อุ้มรักซาตานลวง (ซีรีส์ หลอกเด็ก) 53

sprite

ซอนย่ามองตามจนกระทั่งประตูห้องปิดลง จึงเอ่ยกับหนุ่มหล่อที่นั่งอยู่ข้างๆ “นักศึกษาฝึกงานที่นี่หน้าตาสวยไม่เบาเลยนะคะ”

“เหรอครับ?” แม่ทัพยกยิ้มที่มุมปากขึ้นนิดๆ ก่อนจะแสร้งทำเป็นหันไปมองวิวทิวทัศน์ข้างนอกผ่านกระจกใส

“ค่ะ ถ้าเข้าวงการคงได้เป็นนางเอกแน่ๆ” ซอนย่าเอ่ยเย้า พลางสังเกตอาการของคนข้างๆ ซึ่งขึ้นเรื่องเจ้าชู้มาแต่ไหนแต่ไร แถมช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมาก็มีข่าวกับดารา-นางแบบมานับไม่ถ้วน ทุกคนล้วนแต่เป็นข่าวซุบซิบไม่เกินหนึ่งเดือน แต่เธออยากจะเป็นไปตลอดชีวิตในฐานะคุณนายอินธิรากรณ์

“หึๆ งานเดินแบบของคุณเป็นยังไงบ้าง” แม่ทัพหัวเราะก่อนจะเปลี่ยน เรื่องคุย

“ก็เรื่อยๆ ค่ะ ว่าแต่เมื่อไหร่คุณทัพจะชวนซอนย่าออกเดตสักทีคะ” คนที่ยังไม่มีรูปถ่ายคู่ให้ปาปารัสซี่เอาไปเขียนข่าวถามอย่างมีความหวัง

แม่ทัพนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยถาม “คืนนี้คุณว่างหรือเปล่าครับ?”

“ว่างค่ะ เราไปดินเนอร์กันไหมคะ”

“ที่ไหนดีครับ”

“โรงแรมมะลิฉัตร แกรนด์ค่ะ”

“ได้ครับ”

“งั้นเจอกันตอนสองทุ่มครึ่งนะคะ” ซอนย่าบอกเวลานัดหมาย

“เยี่ยมเลยครับ” แม่ทัพพยักหน้ารับอย่างเห็นด้วย ก่อนจะหันไปมองที่ประตูห้องหลังได้ยินเสียงเคาะดังขึ้นสองครั้ง

ก๊อกๆ

“กาแฟมาแล้วค่ะ” ช่อเอื้องยกแก้วกาแฟเข้ามาเสิร์ฟด้วยรอยยิ้ม

“ขอบคุณครับ” แม่ทัพเหลือบมองใบหน้างามครู่หนึ่ง แล้วหยิบแก้วกาแฟร้อนพร้อมกับจานรองส่งให้นางแบบดัง

“ขอบคุณค่ะ” ซอนย่ารับมาถือพร้อมกับเป่าเบาๆ อย่างอารมณ์ดี

“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ดิฉันขอตัวก่อนนะคะ” ช่อเอื้องเอ่ยก่อนจะหมุนตัวกลับ เตรียมจะเดินออกจากห้อง

“เดี๋ยว! ช่วยจองโต๊ะที่ห้องอาหารของโรงแรมมะลิฉัตรแกรนด์ตอนสองทุ่มครึ่งให้หน่อย” แม่ทัพยกยิ้มมุมตรงปากขึ้นนิดๆ ราวกับผู้ชนะที่ได้เอ่ยประโยคนี้

“ได้ค่ะบอส” ช่อเอื้องขานรับเบาๆ

“สองที่นะคะ” ซอนย่ารีบเสริม

“ค่ะ” ช่อเอื้องพยักหน้ารับก่อนจะเดินออกไปด้วยหัวใจร้าวๆ หากรู้สักนิดว่าบริษัทนี้เป็นของแม่ทัพ เธอจะไม่มีวันมาฝึกงานที่นี่อย่างเด็ดขาด ความรู้สึกโมโหตอนที่วิ่งไปซื้อขนมเค้กเมื่อครู่ ยังไม่เท่ากับตอนที่รู้ว่าเขาให้ไปซื้อมาเอาใจนางแบบดัง

