สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3882

ติ๊งๆตั๊งๆ…

ด้านหลังยังคงมีเสียงขุดดังสนั่น

คนขององค์กรขุดอย่างเป็นแถวเเนวเดียวกัน

หลังจากที่ชิวจิ้นหร่านได้เดินตรวจบริเวณรอบๆ เขาเหลือบมองหลินหยางที่อยู่ไกลออกไป จากนั้นก็เดินมาอยู่ข้างเฉียวปู้อี้

“รองแม่งทัพเฉียว เริ่มได้แล้วใช่ไหม?”

“ตีธรรมดาไม่ได้เมีประโยชน์อะไรหรอก ปล่อยให้เขาหาเเร่จื่อเทียนมังกรต่อไปเถอะ แร่จื่อเทียนมังกรสามารถที่จะควบคุมเขาได้ หากการควบคุมสำเร็จ พวกเราก็จะมีโอกาสที่จะจับเขาได้ และนั่นเป็นโอกาสครั้งใหญ่ที่จะสามารถจับกุมเขาส่งองค์กรได้”

เฉียวปู้อี้พูดเสียงแหบพร่า

“ฉันเองก็คิดแบบนั้น”

แววตาของชิวจิ้นหร่านเป็นประกาย เธอพยักหหน้าเพื่อเห็นด้วย จากนั้นจึงเดินไปทางด้านที่หลินหยางอยู่

ในตอนนี้ หลินหยางเริ่มรู้สึกถึงพลังงานที่พิเศษมากขึ้นเรื่อยๆ และเขากำลังวิเคราะห์ว่าพลังคลื่นนี้มาจากไหน

“เทวดาหมอหลิน? เทวดาหมอหลิน?”

ชิวจิ้นหร่านตะโกนร้องอย่างต่อเนื่อง

“มีอะไรรึเปล่าท่านชิว?”

หลินหยางละความจดจ่อจากการขุด และเปิดปากถามกลับ

“เทวดาหมอหลิน ดูท่าว่าคุณจะให้ความสนใจกับแร่จื่อเทียนมากเป็นพิเศษเลยนะ”

ชิวจิ้นหร่านพูดกลั้วหัวเราะ

“ก็ประมาณหนึ่ง”

“ฮิๆ เป็ฯอย่างนี้นี่เอง งั้นเอางี้ดีไหมเทวดาหมอหลิน เดี๋ยวฉันจะพาคุณไปสถานที่ดีๆที่หนึ่ง”

“สถานที่ดีๆงั้นเหรอ？”

หลินหยางชะงัก

“ก่อนหน้านี้เพิ่งจะสอนความรู้เกี่ยวกับแร่จื่อเทียนและผงจื่อเทียนให้กับคุณไปบ้างแล้ว แต่คุณรู้จักเเร่จื่อเทียนมังกรไหม?”

ชิวจิ้นหร่านหรี่ตาถาม

“แร่จื่อเทียนมังกรงั้นเหรอ? คืออะไร?”

“งั้นแสดงว่าเทวดาหมอหลินคงไม่รู้สินะ? ในพื้นที่ๆสามารถขุดได้จะมีหินเเร่จื่อเทียนมังกรอยู่หนึ่งชิ้น หินแร่จื่อเทียนมังกรนี้เป็นเหมือนกับแกนกลางของพื้นที่เหมืองเเร่จื่อเทียนเลยล่ะ ซึ่งหมายความว่าแร่จื่อเทียนมังกรนี้เป็นของล้ำค่า!”

ชิวจิ้นหร่านอธิบายพร้อมรอยยิ้ม

“ใช่ไหม？”

หลินหยางเกิดสนใจในสิ่งที่ชิวจิ้นหร่านกล่าว จากนั้นเขาก็พูดพร้อมกับรอยยิ้มว่า “แล้วพื้นที่ตรงนั้นที่มีหินเเร่จื่อเทียนมังกรอยู่ที่ไหนล่ะ?”

“ฮิๆ ตามฉันมา! ฉันจะพาไปดู”

ชิวจิ้นหร่านยิ้มเบาๆ จากนั้นก็หยิบสิ่งๆหนึ่งที่คล้ายกับเข็มทิศออกมาแล้วจัดการหมุนมัน จากนั้นก็ให้เข็มทิศนั้นนำทางไป

หลินหยางเองก็เดินตามมาติดๆ

“นายน่ะไม่ต้องตามมาแล้วล่ะ”

ชายที่เป็นคนขององค์กรก็ยังคงเดินตามหลินหยางมาเช่นเดียวกัน แต่เมื่อชิวจิ้นหร่านถลึงตาใส่เขาก็ถอยไปในทันที

“มีแค่เราสองคนที่ไปเหรอ?”

หลินหยางขมวดคิ้วถาม

“เทวดาหมอหลิน ของดีแบบนี้มีแค่เราสองคนที่ได้เห็นก็พอแล้วล่ะ เพราะอีกหน่อยเดี๋ยวรองแม่ทัพเฉียวก็จะรวบรวมไป ถ้าหากว่าเขามาล่ะก็ พวกเราก็ไม่ได้เห็นน่ะสิ”

ชิวจิ้นหร่านยังคงพูดด้วยรอยยิ้ม

หลินหยางยังคงงงๆอยู่ก็พยักหน้าตาม

ทั้งสองเดินเข้ามาในพื่นที่เเร่จื่อเทียน ภาพตรงหน้าราวกับความฝัน

ไม่รู้ว่านานแค่ไหน ชิวจิ้นหร่านก็หยุดอยู่ตรงพื้นที่บริเวณที่คาดว่าน่าจะเป็นชีพจรมังกร

ตอนนี้หลินหยางรู้สึกตื่นเต้นมาก

เพราะพื้นที่ด้านหน้าเขานี้ พลังคลื่นพิเศษที่เขารู้สึกได้นั้นรุนแรงและแข็งแกร่งมาก

เกิดอะไรขึ้น？

หรือว่า…คลื่นพิเศษนี้จะเป็นแร่จื่อเทียนมังกร?

