สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3468

ฉินเจี้ยนหนู่สีหน้าเย็นชา จับแขนของผู้อาวุโสทาสนักดาบ แล้วถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า: “เกิดเรื่องอะไรเหรอ? มันเป็นใคร ใครมันกล้ามาพาลเกเรใส่ตระกูลฉินเจี้ยนของฉัน?”

ผู้อาวุโสทาสนักดาบลังเลอยู่ชั่วครู่ พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเทาว่า:”คือ….คือคุณชายเซียวเจี้ยนอวี้….”

“เซียวเจี้ยนอวี้ ?”

ฉินเจี้ยนหนู่หายใจถี่ยิบ หยุดโมโหทันที ดูเหมือนเธอจะนึกถึงอะไรบางอย่างที่น่ากลัวขึ้นมาได้

หลินหยางที่อยู่ด้านข้างคิ้วขมวดมองมา แต่ไม่พูดอะไร

“คุณหนูใหญ่ คุณมาก็ดีแล้ว มีคุณอยู่ น่าจะรับมือกับคุณชายเซียวได้ ผมไม่เสียเวลาแล้วนะ ผมต้องรีบไปทางตะวันตกของเมืองเพื่อเชิญตระกูลถงมาสถานที่แห่งนี้!”

“ใช่ ไป รีบไป!”

ฉินเจี้ยนหนู่พยักหน้า และพูดกระตุ้นเร่งเร้า

ผู้อาวุโสทาสนักดาบวิ่งออกไปจากคฤหาสน์ทันที

ฉินเจี้ยนหนู่สีหน้าลังเล หลังจากลังเลอยู่สักพักหนึ่ง ก็พูดขึ้นทันทีว่า: “คุณหลิน ตระกูลฉันเกิดเรื่อง มีแขกไม่ได้รับเชิญมา แต่น่าจะไม่มีผลกระทบอะไร คุณตามฉันเข้าไป เดี๋ยวฉันเอาฮวาเจี้ยนปี่ให้คุณ คุณก็ค่อยเอายาถอนพิษให้ฉัน!”

“โอเค!”

หลินหยางพยักหน้า

ทั้งสามคนเข้าไปในคฤหาสน์

เดิมที่ฉินเจี้ยนหนู่วางแผนจะอ้อมห้องโถงใหญ่ และมุ่งหน้าไปเอาฮวาเจี้ยนปี่ที่ห้อง

การเป็นลูกสาวคนโตของตระกูลฉินเจี้ยน ผู้นำตระกูลจึงได้เอาแผนที่หมื่นดาบกับฮวาเจี้ยนปี่มอบให้เธอดูแลรักษา การที่จะเอามาถือว่าสะดวกพอสมควร

แต่ขณะที่ทั้งสามคนเดินไปห้องของฉินเจี้ยนหนู่ ทันใดนั้นก็มีร่างหนึ่งปรากฎตัวออกมาอยู่แถวทางเดิน

“พี่?พี่กลับมาแล้ว? ดีจริงๆ! ดีมากเลยพี่ใหญ่! หนูนึกว่าพี่จะไม่กลับมาแล้ว!”

คนที่มาคือเด็กผู้หญิงอายุแปดเก้าขวบคนหนึ่ง เธอผิวขาวละมุน เหมือนตุ๊กตาเครื่องปั่นดินเผาที่น่ารัก

แต่เวลานี้เด็กผู้หญิงร้องไห้ฟูมฟายน้ำตาอาบแก้ม โผเข้าหาอ้อมกอดของฉินเจี้ยนหนู่ทันที

“เสี่ยวเซิง? เป็นอะไรเหรอ? ทำไมถึงได้ร้องไห้เสียใจเช่นนี้?”

ฉินเจี้ยนหนู่ตกใจ รีบโอบกอดและปลอบน้องสาวตัวเองทันที

ทว่ากลับได้ยินฉินเซิงร้องไห้โฮพูดว่า:”พี่! มีพี่ชายชั่วคนหนึ่งมาที่นี่ เขาทำร้ายพี่เหยียนกับพี่สาวได้รับบาดเจ็บ! โดยเฉพาะพี่หนาน…จะตายแล้ว! พี่สาว พี่รีบไปดูเร็วเข้า ช่วยพี่หนานด้วยเถอะ! ฮือๆๆๆ….”

“อะไรนะ?”

ฉินเจี้ยนหนู่ตกตะลึงพรึงเพริด รู้สึกถึงอะไรบางอย่าง จึงรีบเดินไปจนสุดทางเดิน

สิ่งที่เห็นคือร่างทั้งสี่ท่วมอาบไปด้วยเลือด

พวกเขาบางคนก็แขนหักแขนขาด บางคนก็จมูกบี้จมูกหัก แต่ละคนน่าเวทนาอย่างไม่มีอะไรมาเทียบได้ สภาพไม่เหมือนคนแล้วตอนนี้

แต่โชคดีที่พวกเขามีชีวิตอยู่ ถือว่าปลอดภัยไม่น่าเป็นห่วงมาก

“ฉินหนานอยู่ที่ไหน?”

ฉินเจี้ยนหนู่ตะคอกขึ้น

“เรียนคุณหนูใหญ่ อยู่….อยู่ห้องด้านใน…”

คนข้างๆรีบตอบขึ้น

ห้องด้านในเหรอ?

นั่นคือห้องรักษาอาการหนักสาหัส!

ฉินเจี้ยนหนู่กลั้นหายใจ เร่งรีบก้าวเข้าไปข้างใน

พอเข้ามาด้านในห้อง ฉินเจี้ยนหนู่ถึงกับหน้าซีดเผือด เธอถลาไปสองก้าว เกือบจะล้มลงบนพื้น

หลินหยางที่อยู่ด้านหลังเข้ามาประคองฉินเจี้ยนหนู่ทันที เขามองด้านในห้อง ขมวดคิ้วเป็นปมขึ้นมา…