วิสารทแพทย์เทวัญ นิยาย บท 2733

คมดาบของหรงฮวาคราวนี้ทรงพลังอย่างน่าสะพรึง ราวกับจะผ่าได้ทุกสิ่ง

ในพริบตา แสงทองคำที่พุ่งพล่านจากกายอู๋ฮวา กับแสงดาบจันทราของหรงฮวาเผชิญหน้ากันกลางอากาศ ปะทะกันอย่างดุเดือด

วิชากายาเพชรอมตะกับคัมภีร์จันทราเย็นที่เป็นกระบวนท่า “แสงจันทร์ผ่า” สานเข้าหากัน ชั่วขณะนั้น แสงทองคำกับแสงจันทร์สะท้อนกันไปมา ภาพที่เห็นชวนตะลึงจับใจ

ครืนนน!

เมื่อสองพลังไหลมาบรรจบกัน ท้องฟ้าทั้งผืนเหมือนถูกฉีกด้วยความรุนแรงของพลังทั้งสอง คลื่นพลังอันน่าสะพรึงกวาดไปทั่วสี่ทิศ

อู๋ฮวาร่างดั่งเพชร แข็งแกร่งไร้วันแตกร้าว แม้แสงดาบจันทราจะคมกริบเพียงใด ก็ทำอะไรเขาไม่ได้แม้แต่น้อย

ส่วนคัมภีร์จันทราเย็นของหรงฮวาก็ไม่ธรรมดา ทุกริ้วแสงจันทราล้วนแฝงพลังเย็นเยียบถึงขั้ว พยายามจะแทรกซึมเข้าไปในกายเพชรของอู๋ฮวา

ทว่า วิชากายาเพชรอมตะของอู๋ฮวานั้นแข็งแกร่งเกินต้าน ประหนึ่งเทพวัชระจุติลงสู่โลก ไม่แยแสต่อการโจมตีทั้งปวง

ทั้งสองชะงักงันอยู่กลางอากาศ ไม่มีใครยอมใคร กลายเป็นสถานการณ์สูสี

ทว่า สถานการณ์เช่นนี้อยู่ได้ไม่นาน

แม้ร่างเทพจันทราของหรงฮวาจะทรงพลังยิ่งนัก ระดับพลังบำเพ็ญเพียรยังสูงกว่าอู๋ฮวาหนึ่งขั้น แต่พอเจอการป้องกันที่แทบไร้ช่องโหว่ เธอก็เริ่มจนมุม

ในตอนนั้นเอง อู๋ฮวาระเบิดพลังขึ้นฉับพลัน แสงทองคำพวยพุ่งจนผลักให้แสงดาบจันทราของหรงฮวาถอยร่นไปเล็กน้อย

“คัมภีร์จันทราเย็นงั้นหรือ? ฮึ ก็แค่นี้เอง!”

อู๋ฮวาแค่นเสียงเย็นชา ร่างวูบวาบพุ่งเข้าหาหรงฮวาอีกครั้ง โจมตีอย่างดุดัน

หรงฮวาหน้าตึง ร่างเคลื่อนไหวฉับไวหลบหลีก พร้อมฟาดฟันแสงดาบจันทราไม่หยุด พยายามหาช่องโหว่ของอู๋ฮวา

แต่ราวกับอู๋ฮวากลายเป็นกายเพชรจริงๆ ไม่ว่าเธอจะโจมตีอย่างไร ก็ทำอะไรเขาไม่ได้เลย

ในเงามืดไม่ไกล เย่ชิวเห็นทั้งหมดอยู่ในสายตา ในใจอดชมไม่ได้

“สมกับเป็นพุทธบุตรแห่งเขาหลิงซาน ถึงกับฝึกวิชากายาเพชรอมตะจนถึงขั้นนี้ แม้คนที่มีร่างเทพจันทราอย่างหรงฮวายังทำอะไรเขาไม่ได้ เก่งจริง!”

ทว่า เย่ชิวก็เห็นออกว่า วิชากายาเพชรอมตะของอู๋ฮวาแม้แข็งแกร่ง แต่ไม่ใช่ไร้จุดอ่อน เพียงแต่ตอนนี้หรงฮวายังหาไม่เจอเท่านั้น

ขณะที่เย่ชิวกำลังครุ่นคิด สถานการณ์บนสนามรบก็เปลี่ยนอีกครั้ง

อู๋ฮวาโจมตีอยู่นานยังเอาชนะไม่ได้ ใจเริ่มร้อนรน

เขากังวลว่าเย่ชิวกับพวกคงไปไกลแล้ว หากมัวต่อกรกับหรงฮวาต่อไป เกรงว่าจะตามเย่ชิวไม่ทัน

จึงตัดสินใจใช้วิธีที่เด็ดขาดยิ่งกว่า เพื่อปิดฉากการต่อสู้ครั้งนี้

ฉวะ!

