สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3594

ทุกคนมองอย่างตกตะลึง จ้องมองฉากนี้อย่างตะลึงงัน

ร่างของนักพรตแยกออกเป็นสองเสี่ยง ล้มลงบนพื้น อวัยวะภายในและเลือดไหลออกมาเต็มพื้น เขาตายตาไม่หลับ

เมื่อมองไปด้านข้าง

รูปปั้นที่แต่งตัวเหมือนผู้บัญชาการใหญ่ได้วางดาบลง และแทงดาบลงไปบนพื้น วางมืออยู่บนด้ามดาบ และสงบนิ่งไม่ไหวติงอีกครั้ง

ร่างของมันเคลื่อนย้ายช้าๆ กระแทกศพของนักพรตคนนั้นออกไป และยืนอยู่บนตำแหน่งที่นักพรตเคยยืน

ในเวลานี้ ทุกคนจึงได้สติกลับมา

อยู่บนกระดานหมากรุกนี้ การสังหารรูปปั้นหิน ไม่ถือว่าประสบความสำเร็จ

ใครก็ตามที่สามารถผ่านกระดานหมากรุกทั้งหมดไปได้ จึงจะสามารถเข้าไปในชั้นที่สี่ได้

แต่ตราบใดที่เข้าไปในกระดานหมากรุก ก็จะต้องกลายเป็นหมากตัวหนึ่งบนกระดาน และการสังหารรูปปั้น จะทำให้ถูกผลักไปยืนอยู่ที่ตำแหน่งเดิมของรูปปั้นนั้น

รูปปั้นหินแต่ละตัวจะมีระยะห่างในการโจมตี

หากเข้าไปประชิดรูปปั้น รูปปั้นจะโจมตีทันที

ฉะนั้นการสังหารรูปปั้นแต่ละตัวจะต้องละเอียดรอบคอบอย่างมาก

บวกกับศักยภาพของรูปปั้นที่แตกต่างกัน การที่จะต่อสู้ได้หรือไม่ ยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่

อีกทั้งหากตกไปอยู่ในวงล้อมของรูปปั้นหินแล้ว การที่ไม่สามารถขยับเคลื่อนไหวได้ ก็จะไม่มีใครต้านทานการโจมตีของรูปปั้นหินได้เลย

ในกระดานหมากรุกนี้ หากเข้าไปแล้ว ไม่ชนะก็จะต้องตายสถานเดียว!

อย่างไรก็ตามถ้าเข้าไปในกระดานหมากรุกแล้ว ก็จะสามารถออกมาได้

ผู้คนรู้สึกขนหัวลุก ลมหายใจกระชั้น และไม่กล้าหุนหันพลันแล่นอีกต่อไป

"นี่เราควรจะทำอย่างไรดี?"

อั้นหมิงเยว่ขมวดคิ้วแน่น และมองไปที่เย่เหยียนทันที

เย่เหยียนยังคงไม่พูดอะไร และจ้องมองกระดานหมากรุกนั้นอย่างเงียบๆ

หลินหยางก็มองเข้าไปเช่นกัน และสังเกตการณ์ทั้งหมดอย่างละเอียด

โดยรวมแล้วกระดานหมากรุกยังคงเหมือนกับหมากรุกจีน เพียงแต่รวบรัดกว่ามาก

แต่ถ้าต้องการผ่านกระดานหมากรุกไปได้จริงๆ เช่นนั้นจะต้องจัดการกับรูปปั้นสิบกว่าตัวนี้ก่อน

เหมือนกันกับรูปปั้นทหารที่ถูกนักพรตจัดการก่อนหน้านี้ บนกระดานหมากรุกยังมีอีกสี่ตัว ที่น่าจะจัดการได้ไม่ยาก

แต่รูปปั้นดาบใหญ่ที่อยู่ข้างๆ รูปปั้นทหารนั้นยากที่จะจัดการได้

เมื่อพิจารณาจากดาบใหญ่ของรูปปั้นหินใช้ฟันเมื่อครู่นี้ พละกำลังของมันอาจจะถึงขั้นสั่นคลอนภูเขาลูกใหญ่ได้เลย

หากยืนนิ่งไม่เคลื่อนไหว และฝืนโจมตีอย่างรุนแรง ต่อให้เอาชนะรูปปั้นหินดาบใหญ่ได้ ก็เกรงว่าพละกำลังของตนเองก็จะต้องสูญเสียไปจนหมด

และถ้าหากชนะแล้ว ก็จะถูกบังคับให้เคลื่อนไปยังตำแหน่งของรูปปั้นหินดาบใหญ่ทันที

และด้านหน้ารูปปั้นหินดาบใหญ่ มีรูปปั้นหินสวมหมวกไม้ไผ่ถือดาบยาวยืนอยู่สามตัว

จากการพิจารณาแล้ว ศักยภาพของรูปปั้นหมวกไม้ไผ่สานจะแข็งแกร่งกว่ารูปปั้นดาบอีกด้วย

การเผชิญหน้ากับรูปปั้นทั้งสามในเวลาอันสั้น ใครจะสามารถรับมือได้?

ส่วนด้านหลังรูปปั้นหมวกไม้ไผ่สานนั้น เป็นรูปปั้นหินขี่ม้าหินเหมือนกับฮ่องเต้

สายตาของทุกๆ คนจ้องมองไปที่เขา

"ท่านเย่เหยียนจะลงมือแล้ว!"

"เกรงว่าทุกท่านที่อยู่ในที่นี้ จะมีเพียงแค่ท่านเย่เหยียนเท่านั้นที่จะสามารถต่อสู้กับกระดานหมากรุกนี้ได้!"

"ท่านเย่เหยียนจะต้องผ่านด่านไปได้อย่างราบรื่นแน่นอน!"

ผู้คนหยุดพูดคุยกัน และจ้องมองเย่เหยียนอย่างรอคอย

แต่ทว่า.....เย่เหยียนไม่ได้เข้าไปต่อสู้ในกระดานหมากรุก แต่เขาถือดาบกระดูก ชี้ไปยังนักพรตที่อยู่อีกด้านหนึ่ง

"พวกแก ผลัดกันเข้าไปในกระดานหมากรุก!"

เมื่อพูดคำนี้ออกมา บรรดานักพรตก็ตกตะลึง

"ท่านเย่เหยียน ศักยภาพของพวกเรานั้นอ่อนแอ จะเข้าสู่เกมกระดานหมากรุกได้อย่างไร....."

"ท่านเย่เหยียน พวกเราไม่สามารถท้าประลองได้หรอก....."

ทุกคนต่างร่ำไห้ และรีบขอความเมตตา

แต่หลินหยางกลับไม่สนใจไยดี เขาแกว่งดาบกระดูกออกไปโดยตรง และฟันไปที่คนคนนั้นทันที

ร่างของคนคนนั้นแหลกเหลว และตายไปอย่างน่าสังเวช

คนที่เหลือต่างตกตะลึง

"ตัวหมากในกระดานหมากรุก มีจำนวนจำกัด พลังกำลังก็มีจำกัด ด้วยการต่อสู้แบบวงล้อ ความแข็งแกร่งของกระดานหมากรุกก็จะถูกทำลายลงไป พวกแกต้องการตายด้วยดาบของฉัน หรือจะเข้าไปต่อสู้กับกระดานหมากรุก? ก็เลือกเอาเอง!"

เย่เหยียนกล่าวอย่างเย็นชา