สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3852

ตลอดทั้งคืนหลินหยางก็ไม่ได้มีกะจิตกะใจที่จะนอน เช่นนั้นจึงไม่ได้นอนเช่นนี้จนกระทั่งรุ่งสาง

ซูเหยียนก็ดูเหมือนจะนอนหลับไม่ค่อยดีเท่าไรนัก ตอนที่ตื่นขึ้นมาในดวงตาก็ค่อนข้างแดงก่ำ

"เสี่ยวเหยียน วันนี้ฉันยังมีธุระที่จะต้องทำ ฉันไปก่อนนะ"

หลินหยางสวมเสื้อผ้าเสร็จ ก็นวดขมับให้กับซูเหยียนเล็กน้อย

นิ้วมือที่นวดลงไปเบาๆ คาดไม่ถึงว่าซูเหยียนจะรู้สึกว่าความอ่อนเพลียของตัวเองนั้นจะหายไปไม่น้อย

"ฝีมือการนวดนี้ของคุณไม่ธรรมดาเลยนะ!"

ซูเหยียนกล่าวด้วยความประหลาดใจเป็นอย่างมาก

"คุณจะเรียกฉันว่าหมอเทวดาหลินก็ได้นะ!"

หลินหยางยิ้มๆ

"คุณยังจะเป็นหมอเทวดาหลินอีกเหรอ อย่าไปทำให้ชื่อเสียงของหมอเทวดาหลินต้องเสียหายเลย!"

ซูเหยียนมองค้อนหลินหยางอย่างไม่สบอารมณ์

หลินหยางยิ้มๆ ไม่ได้พูดอะไร จากนั้นก็หันหลังเดินจากไป

เมื่อลงมายังชั้นล่าง ที่ริมถนน ชวี่เทียนก็มารออยู่ที่ริมถนนแล้ว

เมื่อหลินหยางขึ้นรถแล้ว รถยนต์ก็ขับมุ่งตรงไปยังสถานีตำรวจโดยตรง

ภายในห้องเก็บศพของสถานีตำรวจ หลินหยางสามารถมองเห็นศพของฉู่จื่อหมิงได้อย่างชัดเจน

หลินหยางทำการตรวจสอบศพของฉู่จื่อหมิงในทันที

ผ่านไปครู่หนึ่ง หลินหยางจึงได้ผลสรุปออกมา

"ประธานหลิน เป็นอย่างไรบ้างครับ?"

ชวี่เทียนกล่าวถามอย่างระมัดระวัง

"จมน้ำตาย"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ : "เพียงแต่ก่อนที่จะจมน้ำ เขาได้หมดสติไป สมองของเขาได้รับการกระทบกระเทือนอย่างหนัก คนน่าจะถูกทำร้ายจนหมดสติไป อีกทั้งอาการโคม่ามาก ถึงแม้จะตกน้ำคนก็ไม่ฟื้นขึ้นมา!"

"หมอเทวดาหลิน เช่นนั้นก็หมายความว่า นี่คือคดีฆาตกรรมเหรอครับ?"

ตำรวจที่อยู่ข้างๆ กล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

"ใช่แล้ว"

หลินหยางพยักหน้า

"ดูเหมือนว่าพวกเราจะต้องตั้งกลุ่มสืบสวนคดีพิเศษเสียแล้ว นี่เป็นนักธุรกิจรายใหญ่จากต่างมณฑลเลยนะ"

ตำรวจคนนั้นค่อนข้างหนักใจ

"หากมีอะไรที่ต้องการให้ฉันร่วมมือทำการตรวจสอบ ก็โทรศัพท์มาหาฉันได้เลยนะ"

หลินหยางกล่าว

"จริงเหรอครับ? เช่นนั้นก็ขอขอบคุณหมอเทวดาหลินเป็นอย่างยิ่ง!"

ตำรวจคนนั้นฉีกยิ้มแล้วกล่าว

อันที่จริงแล้วเมื่อเกิดเรื่องกับฉู่จื่อหมิง หลินหยางก็จะต้องตกเป็นผู้ต้องสงสัย

ถึงอย่างไรฉู่จื่อหมิงก็มาที่เมืองเจียงเฉินเพื่อทำการตลาด ซึ่งสำหรับหยางหัวแล้ว ก็ถือว่าเป็นศัตรู

เพียงแต่หลินหยางเป็นคนยึดมั่นในคุณธรรมย่อมไม่กลัวคำครหา นอกจากนี้ เขาก็ไม่เคยมองว่าฉู๋จื่อหมิงเป็นคู่แข่งโดยสิ้นเชิง

เพียงแต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะมีคนจงใจสาดโคลนใส่เขา

เมื่อออกจากสถานีตำรวจ หลินหยางก็มุ่งตรงไปขึ้นรถของชวี่เทียน และจุดบุหรี่

"ประธานหลินวางใจได้ครับ ฉันกับกงซีหยุนจะไปตรวจสอบด้วยตัวเอง ภายในสามวัน จะต้องมาชี้แจงให้ท่านฟังอย่างแน่นอนครับ ไม่ว่าใครที่เป็นคนทำเรื่องราวเช่นนี้ออกมา พวกเราจะไม่ยอมปล่อยไปอย่างแน่นอนครับ!"

ชวี่เทียนที่นั่งอยู่บนที่นั่งคนขับเอียงหน้ามาเล็กน้อย แล้วกล่าวด้วยสีหน้าที่เอาจริงเอาจัง

"คุณไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้นล่ะ"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ

"อะไรนะ?"

