สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3842

ภายในห้องขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านในสุด มีโต๊ะยาวสิบสองเมตรตัวหนึ่งวางอยู่

รอบโต๊ะตัวนั้น เต็มไปด้วยผู้คนที่ยืนอยู่

คนเหล่านี้ต่างก็สวมเสื้อคลุมสีดำ แต่ละคนยืนก้มหน้า ทำให้มองเห็นใบหน้าได้ไม่ชัดเจน

และท้ายสุดของโต๊ะ คือผู้อาวุโสผมขาวคนหนึ่ง

ผู้อาวุโสกำลังดื่มชาอยู่ ด้วยความสบายอกสบายใจ

เมื่อเห็นหลินหยางเดินเข้ามา ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มเล็กน้อย

"หมอเทวดาหลิน? ได้ยินชื่อเสียงท่านมานานแล้ว เร็วๆๆ เชิญมานั่งลงเถอะ!"

ผู้อาวุโสหัวเราะหึหึแล้วกล่าว

"ผู้อาวุโสคือ?"

หลินหยางไม่ได้นั่งลง แต่มองไปยังผู้อาวุโสด้วยความสงสัย

"ฮ่าๆๆ ฉันชื่อจางชิวมิ่ง! เป็นผู้รับผิดชอบองค์กรเมืองซู และเป็นเจ้าปกครองขององค์กร!"

"เจ้าปกครอง?"

หลินหยางนิ่งอึ้งไป

เขาไม่เคยได้ยินคำเหล่านี้มาก่อน

นี่คือชื่อตำแหน่งขององค์กรอย่างนั้นเหรอ?

ถ้าหากเป็นชื่อตำแหน่ง แล้วมันคือระดับไหนกัน?

"หมอเทวดาหลิน ไม่ต้องสนใจเรื่องเล็กน้อยเหล่านี้หรอก เชิญนั่งลงเถอะ คิดเสียว่าฉันเป็นเพื่อนเก่าก็แล้วกัน พวกเราพูดคุยด้วยกันสักพัก คงจะไม่ทำให้คุณลำบากแต่อย่างใด"

ผู้อาวุโสยิ้มแล้วกล่าว

หลินหยางพยักหน้า แล้วนั่งลงโดยตรง

"ผู้อาวุโสต้องการจะพูดคุยอะไรเหรอครับ?"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ

"หมอเทวดาหลิน ฉันอยากจะสอบถามคุณสักเล็กน้อยว่า คุณไปที่ชีพจรมังกรใต้ดินตั้งแต่เมื่อไรกัน"

ผู้อาวุโสรินชาถ้วยหนึ่ง จากนั้นก็ดันไปยังด้านข้าง

เงาร่างหนึ่งที่สวมเสื้อคลุมเดินเข้ามาทันที เขาทำการยกถ้วยชาอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็เดินมายังทางด้านนี้ และวางลงด้านหน้าของหลินหยาง

หลินหยางชำเลืองมองน้ำชาเล็กน้อย

"พิธีชงชาของฉันห่วยเป็นอย่างมาก หมอเทวดาหลินได้โปรดอย่าตำหนิเลยนะ"

ผู้อาวุโสหัวเราะหึหึแล้วกล่าว

หลินหยางได้ยินเช่นนี้ จึงยกถ้วยชาขึ้นมาจิบอึกหนึ่ง จากนั้นก็พยักหน้าอย่างเงียบๆ

"น้ำตาหวานอร่อย กลิ่นหอมของใบชา ก็ผสมผสานเข้าไปในน้ำชา แตกต่างก็ชาจำนวนมาก ไม่ธรรมดาๆ!"

"หมอเทวดาหลินชมกันเกินไปแล้ว"

ผู้อาวุโสพยักหน้าเล็กน้อย และแสดงท่าทีถ่อมตัว

"แต่พิธีชงชาใช้ไม่ได้จริงๆ"

จู่ๆ หลินหยางก็กล่าวเสริมประโยคหนึ่ง

รอยยิ้มบนใบหน้าของผู้อาวุโสแข็งทื่อทันที

"หมอเทวดาหลิน คุณว่าอะไรนะ?"

สีหน้าของหญิงผมยาวที่อยู่ข้างๆ เปลี่ยนไปทันที และกล่าวด้วยเสียงที่ดังเป็นอย่างมาก

"ทำไม? คุณยืนใกล้ฉันขนาดนี้ ยังฟังคำพูดของฉันไม่ได้ยินอีกเหรอ? พิธีชงชาของเขา ใช้ไม่ได้เลยจริงๆ!"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ

"คุณ...."

หญิงผมยาวยังต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ถูกผู้อาวุโสห้ามเอาไว้

"เฮ้ หมอเทวดาหลินก็พูดถูกแล้ว พิธีชงชาของฉัน มีความรู้ตื้นเขิน แน่นอนว่าใช้ไม่ได้ อย่าพูดให้มากความ!"

"แต่ว่า...."

หญิงสาวยังต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อเห็นสีหน้าอันเย็นชาของผู้อาวุโส จึงทำได้เพียงล้มเลิกไป

"ขอสอบถามหมอเทวดาหลิน พิธีชงชาของฉันขาดตกบกพร่องที่ตรงไหน ได้โปรดชี้แนะด้วย"

"ไม่มีความหมายของชา"

หลินหยางกล่าวทันที

"ความหมายของชา?"

