สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3336

หลิงรถขับตามรถของหลินหยางไป

ในขณะนี้ทุกๆ คนเผยให้เห็นถึงความไม่เข้าใจ

ทำไมรถของหลินหยางถึงได้ขับช้าอย่างมาก....

"แม่ทัพหลินไร้กังวลขนาดนี้เลยเหรอ? หรือว่าตอนนี้เขาไม่มีเรื่องเร่งด่วนที่ต้องทำ?"

จ้าวเซียงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม

ไม่มีใครพูดอะไร

เวลานี้ จู่ๆ รถของหลินหยางก็หยุดอยู่ข้างทาง

ทุกคนต่างตกตะลึง

จากนั้นก็หันกลับ และขับไปยังสถานที่ก่อสร้างอีกครั้ง

"ห๊ะ?"

อาเหม่ยตะลึงงันอย่างยิ่ง

"เป็นไปอย่างที่คิดเอาไว้!"

สวี่จื่อซวงมีสายตาเคร่งขรึม และกล่าวออกมาทันที : "เร็ว รีบตามไป!"

"ครับ!"

หลิงเหยียบคันเร่งทันที และรีบตามรถของหลินหยางไป

"หัวหน้า คนที่ควรจะถูกจับเราก็จับไปเกือบหมดแล้วไม่ใช่เหรอ? แล้วแม่ทัพหลินยังจะไปหาใครอีกล่ะ?"

จ้าวเซียงเอ่ยถามอย่างงุนงง

"ยังมีคนของกองกำลังขนาดใหญ่ที่ไม่ปรากฏตัวอีก มันจะจบแบบนี้ได้อย่างไรล่ะ?"

สวี่จื่อซวงกล่าวพร้อมกับลดเสียงลง

"กองกำลังขนาดใหญ่เหรอ?"

จ้าวเซียงรู้สึกสับสน

ในทางกลับกันอาเหม่ยก็ตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง จึงตกตะลึงจนร้องเสียงหลง : "หัวหน้า คุณหมายถึง......หยงเย่เหรอ?"

"ที่คนนอกดินแดนสามารถเข้ามายังแดนมังกรอย่างง่ายดาย และก้าวเข้าสู่เมืองเจียงเฉินได้ ก็เป็นเพราะคนของหยงเย่ที่ปูทางอยู่ด้านใน เป็นไปไม่ได้ที่แม่ทัพหลินจะไม่รู้! หากไม่กำจัดต้นตอแห่งภัยพิบัติของหยงเย่ซะ ทุกสิ่งทุกอย่างก็จะสูญเปล่า!"

สวี่จื่อซวงกล่าวอย่างเย็นชา

ทุกคนพยักหน้าอย่างเงียบๆ

"แต่ว่า....หัวหน้า หยงเย่ทางด้านนั้นมีผู้แข็งแกร่งมากมายเหลือเกิน ทั้งหมดไม่ใช่คนที่กษัตริย์ซิวหลัวจะเทียบได้ อยู่นอกดินแดน หยงเย่แทบจะเป็นองค์กรที่เหมือนเทพเจ้า และเมื่อเผชิญหน้ากับแม่ทัพหลิน.....จะสามารถเอาเปรียบได้เหรอ?"

เวลานี้ หลิงอดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมา

ในฐานะเจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรอง หลิงรู้จักองค์กรของคนนอกดินแดนเหล่านี้มากกว่าใครๆ

สวี่จื่อซวงเงียบไปครู่หนึ่ง และสูดหายใจเข้าลึกๆ พร้อมกล่าวว่า : "เนื่องจากแม่ทัพหลินกล้าลงมือกับหยงเย่ แน่นอนว่าจะต้องเตรียมพร้อมแล้ว เราไปดูกันหน่อย เพื่อคอยดูจังหวะและโอกาสในการปฏิบัติการ!"

ไม่นาน รถก็กลับมายังสถานที่ก่อสร้างอีกครั้ง

แต่เมื่อกลุ่มของสวี่จื่อซวงลงจากรถ ก็ถูกฉากตรงหน้าทำให้สั่นสะท้าน

โดยรอบของสถานที่ก่อสร้าง ปรากฏเงาร่างที่หนาแน่นจำนวนนับไม่ถ้วน

และออร่าของเงาร่างจำนวนมากนั้นก็น่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง!

เมื่อเห็นกระบวนทัพนี้ สมาชิกของหน่วยต้องห้ามก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงตาค้าง

"หัวหน้า เอ่อ....คนเหล่านี้เป็นใครเหรอ?"

จ้าวเซียงเอ่ยถามอย่างตกตะลึง

"ถ้าฉันเดาไม่ผิด.....พวกเขา....น่าจะเป็น.....คนของหยางหัว...."

สวี่จื่อซวงกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

คนของหน่วยต้องห้ามแทบหยุดหายใจ

ทั้งหมดล้วนเป็นคนของหยางหัว.....

หยางหัว.....มียอดฝีมือมากมายขนาดนี้เลยเหรอ?

