สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3640

"มาหาเทพยุทธ์ของพวกเรา?"

ทุกคนต่างก็มองหน้ากันไปมา จากนั้นก็หัวเราะเสียงดัง

"ฮ่าๆๆๆๆๆ เจ้าหนุ่ม คุณมีสถานะอะไรเหรอ? คู่ควรที่จะมาพบกับเทพยุทธ์ของพวกเราด้วยเหรอ?"

"ไม่ตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงาของตัวเองเอาซะเลย คุณคู่ควรเหรอ?"

"ด้วยสภาพของคุณแล้ว คุณอยากจะพบท่านเทพยุทธ์ก็มาพบได้อย่างนั้นเหรอ?"

"ฟังนะ ตอนนี้พวกเรายังไม่โมโห รีบไสหัวของคุณออกไปซะ! ไปให้ไกลได้เท่าไรยิ่งดี ไม่เช่นนั้นฉันจะตัดขาของคุณ!"

บรรดาคนรับใช้ที่เฝ้าหน้าประตูร้องตะโกนตามๆ กัน และโวยวายใส่หลินหยาง

แต่วินาทีต่อมา หลินหยางก็ยกมือขึ้นและสะบัดออกไป

พลังแห่งสวรรค์อันบริสุทธิ์ก็ถูกปลดปล่อยออกมา

บรรดาคนรับใช้เฝ้าประตูเหล่านี้ไม่ทันได้ป้องกันตัว คนทั้งหมดต่างก็ล้มลงกับพื้น แต่ละคนหัวแตกเลือดอาบ ตกอยู่ในสภาพอันจนตรอก

ผู้คนที่กำลังทาสีกำแพงทั้งสองด้านต่างก็มองเข้ามา ด้วยความประหลาดใจ

"เกิดเรื่องอะไรขึ้น?"

"ใครกันที่บังอาจเช่นนี้? กล้ามาก่อความวุ่นวายที่ตำหนักฉางหลานของพวกเรา?"

องครักษ์จำนวนมากพุ่งออกมาจากในประตูใหญ่ ชักดาบออกมาตามๆ กัน และทำการล้อมหลินหยางเอาไว้

"ฉันต้องการพบเทพยุทธ์ฉางหลาน ถ้าหากพวกคุณไม่อยากเจ็บตัว ก็พาฉันเข้าไปข้างใน!"

หลินหยางกล่าวอย่างสงบนิ่ง

"ไอ้หมอนี่ช่างบ้าดีเดือดนัก! กล้ามาทำตัวอันธพาลในตำหนักฉางหลานของพวกเราเหรอ? แกคู่ควรเหรอ? จัดการมัน!"

คนคนหนึ่งตะโกนขึ้นมา สั่งให้เหล่าองครักษ์ลงมือจัดการ

"หยุดทั้งหมด!"

แต่ในเวลานี้ ได้มีผู้อาวุโสคนหนึ่งเดินออกมาจากในประตู

"พ่อบ้านฉางหลาน!"

ทุกคนหยุดมือตามๆ กัน กงสุลคนนั้นรีบก้าวไปข้างหน้า จากนั้นจึงพยักหน้าและโค้งคำนับ

ผู้อาวุโสไม่ได้สนใจคนเหล่านั้น แต่กวาดสายตามองไปยังหลินหยาง

เห็นหลินหยางสวมหน้ากาก จึงอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว: "คุณเป็นใคร? ทำไมถึงต้องทำตัวลับๆ ล่อๆ? ไม่กล้าเปิดเผยโฉมหน้าที่แท้จริงด้วยล่ะ?"

"ทำไม? สวมหน้ากากแล้วมันไปเป็นอุปสรรคของพวกคุณเหรอ?"

หลินหยางกล่าวอย่างไม่สะทกสะท้าน

"ถ้าหากว่าคุณมีธุระที่จะต้องการปรึกษาหารือกับท่านเทพยุทธ์จริงๆ ก็ได้โปรดแสดงสถานะให้ชัดเจนด้วย"

ผู้อาวุโสกล่าว

"ถ้าหากพวกคุณยังคงเสียเวลากับฉันต่อไป ฉันก็ทำได้เพียงแค่เข้าไปเอง"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ และก้าวเท้าเดินไปทางประตูใหญ่

"ไอ้สารเลว คิดว่าพวกเราจัดการแกไม่ได้อย่างนั้นเหรอ?"

องครักษ์ทุกคนชักดาบออกมาอีกครั้ง จากนั้นก็เดินเข้าไปและจ้องเหมือนจะเขมือบ

แต่ผู้อาวุโสยกมือขึ้นมาแสดงเจตนาให้ทุกคนหยุด

"อย่าก่อความวุ่นวาย"

ผู้อาวุโสตะโกนออกมา

"พ่อบ้านฉางหลาน....."

"ในเมื่อเขาต้องการพบเทพยุทธ์ฉางหลาน ฉันก็จะไปแจ้งให้ทราบก็พอ ถ้าหากเขามาเพื่อก่อเรื่อง คุณคิดว่าเขาจะสามารถออกไปจากตำหนักฉางหลานได้เหรอ?"

ผู้อาวุโสกล่าวอย่างเยือกเย็น

เมื่อทุกคนได้ยินเช่นนี้ ต่างก็พยักหน้าอย่างเงียบๆ

"นายท่าน ตามฉันมาเถอะ"

ผู้อาวุโสกล่าวอย่างนิ่งๆ จากนั้นก็หันหลังกลับแล้วเดินนำทางไป

ไม่นาน หลินหยางก็ถูกผู้อาวุโสพาเข้าไปยังห้องโถงใหญ่

"กรุณารออยู่ที่นี่"

ผู้อาวุโสกล่าว และเข้าไปยังห้องโถงด้านในโดยตรง

หลินหยางนั่งลงอย่างสงบนิ่ง

ไม่มีใครสนใจ

และไม่มีใครจัดชามาต้อนรับ

เขารู้ดีว่า คนของตำหนักฉางหลานไม่ได้ต้อนรับเขาโดยสิ้นเชิง

เพียงแต่เขาก็ไม่ได้สนใจอะไร

เขามาที่นี่ก็ไม่ใช่เพื่อมาดื่มชาอยู่แล้ว

ผ่านไปประมาณสองนาที หลินหยางก็ลุกขึ้นยืนโดยตรง

"เทพยุทธ์ฉางหลาน ทำไมถึงไม่รีบมาปรากฏตัวอีกล่ะ? ต้องการให้ฉันทำลายตำหนักฉางหลานของพวกคุณเหรอ?"

พูดจบ หลินหยางก็ยกมือขึ้นโดยตรง และโบกไปยังด้านหน้าห้องโถง

ครืน!

พลังแห่งสวรรค์อันน่าสะพรึงกลัวจู่โจมเข้ามาอย่างแข็งแกร่ง

ตึง!

ทั้งห้องโถงใหญ่พังทลายลงในชั่วพริบตา และกลายเป็นซากปรักหักพัง

ทั้งตำหนักฉางหลานสั่นสะเทือน

คนของตระกูลฉางหลานทุกคนต่างก็ตกตะลึง

"เกิดเรื่องอะไรขึ้น?"

"ใครกัน? ใครมาก่อเรื่องที่นี่?"

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน