วิสารทแพทย์เทวัญ นิยาย บท 2732

ในยามนี้ อู๋ฮวาสายตาเย็นเฉียบคมกริบเหมือนคมมีด เขาเบื่อหน่ายการตามตอแยของหรงฮวาจนถึงขีดสุด จึงตัดสินใจเอาชีวิตเธอ

ในขณะเดียวกัน ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นในใจเขา

ทำไมถึงไม่ฆ่าผู้หญิงตรงหน้าซะ แล้วโยนความผิดให้เย่ฉางเซิงล่ะ?

ถ้าเป็นเช่นนั้น ฮวงจินเจียจู๋ย่อมต้องทุ่มสุดตัวเพื่อสังหารเย่ฉางเซิงอย่างไม่ลังเล

แล้วเขาก็จะได้ซ่อนตัวอยู่ในความมืด ฉวยโอกาสจับปลาในน้ำขุ่น

กำปั้นของอู๋ฮวาพราวด้วยแสงทองคำ พลังพุทธะเอ่อล้นรุนแรง ราวกับจะบดขยี้ทุกสิ่งที่ขวางหน้า

ทว่าในฉับพลันก่อนหมัดจะกระแทกถึงตัวหรงฮวา แววตาเธอก็ฉายประกายเจ้าเล่ห์วาบขึ้น

เพียงเห็นร่างเธอส่ายหลบไปในมุมเหลือเชื่อ พ้นจากการโจมตีที่หมายเอาชีวิตของอู๋ฮวาไปได้ พร้อมทั้งตวัดมือกลับฟาดฝ่ามือใส่อกของอู๋ฮวา

ตูม!

แรงฝ่ามือของทั้งคู่ปะทะกัน เปล่งเสียงกัมปนาทดังสนั่น คลื่นพลังงานกระแทกกระจายไปทั่ว กวาดฝุ่นตลบเป็นพายุ

อู๋ฮวาร่างไหวถอยไปสองสามก้าว สีหน้าตะลึงงัน

เขาไม่คาดคิดว่าหรงฮวาจะมีแรงตอบโต้รุนแรงถึงเพียงนี้

อู๋ฮวาเอ่ยเย็นชา “ดูท่าที เจ้าก็ไม่ธรรมดาจริงๆ”

หรงฮวาลุกขึ้นจากพื้น ปัดฝุ่นบนกายพลางแค่นยิ้ม “ไม่นึกเลยนะ เจ้าสามเณรน้อย จะพอมีฝีมืออยู่บ้าง”

“เมื่อกี้ก็แค่ยืดเส้นยืดสายเท่านั้น ตอนนี้ จะให้เจ้าได้เห็นพลังที่แท้จริงของข้า”

พูดจบ ร่างของหรงฮวาก็ปะทุแสงเรืองรองรุนแรง กลิ่นอายอำมหิตสายหนึ่งพวยพุ่งขึ้นจากตัวเธอ

ร่างเธอประหนึ่งกลายเป็นดวงจันทร์ร้อนแรงสุกสว่าง จับตา ส่องสว่างไปทั่วทั้งสนามรบ

“นี่มัน... ร่างเทพจันทรา!”

นัยน์ตาอู๋ฮวาหดวูบ เขารู้ในทันทีว่าเป็นร่างเทพจันทรา

ร่างเทพจันทราเป็นสภาพร่างพิเศษที่หายากยิ่ง เล่าลือกันว่าผู้ครอบครองสามารถดึงพลังจากจันทร์มาใช้ ระเบิดพลังการต่อสู้อันน่าสะพรึงได้

อู๋ฮวากล่าวเสียงทุ้ม “ไม่นึกเลยว่าร่างของเจ้าจะพิเศษถึงเพียงนี้”

“ไง กลัวแล้วหรือ? เสียดายช้าไปแล้ว” สิ้นคำ ร่างหรงฮวาพลิ้ววาบ พุ่งเข้าจู่โจมอู๋ฮวาอีกระลอก

ครานี้การโจมตีของเธอเฉียบคมยิ่งกว่า แต่ละกระบวนท่าล้วนบรรจุอานุภาพหนักหน่วง

อู๋ฮวาไม่กล้าประมาท ระดมพลังรับมือสุดกำลัง

ศึกระหว่างทั้งสองปะทุขึ้นอีกครั้ง แรงสั่นสะเทือนของพลังชี่แผ่ซ่านไปทั่วสนามรบ ประหนึ่งจะทำลายล้างฟ้าดินทั้งผืน

แม้อู๋ฮวาจะมีพลังการต่อสู้ร้ายกาจ แต่พลังบำเพ็ญเพียรยังด้อยกว่าอยู่หนึ่งขั้น เมื่อต้องเผชิญร่างเทพจันทราของหรงฮวา เขาเองก็เริ่มอึดอัดต้านทานยาก

