สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3230

ผู้นำปิงมองดูหลินหยางอย่างลึกซึ้ง ไม่สามารถเดาได้เลยว่าความตั้งใจจริงๆของหลินหยางคืออะไร

“ เจ้าไม่ควรใช้ลูกไม้ใด ๆ มิฉะนั้นพวกของเจ้าในหุบเขาเทพเซียน เกรงว่าอาจช่วยออกมาไม่ได้!”

ผู้นำปิงลดเสียงเขาลงและพูดกับหลินหยาง

“ไม่ต้องกังวล ผู้นำปิง ข้าจะใช้เล่นลูกไม้ได้อย่างไร?”

หลินหยางพูดเบาๆ จากนั้นก็หันกลับและไปเตรียมตัว

ผู้นำทั้งสามต่างยืนอยู่หน้าหม้อต้มขนาดใหญ่

พวกเขาจะใช้หม้อต้มนี้เพื่อปรุงยาอายุวัฒนะ

กฎนั้นง่ายมาก โดยจำกัดเวลาไว้เป็นเวบาหนึ่งวัน ใครก็ตามที่สกัดยาอายุวัฒนะที่ดีที่สุดได้ภายในหนึ่งวันจะได้เป็นเจ้าแห่งเผ่าเทพเซียนและได้ปกครองเหนือเผ่าเทพเซียนทั้งหมด!

แน่นอนว่าการประลองครั้งนี้ไม่ได้ทดสอบว่าทักษะการปรุงยาของใครแข็งแกร่งกว่ากันแต่อย่างใด แต่การแข่งนี้เป็นการทดสอบด้วยเทคนิคของใครจะยอดกว่ากัน

ดังนั้นในการแข่งขันปรุงยาครั้งนี้ ทั้งสามฝ่ายสามารถใช้วิธีการใดก็ได้

ทั้งสามฝ่ายสามารถเข้าไปโจมตีซึ่งกันและกัน ทำลายหม้อต้ม ทำลายยา หรือแม้แต่สังหารผู้คนก็ได้ทั้งนั้น!

ไม่อย่างนั้นทำไมพวกเขาทั้งสามถึงต้องหาคนมารับหน้าที่เป็นติ่งถงล่ะ?

ก็เพียงเพื่อให้มีใครบางคนคอยรักษาหม้อสกัดยาอายุวัฒนะให้พวกเขา ก่อนที่ผู้นำทั้งสามจะโจมตี!

ดังนั้นความแข็งแกร่งของติ่งถงพวกนี้จึงไม่ธรรมดาแน่นอน

เนื่องจากมีเพียงศิษย์เท่านั้นที่สามารถเลือกให้เป็นติ่งถงได้ ไม่ว่าพวกเขาจะอยู่ในเขตซ่างเซียนหรือเขตหยวนเซียนก็ตาม ติ่งถงจึงเป็นศิษย์ของอาจารย์ และเกือบทั้งหมดก็ได้รับการแต่งตั้งให้เสืบทอดเสื้อคลุม

เป็นเพราะเหตุนี้การปรากฏตัวของหลินหยาง จึงทำให้เกิดความโกลาหลในสนามแข่ง

“รออีกสักพักเจ้าก็ใช้ไฟประหลาดจุดไฟในหม้อต้มและกลั่นยา ส่วนข้าจะรับผิดชอบในการปกป้องเจ้า เข้าใจไหม?”

ผู้นำปิงพูดเสียงแหบแห้ง

"ได้!"

หลินหยางพยักหน้า มองไปททางที่กลิ่นจางๆของยาที่บรรจุอยู่ในหม้อต้มขนาดใหญ่ และเข้าใจทันทีว่ามีวัตถุดิบยาอยู่ในหม้อต้ม

แต่เมื่อมองดูน้ำค้างแข็งหนาบนขาตั้ง หลินหยางก็รู้สึกหนักอึ้งเล็กน้อย

“วัตถุดิบยาในหม้อถูกใส่เข้าไปตั้งแต่เมื่อไหร่?”

หลินหยางถาม

"ตั้งแต่เมื่อหนึ่งปีก่อน!"

“อะไรนะ?หนึ่ง...หนึ่งปีที่แล้ว?”

หลินหยางตกใจ: "เช่นนั้นก็หมายความว่าวัตถุดิบยาทั้งหมดข้างใน ก็ถูกแช่แข็งไปหมดแล้วเหรอ?"

“จะว่าอย่างนั้นก็ได้นะ...”

“แล้ว... แล้วนี่จะใช้วิธีไหนหลอมน้ำอมฤตล่ะ?”

“เจ้าไม่ได้มีไฟประหลาดหรอกเหรอ?”

“ไฟประหลาด... ข้ามีไฟประหลาดก็จริง แต่หม้อน้ำมันใหญ่มากข้าต้องใช้ประหลาดเท่าไหร่ถึงจะต้มวัตถุดิบยาทั้งหมดที่อยู่ข้างในจนหลอมรวมเป็นยาได้?”

หลินหยางขมวดคิ้ว

หากไม่มีใครรบกวนเขา ภายในหนึ่งวัน เขาก็พอจะสามารถฝืนทำน้ำอมฤตออกมาได้แต่สิ่งที่แลกมาก็คงจะอ่อนล้าจนหมดแรง

แต่ตอนนี้มีสามฝ่ายต่อสู้กันเพื่อสร้างยาอายุวัฒนะ

“ข้าคิดว่าการที่จะไม่รีบร้อนไปจุดไฟ จะเป็นการดีกว่า!” หลินหยางกล่าวอย่างสงบ

"เจ้าหมายความว่าอย่างไร?"

ผู้นำปิงดูตะลึง

"ข้าขอแนะนำให้ท่านรีบไปเตรียมตัวให้เร็ว นั่นต่างหากคือสิ่งสำคัญอันดับแรก!"

หลินหยางกระซิบ

"เจ้าพูดอะไรน่ะ?"

ผู้นำปิงขมวดคิ้ว รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง และตะโกนด้วยน้ำเสียงทุ้ม "ตอนนี้ข้าจะให้เวลาเจ้าอีกแค่สามลมหายใจเท่านั้น เจ้าต้องจุดไฟให้ข้าอย่างรวดเร็ว ไม่เช่นนั้น ข้ายอมไม่สนใจการแข่งขันนี้อีก แต่จะฆ่าเจ้าเท่านั้น!"

ผู้นำปิงไม่ต้องการล่าช้าอีกต่อไป พฤติกรรมต่างๆ ของ หลินหยาง น่าสงสัยมากเป็นพิเศษ!

เมื่อหลินหยางได้ยินสิ่งนี้ เขาก็ทำได้เพียงพยักหน้าและพูดเบาๆ "ในเมื่อไม่ฟังคำแนะนำของข้า งั้นก็ลืมมันไปซะ เมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็จะทำให้เจ้าพอใจ!"

หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็ยืนอยู่ใต้หม้อขนาดใหญ่และยกมือข้างหนึ่งขึ้นสูง

“ผู้นำปิงพร้อมหรือยัง?”

หลินหยาง พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก

ผู้นำปิงขมวดคิ้วแต่ไม่ตอบ

"ถ้าอย่างนั้นก็มาเริ่มกันเลย!"

ทันทีที่เขาพูดจบ ลูกบอลเปลวไฟสีขาวเหมือนหิมะก็จุดประกายขึ้นบนฝ่ามือของ หลินหยาง และหลังจากนั้น

บูม!