สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3469

ด้านในห้องผู้ป่วยมีหนึ่งเตียง ถังไม้หนึ่งอัน ยังมีเตาต้มยาสองอัน

คนของตระกูลฉินเจี้ยนสองคนกำลังรักษาผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ข้างเตียง

ขาทั้งสองข้างกับมือข้างหนึ่งของฝ่ายหญิงแยกออกจากร่างกายแล้ว บริเวณท้องมีรอยแผลทะลุ ตาข้างหนึ่งบอด

สิ่งที่ทำให้คนรู้สึกน่ากลัวคือ…ไตของเธอ….ไม่มีแล้ว….

“หนานเอ๋อร์！”

ฉินเจี้ยนหนู่ได้สติกลับมา น้ำตาไหลอาบ พุ่งเข้าไปในห้องผู้ป่วย

สองคนที่กำลังทำการรักษาอยู่ตกใจ

“คุณหนูใหญ่?”

“คุณหนูใหญ่ คุณมาได้ยังไง?”

ทั้งสองคนแปลกใจมาก

“ใครทำให้หนานเอ๋อร์เป็นแบบนี้เหรอ? คือใคร?”

ฉินเจี้ยนหนู่ตะคอกด้วยความเดือดดาล

“คุณหนูใหญ่ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาอธิบายกับคุณนะ ตอนนี้สถานการณ์ของคุณหนานเอ๋อร์แย่มาก พวกเราจำเป็นต้องกำจัดปราณแห่งความตายในร่างกายของเธอออก ไม่เช่นนั้นพวกเราจะไม่สามารถรักษาชีวิตเธอไว้ได้!”

คนหนึ่งรีบพูด

“ปราณแห่งความตาย?”

ฉินเจี้ยนหนู่สีหน้าหม่นหมองและเคร่งเครียด

จากทักษะทางการแพทย์ของตระกูลฉินเจี้ยนแห่งชีพจรมังกรใต้ดิน ถูกตัดมือตัดขา หรือจนกระทั่งไม่มีไต นั่นไม่ใช่ปัญหา เมื่ออาศัยทักษะที่ฝึกฝนสูงกับยาล้ำค่าหายากของพวกเขาแล้ว ถ้าต้องการทำให้อวัยวะเหล่านี้กลับมาทำงานอีกครั้ง ถือว่าไม่ใช่เรื่องยาก สามารถทำได้

แต่เพราะทักษะทางการแพทย์ของคนในชีพจรมังกรใต้ดินสูงเกินไป ก็สามารถกำเนิดปราณแห่งความตายชนิดนี้ที่สามารถทำลายพลังการรักษาได้!

มันเหมือนกับปราณแห่งความตายที่หลินหยางเจอในการแข่งขันอวี่เจวี๋ยเมื่อสมัยนั้น

แต่ปราณแห่งความตายของที่นี่ เทียบกับปราณแห่งความตายที่การแข่งขันอวี่เจวี๋ยนั้น มันถือว่าโหดร้ายทารุณ โหดเหี้ยมยิ่งกว่า!

ถ้าไม่สามารถกำจัดปราณแห่งความตายในระยะเวลาที่จำกัดนี้ได้ เมื่อพลาดเวลาในการรักษาที่ยอดเยี่ยมที่สุดไปแล้ว งั้นเทพหลัวจินก็จะมา และไม่สามารถช่วยผู้ป่วยได้แล้ว…

ฉินเจี้ยนหนู่มองฉินหนานที่ไร้ชีวิตชีวา และรีบพูดว่า:“ใช้ทักษะการฝังเข็มฉินอวี่ของตระกูลฉินเจี้ยนหรือยัง?”

“ใช้แล้ว ไม่ได้ผล…”

“ฉางฉางฮวนตัน? ไปเอาฉางฉางฮวนตันที่ห้องพ่อฉันมา! ให้เธอกิน!”

แต่เพราะเธอใจร้อน จึงทำให้พลังแห่งสวรรค์ทำลายอวัยวะภายในของฉินหนานหลายแห่ง

เฮือก!

ภายใต้สถานการณ์บีบบังคับแบบนี้ ฉินหนานที่ตายไปแล้วถึงกับกระอักอาเจียนออกมาเป็นเลือด

ฉินหนานสงบลง นิ่งค้างไปแล้ว…

“เธอไม่รอดแล้ว”

จิ่วอวี่ที่อยู่ด้านหน้าประตูอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้น

“คุณพูดอะไรนะ? พูดอีกทีสิ!”

ฉินเจี้ยนหนู่ดวงตาแดงก่ำ จากนั้นหมุนตัวมาคว้าคอเสื้อของจิ่วอวี่ทันที

จิ่วอวี่ตกใจ มองฉินเจี้ยนหนู่ที่มีท่าทีราวกับจะกินคน เขาอ้ำๆอึ้งๆไม่กล้าเอ่ยปากพูด ทำได้เพียงมองหลินหยางด้วยสายตาอ้อนวอน

แต่หลินหยางกลับส่ายหน้าไปมา

“จิ่วอวี่ คุณพูดแบบนี้ไม่ถูกนะ เธอมีทางรอด จะบอกไม่รอดได้ยังไง?”

เมื่อพูดแบบนี้ออกมา ทำให้จิ่วอวี่ทำอะไรไม่ถูกแล้วตอนนี้