ทุกครั้งที่ฝ่ามือปะทะกับหรงฮวา เขาจะรู้สึกได้ถึงความเย็นเฉียบแทงกระดูกแทรกซึมเข้ากาย จนจำต้องเร่งหมุนเวียนพลังชี่ขึ้นต้าน

ทว่าเรี่ยวแรงของหรงฮวายิ่งทวีความรุนแรง ราวไร้ที่สิ้นสุด กดดันให้อู๋ฮวารู้สึกหนักอึ้งมหาศาล

“หญิงคนนี้กลับแข็งแกร่งน่าขนลุกถึงเพียงนี้ เห็นทีข้าคงออมมือไว้ไม่ได้แล้ว”

อู๋ฮวาสูดลมหายใจเข้าลึก ร่างพลันปะทุแสงทองคำรุนแรงยิ่งขึ้น

เขาประนมสองมือ ท่องคาถาไม่ขาดปาก ราวกับกำลังสวดคาถาลึกลับบางอย่าง

พร้อมกับเสียงคาถาดังกังวาน พลังพุทธะมหาศาลก็โหมกระพือขึ้นจากกายเขา ก่อรูปเป็นพระพุทธรูปสีทองขนาดมหึมา

พระพุทธรูปนั้นสงบน่าเกรงขาม แผ่รัศมีอำนาจยิ่งใหญ่ ราวกับจะกดข่มความชั่วร้ายทั้งปวง

“วิชาพุทธะ—ฝ่ามือพระอาทิตย์ไภรพ!”

อู๋ฮวาตวาดลั่น ผลักสองฝ่ามือออกไปเต็มแรง พระพุทธรูปสีทองมหึมาก็พุ่งทะยานตามท่าทางเขาไป

ฝ่ามือนี้อานุภาพสะท้านใจ ราวจะทำลายทุกสิ่งที่ขวางทาง

“ทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้ ข้าต้องรีบตัดสินศึกให้ไว ไม่อย่างนั้นจะไล่ไม่ทันเย่ฉางเซิงพวกเขา”

อู๋ฮวาเริ่มร้อนรนในใจ กลัวว่ามัวยื้อกับหรงฮวานานเกินไป พวกเย่ชิวจะหายลับตาไปเสียก่อน

เขาหารู้ไม่ว่า ตอนนี้เย่ชิวกำลังซ่อนตัวอยู่ในความมืดไม่ไกล จับตาดูการประลองของเขากับหรงฮวา

“พลังของหรงฮวาประมาทไม่ได้เลย ร่างเทพจันทรานี่ไม่เบา”

“ส่วนอู๋ฮวา... ไอ้เวรนี่ แค่ระดับขอบเขตมหานักบุญก็สู้พวกราชานักบุญได้ไม่เป็นรอง เอาเรื่องอยู่”

ขณะเย่ชิวกำลังคิดเช่นนั้น จู่ๆ ก็มีเสียงสนั่นสะเทือนเลื่อนลั่นดังขึ้นข้างหู

ตูม!

หลังการปะทะดุเดือดอีกครั้ง อู๋ฮวากับหรงฮวาต่างถอยกรูดไปไกลเป็นร้อยเมตร เว้นระยะห่างออกจากกัน

ถัดมา ทั้งสองเริ่มรวบรวมพลังชี่ทั่วสรรพางค์ เตรียมปล่อยกระบวนท่าที่แรงกว่าเดิม

แสงทองคำบนกายอู๋ฮวาพวยพุ่ง ราวกับเขากลายเป็นพระอรหันต์กายทองจริงๆ เขาประนมสองมือ ท่องคาถาไม่ขาดปาก

ฉับพลัน ร่างเขาพลิ้ววาบ กลายเป็นสายแสงทองคำพุ่งตรงเข้าหาหรงฮวา

“สุดยอดวิชาพุทธะ—กายเพชรอมตะ!”

พร้อมกับเสียงตะโกนของอู๋ฮวา ร่างเขาเสมือนแปรเป็นเพชรกล้าทำลายไม่ได้ เมินเฉยต่อการโจมตีทั้งปวง

ในขณะเดียวกัน หรงฮวาก็เตรียมการของเธอเสร็จสิ้น

แสงจันทร์บนกายเธอยิ่งกระจ่างใส ราวหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับดวงจันทร์บนฟ้า

“คัมภีร์เทพจันทรา—จันทราเฉือน!”

ฉัวะ!

หรงฮวาฟาดกระบี่ออกหนึ่งครั้ง แสงดาบที่กลั่นจากประกายจันทร์ถึงขีดสุดฉีกผ่าท้องนภา ฟันตรงเข้าใส่อู๋ฮวา