จิ่วอวี่มาแล้ว
แต่เขาถูกลากออกมา
เขาในเวลานี้ เปลือยทั้งตัว ในคอมีโซ่ ฟันในปากหลุดออกมาหมด หูถูกตัด แต่กลับถูกเย็บด้วยหูหมา
ไม่ใช่แค่นี้ เนื้อบริเวณแขนขาของเขายังถูกหั่น มีเลือดไหลออกมาไม่หยุด
สภาพน่าเวทนาแบบนี้ ทำให้คนถึงกับขนลุกซู่
ดวงตาของเขาไร้ชีวิตชีวา เหลือเพียงแค่ความสิ้นหวังเปล่งประกายอยู่
แต่ตอนที่เขาเห็นหลินหยาง จิ่วอวี่เหมือนเจอความหวัง
“ฮือๆ….อือๆๆๆ….”
จิ่วอวี่ตะโกนอย่างบ้าคลั่ง อยากจะพูดออกมา แต่ปากถูกเย็บทำให้เขาพูดไม่ได้
คนที่อยู่ข้างๆเห็นแบบนี้ จึงเอาแส้มาเฆี่ยนลงบนตัวของจิ่วอวี่
ชั่วพริบตาเดียว ผิวหนังของจิ่วอวี่ก็แตกปริออก เลือดไหลรวยริน….
หลินหยางสายตาเย็นชา จากนั้นเดินไปหาจิ่วอวี่
“หยุด!”
คนผู้นั้นที่ถือแส้อยู่ตะคอกขึ้น
“ไสหัวไป”
หลินหยางพูดอย่างราบเรียบ
“แม่งรนหาที่ตาย!”
คนผู้นั้นตะคอกด่า จากนั้นยกแส้ฟาดมาทางหลินหยาง
แต่แส้ยังไม่ฟาดลง หลินหยางก็สะกิดนิ้ว ขับเคลื่อนพลังแห่งสวรรค์ทำลายแส้นั้นจนแหลกลาญ แทงเข้าไปในคอของคนผู้นั้น
คนผู้นั้นไม่ทันได้ร้องออกมา ก็ล้มตึงตายไปทันที
หลินหยางเดินมาข้างหน้า หยิบเข็มออกมา แกะรอยเย็บบนปากของจิ่วอวี่ออก เวลาเดียวกันก็ดึงหูหมาของเขาออก จากนั้นให้เขากินยาลงไป
“ท่าน ในที่สุดท่านก็มาแล้ว ผมนึกว่าผมจะต้องตายอยู่ที่นี่ซะแล้ว ดีจริงๆ ในที่สุดท่านก็มา….ฮือๆๆๆ….”
จิ่วอวี่เหมือนได้ชีวิตใหม่ เขาโผเข้าไปร้องไห้ในอ้อมกอดของหลินหยาง
เขานึกว่าตัวเองจะถูกหลินหยางทอดทิ้งเสียแล้ว
คิดไม่ถึงว่าหลินหยางจะมาถึงตำหนักชิงเหลียน….
“คุณพักผ่อนก่อน เดี๋ยวจากนี้ผมจะพาคุณออกไปจากที่นี่!”
หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง
“ท่าน…ทักษะของผมถูกทำลายแล้ว ชีพจรลมปราณถูกทำลาย ผมเป็นคนไร้ประโยชน์ไปแล้ว”
จิ่วอวี่เช็ดน้ำตาพูดขึ้น
หลินหยางได้ฟัง จึงรีบแมะชีพจรให้จิ่วอวี่ จากนั้นขมวดคิ้วเป็นปม
“รากฐานถูกทำลาย ถ้าฟื้นฟูนั้นยากมาก….”
หลินหยางห้ำหั่นไปกลางอากาศ ปราณมีที่เต็มไปด้วยพลัง ห้ำหั่นไปทางฝ่ามือลม จากนั้นกระแทกใส่เจ้าตำหนักชิงเหลียน
“ตาข่าย!”
เจ้าตำหนักชิงเหลียนยกมือขึ้นช้าๆ
เหมือนเล่นหมากรุกอย่างไรอย่างนั้น
ปลายเล็บมีแหตาข่ายขนาดใหญ่สีเขียวปรากฏขึ้นมา
แหตาข่ายขนาดใหญ่ปรากฎอย่างรวดเร็ว ทำให้คนไม่ทันตั้งตัว
หลินหยางอยากจะหลบก็ไม่ทันแล้ว
เขาจ้องมองเจ้าตำหนักชิงเหลียนด้วยสายตาเย็นชา เขาใช้ร่างกระแทกชนตาข่ายใหญ่ แล้วห้ำหั่นมัน
เจ้าตำหนักชิงเหลียนรีบถลาถอยหลัง แต่เธอคิดไม่ถึงว่าหลินหยางจะแน่วแน่ขนาดนี้ ที่กล้าโจมตีกลอุบายของตัวเอง
ถึงแม้เธอจะหลบได้อย่างรวดเร็ว แต่กลับได้รับแรงสั่นสะเทือนจากพลังของหลินหยางอยู่
ตึง!
เจ้าตำหนักชิงเหลียนถอยไปหลายก้าว ตัวชนกระแทกกับเก้าอี้ด้านหลัง จนเก้าอี้แตก
ส่วนหลินหยาง ถูกตาข่ายพิษปกคลุม ได้มาหลายบาดแผล และคิดไม่ถึงว่าจะเริ่มเน่าเปื่อยแล้ว ตอนนี้พิษกระฉูดเข้าไปในร่างกายของหลินหยาง
“คุณ จบเห่แล้ว”
เจ้าตำหนักชิงเหลียนพูดอย่างราบเรียบ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...