“ผู้บัญชาการหลิน...รอข้าด้วย! ผู้บัญชาการหลิน…”
สวี่จื่อซวงทั้งหายใจหอบ ทั้งพยายามวิ่งอย่างรวกเร็ว
เธอได้เพิ่มความเร็วจนสุดขีด
ทั้งคนมีความเร็วแซงหน้าเสือชีตาห์ เคลื่อนไปท่ามกลางภูเขาที่ขรุขระ
แต่ถึงอย่างนี้ เขาก็ยังตาม หลินหยางไม่ทัน
หลินหยางทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับลำแสงที่พุ่งไปทางฟากฟ้า
หลังจากที่ผู้อาวุโสปฏิเสธคำขอที่จะไปยังฐานที่มั่นที่สามด้วยตนเองของหลินหยาง สวี่จื่อซวงก็คิดจะกลับไปที่ห้องเพื่อพักผ่อน แต่กลับจับได้โดยบังเอิญว่า หลินหยางกำลังจะออกจากเต็นท์ของทหาร และ สวี่จื่อซวงก็แอบติดตามไปอย่างเงียบ ๆ
คิดไม่ถึงว่าหลินหยาง จะรีบพุ่งตรงไปยังฐานที่มั่นที่สาม
สวี่จื่อซวงเข้าใจเจตนาของหลินหยางทันทีและไล่ตามเขาไป
แต่หลินหยางก็ไม่ได้คิดที่จะรอเธอเลยซักนิด
หลังจากนั้นไม่นาน สวี่จื่อซวงก็มองไม่เห็นหลินหยางอีกต่อไป
สวี่จื่อซวง ตระหนักได้ว่าสถานการณ์ในตอนนี้ไม่สู้ดีนัก จึงรีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเพื่อติดต่อกับผู้อาวุโส
เนื่องจากตำแหน่งของเธอ จึงไม่สามารถพูดคุยกับผู้อาวุโส โดยตรงได้ ดังนั้นจึงได้แต่โทรไปที่สำนักงานใหญ่เท่านั้น
“ข้าชื่อสวี่จื่อซวง หัวหน้าหน่วยต้องห้าม ข้ามีเหตุฉุกเฉินที่ต้องรายงาน ข้าเพิ่งเห็นผู้บัญชาการหลินมุ่งหน้าไปยังฐานที่มั่นที่สามเพียงลำพัง ขอให้ส่งกำลังเสริมมาทันทีเพื่อปกป้องผู้บัญชาการหลิน!”
“หัวหน้าสวี่ ผู้อาวุโสได้รีบเร่งไปยังฐานที่มั่นแห่งที่สามพร้อมคนจำนวน 20,000 คน พวกเขากำลังออกเดินทางแล้ว เราเพิ่งได้รับข่าวว่าฐานที่มั่นแห่งที่สามกำลังถูกศัตรูโจมตี สถานการณ์ไม่ดีเท่าไหร่นัก!”
มีเสียงตอบกลับมาจากศูนย์บัญชาการ
"อะไรนะ?"
สวี่จื่อซวง ตกตะลึง
“หัวหน้าสวี่ โปรดติดตามผู้บัญชาการมังกรไปทันที หน้าที่รับผิดชอบคือทำให้แน่ใจว่าเขาปลอดภัย!”
"ทราบแล้ว"
สวี่จื่อซวงตอบและวางสายโทรศัพท์ทันที แล้วมองไปในระยะไกล
จากนั้นเธอก็รู้ว่าความร้ายแรงของสถานการณ์ในตอนนี้นั้นอยู่เหนือจินตนาการไปแล้ว
สวี่จื่อซวงสูดหายใจเข้าลึกๆ รวบรวมพลังงานอีกครั้งและรีบมุ่งหน้าไปยังฐานที่มั่นที่สาม
.....
บูม!
บูม!
บูม!
มีระเบิดรุนแรงกระจายอยู่ทุกที่
รอบทิศทางบนยอดเขาของฐานที่มั่นที่สามนี้เต็มไปด้วยไฟและควัน
ทหารถือปืนกลพลาสม่ารุ่นล่าสุดและยิงใส่ศัตรูที่พุ่งเข้ามาหาพวกเขาทั้งบนภูเขาและที่ราบ
อย่างไรก็ตาม ฝ่ายตรงข้ามมีคนมากเกินไป อีกทั้งยังตกอยู่ในรัศมีการยิงที่ดุดัน ใช้เวลาไม่ถึง 5 นาทีต่อมา แนวป้องกันแรกกถูกทำลาย
หากไม่มเกราะแสงป้องกัน ลำพังแค่กระสอบทรายและบังเกอร์อื่นๆ เพียงอย่างเดียวจะไม่มีผลใดๆ เลย เพราะอำนาจการยิงของคู่ต่อสู้นั้นเพียงพอที่จะเจาะการป้องกันทุกอย่างได้
“ป้องกันไว้! ยืนหยัดไว้! รอกำลังเสริม ไม่ว่าจะต้องเสียสละมากเท่าไหร่ เราก็ไม่สามารถสูญเสียฐานที่มั่นได้! ยืนหยัดไว้ให้ดี!”
