สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3301

อ้ายเต่อโล่มองดูหลินหยางอย่างงุนงง

ในตอนนี้ภายในจิตใจของเขาว่างเปล่า

กระสุนดังกล่าวโดนหน้าผากของชายคนนั้นแล้ว ไม่เพียงแต่หน้าผากของชายคนนั้นจะไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่กระสุนก็แตกกระจายด้วย?

"เจ้าเป็นใคร?"

อ้ายเต่อโล่ถอยหลังอย่างรวดเร็ว รู้สึกได้ถึงภัยคุกคามครั้งใหญ่

“ฉันถามเจ้าว่าเฉันมาในเมืองเจียงเฉิงได้อย่างไร?”

หลินหยางวางแก้วเหล้าลงแล้วเดินไปทางอ้ายเต่อโล่

อ้ายเต่อโล่รีบดึงกระสุนพิเศษสองสามนัดออกมาจากร่าง แล้วบรรจุกระสุนอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็เล็งไปที่หลินหยาง

"หยุดนะ!"

แต่หลินหยางเมินเฉยต่อเขาโดยสิ้นเชิงและยังคงเดินต่อไป

“ฉันบอกให้หยุดไง! เจ้าหูหนวกเหรอ?”

อ้ายเต่อโล่ตะโกนอย่างต่อเนื่อง และเหนี่ยวไกทันทีหลังจากที่เห็นว่าไม่มีผลอะไร

ปังปังปัง!

ควันไฟพุ่งออกมาอย่างต่อเนื่อง

กระสุนพุ่งออกมา

อ้ายเต่อโล่ยิงลูกกระสุนทั้งหมดไปในชั่วอึดใจเดียว

เสียงกรีดร้องที่บาดหูออกดังขึ้นมาอย่างโหยหวน

รอจนเสียงปืนหยุดลง

กริ๊ง...

กระสุนที่แตกกระจายหลายนัดตกลงมาจากร่างของหลินหยาง และกระเด้งกระดอนบนพื้นก่อนที่จะหยุด

อ้ายเต่อโล่ตกตะลึงแทบสิ้นสติ

ทีน่ายังตกตะลึงและเอาแต่ขยี้ตา คิดอยครรู่หนึ่งว่าเธอกำลังประสาทหลอนอยู่หรือเปล่า

หลินหยางเดินตรงไปที่อ้ายเต่อโล่ เอื้อมมือไปคว้าปืนพกของเขา จากนั้นก็ออกแรงเบาๆ

เพล้ง!

ปืนพกกลายเป็นผงทรายทันที

“ฉันจะให้โอกาสแกครั้งสุดท้าย แกเฉันมาในเมืองเจียงเฉิง ได้ยังไง?”

หลินหยางถามด้วยเสียงแหบแห้ง

“เป็นเพราะ…เพราะงูหางกระดิ่ง…”

"เขาคือใคร?"

"สมาชิกขององค์กร 'หยงเย่'!เชี่ยวชาญในด้านการขนส่งเคลื่อนย้าย เมื่อตอนที่ฉันเฉันสู่แดนมังกรและเมืองเจียงเฉิง ทุกอย่างล้วนถูกจัดเตรียมโดยเขา แต่ฉันต้องจ่ายค่าธรรมเนียมให้เขาจำนวนมาก ... "

อ้ายเต่อโล่พูดพร้อมตัวที่สั่นเทา

"แล้วเขาอยู่ที่ไหน?"

หลินหยางถามอีกครั้ง

“ฉัน...ฉันไม่รู้...”

“ไม่รู้จริงๆ เหรอ?”

"จริง...."

"ดี!"

หลินหยางพยักหน้า โบกแขนของเขา และตบ อ้ายเต่อโล่ บนหัว

ทันใดนั้น ร่างกายของอ้ายเต่อโล่ก็ระเบิดกลายเป็นหมอกเลือด และเขาก็เสียชีวิตอย่างอนาถตรงนั้น

"กรี๊ด!"

ทีน่าตกใจมากจนกรีดร้องออกมาและร่างของเธอก็ล้มลงกับพื้น

หลินหยางหยิบกระดาษสองสามแผ่นออกมาจากกล่องกระดาษบนโต๊ะ เช็ดเลือดบนฝ่ามือแล้วเดินไปหาทีน่า

“คุณคะ ฉัน...ฉันผิดไปแล้ว! ไว้ชีวิตฉันเถอะ! ได้โปรดเถอะ!”

ทีน่าพูดอย่างสั่นๆ

เธอไม่เคยคิดเลยว่าสามีของซูเหยียนจะน่ากลัวมากขนาดนี้!

ไอ้บ้าหลุยส์!

เขาไม่ได้บอกว่าสามีของซูเหยียนเป็นไอ้ขี้แพ้ที่ไร้ความสามารถหรอกเหรอ? แล้วทำไมถึงได้น่ากลัวขนาดนี้?

ทีน่าสาปแช่งหลุยส์ในใจนับพันครั้งแล้ว

แต่ตอนนี้จะแช่งไอ้หลุยส์ตนตายมันก็ไม่มีประโยชน์แล้ว

เธอมองหลินหยางราวกับว่ากำลังมองปีศาจ

“เธอรู้เรื่องงูหางกระดิ่งไหม?”

หลินหยางวางกระดาษทิชชู่ที่เปื้อนเลือดลงบนพื้นแล้วถามเบาๆ

“แล้วแร่ซวนฮวงเต๋อคืออะไร?”

