเต่ทว่าเเรงอันน้อยนิดของเธอไม่สามารถที่จะหยุดภูเขาน้ำเเข็งได้ และยังไม่สามารถสั่งให้หยุดได้

และในที่สุด!

ตู้มม!

ภูเขาน้ำเเข็งก็ทลายลงมา และนั่นมาจากเเรงของผู้นำปิงที่ส่งออกไป

ทั้งคู่ยังคงยืนหยัดไม่ยอมเเพ้แต่กลับไม่สามารที่จะต้านเเรงได้

และเมื่อซ่างจู่เห็นดังนั้นเขาก็หันหลังกลับ เเละเดินตรงไปหาหลินยางที่กำลังกลั่นยาอายุวัฒนะที่หม้อกลั่นนั้น