“สารีริกธาตุชิ้นหนึ่งของพระศากยมุณีพุทธเจ้า?” หยางเจี่ยนใบหน้าฉายแววครุ่นคิด “หลังกายทองของซุนงอคงนั่นโผล่ขึ้นมาอีกครั้ง ข้าจำได้ว่าเหล่าจวินเคยพูดประโยคหนึ่ง”
“พระศรีศากยมุณีพุทธเจ้าแห่งวัดลุ่ยอิมเขาหลิงซาน ก็คือจุ่นถีเต้าหยิน หนึ่งในสองศาสดานิกายตะวันตกในตอนนั้นแปลงกายขึ้น?”
พระอาจารย์เสวียนตูพยักหน้า “มิผิด ถึงแม้จะมีการคาดเดาแต่แรก แต่ข้าก็เพิ่งแน่ใจเรื่องนี้ในตอนนั้นเอง”
หยางเจี่ยนมีสีหน้ากระจ่างแจ้ง “คนที่ต้องการสารีริกธาตุ มิใช่ทีปังกรพุทธะ หากเป็นข่งซวน?”
“ถ้าหากคาดไว้ไม่ผิด สมควรเป็นเช่นนี้” พระอาจารย์เสวียนตูตอบ
หยางเจี่ยนถาม “สารีริกธาตุมีทั้งหมดกี่ชิ้น”
พระอาจารย์เสวียนตูว่า “ตามคำพูดของนายผู้เฒ่าใหญ่ สมควรมีห้าชิ้น”
“กลับไม่ทราบว่าตอนนี้ข่งซวนมีทั้งหมดกี่ชิ้น?” หยางเจี่ยนพลันยิ้มขึ้น “ทีปังกรพุทธะไม่น่าจะหวังดี ช่วยเขารวบรวมกระมัง?”
“แต่เป็นไปได้อย่างยิ่งว่าเขาจะใช้สิ่งนี้แลกเปลี่ยนกับการลงมือช่วยเหลือของมหาวิทยราชมยุรี” พระอาจารย์เสวียนตูกล่าวอย่างแช่มช้า “ระหว่างเผ่าปีศาจกับศาสนาพุทธ มหาวิทยราชมยุรีก็ไม่เคยช่วยเหลือฝ่ายใด แต่ว่าครั้งนั้นเมื่อสี่สิบเก้าปีก่อน เขาพลันลงมือขัดขวางเหล่าปีศาจ เป็นไปได้อย่างยิ่งว่าจะมาจากเรื่องนี้”
ขณะที่พูด พระอาจารย์เสวียนตูมองไปยังหยางเจี่ยน “ดังนั้นต่อจากนี้เกี่ยวกับสงครามกระบี่สังหารเซียน มหาวิทยราชมยุรียังคงมีความเป็นไปได้ที่จะลงมือ”
หยางเจี่ยนยิ้ม “สงครามสถาปนาเทพยุคโบราณตอนต้น เขาเป็นมหาชาล ข้าเป็นสุญญตา นับแต่นั้นมา ไม่เคยมีโอกาสต่อสู้กัน ตอนนี้ถ้าหากว่าต้องปะทะกันจริงๆ ข้ายังอยากจะลองดู เกรงว่าเหล่าเจ้ามรรคาจะไม่ให้โอกาส เก็บข้าก่อน”
“ไม่มีผู้ใดสงสัยในพรสวรรค์กับขีดความสามารถของเจ้า แต่ว่าถึงแม้มหาวิทยราชมยุรีมิใช่ดาวข่มของเจ้า หากแสงศักดิ์สิทธิ์ห้าสีไม่มีสิ่งใดชำระไม่ได้ ยังคงร้ายกาจสุดขีด โดยเฉพาะหลังจากเข้าสู่ศาสนาพุทธ เขาก็มีพลังเพิ่มขึ้นอีกระดับ เจ้ายังจำเป็นต้องระวังตัว” พระอาจารย์เสวียนตูว่า “เจ้าบัญญัติวิชาแปดเก้า จะก้าวต่อไปอย่างไร ไม่มีใครมอบประสบการณ์ให้ มีแต่ต้องพึ่งพาตัวเอง ต้องระวังกว่าเดิม”
หยางเจี่ยนพยักหน้า “ข้าทราบดี ขอบคุณอาจารย์อาเสวียนตูที่ชี้แนะ”
ว่าแล้วเขาก็ลุกขึ้น ก่อนบอกลา