“กล่าวกันว่าเป็นแร่หายากมาตั้งแต่สมัยโบราณ แร่แต่ละชิ้นมีค่ามากกว่าเพชรมากกว่าร้อยเท่า แร่เหล่านี้สามารถใช้ปรับปรุงพลังการฝึกฝน และยังสามารถใชในการวิจัยเกี่ยวกับอาวุธและอุปกรณ์ได้ แน่นอน บทบาทที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมันคือเพื่อฝึกฝนร่างกาย! ตามบันทึกทางประวัติศาสตร์ที่ฉันเคยอ่านมีคนเคยใช้แร่่ซวนฮวงเต๋อเพื่อพัฒนาร่างกายให้เป็นอมตะซึ่งไม่สามารถฟันด้วยดาบได้...ก็เหมือนกับท่าน …” ทีน่าพูดอย่างระมัดระวัง

“มีของดีเช่นนี้ในเจียงเฉิงด้วยหรือ?”

เจียงเหยียนไม่อยากจะเชื่อเลย

“ ตระกูลหลุยส์วางแผนที่จะยึดครองพื้นที่ในเขตเจียงเจียวและค่อยๆ ขุดเหมืองซวนฮวงเต๋อ ตราบใดที่พวกเขาสามารถได้รับสิทธิ์ในการขุดเหมืองซวนฮวงเต๋อ เช่นนั้นทรัพย์สินของตระกูลหลุยก็จะเพิ่มขึ้นได้อีกหลายร้อยหรือกระทั่งหลายพันเท่า ความมั่งคั่งมหาศาลก็เพียงพอที่จะสนับสนุนการฝึกฝนพลังยุทธ์ของพวกเขา มกำลังเพียงพอที่จะทำให้โครงการวิจัยอาวุธหลายรายการภายใต้การบังคับบัญชาของพวกเขาดำเนินการได้อย่างรวดเร็ว ดังนั้นตระกูลหลุยส์จึงไม่ลังเลที่จะลงทุนเงินมากมายและมาที่เมืองเจียงเฉิงเพื่อยึดอำนาจในกรรมสิทธิ์ของเหมืองซวนฮวงเต๋อ!"

ทีน่ากล่าว

"ฉันเข้าใจแล้ว... นี่คือสาเหตุที่งูหางกระดิ่งจากองค์กร 'หยงเย่' มาอยู่ที่นี่ด้วยเหรอ?"

“ใช่แล้ว งูหางกระดิ่ง เป็นเจ้าหน้าที่ข่าวกรองอันดับหนึ่งของ 'หยงเย่' ภารกิจของเขาคือการค้นหาตำแหน่งที่แม่นยำของเหมืองซวนฮวงเต๋อ และสร้างลู่ทางเข้าสู่เมืองเจียงเฉิง เพื่อให้ 'หยงเย่' สามารถจัดทีมเทคนิคของพวกเขาเข้าไปที่เมืองเจียงเฉิงได้ ทีมเทคนิเหล่านี้มีความสามารถที่น่ากลัว พวกเขาสามารถเคลื่อนย้ายเหมืองซวนฮวงเต๋อทั้งหมดได้ในเวลาเพียงสามวัน!

“สร้างลู่ทางเหรอ?”

“ใช่แล้ว ทุกคนรู้ดีว่ามีเทพเจ้าชั่วร้ายอยู่ใน เมืองเจียงเฉิง และนั่นคือหมอเทวดาหลิน ถ้าหากหมอเทวดาหลินรู้เรื่องนี้เข้า เขาจะไม่ปล่อยไปอย่างแน่นอน หยงเย่ก็ไม่อยากจะสร้างปัญหา ถึงให้งูหางกระดิ่งแอบทำไป!”

ทีน่าอธิบาย..

“ฉันคิดว่าองค์กรนี้ก็ค่อนข้างยิ่งใหญ่นะ พวกเขาไม่กลัวที่จะไปยั่วยุหมอเทวดาหลินเหรอ?” หลินหยางถาม

“พวกเราเข้ามาอย่างเป็นทางการผ่านกระบวนการทางกฎหมายที่ถูกต้อง และเดิมทีเราได้รับกรรมสิทธิ์ในเหมืองซวนฮวงเต๋อผ่านวิธีการทางธุรกิจที่ถูกต้อง แล้วทำไมหมอเทวดาหลินถึงจะต้องมาสร้างปัญหาให้เราอีก ยิ่งไปกว่านั้น พวกเราองค์กรหยงเย่ก็ไม่ใช่พวกที่ชอบทำอะไรหลบๆซ่อนๆ!”

ทีน่าฝืนยิ้มแล้วพูดว่า

“แต พวกเธอก็ยังคงไปยั่วยุหมอเทวดาหลินอยู่ดี!”

หลินหยางกล่าวอย่างใจเย็น

"จะเป็นแบบนั้นได้ยังไง?"

ทีน่าตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็รีบยิ้มออกมาอย่างรวดเร็วและพูดว่า "พวกเรายังไม่เคยเห็นหน้าของหมอเทวดาหลินด้วยซ้ำ!"

แต่หลังจากพูดคำเหล่านี้ ทีน่าก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ และสีหน้าของเธอก็ตกตกใจมาก

เธอจ้องมองหลินหยางอย่างตกตะลึง และมีแววตาที่ประหลาดใจเล็กน้อยพลางพูดด้วยความงุนงง: "ท่าน หรือว่า เป็นไปได้ไหม... เป็นไปได้ไหมว่า... ท่าน... คือหมอเทวดาหลิน!"

"ใช่!"

หลินหยางพยักหน้าและกระซิบ: "ซูเหยียน เป็นภรรยาของฉัน!"

บูม!

ทีน่ารู้สึกราวกับว่าหัวของเธอระเบิด มันว่างเปล่าไปหมด และร่างกายก็อ่อนแรงไม่มีกำลังเลย

“จบ...จบแล้ว...”

ทีน่าพึมพำอย่างโง่งม...