สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3374

เซินหงเคยเห็นวิธีการของหลินหยางแล้ว จึงรู้ว่าคนน่าหวาดกลัวเป็นอย่างมาก

แต่เขาไม่คาดคิดว่าเมื่อคนของสำนักงานใหญ่ของหยงเย่อยู่ต่อหน้าหลินหยาง แล้วจะอ่อนแอเช่นนี้.....

"ต่อไป ก็ถึงตาคุณแล้ว! ผู้อาวุโส!"

หลินหยางหันหลังกลับ แล้วมองหญิงชราด้วยใบหน้าที่แฝงไปด้วยรอยยิ้ม

หญิงชราตกใจจนก้าวถอยหลังอย่างต่อเนื่อง จนร่างหลังค่อมแทบจะล้มลงกับพื้น

เธอต้องการจะต่อต้าน จึงโบกไม้เท้าเถาวัลย์อย่างต่อเนื่อง

หมอกเลือดหยดแล้วหยดเล่าออกมาจากไม้เท้าเถาวัลย์ของเธอ ในหมอกเลือดมีใบหน้าอันโหดเหี้ยมกำลังร้องโหยหวน คนที่ได้เห็นต่างก็ขนหัวลุก

แต่หลินหยางกลับไม่ได้สนใจโดยสิ้นเชิง

การโจมตีเช่นนี้เพื่อสังหารคนที่อยู่ในระดับเช่นเขานี้ นับว่าไม่ได้เป็นภัยคุกคามอะไรโดยสิ้นเชิง

ถึงอย่างไรคนของหยงเย่ก็ไม่ได้เข้าใจว่าอะไรที่เรียกว่าเทพเซียนแห่งแผ่นดิน และพวกเขาก็เข้าไม่ถึงผู้แข็งแกร่งในระดับนี้อยู่แล้ว

ตูมๆๆ ....

หมอกเลือดโจมตีเข้ามายังร่างของหลินหยาง จากนั้นก็ถูกพลังแห่งสวรรค์ทำลายลง

หญิงชราหยุดโบกไม้เท้าเถาวัลย์ลงอย่างช้าๆ

ในเวลานี้ดวงตาอันแก่ชราของเธอนั้นเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

"อย่าฆ่าฉัน.....อย่าฆ่าฉันเลย....."

หญิงชราตะโกนด้วยตัวที่สั่นระริก จากนั้นก็โยนไม้เท้าเถาวัลย์ทิ้งไปโดยตรง และคุกเข่าคำนับเพื่อขอให้ไว้ชีวิต

"ผู้อาวุโส คุณวางใจเถอะ ฉันไม่ฆ่าคุณหรอก"

หลินหยางกล่าวอย่างค่อยเป็นค่อยไป

"จริงเหรอ?"

หญิงชราเงยหน้าขึ้นทันที และดีอกดีใจไม่น้อย

"แน่นอน แต่สำหรับพวกเขา.....ฉันไม่กล้ารับประกัน"

หลินหยางชี้ไปยังคนของแต่ละฐานที่มั่นที่อยู่ในค่ายกลเลือดนั้น แล้วกล่าวอย่างสงบนิ่ง

หญิงชรามองไปยังทางด้านนั้น และมีสีหน้าที่เปลี่ยนไปทันที

เธอหลอกให้คนเหล่านี้เข้าไปอยู่ในวงเวทย์ และบีบอัดหมอกเลือดโดยไม่คำนึงถึงความเป็นความตายของพวกเขา ทำให้ผู้คนนับสิบคนถูกหมอกเลือดหลอมละลาย และบางคนก็ถูกเบียดจนตายทั้งเป็น

คนเหล่านี้ไม่เคียดแค้นชิงชังเธอก็แปลกแล้ว!

ถ้าหากหลินหยางมอบเธอให้กับคนเหล่านี้ เกรงว่ากระดูกทั้งหมดในร่างของเธอก็คงจะถูกหักเป็นชิ้นๆ!

เมื่อคิดถึงจุดนี้ หญิงชราก็สั่นสะท้าน ทำอะไรไม่ถูก

"อยากมีชีวิตอยู่ไหม?"

หลินหยางกล่าวถาม

"อยากสิ....อยากแน่นอน....."

"อยากมีชีวิตอยู่เหรอ? เช่นนั้นก็พาฉันไปที่สำนักงานใหญ่ของหยงเย่ ถ้าหากสามารถพาฉันไปถึงสำนักงานใหญ่ของหยงเย่ได้อย่างราบรื่น ฉันจะไว้ชีวิตคุณ เป็นอย่างไร?"