พระอาจารย์เสวียนตูใช้สายตาส่งเขาจากไป นั่งอยู่กลางตำหนักข้างต่อ สายตาอยู่ที่กล่องแพรบนพื้น ไม่พูดอะไรเนิ่นนาน
…
หลังจากทีปังกรพุทธะออกจากวังดุสิต ก็มิได้กลับแดนสุขาวดีตะวันตกทันที หยุดอยู่ในความว่างเปล่าไร้สิ้นสุดนอกเขตแดน
ครู่ต่อมา กลางความว่างเปล่ามีคนปรากฏตัว เป็นพุทธะองค์หนึ่ง เต็มไปด้วยจิตแห่งปัญญาและความเมตตา หลังจากเห็นทีปังกรพุทธะ ก็พยักหน้า “การไปในครั้งนี้ของอดีตพุทธะ ดูเหมือนทำสำเร็จแล้ว”
ทีปังกรพุทธะพยักหน้ายิ้มขึ้น “นับว่าไม่เสียเที่ยว ต่อจากนี้ต้องฝากท่านโพธิสัตว์ บอกสหายร่วมเส้นทางเซียนแสงทอง ช่วยอาตมาส่งคำพูดให้เขาดาราทะเลดวงดาว”
เซียนแสงทอง โห่ว ขนทองกลายพันธุ์ที่เข้าสำนักเต๋าบำเพ็ญเพียรในยุคโบราณตอนต้น เคยฟังคำสอนของเทวกษัตริย์รัตนวิเศษสายเหนือพิสุทธิ์ในยุคสถาปนาเทพโบราณตอนต้น
จากนั้นก็ถูกสือหางจินหยิน ผู้ยิ่งใหญ่ซึ่งเป็นผู้สืบทอดสายหยกพิสุทธิ์จับกุม กลายเป็นพาหนะ
ภายหลังสือหางจินหยินหันไปนับถือศาสนาพุทธ กลายเป็นพระโพธิสัตว์กวนอิม เซียนแสงทองจึงถูกบังคับให้เข้าศาสนาพุทธ
ตอนนี้พุทธะตรงหน้าทีปังกรพุทธ ถึงกับเป็นผู้ยิ่งใหญ่สายหยกพิสุทธิ์ในอดีต นักบวชแห่งศาสนาพุทธในปัจจุบัน พระโพธิสัตว์กวนอิม
ถึงแม้จะเรียกนางว่า ‘พระโพธิสัตว์’ แต่แตกต่างกับคำเรียกระดับนักบวชในศาสนาพุทธของสำนักเต๋า พูดถึงการบำเพ็ญและขีดความสามารถ พระโพธิสัตว์กวนอิมคือเทวกษัตริย์จากสำนักเต๋า หลังจากเข้าสู่ศาสนาพุทธก็ได้สำเร็จผลพุทธ เป็นยอดฝีมือชั้นมหาชาลตัวจริงเสียงจริง
ในความเป็นจริง ตั้งแต่ยุคโบราณตอนกลาง นางก็ศึกษามรรคาจากพระอามิตาภพุทธเจ้าแห่งแดนสุขาวดีตะวันตกมาโดยตลอด ได้ชื่อว่าสว่างสัจธรรมยูไล หรือสวาหบริสุทธิธรรมยูไล หรืออวโลกิเตศวรเอกทศราชยูไล อวโลกิเตศวรเอกทศราชพุทธะ และอวโลกิเตศวรเอกทศโพธิสัตว์ เป็นหนึ่งในลูกศิษย์ที่น่าภาคภูมิใจที่สุดของอามิตาภพุทธเจ้า
อวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ เป็นร่างแปลงในการเข้าสู่แดนอภิรดีศูนย์กลางของนาง
หลังจากพระศรีศากยมุณีพุทธเจ้าหลุดพ้น เมตไตรยพุทธะเปลี่ยนแปลงแดนสุขาวดีอภิรดีศูนย์กลางเป็นแดนสุขาวดีบัวขาว พระโพธิสัตว์กวนอิมกับพุทธะทั้งหลายก็จากไป มีเหตุผลให้กลับสู่แดนสุขาวดีตะวันตกอีกครั้ง
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ตำนานศิษย์พี่เจ้าปฐพี