ที่แท้....ฉันเป็นลูกเศรษฐี! นิยาย บท 5

บทที่ 5 คลับบันเทิงเวินฉวนซาน

เฉินเกอเดินออกจากห้องอาหาร

เพื่อนสนิทของประธานหยางฮุยกับหม่าเสี่ยวหนานตามออกมา

“นายทำอะไร! ฉันไม่ได้ว่าของขวัญของนายไม่ดี!”

หม่าเสี่ยวหนานพูดด้วยความรีบร้อน

หยางฮุยก็บอกว่า : “เฉินเกออย่าเพิ่งไปสิ กินหมดแล้วค่อยไป ถ้านายไปแล้ว พวกเราอยู่ตรงนี้ก็ไม่มีความหมายอะไรสิ!”

เฉินเกอยิ้มเล็กน้อย: “พวกเธอเล่นให้สนุกกันเถอะพี่ฮุย เสี่ยวหนาน ฉันมีธุระจริงๆ แต่พวกเธอเชื่อผมนะ ผมไม่แสร้งทำแน่นอน!”

เฉินเกอก็ไม่รู้ว่าพวกเธอจะเชื่อตัวเองหรือไม่

ว่าไปแล้วก็โทษบัตรช๊อปปิ้งที่มีวงเงินซื้อของได้ต่ำ3แสนใบนี้ของพี่สาว การเปลี่ยนแปลงก็ทำให้ตัวเองตกเข้าไปในหลุมอีก

แม้หยางฮุยกับหม่าเสี่ยวหนานต่างก็โน้มน้าว แต่สุดท้ายเฉินเกอก็ยังคงจากไป

“คนยากจนไปแล้ว?”

เมื่อหม่าเสี่ยวหนานกับหยางฮุยกลับไปที่ห้องอาหาร สวี่ตงถามด้วยรอยยิ้ม

หยางฮุย:“สวี่ตง พวกนายเปลี่ยนคนรังแกได้ไหม เห็นว่าเฉินเกอน่ารังแกใช่ไหม พวกนายยังแกล้งเขาให้แย่ไม่พออีกหรอ?”

หยางฮุยทนไม่ไหวแล้ว

“เหอะเหอะ ขายหน้าก็เป็นตัวเองที่ทำ ใครใช้ให้เขาเอากระเป๋าไม่มีราคามาหลอกเสี่ยวหนาน ยังจะแอร์เมสรุ่นสะสมอีก คนยากจนนี้เลิกเก่งจริงๆ!”

จ้าวยีฟานได้ยินก็ทำเพียงยิ้มแห้งๆแล้วส่ายหัว

หลังจากที่เฉินเกอออกไป เดินอยู่บนถนนด้วยความสับสน

ตอนที่ไม่มีเงินเฉินเกอแค่ฝันก็ยังอยากมีเงิน แต่ตอนนี้ ตัวเองมีเงินแล้ว กลับไม่มีความรู้สึกพิเศษอะไรเลย

และในตอนนี้กลับแย่ลงไปอีก จ่ายไป3แสนกว่า แม้น้ำสักคำก็ไม่ได้ดื่ม ทั้งยังถูกมองด้วยสายตาดูถูกอีก

ในขณะที่เฉินเกอกำลังคิดว่าจะไปหาที่ดื่มน้ำสักหนึ่งที่ดีไหม

โทรศัพท์ดังขึ้น

พี่สาวของตัวเองเฉินเสี่ยวโทรมา

เฉินเกอ: “พี่ครับ!”

“เสี่ยวเกอ ทำอะไรอยู่?”

“ไม่ได้ทำอะไร......”

“ถ้าอย่างนั้นนายช่วยธุระพี่อย่างหนึ่งสิ”

เฉินเกอ: “???”

“คืออย่างนี้ นายน่าจะรู้จักถนนการค้าจินหลิงสินะ? ตรงนั้นเป็นสถานที่ที่พี่ไปลงทุน เมื่อ4ปีก่อนที่พี่กลับประเทศไปเยี่ยมนาย ตอนนี้ เนื่องจากต้องเซ็นชื่อต่อสัญญาที่นั่น พี่ไม่สามารถกลับไปได้!”

