สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3373

เพียงพูดคำนี้ออกมา ทุกคนต่างก็ตะลึงงัน

บรรดาคนที่อยู่ด้านนอกหมอกเลือดใช้สายตาที่ไม่อยากจะเชื่อมองไปยังหลินหยาง

พวกเขาคิดว่าตัวเองฟังผิดไป

"คุณ....คือสายลับ?"

หญิงชราก็เพิ่งจะตอบสนองขึ้นมา จึงขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า: "ฉะนั้น คุณก็คือคนของแดนมังกร?"

"ใช่"

หลินหยางพยักหน้า

หญิงชราทอดถอนใจ และมองไปยังด้านข้างด้วยความพึงพอใจเป็นอย่างมาก: "เขามาจากที่ไหน?"

"เรียนนายท่าน เขาตามเซินหงจากเมืองทาเนนโกมาครับ"

ม่ายหลี่ซือเดินเข้าไปยิ้มแล้วกล่าวอธิบายทันที

"เมืองทาเนนโก?"

หญิงชรายิ้มอย่างเหยียดหยาม: "ดูเหมือนว่าฐานที่มั่นของเมืองทาเนนโกจะถูกบุกยึดแล้ว! เพียงแต่ในที่สุดก็หาตัวหนูที่ซ่อนอยู่ในฝูงพบ เราสามารถแจ้งให้สำนักงานใหญ่ทราบ และดำเนินการโจมตีต่อพวกเขาได้!"

"ฟังนะ ติดต่อไปสำนักงานใหญ่ทันที และโยน'อาวุธทำลายล้าง'สามสิบชุดไปยังเมืองทาเนนโก ทำให้เมืองทาเนนโกถูกฝังไปพร้อมกับบรรดาหนูเหล่านี้ที่มาจากแดนมังกร!"

"ครับนายท่าน!"

ม่ายหลี่ซือคำนับอย่างเคารพนบนอบ จากนั้นก็หยิบมือถือออกมาเตรียมที่จะกดต่อสายไป

แต่วินาทีต่อมา

ตึง!

จู่ๆ ก็มีมือหนึ่งกระแทกเข้าที่ใบหน้าของม่ายหลี่ซือ แล้วทะลุผ่านศีรษะของเขา และยื่นออกมาทางด้านหลังศีรษะของเขา

ม่ายหลี่ซือหยิบมือถือมาได้เพียงแค่ครึ่งทางก็ต้องค้างอยู่กลางอากาศตามแรงแขนของเขาโดยตรง

ทุกคนสั่นสะท้าน

คือหลินหยาง!

เขารับมือถือมา แล้วชำเลืองดูหมายเลขบนมือถือ จากนั้นก็ชักหมัดออกมาอย่างช้าๆ

ม่ายหลี่ซือล้มลงกับพื้นอย่างแรง และเสียชีวิตไปในที่สุด

"สมควรตาย! คนเข้ามา ฆ่าเขา! ฆ่าเขาซะ!"

หญิงชราด่าด้วยความเดือดดาล

บรรดาคนเหล่านั้นที่ไปยังฐานที่มั่นเพื่อนำทางต่างก็พุ่งเข้ามา และเริ่มโจมตีหลินหยาง

หลินหยางก็ไม่ได้เกรงใจพวกเขา และสะบัดมือกลับตบไปในอากาศ

ตึง!

พลังแห่งสวรรค์อันน่าสะพรึงกลัวที่เปรียบเสมือนลมแห่งหายนะ ได้พัดจู่โจมไปยังร่างของพวกเขาในชั่วพริบตา

ทันใด ร่างของทุกคนก็ถูกลมแห่งหายนะนี้พัดจนร่างแหลกเป็นชิ้นๆ โดยตรง และตายไปอย่างอนาถ!

หญิงชราทึ่มทื่อไป

แต่สิ่งเหล่านี้ไม่ได้มีผลกระทบต่อหลินหยางแต่อย่างใด

พายุสีเขียวกินเวลาเพียงไม่กี่วินาที ก่อนที่จะหายไปในอากาศโดยตรง

หญิงชราที่ค่อนข้างลำพองใจเมื่อครู่นี้ เพราะคิดว่าหลินหยางจะต้องตายก็ต้องตกตะลึงในทันที

"นี่ฉัน....เพ้อเจ้อไปแล้วเหรอ?" หญิงชราเอ่ยปากอย่างตกตะลึง

"ไม่ เป็นพวกคุณที่อ่อนแอเกินไป"

หลินหยางกล่าวอย่างสงบนิ่ง จากนั้นจึงยกมือขึ้น แล้วออกแรงเล็กน้อย

ฮู!

ฝ่ามือของเขาปรากฏเปลวไฟขึ้นมา

เมื่อชายที่สวมชุดคลุมเห็นว่าทักษะของตนเองไม่ได้มีผลต่อหลินหยาง จึงหันวิ่งหนีไปทันที

หลินหยางแสดงความไม่พอใจ และกำหมัดในทันที

เปลวไฟถูกบดขยี้ และประกายไฟก็ปลิวไปทั่วทุกสารทิศ

ฟู่! ฟู่! ฟู่! ฟู่......

เงาร่างเหล่านั้นที่สวมชุดคลุมที่กำลังหลบหนีนั้นถูกจุดไฟ แต่ละคนกรีดร้องโหยหวน จากนั้นก็ล้มลงกับพื้น และกลายเป็นเถ้าถ่านภายในไม่กี่วินาที

ทุกคนต่างมองอย่างทึ่มทื่อ

รวมทั้งหญิงชราด้วย