ปริศนานี้ถูกโค้งหักศอกไปถึงไซบีเรีย มันทั้งหนาวเหน็บ ทั้งกระอักกระอ่วน ไม่น่าสนใจเลยสักนิดเดียว
ณ จุดนี้สอดคล้องกับสไตล์ตาแก่
“หนูอ่านบันทึกของปู่แล้ว ลายมือในบันทึกก็ไม่เหมือนกับลายมือของปู่เลยสักนิด” ฉินเหยี่ยนเย่ว์พูดขึ้น “ไม่อย่างนั้นหนูจะจำปู่ไม่ได้ได้ยังไงกัน”
“ก็นี่ล่ะ” นักพรตเต๋าเทียนหลิงหยุดไปเล็กน้อย “ตอนที่ปู่เพิ่งมาที่นี่ มันยุ่งเหยิงมากเลย โรคระบาดกำลังโหมกระหน่ำ พวกโจรออกอาละวาด ตอนนั้นปู่ได้รับบาดเจ็บ และทิ้งอาการแทรกซ้อนเอาไว้”
ฉินเหยี่ยนเย่ว์ได้ยินแล้วตกใจ
ทักษะทางการแพทย์ของปู่สูงมาก นางรู้ดีกว่าใคร ๆ
อาการบาดเจ็บแทรกซ้อนที่สามารถหลงเหลือไว้ให้กับปู่ได้ จะต้องไม่ใช่อาการบาดเจ็บเล็กน้อยแน่นอน
“เฮ้ ๆ ยัยหนู เป็นห่วงปู่แล้วใช่ไหมล่ะ?” นักพรตเต๋าเทียนหลิงอยากจะก้าวไปข้างหน้า แต่เมื่อออกจากรูรับแสงที่ฉายไว้ เงาร่างของเขาจะหายไปเช่นกัน เขาจึงต้องกลับมาอย่างเงียบ ๆ
“คิดเข้าข้างตัวเอง” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ส่งเสียงหึอย่างเย็นชา “แล้วหนูมาที่นี่ได้ยังไงคะ?”
“นี่จริง ๆ แล้ว” นักพรตเต๋าเทียนหลิงชะงักงัน “จริง ๆ แล้ว ตอนที่ปู่ยังเป็นวัยรุ่น ได้รับเลือกจากหัวหน้าให้ทำโครงการใหญ่หนึ่งอย่าง”
“โครงการใหญ่อะไร?”
“บอกไม่ได้”
“โครงการใหญ่นี้เกี่ยวอะไรกับหนูเหรอ?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ถาม “แล้วยังมีกลุ่มชายชุดดำที่ตามฆ่าหนู มันเกิดอะไรขึ้นอีก?”
“ทีละข้อแล้วกัน ปู่จะบอกในสิ่งที่บอกหลานได้” นักพรตเต๋าเทียนหลิงนิ่งไปเล็กน้อย “ทีมงานโครงการลับที่ปู่เข้าร่วม ประกอบด้วยนักฟิสิกส์ นักชีววิทยา นักเคมีชั้นนำของโลก แล้วก็ปู่ รวมเป็นกลุ่มทั้งหมดสิบคน”
“พองานวิจัยของพวกเราประสบความสำเร็จ ก็จะเขียนประวัติศาสตร์ใหม่ได้” เขาพูด “ยัยหนู หลานคิดว่าทำไมหลานถึงอยู่ที่นี่ล่ะ?”
“ถ้าหนูรู้ คงไม่เอาแต่ถามปู่หรอก” ฉินเหยี่ยนเย่ว์พูดจนคำพูด

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน
ทำไมใช้เหรียญไม่ได้เหล่อ232 เจ้าของเว็บเช็คให้หน่อยค่ะ...
ลองเข้าใหม่แล้วก็ไม่สามารถปลดล็อคได้...
ปลดล็อคไม่ได้...
ปลดล็อคอ่านไม่ได้...