เห็นอู๋ฮวายุติการใช้วิชากายาเพชรอมตะ ร่างถอยกรูดอย่างรวดเร็ว เว้นระยะกับหรงฮวา

ถัดมา เขาสองมือร่ายอาคม ปากพึมพำบทมนต์ คล้ายกำลังเตรียมใช้วิชาอาคมลับอันทรงพลังบางอย่าง

หรงฮวาเห็นดังนั้น ใจก็ระแวดระวังขึ้นมาทันที

เธอไม่รู้ว่าอู๋ฮวาจะงัดไม้ไหนออกมา แต่แน่ใจได้อย่างหนึ่งว่า นี่ต้องเป็นการโจมตีที่ทรงพลังอย่างยิ่ง

จริงดังคาด ไม่นาน อู๋ฮวาก็เตรียมการเสร็จ

“ตราพระพุทธพันองค์!”

อู๋ฮวาตะโกนลั่น ผลักสองมือไปข้างหน้าอย่างแรง

ในบัดนั้น ตราพุทธะสีทองอร่ามขนาดมหึมาผุดขึ้นกลางอากาศ พุ่งถาโถมใส่หรงฮวา

ตรานั้นแผ่แสงพุทธะกว้างไกล ราวกับอาจปราบปรามความชั่วร้ายทั้งมวลในโลกนี้

มันพุ่งเร็วสุดตา ชั่วอึดใจก็มาถึงตรงหน้าหรงฮวา

หรงฮวารับรู้ถึงภัยคุกคามที่ไม่เคยเจอมาก่อน เธอรู้ว่าตัวเองรับตรงๆ ไม่ไหว จึงเร่งหลบฉับพลัน หวังจะหลีกพ้นกระบวนท่านี้

แต่ไม่ทันคาด ตราพระพุทธพันองค์นั้นกลับแตกแยกออกเป็นนับพัน ไม่เพียงรวดเร็วจัด หากยังครอบคลุมพื้นที่กว้างมหาศาล

ถึงหรงฮวาจะไวปานสายฟ้า ก็ยังถูกตราพุทธะหลายผนึกกระแทกเข้าใส่

ตูม!

“จะให้ฉันตาย? ไม่ง่ายขนาดนั้น!” หรงฮวาเอ่ยเสียงเย็น

ต่อมา เธอสูดลมหายใจลึก เพียงชั่วพริบตา กลิ่นอายทั้งร่างพลันเย็นเยียบและลี้ลับ

พลังของร่างเทพจันทราเริ่มพลุ่งพล่านภายใน ก่อกระแสพลังอย่างบ้าคลั่ง อุณหภูมิรอบด้านดิ่งลงฉับพลัน แม้แต่ลมก็เหมือนจะถูกแช่แข็ง

ด้านหลังหรงฮวา จันทร์เสี้ยวเลือนรางค่อยๆ ผุดขึ้น แผ่แสงเย็นวังเวง

“คัมภีร์จันทราเย็น—จันทรคราส!”

หรงฮวาเปล่งเสียงต่ำ จันทร์เสี้ยวเบื้องหลังพลันระเบิดแสงเจิดจ้า พุ่งแหวกอากาศเข้าใส่อู๋ฮวา

อู๋ฮวารับรู้พลังนั้น ยิ้มเย็น ร่างไม่ถอยกลับพุ่งเข้าหามัน

“ลูกไม้กระจอก!”

อู๋ฮวาตะโกนลั่น แสงทองคำรอบกายพุ่งพล่านอีกครั้ง จนกลายเป็นระฆังทองคำขนาดมหึมา ราวกับพระพุทธเจ้าเสด็จลงมา กระแทกเข้าใส่จันทร์เสี้ยวนั้นอย่างจัง

ครืนนน!

สองพลังมหาศาลปะทะกันกลางฟ้า ระเบิดคลื่นพลังงานน่าสะพรึง ท้องฟ้าทั้งผืนเหมือนถูกฉีกจนใกล้จะพังทลาย

ครู่เดียวถัดมา

พรวด!

ร่างของหรงฮวาถูกเหวี่ยงกระเด็น ปากคายเลือดสด บาดเจ็บสาหัส

อู๋ฮวามองหรงฮวาที่ล้มอยู่กับพื้น ยิ้มแบบผู้ชนะ แล้วพูดว่า “วางใจได้ เธอตายเมื่อไหร่ ผมจะบอกทุกคนว่าเย่ฉางเซิงเป็นคนฆ่า ตอนนั้น คนในตระกูลของเธอจะไปหาเย่ฉางเซิงเพื่อล้างแค้น”

อู๋ฮวาค่อยๆ เดินเข้าหาหรงฮวา เตรียมจะปิดบัญชี แต่พอเขากำลังจะลงมือ จู่ๆ ก็รู้สึกหนาวเย็นชอนไชไปทั่วกาย

อู๋ฮวาไม่ลังเล ถอยกรูดทันที

ถัดมา เสียงเย็นเฉียบหนึ่งกรีดอากาศ ดังสะท้อนก้องไปทั่วฟ้าดิน

“ถ้าแกกล้าทำร้ายเธอแม้แต่เส้นผมเส้นเดียว ฉันจะทำให้แกไม่เหลือซากให้ฝัง”