ยี่สิบนาทีต่อมา...หลังจากที่ซอนย่ากลับไปเรียบร้อยแล้ว เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานก็ดังขึ้น ช่อเอื้องสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ก่อนจะรับสาย

“ค่ะบอส”

“จองห้องสวีตที่วิวดีๆ ให้ด้วยนะ อ้อ! ถ้าได้ห้อง 2909 จะดีมาก”ปลายสายบอกจบก็กดวางไปทันที ตู๊ดๆ

ช่อเอื้องถือสายค้างนิ่งอยู่กับที่ ไม่คิดว่าเจ้าชายของเธอจะใจร้ายถึงขั้นให้โทร. ไปจองห้องพัก ห้องเดียวกับที่เขาและเธอเคยเช็กอินพักด้วยกันมาก่อน ‘ให้ตายสิ! นี่มันนรกบนดินชัดๆ ไม่เข้าใจว่าคุณมาลีนต้องการให้เธอมาเจอะเจอกับความเจ็บปวดใจนี้ หรือเป็นความต้องการของเขา ที่อยากให้เธอชดเชยต่อเรื่องในครั้งนั้น’

ขณะที่ช่อเอื้องกำลังจะกดต่อสายจองห้องสวีตให้กับเจ้าชายบ้ากาม เอ๊ย! เจ้าชายมาดดุ แต่ทว่า...อยู่ๆ ก็มีเสียงเรียกเข้าจากสายของเพื่อนสาวดังขึ้น เธอจึงรีบกดรับทันใด

[ว่าไงชบา?]

[เอื้อง! เราต้องตามคุณโดมไปดูงานที่เชียงใหม่]

[อะไรนะ?]

[เราต้องไปดูงานที่เชียงใหม่กับคุณโดมน่ะ น่าจะอีกหลายวันกว่าจะได้กลับมาที่กรุงเทพ]

[เอ่อ...เดินทางปลอดภัยนะ]

[เฮ้อ...นึกว่าเราจะได้ทำงานด้วยกันซะอีก]

[นั่นสิ! แต่ไม่เป็นไรหรอก อีกเดี๋ยวก็คงจะได้กลับมาเจอกัน]

[จ้ะ เราต้องออกเดินทางแล้วนะ]

[โอเค ไว้เจอกัน] ช่อเอื้องตอบก่อนจะกดวางสายไปอย่างรู้สึกเดือดนิดๆ เธอไม่อยากจะคิดว่านี่คือแผนแยกเธอกับเพื่อนสาว แต่มันใช่! และใช่ อย่างไม่ต้องเสียเวลาคิด มีอย่างที่ไหนให้เด็กฝึกงานติดตามคนสนิทไปดูงานที่ต่างจังหวัดอย่างไม่กำหนดแบบนี้

พักเที่ยง...ขณะที่ช่อเอื้องกำลังเก็บของเตรียมจะลงไปทานข้าวที่ห้องอาหารในบริษัท หลินก็กลับเข้ามาพร้อมกับราดหน้าทะเลจากร้านดังสองชุด และน้ำผลไม้ปั่นอีกสองแก้ว

“เอื้องจ๋า...ช่วยเอาราดหน้าแกะใส่ถ้วยแล้วยกไปเสิร์ฟให้บอสหน่อยได้ไหมจ้ะ”

“ได้ค่ะ”

“ส่วนชุดนี้ของเอื้องนะ นั่งทานให้ห้องนั่งเล่นได้เลยจ้ะ ขอโทษด้วยที่วันนี้ทิ้งให้เอื้องอยู่ดูแลบอสอยู่คนเดียว”

“ไม่เป็นไรค่ะคุณหลิน”

“โอเคจ้ะ งั้นพรุ่งนี้เช้าเจอกันนะจ๊ะ เดี๋ยวหลินต้องออกไปคุยงานกับลูกค้าต่อ คงไม่ได้กลับมาที่บริษัทแล้ว”

“ค่ะ” ช่อเอื้องยกมือไหว้หัวหน้างานก่อนจะหิ้วถุงกระดาษลุกเดินไปยังเคาน์เตอร์บาร์ หยิบชามใบใหญ่ออกมาวาง แล้วแกะราดหน้าทะเลใส่ลงไป