เขารีบพุ่งตรงไปยังตำแหน่งที่มีคลื่นพิเศษ และผ่านไปไม่นานก็หาหินที่มีลักษณะพิเศษนั้นเจอ

แต่ตอนเขาที่คิดว่าชิวจิ้นหร่านเองก็เดินตามหาหินพิเศษนี้ ชิวจิ้นหร่านกลับเดินไปอีกฝั่งหนึ่ง จากนั้นก็ชี้นิ้วมาที่หินเเร่ก้อนนั้นแล้วพูดว่า “ไม่ผิดแน่ หินก้อนนั้นแหล่ะ หินก้อนนั้นก็คือแร่จื่อเทียนมังกร!”

“อะไรนะ？”

“ดูเหมือนว่าตอนนี้เทวดาหมอหลินจะเข้าใจฉันผิดแล้วล่ะ”

ชิวจิ้นหร่านหายใจเข้าลึกๆแล้วพูด แล้วจู่ๆเขาก็หยิบของสิ่งหนึ่งออกมาแล้วทุบไปที่แร่จื่อเทียนมังกร

ตั๊ง！

ตั๊ง！

ตั๊ง...

การเคลื่อนไหวของเธอนั้นชำนาญ รวามทั้งพลังของเธอเช่นกัน

ไม่นาน หินก้อนนั้นที่ได้ชื่อว่าเป็นแร่จื่อเทียนมังกรก็ถูกชิวจิ้นหร่านทำลาย

เห็นเพียงแร่ที่อยู่ในมือทั้งสองข้าง จากนั้นเธอก็เดินตรงไปหาหลินหยางพร้อมกับโค้งคำนับให้กับเขาและพูดว่า “เทวดาหมอหลิน ก่อนหน้านี้ฉันเคยทำให้คุณนั้นขุ่นเคืองใจมาหลายครั้งแล้ว ตอนนี้ฉันจะใช้โอกาสนี้แหล่ะขอโทษคุณ แร่จื่อเทียนมังกรนี้ถือซะว่าเป็นคำขอโทษจากฉันก็แล้วกัน วางใจได้ค่ะ ถ้าองค์กรซักถาม ฉันจะยอมรับเพียงคนเดียว ขอให้คุณรับมันไว้และให้อภัยฉันเถอะ!”

ชิวจิ้นหร่านพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่จริงใจ จนทำให้คนที่ได้ฟังแล้วปฏิเสธไม่ได้

หลินหยางรู้สึกสังสัยและไม่ชัดเจนกับแผนการของชิวจิ้นหร่าน

เขามองไปที่เเร่จื่อเทียนมังกรที่อยู่ในมือของชิวจิ้นหร่าน แต่เขากลับรู้สึกว่าไม่ได้สนใจมันเลย

ระวังเอาไว้จะดีที่สุด

“ท่านชิว ถ้าหาดว่าคุณเต็มใจที่จะขโทษฉันจริงๆ งั้นฉันก็จะรับคำขอโทษจากคุณ ส่วนแร่เทียนจื่อมังกรอะไรนี่ ก็ช่างมันเถอะ เพราะยังไงซะที่นี่ก็เป็นที่ๆองค์กรนั้นเป็ฯคนเจอ เพราะฉะนั้นเเร่มังกรก็เป็นของพวกคุณโดยปริยายอยู่แล้ว!”

หลินหยางพูด

ชิวจิ้นหร่านชะงัก เพราะคิดไม่ถึงว่าหลินหยางจะปฏิเสธ

เธอเงยหน้าขึ้นและมองไปที่หลินหยางและมองไปที่แววตาของเขา แต่กลับไม่พบความปรารถนาที่อยากจะได้แร่จื่อเทียนมังกรนี้เลย จากนั้นเธอจึงพูดว่า “เทวดาหมอหลิน ดูท่าแล้วคุณคงจะสัมผัสพลังของหินก้อนนี้ไม่ได้สินะ”

“ทำไม? พลังของหินก้อนนี้แข็งแกร่งขนาดนั้นเลยเหรอ?”

หลินหยางเอ่ยถาม แต่สายตาของเขากลับมองไปที่หินเเร่ที่กำลังปล่อยพลังคลื่นพิเศษออกมาอยู่นั้น

ชิวจิ้นหร่านยิ้มเบาๆ แล้วทันใดนั้นเอง เธอก็กัดลงที่มือของตัวเองเเล้วหยดเลือดลงไปบนแร่จื่อเทียนมังกร

และทันใดนั้น เเร่จื่อเทียนมังกรก็มีรอยแตกแยกออก

หลังจากนั้น อารมณ์ของเขาก็พลุ้งพล่านขึ้นมาทันที

หลินหยางหอบหายใจถี่ขึ้นและสายตาของเขาก็จับจ้องไปที่แร่จื่อเทียนมังกรชิ้นนั้น

“กลิ่นอายนี้...”