ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 341

ภรรยาคู่ที่ชอบด้วยกฎหมายในครอบครัวทั่วไปนั้น สถานะทางสังคมแทบจะไม่ต่างกับภรรยาเอก

ทว่าในราชวงศ์นั้น ภรรยาเอกมีเพียงคนเดียว

หลังจากที่เย่ว์ลู่แต่งงานเข้าจวนอ๋องสามแล้ว สถานะของนางจะสูงกว่าอนุชายาธรรมดาหนึ่งระดับ ทว่าสถานะของนางจะยังคงต่ำกว่าพระชายาเอก

“วันนี้ข้ามาที่นี่ก็เพียงเพื่อแจ้งอ๋องเจ็ดและชายาอ๋องเจ็ด ว่าอีกห้าวัน ก็เป็นวันแต่งงานของเย่ว์ลู่แล้ว เชิญพวกเจ้าเข้าร่วมงานด้วย” อ๋องหลูหยางส่งคำเชิญให้พวกเขา และบอกลา “พูดจบแล้ว ข้าก็ควรกลับแล้ว”

ฉินเหยี่ยนเย่ว์ลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว

อ๋องหลูหยางก้าวออกไป

กลางแสงแดดอันหม่นหมองในเหมันต์ เงาร่างของเขาดูโดดเดี่ยวเล็กน้อย

“มองแผ่นหลังของเขาแล้ว มันช่างเศร้ายิ่งนัก” นางเอนตัวพิงไหล่ของตงฟางหลี “ผู้คนต่างบอกว่ายามลูกสาวแต่งงานออกเรือน คนที่เสียใจที่สุดคือพ่อ อ๋องหลูหยางเลี้ยงดูเย่ว์ลู่ด้วยมือตัวเอง แต่เขากลับต้องให้นางแต่งงานกับคนที่สังหารนาง ในใจของเขาคงรับไม่ได้เป็นแน่”

“สำหรับอ๋องหลูหยางนั้น การมีชีวิตอยู่ของเย่ว์ลู่สำคัญกว่าสิ่งอื่นใด” ตงฟางหลีเข้ามาในห้อง และให้คนเปลี่ยนชาใหม่

เขานำสมุดบันทึกกองโตมาเปิดดูอย่างไม่เจาะจง และเมื่อเขากำลังหาเก้าอี้นั่งก็โดนบาดแผลเข้า เจ็บจนหายใจไม่ออก

“ท่านควรเปลี่ยนยาได้แล้ว อย่าเพิ่งนั่งเลย มันจะกดทับแผลเอา” ฉินเหยี่ยนเย่ว์นำยามา และให้เขานอนบนตั่งนุ่ม

ตงฟางหลีรองหมอนไว้ รู้สึกได้ว่านิ้วของนางสัมผัสผิวของเขาแผ่วเบา ส่งเสียงฮึมฮัมสองสามครั้งอย่างสบายใจ

“เรื่องนี้ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น” เขากล่าว

“ท่านหมายถึงเรื่องที่เย่ว์ลู่แต่งงานกับพี่สาม หรือเรื่องอื่น?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ถาม

“มิผิด สิ่งที่ทุกคนไม่คาดคิดก็คือ ทั้งเย่ว์ลู่และเจ้าสิบได้รับการช่วยเหลือจากเจ้า” ตงฟางหลีพูดอย่างจริงจัง “ถึงจะเป็นเช่นนี้ แมงมุมตัวนั้นก็ยังเป็นผู้ชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุด”

“มันน่ากลัวจริง ๆ ” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ตกใจกับแผนยิงปืนนัดเดียวได้นกสามตัว “แมงมุม น่าจะเป็นพี่หกกระมัง”

“พวกเราไม่มีหลักฐาน” ตงฟางหลีรู้สึกย่ำแย่ “การกระทำของพี่หก มันมากกว่านั้นแน่นอน”

เขาคว้ามือของฉินเหยี่ยนเย่ว์ไว้ “เหยี่ยนเย่ว์ ข้ากังวลใจนิดหน่อย แมงมุมอาจจะใช้การแก้แค้นของเย่ว์ลู่ในจวนอ๋องสาม ยุยงให้พี่สามเป็นดาบ"

ฉินเหยี่ยนเย่ว์ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง

ในวังวนแห่งอำนาจนี้ หากก้าวพลาดเพียงก้าวเดียว ก็จะไปไม่กลับตลอดไป

“เอาเถอะ เดินหนึ่งก้าวก็ถือว่าหนึ่งก้าว หากไม่ได้ผล เรายังมีไพ่เหนืออยู่อีก” นางพูดขึ้น “ท่านพักผ่อนอีกหน่อยนะ พรุ่งนี้ยังต้องตื่นแต่เช้า”