“พอดีตอนนั้นใส่ชื่อลงทุนของพวกเราสองพี่น้อง นายไปเซ็นก็เหมือนกัน ไปเซ็นชื่อต่อสัญญาสักหน่อยสิ!”

“ฮัลโหลฮัลโหลฮัลโหล...... เสี่ยวเกอ นายได้ยินที่พี่พูดไหม?”

เฉินเกอได้ยินแน่นอน

เพียงแต่ว่าตอนนี้เขากำลังสับสนสุดๆ

ถนนการค้าจินหลิง?

ที่นั่นเป็นหนึ่งในเมืองจินหลิงที่มีความโดดเด่นมาก

ร้านค้าถนนการค้าตกแต่งสวยงาม การทำมาค้าขายดุเดือดมาก

ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น แค่พูดถึงร้านที่โดดเด่นที่สุดในถนนการค้า มีสถานที่หนึ่งที่ชื่อว่าคลับบันเทิงเวินฉวนซาน สร้างตามภูเขา ที่นั่นเป็นสถานที่ที่มหาเศรษฐีเมืองจินหลิงมักจะไปกันบ่อยๆ

ฟังจากความหมายของพี่สาวแล้ว ถนนการค้าทั้งหมดนั้น เป็นของครอบครัวตัวเอง?

“พี่ครับ พี่พูดเล่นหรือจริง? ถนนการค้าเป็นของครอบครัวเราหรอ?”

“แม่งเอ้ย! พูดอยู่ตั้งนาน นายคิดว่าฉันล้อเล่นกับนายหรอ ฉันเป็นคนเปิดเอง เนื่องจากตอนนั้นฉันไม่สามารถเปิดกิจการได้มากมายขนาดนี้ในเวลาเดียว ดังนั้นฉันจึงใช้บัตรประชาชนของนาย ควรมีของนายครึ่งหนึ่งสินะ!”

“เดี๋ยวนายไปที่วิลล่าเวินฉวนหาผู้จัดการที่ชื่อหลี่เจิ้นกั๋ว ฉันคุยกับเขาเรียบร้อยแล้ว ให้นายที่เป็นเจ้าของคนที่สองเซ็นก็เหมือนกัน!”

“ผม......”

“โอเค โอเค แค่นี้นะ ฉันยังมีธุระอีก วางสายก่อนนะ!”

ตู๊ดตู๊ดตู๊ด ......

เฉินเกอถือโทรศัพท์ไว้ นั่งไปนานสองนาน

วิลล่าเวินฉวนที่นั่นเป็นสถานที่ระดับไหนกัน ก่อนหน้านี้ เขาไม่กล้าแม้แต่จะคิด

แต่ตอนนี้ เฉินเกอหายใจเข้าลึกๆ เรียกแท็กซี่ตรงไปที่ถนนการค้าจินหลิง

คลับบันเทิงวิลล่าเวินฉวนรวมร้านอาหารที่พักเป็นหนึ่งเดียว

เป็นถนนการค้าที่สร้างใกล้ภูเขา สร้างตามภูเขาที่อยู่ข้างล่าง

เฉินเกอเรียกสติแล้วเดินเข้าไป......

“คุณผู้ชายท่านนี้กรุณาหยุดก่อนค่ะ!”

คาดไม่ถึงว่ากำลังจะเข้าไป เฉินเกอก็ถูกพนักงานสาวสวยสองสามคนดักเอาไว้

“คุณคะ ท่านได้จองที่วิลล่าไว้แล้วหรือยัง?”

พนักงานหญิงมองและถามไปที่เฉินเกอ

พวกเธอทำงานต้อนรับอยู่ข้างหน้าโดยเฉพาะ ปกติพบเจอคนใหญ่คนโตมากมายมาที่นี่จนชิน

วันนี้เห็นเฉินเกอที่สวมเสื้อก๊อปแบรนด์เนมทั้งชุด

แม้น้ำเสียงของพนักงานต้อนรับหญิงจะเกรงใจ แต่ในสายตามีความดูถูกอย่างเห็นได้ชัด

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ที่แท้....ฉันเป็นลูกเศรษฐี!