สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3748

หลินหยางตกตะลึง จ้องมองเทพยุทธ์เจิ้นอวี้ด้วยความมึนงงสมองว่างเปล่า เหมือนไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตัวเองได้ยิน….

“ทำไม? ตกใจมากเหรอ?”

“พวกเราเพิ่งจะต่อสู้ฆ่ากัน”

“เหอะๆ ผมกับคุณไม่ได้มีความแค้นกันเท่าไหร่ ฆ่าคุณเป็นเพียงแค่ท่าที ตอนนี้ผมไม่ฆ่าคุณ ก็คือท่าทีของผม”

“งั้นคุณก็ถือว่าเป็นคนไม่มั่นคงในจุดยืน”

“นับว่าใช่ ผมก็แค่คนล้มเหลวคนหนึ่ง”

เทพยุทธ์เจิ้นอวี้ยิ้มและพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ: “แต่ผมไม่อยากล้มเหลว ตอนนี้ผมแพ้แล้ว ดิ้นรนทุรนทุรายต่อไป มันจะมีความหมายอะไรเหรอ?”

“เพราะฉะนั้นคุณเลยอยากถ่ายทอดทักษะของคุณให้ผม เพื่อให้ผมเป็นตัวแทนของคุณไปฆ่ามู่หรงซงกับเสี้ยวเทียนใช่ไหม?”

“ใช่”

“คุณไม่กลัวว่าผมจะไม่ฆ่าพวกเขาเหรอ?”

“ไม่หรอก เพราะถึงคุณจะไม่ฆ่าพวกเขา พวกเขาก็ต้องฆ่าคุณ!”

“ได้ฟังแล้วน่าสนใจดีนะ”

“หลักๆเลยเพราะพรสวรรค์ของคุณ ทำให้ผมตกตะลึง”

เทพยุทธ์เจิ้นอวี้ยิ้มและพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ: “สามารถขจัดพิษผมในเวลาอันสั้นได้ ทักษะทางการแพทย์ของคุณ จะต้องอยู่เหนือผมแน่นอน อีกทั้งคุณยังเป็นวัยรุ่นแบบนี้ มีวรยุทธ์แบบนี้ได้ คนจะไม่ตกตะลึงได้เหรอ?”

“ชมเกินไปแล้ว!”

“พอแล้ว ไม่ต้องเสียเวลาแล้ว ผมจะถ่ายทอดวิชาให้คุณ ทักษะจิตวิญญาณหัวใจศิลา! หากคุณสามารถเรียนรู้เทคนิคนี้ได้ คุณจะสามารถควบคุมนรก เข้าถึงยมโลก และกำหนดความเป็นความตายได้!”

เทพยุทธ์เจิ้นอวี้พูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง จากนั้นหลับตา ปากก็เริ่มท่องคาถา

หลินหยางมองบริเวณโดยรอบ

จนตรอกแล้ว

แบบนี้ นอกจากยอมเรียนการถ่ายทอดของเทพยุทธ์เจิ้นอวี้ ก็ไม่มีวิธีอื่นละ

หลินหยางนั่งขัดสมาธิลง จากนั้นหลับตาแล้วเริ่มตั้งใจฟัง เรียนรู้….

….

อาคารมอบรางวัลนำจับ

กลุ่มคนจำนวนมากแบกยกอาวุธออกไปจากเมืองหลงซิน

จุดมุ่งหมายของพวกเขาง่ายมาก นั่นก็คือไปไล่ล่าโจมตีเม่ยเมิ่ง หลางหยาและคนอื่นๆ

ส่วนมู่หรงซงไม่ได้ตามไปไล่ล่า

เขาเอาศพของเทพยุทธ์ที่ตายจำนวนหนึ่งกลับมาที่อาคารมอบรางวัลนำจับ ขณะเดียวกันก็ควบคุมทั้งอาคารไว้

“เอาพวกหลี่ขวงเริ่นเข้ามา”

ด้านในห้องสำนักงาน มู่หรงซงกลืนยาพร้อมกับตะโกนขึ้น

เทพยุทธ์เสี้ยวเทียนยังคงนั่งสมาธิอยู่ด้านข้างเพื่อฟื้นฟูพลังชีวิตอยู่

ไม่นาน หลี่ขวงเริ่นก็ถูกคนของอาคารมอบรางวัลนำจับควบคุมตัวเข้ามาด้านในห้องสำนักงาน แถมยังพาคนสนิทจำนวนหนึ่งของเขามาด้วย

มู่หรงซงหรี่ตาจ้องมองเขา: “หลี่ขวงเริ่น แก รู้ความผิดไหม?”

