เมือกพิษโหดร้ายทารุณเช่นนี้ ช่างน่ากลัวเหลือเกิน
มันเหมือนสิ่งมีชีวิต แทะกัดผิวหนังของหลินหยางไม่หยุด จากนั้นทะลวงเข้าไปในร่างกาย
ดูเหมือนกระดูกเทพสูงสุดก็ไม่สามารถมองข้ามพลังพิษนี้
“คือพิษกัดกร่อนกระดูกและหัวใจ!”
อวี่ปี้หงเหมือนรู้ความน่ากลัวของพลังพิษนี้ จึงตะโกนด้วยความตกใจขึ้นว่า:“หลินหยาง คุณต้องหยุดลงทันที รีบขับล้างพิษ ไม่เช่นนั้นพิษกัดกร่อนหัวใจและกระดูกจะกัดแทะภายในหนึ่งนาที แม้แต่กระดูกของคุณก็ไม่เหลือเศษ”
แต่ว่า..หลินหยางคล้ายกับว่าไม่ได้ยินที่อวี่ปี้หงพูด เขาถือดาบขึ้นมาอีกครั้ง และฟาดฟันไปที่เจ้าตำหนักชิงเหลียน
เจ้าตำหนักชิงเหลียนแววตาสั่นไหว
เธอไม่เคยเห็นคนบ้าคลั่งแบบนี้มาก่อน
“ลุกขึ้น!”
เจ้าตำหนักชิงเหลียนตะคอกขึ้น ร่างเหมือนขนหงส์ปลิ้วสะบัดออกไป
แต่หลินหยางขับเคลื่อนเอาเงาดาบนับหมื่นออกมา เหมือนปากใหญ่ พุ่งกลืนกินไปที่เจ้าตำหนักชิงเหลียน
เจ้าตำหนักชิงเหลียนเร่งพลังหลบซ่อนทันที
แต่ครั้งนี้ เธอถอยถึงขอบกำแพงแล้ว
อยากจะหลบหนี ก็ไม่ทันแล้ว
ฮูลา!
ปราณดาบผ่านร่าง ทำให้บนร่างกายของเจ้าตำนักชิงเหลียนปรากฎรอยเลือดอยู่หลายจุด ส่วนคนก็หล่นลงมาจากท้องฟ้า
เธอพลิกตัวในอากาศ ยืนบนพื้นอย่างมั่นคง แต่กลับไม่สามารถจู่โจมได้ และตอนนี้เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ สายตาจึงมองไปทางที่ครอบดวงตาของตัวเอง
สิ่งที่เห็นคือที่ครอบดวงตาแยกออกเป็นสองส่วนมันหล่นจากบนใบหน้าเธอช้าๆ และลอยลงมาสู่พื้น
รอยดาบอันดุร้ายฟาดมาตรงหน้าเจ้าตำหนักชิงเหลียน
นาทีนี้ ทุกคนได้เห็นใบหน้าของเจ้าตำหนักชิงเหลียนอย่างชัดเจน
จิ่วอวี่ชะงักงัน
อวี่ปี้หงไม่อยากจะเชื่อ ดวงตาเบิกโพลงกว้าง
คนของตำหนักชิงเหลียนที่พุ่งเข้ามาก็ตะลึงกันทุกคน
สิ่งที่เห็นคือใบหน้าแก่ๆของเจ้าตำหนักชิงเหลียน ผิวหนังเขียว หน้าผากมีหนึ่งดวงตา ข้างซ้ายและขวามีริมฝีปาก จมูกแยกออก บริเวณรอยแตกมีเขี้ยวที่ยื่นออกนอกปาก ในดวงตามีตาดำสี่ลูก
“สัตว์…สัตว์ประหลาด….”
จิ่วอวี่ตกใจจนฉี่ราด
อวี่ปี้หงมองด้วยความตกตะลึง เธอเหมือนหยุดหายใจ
รอยดาบลึก แต่ก็ฟาดจนมีเลือดออกมา
เลือดไหลกระฉูด ทำให้ใบหน้าแถบหนึ่งของเจ้าตำหนักชิงเหลียนแดงก่ำ และมันยิ่งทำให้ใบหน้าอัปลักษณ์น่ารังเกียจของเธอนั้นน่ากลัวมากขึ้น
“มิน่าล่ะคุณถึงใช้หน้ากากปิดบังใบหน้า ที่แท้แม้แต่หน้าตัวเองยังทำการปรับแก้!”
หลินหยางจ้องมองเจ้าตำหนักชิงเหลียน นัยน์ตาแฝงไปด้วยความสมเพช
“ทำไมเหรอ? หรือว่าการปรับแก้ของฉันไม่สำเร็จเหรอ?”
เจ้าตำหนักชิงเหลียนพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า:“ฉันมีสายตาที่มองได้มากกว่าคนปกติ มีใบหน้า อวัยวะ ปากมากมายช่วยเร่งขับเคลื่อนพลังแห่งสวรรค์ ฉันแข็งแกร่งกว่าคนอื่น! ฉันคือผลงานยอดเยี่ยมที่สุดสมบูรณ์แบบที่สุด มีปัญหาอะไรไหม?”
“เพราะฉะนั้นคุณก็เป็นแค่ผลงานยอดเยี่ยมที่สุดชิ้นหนึ่งเหรอ? จนกระทั่งไม่ใช่คนแล้ว”
หลินหยางส่ายหน้าไปมา
“มีชีวิตอยู่ชั่วนิรันดร์ ไม่เป็นคนแล้วจะทำไม?”
เจ้าตำหนักชิงเหลียนหัวเราะดังลั่น จากนั้นสายตาดุร้ายก็พุ่งใส่ที่หลินหยาง
“สิบกว่าปีมานี้คุณเป็นคนแรกที่มาทำลายฉัน วันนี้ ฉันต้องสังหารคุณ!”
พอพูดจบ เจ้าตำหนักชิงเหลียนก็กลายเป็นเชือกแดง จู่โจมหลินหยาง และเวลาเดียวกัน ทั่วทุกสารทิศก็ปรากฎคมกริชแดงจำนวนมาก มันคมกว่าคมดาบคมมีด ฟาดหั่นอย่างดุร้าย
หลินหยางบิดตัว รีบยกดาบเทียนเซิงขึ้นมาต้าน

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...