"ชาของคุณ ใส่ใจเพียงแค่รูปลักษณ์ภายนอก ถ้าหากต้องการดื่มแค่รูปลักษณ์ภายนอก ทำไมถึงไม่ดื่มเหล้าล่ะ รูปลักษณ์ภายนอกของเหล้าดีกว่าชามากนัก แต่ถ้าหากต้องการลิ้มรสของชา รูปลักษณ์ภายนอกเป็นเพียงแค่เครื่องประดับ ข้างในจึงเป็นเนื้อแท้ ไม่ทราบว่าฉันพูดเช่นนี้ ผู้อาวุโสเข้าใจหรือไม่?"

"เช่นนั้นทำไมหมอเทวดาหลินจะต้องเข้าไปในชีพจรมังกรใต้ดินด้วยล่ะ?"

"ไปฆ่าคน"

"ฆ่าคน? หมอเทวดาหลิน เมื่อครู่นี้คุณยังบอกอยู่เลยว่าศักยภาพระหว่างคุณกับคนของชีพจรมังกรใต้ดินนั้นแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน"

"ถูกต้อง แต่คนที่ฉันต้องการฆ่า เป็นคนจากดินแดนแห่งความเงียบและความตายที่หลบหนีมาที่ชีพจรมังกรใต้ดิน คนคนนั้นคือเย่เหยียนเจ้าตำหนักของตำหนักเทียนเสิน! หลังจากที่เขาถูกฉันโจมตีจนพ่ายแพ้ จึงหลบหนีมาที่ชีพจรมังกรใต้ดินเพื่อเสาะหาคนปกป้องคุ้มครอง เพื่อทำการขุดรากถอนโคน ฉันจึงตามเขาเข้าไปที่นั่น"

"แล้วเย่เหยียนล่ะ?"

"ถูกฉันฆ่าแล้ว"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ : "เพราะว่าเขาตายแล้ว ฉันจะออกมาจากชีพจรมังกรใต้ดิน"

"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง"

จางชิวมิ่งพยักหน้าเบาๆ : "ฉะนั้นหมายความว่า หมอเทวดาหลินไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เลยใช่ไหม?"

"เรื่องอะไร"

"เรื่องที่คนของพวกเราตายในชีพจรมังกรใต้ดิน"

"ชีพจรมังกรใต้ดินก็ไม่ใช่เมืองเล็กๆ ไม่ใช่เหรอ? ฉันคงจะไม่ได้รู้ไปเสียทุกเรื่องหรอกมั้ง? อีกทั้งพลังของฉันก็ไม่อาจแทรกซึมเข้าไปในชีพจรมังกรใต้ดินได้ด้วย"

"แต่พวกเราได้ข่าวมาว่า เมื่อเร็วๆ นี้มีคนคนหนึ่งที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วทั้งชีพจรมังกรใต้ดิน และคนจำนวนมากของชีพจรมังกรใต้ดินยกย่องคนคนนั้นว่า....เทพยุทธ์หลิน?"

จู่ๆ จางชิวมิ่งก็ยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าว

หลังจากที่พูดคำนี้ออกมา ดวงตาของจางชิวมิ่งก็จ้องเขม็งมองดวงตาของหลินหยาง

แต่เห็นเพียงว่าในดวงตาของหลินหยางฉายแววความประหลาดใจ จากนั้นเขาจึงกล่าวขึ้นทันทีว่า: "อ้อใช่ๆๆ เทพยุทธ์หลิน! ฉันเคยได้ยิน ใช่แล้ว! มีคนคนหนึ่งชื่อเทพยุทธ์หลิน!"

"หมอเทวดาหลินคิดว่ามันบังเอิญไหม?"

"ทำไม? คนแซ่หลิน จะต้องเป็นฉันคนเดียวเหรอ? ในโลกใบนี้มีคนแซ่หลินตั้งมากมาย เจ้าปกครองจางจะต้องนำตัวพวกเขามาไต่สวนทั้งหมดเลยเหรอ?"

หลินหยางขมวดคิ้วแล้วกล่าว

"ฮ่าๆ หมอเทวดาหลิน ฉันไม่ได้หมายความเช่นนั้นหรอก เพียงแค่รู้สึกว่ามันค่อนข้างบังเอิญเกินไปก็เท่านั้นเอง!"

"เพราะว่าฉันแซ่หลิน พวกคุณก็เลยสงสัยฉันอย่างนั้นเหรอ? เช่นนั้นก็คงจะไม่เป็นธรรมต่อฉันเลยจริงๆ"

หลินหยางส่ายหน้าอย่างต่อเนื่อง

จางชิวมิ่งยิ้มเล็กน้อยแล้วมองหลินหยาง จากนั้นก็พยักหน้าเบาๆ ยิ้มแล้วกล่าวว่า: "เอาล่ะ ในเมื่อไม่ใช่หมอเทวดาหลิน เช่นนั้นหมอเทวดาหลิน ก็สามารถกลับไปได้!"