“ท่านประธาน การกระทำของท่าน ฝ่าฝืนปณิธานของอาคารมอบรางวัลนำจับ!”

“นักธุรกิจเน้นกำไร!”

“นักธุรกิจเน้นเชื่อใจ!”

หลี่ขวงเริ่นพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า: “แม้ว่าผมหลี่ขวงเริ่นจะไม่ใช่คนดีอะไร แต่ผมก็รู้บุญคุณ เข้าใจความอัปยศอดสูอับอาย การไม่ยึดมั่นในคำมั่นสัญญา ละทิ้งคุณธรรม แบบนี้จะไม่อับอายได้ยังไง? ผมยอมตาย และไม่มีทางเป็นคนประเภทนี้หรอก!”

“หลี่ขวนเริ่น แกตามฉันมาตั้งนาน คิดไม่ถึงว่าจะตกอยู่ในสภาพแบบนี้ แกทำให้ฉันผิดหวังจริงๆ!”

มู่หรงซงยิ้มพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา: “ในเมื่อเป็นแบบนี้ เก็บแกไว้ก็ไม่มีประโยชน์อะไร!”

พูดจบ มู่หรงซงก็ยกหมัดขึ้นมา พุ่งไปอย่างโหดเหี้ยม

ตึง!

พลังอันโหดร้ายทะลุผ่านอกของหลี่ขวนเริ่น

หลี่ขวนเริ่นตัวสั่นเทิ้ม เบิกตาโพลงกว้าง มองมู่หรงซงด้วยความตกตะลึง จากนั้นล้มลงบนพื้นช้าๆ ตายไปในที่สุด

“ตัดหั่นเขาเป็นชิ้นๆ เผาศพให้ไหม้ ทำให้เขาตายแบบไม่สมประกอบ !คนอื่นๆก็ทำแบบนี้!”

มู่หรงซงตะโกนด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

“รับทราบ!”

ทุกคนตะโกนขึ้น แม้ว่าสมาชิกของอาคารมอบรางวัลนำจับจะใจเต้นรัวหวาดกลัว แต่ก็ไม่มีคนกล้าคัดค้าน

ไม่นาน กลุ่มของหลี่ขวนเริ่นก็ถูกทำลาย

“เอาเถาเฉิงมา!”

มู่หรงซงตะโกนขึ้นอีก

แต่เมื่อมู่หรงซงพูดจบ ก็ยังไม่เห็นเถาเฉิงถูกพาตัวเข้ามา

จนถึงเวลานี้ ได้มีสมาชิกคนหนึ่งของอาคารมอบรางวัลนำจับวิ่งมาอย่างเร่งรีบ

“ท่านประธาน เถาเฉิงพวกเขา…หนีไปแล้ว!”

“อะไรนะ?”

มู่หรงซงขมวดคิ้วเป็นปม และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า: “ไอ้เกลือเป็นหนอน ไอ้หนอนบ่อนไส้คนนี้ จะหนีไปไหนได้? รีบประกาศคำสั่งจับออกไป ค้นหาให้ทั่วชีพจรมังกรใต้ดินและจับตัวไอ้คนทรยศนี้มาให้ผม! นอกจากนี้ส่งคนไปดักอยู่บริเวณทางเข้าออกทุกที่ของชีพจรมังกรใต้ดินอย่างเร่งด่วนด้วย หยุดการหนีของพวกมันให้ได้!”

“ครับ ท่านประธาน!”

กลุ่มคนวิ่งออกไปทันที

มู่หรงซงทอดถอนหายใจออกมา และหลับตาเพื่อปรับอารมณ์

เทพยุทธ์เสี้ยวเทียนลืมตาช้าๆ มองเขา และพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า: “ประธานมู่หรง! เรื่องยังไม่จบ คุณก็รีบชำระสะสางผู้ต่อต้านแล้วเหรอ?”

“คนอกตัญญูพวกนี้ ถ้าไม่ฆ่าจะเก็บไว้ฉลองปีใหม่เหรอ?”

มู่หรงซงยิ้มพูดขึ้น

เทพยุทธ์เสี้ยวเทียนเงียบไปสักพักหนึ่ง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า: “ไม่ทราบว่าก่อนหน้านี้ที่ประธานมู่หรงพูดเรื่องแบ่งชีพจรมังกรใต้ดินกับผม ยังน่าเชื่อถือและรักษาคำพูดอยู่ไหม?”

“ฮ่าๆๆๆ ทำไมจะไม่น่าเชื่อถือละ?”

มู่หรงซงหัวเราะลั่น ชูมือไปมา แล้วพูดว่า: “มานี่หน่อย ไปหยิบแผนที่มา!”

“รับทราบ”

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน