อุ้มรักซาตานลวง (ซีรีส์ หลอกเด็ก) 59

sprite

ติง ติ่ง ติ้ง ทันทีที่เสียงกริ่งหน้าประตูลิฟต์ดังขึ้น ช่อเอื้องกับชบาที่นั่งทำงานอยู่ด้วยกันสองคน เพราะเลขาใหญ่กับผู้ช่วยเลขาลงไปประชุมงานที่ด้านล่าง หันไปมองพร้อมๆ กัน

“เอาขนมเค้กไปใส่จาน แล้วก็ขอกาแฟร้อนให้ฉันด้วย” ซอนย่าสั่งพร้อมกับปรายตามองนักศึกษาที่มาใหม่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินตรงไปยังห้องทำงานของแม่ทัพ

“ได้ค่ะ” ช่อเอื้องมองตามหลังก่อนจะหยิบถุงกระดาษลุกเดินไปยังเคาน์เตอร์บาร์

“โอ้โห...มาถึงก็จิกใช้แบบนี้เลยเหรอเนี่ย ตอนแรกอุตส่าห์ดีใจที่ได้เจอนางแบบดัง ตั้งใจว่าจะขอถ่ายรูปด้วยสักหน่อย แต่พอได้เห็นกิริยามารยาทแล้ว โคตรขยะแขยงเลย” ชบาลุกตามไปช่วยเพื่อนสาว พร้อมกับวิจารณ์นางแบบดังอย่างไม่พอใจ

“ช่างเถอะน่า เราชินแล้ว” ช่อเอื้องบอกก่อนจะหันไปกดเครื่องทำกาแฟร้อนอัตโนมัติ เพียงแค่กดเลือกว่าจะเอากาแฟอะไร และนำแก้วไปวางรอเท่านั้น

“ชิน! แสดงว่าเจอแบบนี้ประจำเหรอเอื้อง?” ชบาถามอย่างไม่เชื่อหูว่าเพื่อนสาวเจอกับสถานการณ์ทำนองนี้มานานแล้ว

“เอากาแฟไหม?” ช่อเอื้องถามก่อนจะหันไปจัดขนมเค้กใส่ลงชามใบเล็ก

“ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลย เดี๋ยวฉันจะยกไปเสิร์ฟเอง” ชบาบอกด้วยใบหน้าบึ้งตึง ‘คุณทัพนะคุณทัพ ปล่อยคนอื่นใช้งานเอื้องขนาดนี้เลยเหรอ?’

“ขอบใจจ้ะ” ช่อเอื้องฉีกยิ้มหวานขึ้นมาทันใด เพราะเธอเองก็ไม่อยากจะเข้าไปเห็นฉากหวานของนางแบบดังกับท่านประธานแบดบอยสักเท่าไหร่

“ว่าแต่...ฝึกงานเสร็จ เราสองคนไปเปิดร้านขายกาแฟกันไหมเอื้อง?” ชบาเอ่ยแซว หลังเห็นเพื่อนสาวหยิบจับทุกอย่างคล่องแคล่วไปหมด

“ฟังดูเข้าท่านะ” ช่อเอื้องพยักหน้ารับ พลางยกแก้วกาแฟ จานรองและช้อนวางลงในถาด

“ไปก่อนนะ” ชบายกถาดมาถือแล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้ม ตั้งใจว่าหนึ่งเดือนหลังจากนี้ไป เธอจะเป็นคนยกเครื่องดื่มเข้าไปเสิร์ฟแทนเพื่อนสาว เพื่อเป็นการไถ่โทษที่ทิ้งให้อีกฝ่ายต้องเผชิญความอึดอัดใจเพียงลำพังมาตั้งสองเดือนกว่าๆ

“อืม” ช่อเอื้อง เดินกลับมานั่งทำงานที่โต๊ะต่อ พร้อมกับลอบถอนหายใจเบาๆ ช่วงหลังๆ มานี้ นอกจากการชงกาแฟแล้ว เจ้าชายมาดดุก็ไม่ได้แกล้งอย่างอื่นเพิ่ม ทำให้เธอใจชื้นขึ้นมานิดๆ เพราะได้เรียนรู้งานในออฟฟิตอย่างจริงๆจังๆ

ติ๊ดๆ เสียงเรียกเข้าที่มือถือทำให้ช่อเอื้องก้มลงมองที่หน้าจอ พอเห็นชื่อของคนโทร. เข้า เธอก็รีบกดรับอย่างไม่รอช้า

[สวัสดีจ้ะเอื้อง หนูสบายดีไหมลูก]

[สวัสดีค่ะคุณมาลีน เอื้องสบายดีค่ะ แล้วคุณมาลีนล่ะคะ]

[สบายดีจ้ะ ฝึกงานเป็นยังไงบ้าง ท่านประธานใจร้ายหรือเปล่า?]

[ก็...นิดๆ ค่ะ]

[อะไรกัน นี่ยังไม่ได้ปรับความเข้าใจกันเหรอเอื้อง]

[...]

[ตายๆ ตาทัพนี่น่าตีจริงๆ เลย]

[เอื้องขอบคุณนะคะที่คุณมาลีนอยากให้เอื้องกับพี่ทัพคืนดีกัน แต่เราต่างคนต่างเดินมาไกลแล้วค่ะ]

[เฮ้อ...แม่ขอโทษเอื้องด้วยนะ ที่แนะนำหนูให้ไปฝึกงานกับทัพ คิดว่าบางทีมันอาจจะ...]

[ไม่เป็นไรค่ะคุณมาลีน เอ่อ...เอื้องต้องขอวางสายก่อนนะคะ พอดีมีงานด่วนเข้าค่ะ]

[จ้ะ สู้ๆ นะลูก มีอะไรก็โทรหาแม่ได้ตลอด]

[ค่ะ] ช่อเอื้องกดวางสายพร้อมกับกลืนก้อนแข็งๆ ลงคออย่างยากลำบาก ไม่อยากคุยกับผู้ใหญ่นานกว่านี้ กลัวจะกลั้นน้ำตาไม่อยู่ แล้วปล่อยโฮออกมาในที่ทำงาน หลายเดือนที่ท่านหายไป เธอรู้ว่าท่านกำลังเปิดทางให้กลับมาสานความสัมพันธ์กับบุตรชาย ใช่! เธอเองก็แอบหวังให้เป็นเช่นนั้นแต่ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วว่า...คงไม่มีวันที่จะสมานรอยร้าวนั้นได้อีก

“เอื้อง!” ชบาเอ่ยเรียกเพื่อนสาว หลังเห็นอีกฝ่ายนิ่งไปราวกับตกอยู่ในภวังค์ของความคิด

“มีอะไรเหรอชบา” ช่อเอื้องหันไปถามยิ้มๆ

“บอสให้จองโต๊ะที่ห้องอาหารของโรงแรมมะลิฉัตรแกรนด์” ชบากลอกตาอย่างเซ็งๆ พร้อมสาบานกับตัวเองว่าต่อไปนี้จะไม่เป็นสายรายงานเรื่องของเพื่อนสาวให้แม่ทัพรับรู้อีกต่อไป

“โอเคจ้ะ เดี๋ยวเราจองให้ ตอนกี่ทุ่มเอ่ย?”

“นั่นสิ! บอสไม่ได้บอกด้วย”

“งั้นต่อสายเข้าไปถามดูแล้วกัน” ช่อเอื้องบอกพลางยกหูโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วกดต่อสายที่แป้นพิมพ์

[ครับ] ปลายสายเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพ

[ให้จองโต๊ะตอนกี่โมงคะ] ช่อเอื้องถามเข้าเรื่องสำคัญ กลัวว่าหากจองโต๊ะช้าเกินไปอาจจะพลาด เพราะโรงแรมมะลิฉัตร แกรนด์ ไม่ใช่จะเดินเข้าไปแล้วจะมีโต๊ะว่างสำหรับลูกค้าทุกคน

[สองทุ่มครึ่งครับ]

[แล้ว...จะให้จองห้องสวีตด้วยไหมคะ] เธอถามต่อ เพราะไม่อยากโทร.ไปจองหลายครั้ง

[ครับ] ปลายสายขานรับด้วยน้ำเสียงสุภาพ

[ค่ะบอส] เธอตอบก่อนจะกดวางสาย ประหนึ่งเลขาที่รู้ใจ ว่าหลังจากทานอาหารเสร็จแล้ว เจ้านายจะต้องไปต่อที่ห้องสวีต ซึ่งก็เป็นห้องหมายเลข 2909 ห้องเดิมห้องเดียวกับที่เธอเคยเข้าพักกับเขามาก่อน

ชั่วโมงต่อมา...หลังจากนางแบบดังกลับไปแล้ว ก็ใกล้เวลาพักเที่ยง ช่อเอื้องกับชบาก็เลยเก็บของใส่กระเป๋า เพราะนัดทานข้าวกับสองสาวฝาแฝดเอาไว้ที่ห้องอาหารเอื้องลานนา

ติง ติ่ง ติ้ง

ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก เลขาใหญ่กับผู้ช่วยเลขาทั้งสองคนก็เดินออกมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

“สาวๆ ไปทานข้าวด้วยกันจ้ะ” แจงชวนอย่างรู้สึกหิวนิดๆ

“วันนี้เอื้องกับชบาขอตัวค่ะพี่แจง พอดีนัดกับเพื่อนเอาไว้น่ะค่ะ”

“เพื่อนหรือว่าแฟนคะน้องเอื้อง” จูนเอ่ยแซวสาวฮอตของบริษัท

“เพื่อนที่เรียนมาด้วยกันค่ะ” ช่อเอื้องบอกยิ้มๆ

“เอื้องเป็นสาวโสดค่ะพี่จูน” ชบารีบเสริม ก่อนจะหิ้วกระเป๋าถือแล้วเดินเข้าไปในลิฟต์กับเพื่อนสาว

“ขอตัวก่อนนะคะ” ช่อเอื้องบอกก่อนจะกดลิฟต์ลงไปที่ชั้นล่างอย่างรู้สึกเต้นที่จะได้เจอแฮปปี้กับเอ็นจอย แม้จะแค่ชั่วโมงเดียวก็ตาม

“จ้า! ไม่ต้องรีบนะ พี่ให้สองชั่วโมงค่ะ” หลินบอกสองสาวอย่างเข้าใจก่อนจะหันไปชวนผู้ช่วยเลขาทั้งสองเข้าไปในห้องนั่งเล่นที่แม่บ้านยกอาหารขึ้นมาจัดรอ

15 นาทีต่อมา...ห้องอาหารเอื้องลานนา

“เอื้องงานยุ่งเหรอ? เหม่อเชียว” เอ็นจอยเอ่ยทักคนที่เอาแต่เหม่อลอยอย่างเป็นห่วง

“นิดหน่อยน่ะ” ช่อเอื้องฝืนส่งยิ้มให้เพื่อนสาว

“มีหนุ่มมาจีบมาหรือเปล่า” แฮปปี้ถามอย่างสงสัย เพราะได้ข่าวว่าเพื่อนสาวค่อนข้างจะเป็นที่สนอกสนใจของหนุ่มๆ ในบริษัทอยู่พอสมควร

“บ้า! ไม่มีหรอก” ช่อเอื้องส่ายหน้าปฏิเสธ

“ชิ! สวยขนาดนี้ไม่มีได้ยังไง” แฮปปี้บอกอย่างไม่เชื่อ

“แต่ฉันเพิ่งจะทราบข่าวมาว่า...มีหนุ่มๆ ในบริษัทพากันแย่งจีบเอื้องอยู่หลายคนนะ” ชบาบอกสิ่งที่รู้มาจากคนที่ยังไม่ระบุสถานะว่าตกลงเป็นคู่นอน สามี แฟนหรือว่าคนรัก

“แล้วแฮปปี้กับเอ็นจอยล่ะเป็นยังไงบ้าง” ช่อเอื้องเปลี่ยนไปถามสองสาวกลับด้วยรอยยิ้ม

“โอ๊ย! ไม่รู้ว่าคิดถูกหรือคิดผิดที่เลือกมาฝึกงานในบริษัทของญาติ”เอ็นจอยหัวเสียขึ้นมาทันทีทันใด

อ่าน อุ้มรักซาตานลวง (ซีรีส์ หลอกเด็ก) 59

นิยาย อุ้มรักซาตานลวง (ซีรีส์ หลอกเด็ก) นี้เต็ม อ่าน 59 และบทอื่น ๆ ได้ที่นี่

นิยาย อุ้มรักซาตานลวง (ซีรีส์ หลอกเด็ก) โดย yochita-uri กำลังมาถึงสถานการณ์ที่น่าทึ่งโดยมี 59 ที่ซึ่งความรักของนักแสดงนำชายและนางเอกจะดำเนินไป ติดตามนิยายเรื่องนี้ได้ที่ novelones.com

คำค้นหาที่เกี่ยวข้อง:

อุ้มรักซาตานลวง (ซีรีส์ หลอกเด็ก) 59

นิยาย อุ้มรักซาตานลวง (ซีรีส์ หลอกเด็ก) 59