จากนั้นก็ยกมาวางในถาด พร้อมช้อนกับส้อมและน้ำผลไม้ปั่น เตรียมจะยกเอาไปเสิร์ฟกับท่านประธาน แต่อีกฝ่ายก็ดันเปิดประตูออกมาซะก่อน

“นั่นจะยกไปไหน?” แม่ทัพถามพลางจ้องมองถาดในมือของสาวเจ้า

“เอ่อ...คุณหลินให้ยกไปให้บอสค่ะ” ช่อเอื้องตอบน้ำเสียงเป็นการเป็นงาน

“เชิญ” แม่ทัพเปิดประตูค้างไว้ให้สาวเจ้าเดินผ่านเข้ามาสะดวกๆ

“ค่ะ” ช่อเอื้องขานรับก่อนจะยกถาดเดินผ่านอีกฝ่ายไปยังโต๊ะทำงานตัวใหญ่

แม่ทัพจ้องมองเรือนร่างอันแสนจะเย้ายวนที่ทำให้เขาโหยหาคืนแล้วคืนเล่า ก่อนจะรีบเบือนสายตาไปมองทางอื่น เพราะไม่อยากให้เธอรู้ว่าตัวเองยังคงมีอิทธิพลต่อเขาเพียงใด

“ขอตัวนะคะ” ช่อเอื้องวางเสร็จก็หันกลับมาบอก แล้วรีบเดินออกห้องไปอย่างรวดเร็ว

แม่ทัพมองตามจนกระทั่งประตูห้องทำงานปิดลง จึงเดินไปนั่งรับประทานมื้อกลางวันที่โต๊ะทำงานอย่างอารมณ์ดี ที่ได้เอาคืนนางฟ้าใจร้ายไปหลายช็อต ‘หึ! นี่เพิ่งจะวันแรกเองนะเอื้อง ทนต่อไปให้ได้จนครบกำหนดฝึกงานล่ะ’

ด้านคนที่อยากจะลาออกให้รู้แล้วรู้รอดแต่ก็ทำไม่ได้ เพราะเธอไม่ใช่พนักงานของบริษัทนี้ แต่เป็นเพียงเด็กฝึกงานเท่านั้น

‘ถึงว่า...ที่ผ่านเขาไม่เคยตามตอแยอะไรใดๆ กับเธอ ที่แท้ก็แอบมายืนดักรออยู่ตรงปลายทางนี่เอง’

ช่อเอื้องครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะเดินไปแกะราดหน้าทะเลใส่ชามและยกไปนั่งทานที่ห้องนั่งเล่นของพนักงาน ที่ตอนนี้ทั้งชั้นเหลือแค่เธอกับเขา

คนที่ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยโกรธหรือโมโหใครเลย แต่ตอนนี้กลับต้องมานั่งกินข้าวไปท่องคาถาสาปแช่งเจ้าชายมาดดุในใจไป เพื่อระบายความรู้สึกอัดอั้นที่อุตส่าห์ทนมาได้ตั้งครึ่งวัน

น. หลังจากที่ทานข้าวเสร็จ ช่อเอื้องก็เข้าไปเก็บถาดที่ห้องของท่านประธานใหญ่ เห็นอีกฝ่ายนอนพักสายตาอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ จึงยกถาดเดินออกมาเงียบๆ

ก็ยืดเส้นยืดสายครู่หนึ่ง แล้วไปนั่งทำงานต่อ โดยใส่หูฟังข้างหนึ่ง เปิดเพลงฟังเบาๆ เพื่อปรับอารมณ์ที่ขุ่นมัวก่อนหน้า แต่เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานก็ดังขึ้น

[ค่ะบอส]

[ร้อน] อ่านนวนิยาย อุ้มรักซาตานลวง (ซีรีส์ หลอกเด็ก) 53

นวนิยาย อุ้มรักซาตานลวง (ซีรีส์ หลอกเด็ก) ได้อัปเดต 53 ด้วยเหตุการณ์ใหม่ที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจทำให้ผู้อ่านได้รับประสบการณ์ที่น่าสนใจ ความรักของนักแสดงนำชายและหญิงจะพัฒนาไปอย่างไรที่ 53? ให้อ่าน 53 และบทต่อไปของ อุ้มรักซาตานลวง (ซีรีส์ หลอกเด็ก) ทางออนไลน์ที่ novelones.com