เวลานี้ หลินหยางก็ลงมาจากรถเช่นกัน

เขามองสวี่จื่อซวงและคนอื่นๆ ทางด้านนี้ จากนั้นก็รีบเดินเข้าไป

"ประธานหลิน!"

"ประธานหลิน!"

"คุณหลิน!"

"ท่านหลิน!"

......

ทุกคนต่างร้องตะโกนไปตามๆ กัน ด้วยความเคารพนับถือ สายตากระตือรือร้น

สวี่จื่อซวงพบว่า แววตาของคนเหล่านี้มีความเคารพและเชิดชูเป็นอย่างยิ่ง

ความเคารพนบนอบของพวกเขาต่อหลินหยาง มันดูเหมือนกับว่าออกมาจากใจจริง.....

หลินหยางเดินไปด้านหน้าสุด และจ้องมองคนของ'หยงเย่'ที่ถูกรายล้อมเอาไว้ และกล่าวอย่างเย็นชาว่า : "ผู้สมรู้ร่วมคิดของพวกแกอยู่ไหนล่ะ? หรือจะบอกว่า มีแค่พวกแกเหล่านี้ที่เข้ามายังแดนมังกร?"

"หมอเทวดาหลิน? คาดไม่ถึงว่าคุณไปแล้วจะกลับมาอีก น่าเซอร์ไพรส์จริงๆ! หึๆๆ ..."

ชายร่างผอมหัวเราะอย่างติดตลก ในแววตาเต็มไปด้วยความสนุกสนาน

"แกก็คืองูหางกระดิ่งใช่ไหม?"

หลินหยางกล่าวอย่างเย็นชา

"สุดท้ายเราก็ได้เจอกัน ไม่ใช่ว่าคุณอยากเจอฉันมากหรอกเหรอ? ครั้งนี้คุณก็สมความปรารถนาแล้ว!"

งูหางกระดิ่งยิ้มอย่างอำมหิต

"ตอบคำถามฉันมาเถอะ!"

หลินหยางกล่าวอย่างเย็นชา

"เกรงว่ามันจะยากมาก"

งูหางกระดิ่งส่ายหัว

ทุกๆ คนไม่ทันได้มีปฏิกิริยาตอบกลับ ก็ถูกพละกำลังนี้ผูกมัดเอาไว้

"ห๊ะ?"

ข่งเยี่ยตกตะลึง

แต่หลินหยางก็กระโดดขึ้นมา และมัดทุกคนด้วยพลังแห่งสวรรค์ พร้อมพุ่งขึ้นไปในอากาศ

ในชั่วพริบตา คนหลายสิบคนก็พุ่งตามหลินหยางขึ้นไปบนท้องฟ้า

หลังจากนั้น

ตูม!

เสียงระเบิดก็ดังสนั่นขึ้นมา

บนท้องฟ้าของเมืองเจียงเฉิน เกิดเมฆแห่งการทำลายล้างขนาดมหึมา.....

คนจำนวนนับไม่ถ้วนต่างเงยหน้าขึ้นมอง และตกตะลึงตาค้าง

ไม่มีใครคาดคิดว่า หลินหยางจะมีการเคลื่อนไหวที่น่าตกตะลึงเช่นนี้.....

"ประธานหลิน....."

"น่า....น่าจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม...."

"คุณหลินทำไม....ทำไมถึงเป็นเช่นนี้?"

ผู้คนต่างเบิกตาโพลง อย่างไม่อยากจะเชื่อ

มีเสียงดังหึ่งอยู่ในหัวของสวี่จื่อซวง ร่างกายไม่สามารถขยับได้เป็นเวลานาน

เธอไม่คิดเลยว่าเพื่อช่วยทุกๆ คนแล้ว หลินหยางนำคนบ้าระห่ำของ'หยงเย่'กลุ่มนี้ขึ้นสู่ท้องฟ้า

การระเบิดเช่นนี้ ใครๆ ก็ต้องร่างแหลกเป็นชิ้นๆ

เช่นนั้น.....หลินหยางล่ะ?

ไม่มีใครแน่ใจได้

รัศมีแห่งการทำลายล้างบนท้องฟ้าค่อยๆ จางหายไป

หมอกเลือดขนาดใหญ่กระจายเต็มอากาศ

ภายใต้การระเบิดเช่นนี้ คนเหล่านั้นแม้แต่เศษซากกระดูกก็ไม่มีเหลือ

แต่อย่างช้าๆ เงาร่างทั้งสองก็ตกลงมาจากอากาศ

"คุณหลิน!"

เฉาซงหยางมองเห็นหลินหยางเป็นอันดับแรก จึงร้องตะโกนอย่างดีใจ

แต่วินาทีต่อมา เงาร่างที่อยู่อีกด้านหนึ่งก็เริ่มโยมตีหลินหยางทันที!

นั่นก็คือข่งเยี่ย!

ผู้คนต่างตกตะลึง รีบมองเข้าไป

จึงพบว่า.....ข่งเยี่ยก็เหมือนกันกับหลินหยาง ที่ไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย.....