ติ๊งๆตั๊งๆ…
ด้านหลังยังคงมีเสียงขุดดังสนั่น
คนขององค์กรขุดอย่างเป็นแถวเเนวเดียวกัน
หลังจากที่ชิวจิ้นหร่านได้เดินตรวจบริเวณรอบๆ เขาเหลือบมองหลินหยางที่อยู่ไกลออกไป จากนั้นก็เดินมาอยู่ข้างเฉียวปู้อี้
“รองแม่งทัพเฉียว เริ่มได้แล้วใช่ไหม?”
“ตีธรรมดาไม่ได้เมีประโยชน์อะไรหรอก ปล่อยให้เขาหาเเร่จื่อเทียนมังกรต่อไปเถอะ แร่จื่อเทียนมังกรสามารถที่จะควบคุมเขาได้ หากการควบคุมสำเร็จ พวกเราก็จะมีโอกาสที่จะจับเขาได้ และนั่นเป็นโอกาสครั้งใหญ่ที่จะสามารถจับกุมเขาส่งองค์กรได้”
เฉียวปู้อี้พูดเสียงแหบพร่า
“ฉันเองก็คิดแบบนั้น”
แววตาของชิวจิ้นหร่านเป็นประกาย เธอพยักหหน้าเพื่อเห็นด้วย จากนั้นจึงเดินไปทางด้านที่หลินหยางอยู่
ในตอนนี้ หลินหยางเริ่มรู้สึกถึงพลังงานที่พิเศษมากขึ้นเรื่อยๆ และเขากำลังวิเคราะห์ว่าพลังคลื่นนี้มาจากไหน
“เทวดาหมอหลิน? เทวดาหมอหลิน?”
ชิวจิ้นหร่านตะโกนร้องอย่างต่อเนื่อง
“มีอะไรรึเปล่าท่านชิว?”
หลินหยางละความจดจ่อจากการขุด และเปิดปากถามกลับ
“เทวดาหมอหลิน ดูท่าว่าคุณจะให้ความสนใจกับแร่จื่อเทียนมากเป็นพิเศษเลยนะ”
ชิวจิ้นหร่านพูดกลั้วหัวเราะ
“ก็ประมาณหนึ่ง”
“ฮิๆ เป็ฯอย่างนี้นี่เอง งั้นเอางี้ดีไหมเทวดาหมอหลิน เดี๋ยวฉันจะพาคุณไปสถานที่ดีๆที่หนึ่ง”
“สถานที่ดีๆงั้นเหรอ?”
หลินหยางชะงัก
“ก่อนหน้านี้เพิ่งจะสอนความรู้เกี่ยวกับแร่จื่อเทียนและผงจื่อเทียนให้กับคุณไปบ้างแล้ว แต่คุณรู้จักเเร่จื่อเทียนมังกรไหม?”
ชิวจิ้นหร่านหรี่ตาถาม
“แร่จื่อเทียนมังกรงั้นเหรอ? คืออะไร?”
“งั้นแสดงว่าเทวดาหมอหลินคงไม่รู้สินะ? ในพื้นที่ๆสามารถขุดได้จะมีหินเเร่จื่อเทียนมังกรอยู่หนึ่งชิ้น หินแร่จื่อเทียนมังกรนี้เป็นเหมือนกับแกนกลางของพื้นที่เหมืองเเร่จื่อเทียนเลยล่ะ ซึ่งหมายความว่าแร่จื่อเทียนมังกรนี้เป็นของล้ำค่า!”
ชิวจิ้นหร่านอธิบายพร้อมรอยยิ้ม
“ใช่ไหม?”
หลินหยางเกิดสนใจในสิ่งที่ชิวจิ้นหร่านกล่าว จากนั้นเขาก็พูดพร้อมกับรอยยิ้มว่า “แล้วพื้นที่ตรงนั้นที่มีหินเเร่จื่อเทียนมังกรอยู่ที่ไหนล่ะ?”
“ฮิๆ ตามฉันมา! ฉันจะพาไปดู”
ชิวจิ้นหร่านยิ้มเบาๆ จากนั้นก็หยิบสิ่งๆหนึ่งที่คล้ายกับเข็มทิศออกมาแล้วจัดการหมุนมัน จากนั้นก็ให้เข็มทิศนั้นนำทางไป
หลินหยางเองก็เดินตามมาติดๆ
“นายน่ะไม่ต้องตามมาแล้วล่ะ”
ชายที่เป็นคนขององค์กรก็ยังคงเดินตามหลินหยางมาเช่นเดียวกัน แต่เมื่อชิวจิ้นหร่านถลึงตาใส่เขาก็ถอยไปในทันที
“มีแค่เราสองคนที่ไปเหรอ?”
หลินหยางขมวดคิ้วถาม
“เทวดาหมอหลิน ของดีแบบนี้มีแค่เราสองคนที่ได้เห็นก็พอแล้วล่ะ เพราะอีกหน่อยเดี๋ยวรองแม่ทัพเฉียวก็จะรวบรวมไป ถ้าหากว่าเขามาล่ะก็ พวกเราก็ไม่ได้เห็นน่ะสิ”
ชิวจิ้นหร่านยังคงพูดด้วยรอยยิ้ม
หลินหยางยังคงงงๆอยู่ก็พยักหน้าตาม
ทั้งสองเดินเข้ามาในพื่นที่เเร่จื่อเทียน ภาพตรงหน้าราวกับความฝัน
ไม่รู้ว่านานแค่ไหน ชิวจิ้นหร่านก็หยุดอยู่ตรงพื้นที่บริเวณที่คาดว่าน่าจะเป็นชีพจรมังกร
ตอนนี้หลินหยางรู้สึกตื่นเต้นมาก
เพราะพื้นที่ด้านหน้าเขานี้ พลังคลื่นพิเศษที่เขารู้สึกได้นั้นรุนแรงและแข็งแกร่งมาก
เกิดอะไรขึ้น?
หรือว่า…คลื่นพิเศษนี้จะเป็นแร่จื่อเทียนมังกร?
เขารีบพุ่งตรงไปยังตำแหน่งที่มีคลื่นพิเศษ และผ่านไปไม่นานก็หาหินที่มีลักษณะพิเศษนั้นเจอ
แต่ตอนเขาที่คิดว่าชิวจิ้นหร่านเองก็เดินตามหาหินพิเศษนี้ ชิวจิ้นหร่านกลับเดินไปอีกฝั่งหนึ่ง จากนั้นก็ชี้นิ้วมาที่หินเเร่ก้อนนั้นแล้วพูดว่า “ไม่ผิดแน่ หินก้อนนั้นแหล่ะ หินก้อนนั้นก็คือแร่จื่อเทียนมังกร!”
“อะไรนะ?”

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...