ชวี่เทียนตกตะลึง แล้วกล่าวอย่างไม่เข้าใจว่า: "ประธานหลินครับ เรื่องนี้...."

"ในเมื่ออีกฝ่ายทำถึงขาดนี้แล้ว เขาจะต้องไม่ปล่อยให้คุณตรวจสอบได้ง่ายๆ เป็นแน่ แทนที่จะดำเนินการตรวจสอบอย่างไร้จุดหมาย สู้รอให้อีกฝ่ายมาหาด้วยตัวเองจะดีกว่า"

หลินหยางกล่าว

"มาหาด้วยตัวเอง?"

ชวี่เทียนไม่เข้าใจอย่างเห็นได้ชัด

แต่ในเวลานี้ จู่ๆ ก็มีสายหนึ่งโทรศัพท์เข้ามายังมือถือของหลินหยาง

หลินหยางหยิบมือถือออกมาดู ก็อดไม่ได้ที่จะนิ่งอึ้งไป จากนั้นจึงรีบกดรับสาย

อีกด้านหนึ่งของสายก็คือเสียงของไป๋ฮั่วสุ่ย

"ผู้นำพันธมิตรไป๋ มีธุระอะไรเหรอ?"

หลินหยางกล่าวถามทันที

แต่ทว่า ไป๋ฮั่วสุ่ยกลับไปพูดจาอยู่นาน

ก็ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน จึงมีเสียงกล่าวขึ้นมาว่า

"หมอเทวดาหลิน ช่วงนี้....ระมัดระวังหน่อยนะ"

"อะไรนะ?"

หลินหยางงุนงง และรีบซักถาม

แต่โทรศัพท์ก็ได้ถูกวางสายไปโดยตรง

ชวี่เทียนแข็งทื่อไปในชั่วพริบตา ไม่กล้าขยับตัว

"ชวี่เทียน ฉันจำได้ว่าบริเวณใกล้ๆ นี้มีร้านกาแฟที่เป็นร้านของกงซีหยุนใช่ไหม?"

หลินหยางครุ่นคิดเล็กน้อยและกล่าวขึ้นมาในทันที: "โทรศัพท์ไปหากงซีหยุน ให้เธอจัดเตรียมสถานที่ พวกเราจะเข้าไปเดี๋ยวนี้"

"ครับ ประธานหลิน!"

ชวี่เทียนพยักหน้า หยิบมือถือขึ้นมา และกดต่อสายไปทันที

"ไม่เลวเลย ฉันค่อนข้างชอบดื่มกาแฟเสียด้วย"

หญิงสวมแว่นยิ้มๆ จากนั้นก็ดึงเปิดประตูรถแล้วขึ้นมานั่งบนรถ

ในขณะเดียวกัน ชายสวมชุดสูทที่มีสีหน้าเคร่งขรึมก็นั่งประกบสองฝั่ง

ชายที่นั่งข้างซ้ายและข้างขวาของหลินหยาง ส่งสายตามองไปด้านหน้า โดยไม่พูดจา

หลินหยางก็รับรู้ได้ถึงพลังของชายทั้งสองอย่างเงียบๆ

พลังของพวกเขาไม่ได้แข็งแกร่ง

แต่ในตัวของเขากลับมีพลังอันลึกลับอย่างมากเคลื่อนไหวอยู่ตลอด

พลังนี้ ดูเหมือนว่าจะมาจากเครื่องมือบางชนิด

หลินหยางขมวดคิ้วแน่น

รถยนต์เริ่มออกเดินทางอย่างช้าๆ

ผ่านไปประมาณสิบกว่านาที รถยนต์ก็มาจอดที่หน้าร้านกาแฟแห่งหนึ่งที่ชานเมือง

ร้านกาแฟเงียบสงัดอย่างมาก เพราะเป็นช่วงเช้า ภายในร้านกาแฟจึงแทบไม่มีคนเลย

ทุกคนเดินมุ่งตรงเข้าไปในร้านกาแฟ

หญิงสวมแว่นสั่งลาเต้อย่างคุ้นเคย จากนั้นก็นั่งลงยังห้องที่อยู่ตรงกลาง ในขณะเดียวกันก็ส่งภาษามือให้กับเพื่อน

เพื่อนก็เข้าใจความหมาย จึงเดินไปยังด้านหลังทันที

ไม่นาน สิ่งอำนวยความสะดวกและวงจรปิดทั้งหมดภายในร้านกาแฟก็ถูกปิด ในขณะเดียวกันคลื่นสัญญาณมือถือทั้งหมดก็ถูกบล็อก

"นี่พวกคุณคิดจะทำอะไร?"

ชวี่เทียนตึงเครียดขึ้นมา และตะโกนขึ้นทันที

"ตราบใดที่พวกคุณไม่คิดจะทำอะไร พวกเราก็จะไม่ทำอะไรเหมือนกัน"

หญิงสวมแว่นยิ้มแล้วกล่าว

หลินหยางไม่พูดจา เขานั่งลงด้านหน้าหญิงสวมแว่นอย่างสงบนิ่ง

เห็นเพียงหญิงสวมแว่นหยิบเอกสารฉบับหนึ่งออกมาจากในกระเป๋าที่พกติดตัวมา และส่งให้หลินหยาง

"หมอเทวดาหลิน กรุณาอ่านด้วยค่ะ!"