ผู้บัญชาการระดับสวรรค์ยกธงต่อสู้ให้สูงและตะโกนอย่างสุดกำลัง
“ผู้บัญชาการ! ลงไป! รีบลงไปเร็ว!”
ทหารที่อยู่ข้างๆเขารีบวิ่งไปหาผู้บังคับบัญชา
ทันทีทผู้บัญชาการก้มลง ก็มีดาบลมพัดผ่านศีรษะของเขาและเฉือนปืนกลอัตโนมัติที่อยู่ข้างหลังเขาออกเป็นเสี่ยง
นี่เป็นการดำเนินการตัดศีรษะที่เห็นได้บ่อยครั้งในสนามรบ
ความแข็งแกร่งของนักฆ่าเหล่านี้เหนือกว่านักรบธรรมดามาก แต่ละคนสามารถล่องหนได้ เคลื่อนที่ด้วยความเร็วดุจสายฟ้า แข็งแกร่งและทรงพลังอย่างยิ่ง
สิ่งที่พวกเขาต้องทำคือกำจัดผู้บัญชาการระดับสวรรค์ทิ้ง ให้ทีมไม่มีผู้นำ จากนั้นการต่อสู้นี้จะจบลงอย่างรวดเร็ว
นี่คือสถานการณ์ที่ผู้บัญชาการระดับสวรรค์กำลังเผชิญอยู่ในขณะนี้
เขายังคงต่อต้านด้วยดาบที่อยู่ในมือ
แต่พลังการโจมตีของอวี๋หลางนั้นน่ากลัวมากจนคนทั่วไปไม่อาจจินตนาการได้
หลังจากการประทะกันหลายครั้ง ผู้บังคับบัญชาระดับสวรรค์ก็ฟกช้ำและไม่สามารถต้านทานไว้ได้
“ปกป้องท่านผู้บัญชาการเร็วเข้า!”
“ฆ่าไอ้พวกโจร!”
ทหารที่อยู่รอบๆ ตะโกนและรีบเข้าไปสนับสนุน
แต่การที่พวกเขามาที่นี่ก็มีแต่จะเป็นการดึงดูดศัตรูให้เข้ามาล้อมที่นี่มากขึ้นเท่านั้น
ในแง่ของจำนวน กองหลังของฐานที่มั่นที่สามไม่มีข้อได้เปรียบเลย
“ท่านผู้บัญชาการ! รีบออกไปก่อน พวกเราจะปกป้องท่านไว้!”
ทหารมองย้อนกลับไปฝั่งหนึ่งก็ตะโกนขณะที่อีกฝั่งกำลังปัดป้องศัตรู
“อยากให้ข้าหนีไปเหรอ? ให้ตายเถอะ คิดว่าข้าขี้ขลาดรึไง? อยากให้ข้าทิ้งพวกเจ้าพี่น้องไว้ตามลำพังเหรอ? ข้าทำไม่ได้! ต่อให้ข้าตายข้าก็จะตายไปพร้อมกับพวกพี่น้องของข้า!”
ดวงตาของผู้บังคับบัญชาระดับสวรรค์เป็นสีแดงเถือก และเขารีบพุ่งไปข้างหน้าพร้อมกับกำดาบในมือแน่น
เมื่อได้ยินเสียง ทหารก็หันกลับมาหยุดผู้บังคับบัญชาระดับสวรรค์ พร้อมจับคอเสื้อเขาไว้แล้วจ้องมองด้วยความโกรธ: "ผู้บัญชาการ นี่ไม่ใช่เวลาที่จะหุนหันพลันแล่น การที่เราจะรักษาฐานที่มั่นนี้มันเป็นไปไม่ได้ที่ ถ้าไม่จัดการให้ทุกคนออกไปก็แค่จะมต้องเสียสละมากมายอย่างไม่สมเหตุสมผล ท่านต้องรักษากำลังไว้! ในอนาคตจะได้ไปรวมตัวกับผู้อาวุโสอีกครั้งเพื่อยึดฐานที่มั่นที่สามกลับคืนมา! ท่านเข้าใจไหม?"
“ข้าสูญเสียฐานที่มั่นของข้าไปแล้ว! ข้าทิ้งพี่น้องไว้ข้างหลัง ข้าจะมีหน้าไปพบผู้อาวุโสอีกได้อย่างไร?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...