หลินหยางยิ้มอย่างเย็นชาแล้วกล่าว

"เอ่อ...."

ใบหน้าของหญิงชราปรากฏความลังเลใจ

"ไม่เต็มใจก็ไม่เป็นไร!"

หลินหยางยกมือขึ้นโดยตรง และไฟประหลาดก็ปรากฏออกมาจากปลายนิ้ว และโจมตีไปที่หมอกเลือดนั้นโดยตรง

ในชั่วพริบตา หมอกเลือดก็ถูกจุดไฟ ผ่านไปครู่หนึ่งก็ถูกเผาจนไม่มีเหลือ

และคนที่อยู่ด้านในก็ได้รับการปลดปล่อย

ทุกคนเดินมาทางหญิงชราด้วยท่าทีอันดุร้าย

"ฉันเต็มใจ! ฉันเต็มใจ!"

หญิงชราตกใจไม่น้อย และรีบคำนับขอให้ไว้ชีวิต

"เต็มใจก็ดี!"

หลินหยางจึงเงยหน้าขึ้นทันที แสดงเจตนาให้ทุกคนหยุด

เมื่อได้ฟังคำพูดนี้ ทุกคนต่างก็ตอบรับขึ้นมาทันที

"แก้แค้น!"

"แก้แค้น!"

"แก้แค้น!"

ทุกคนชูมือขึ้นตามๆ กัน และตะโกนขึ้นมาด้วยอารมณ์อันฮึกเหิม

"ใช่ พวกเราต้องการแก้แค้น! ฉันมาที่หยงเย่ ก็เพื่อแก้แค้นเหมือนกัน ดังคำกล่าวที่ว่าศัตรูของศัตรูก็คือเพื่อน เพราะฉะนั้นพวกเราจึงควรจะเป็นเพื่อนกัน!"

หลินหยางกล่าวด้วยเสียงเคร่งขรึม: "ในฐานะเพื่อน ฉันจะต้องช่วยชี้แนะความผิดพลาดของพวกคุณ! ไปตามหาและแก้แค้นผู้อาวุโสผู้นี้ คนที่จิตใจคับแคบ คนที่เป็นเป้าหมายที่จะต้องแก้แค้นอย่างแท้จริง ก็คือไอ้เจ้าหมอนั่นของสำนักงานใหญ่ที่คิดว่าตัวเองสูงส่งนักหนา!"

"เพื่อนพ้องทุกท่าน ถ้าหากพวกคุณเต็มใจ ได้โปรดร่วมมือกับฉันทำลายหยงเย่ เพื่อให้การดำเนินการนี้บรรลุผลด้วยเถอะ!"

"ตอนนี้ ผู้อาวุโสผู้นี้ จะนำฉันไปที่สำนักงานใหญ่ของหยงเย่ จึงขอให้พวกคุณกลับไปที่สำนักงานย่อยของตนเองทันที เพื่อไปจัดการเรื่องที่พวกคุณสมควรจะจัดการต่อไป ถ้าหากสำนักงานใหญ่ของหยงเย่โทรศัพท์มาสอบถามทุกอย่างที่เกี่ยวกับพวกคุณ ไม่ว่าอย่างไร พวกคุณกรุณาปกปิดทุกสิ่งทุกอย่างเอาไว้!"

หลินหยางกล่าวอย่างเคร่งขรึม: "พวกคุณ เต็มใจที่จะร่วมสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับฉันหรือไม่?"

ทุกคนมองหน้ากัน จากนั้นก็ตะโกนขึ้นมาตามๆ กันว่า: "พวกเราเต็มใจ!"

"โค่นล้มหยงเย่!"

"ชัยชนะเป็นของพวกเรา!"

ทุกคนตะโกนขึ้นมาอย่างฮึกเหิม

"ดีมาก!"

หลินหยางพยักหน้า จากนั้นก็หันหลังกลับแล้วส่งโทรศัพท์ให้หญิงชรา แล้วกล่าวอย่างนิ่งๆ ว่า: "โทรศัพท์ไปเถอะ!"

หญิงชราเม้มปากอ้ำๆ อึ้งๆ ในที่สุดก็รับมือถือมา แล้วกดต่อสายหมายเลขไป

"ว่ามา!"

สายทางด้านนั้นมีน้ำเสียงเย็นชา

"นายท่าน สายลับที่มาจากแดนมังกร! พวกเราจับตัวได้แล้วค่ะ......"

หญิงชราหยิบมือถือ ฉีกยิ้มแล้วกล่าว