วิสารทแพทย์เทวัญ นิยาย บท 2738

จางเหมยเจินเหรินล้วงจากชายแขนเสื้อออกมาเม็ดโอสถที่ทอประกายแปลกตา—โอสถแปลงโฉม!

กินโอสถวิเศษเม็ดนั้นเข้าไปแล้ว ใบหน้าของจางเหมยเจินเหรินก็ค่อยๆ เปลี่ยนไปอย่างแนบเนียน เพียงไม่กี่นาทีให้หลัง ภาพพระภิกษุที่เหมือนกับอู๋ฮวาราวกับแกะก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าเย่ชิว

เพื่อสวมบทบาทให้แนบเนียนยิ่งขึ้น จางเหมยเจินเหรินยังหยิบจีวรออกมาจากแหวนมิติ แล้วคลุมพาดไหล่

“อมิตาภะ อาตมาขอเจริญพร” จางเหมยเจินเหรินปรับน้ำเสียงให้เหมือนเสียงของอู๋ฮวาแทบแยกไม่ออก

เย่ชิวพยักหน้าเล็กน้อย เอ่ยชมว่า “เหมือนจริงจนแทบแยกไม่ออก”

จางเหมยเจินเหรินยิ้มอย่างภูมิใจ “หากอู๋ฮวารู้เข้า เกรงว่าจะเดือดจนควันออกหู”

เย่ชิวกล่าวเสียงเย็นชา “ในเมื่อเขากล้าปลอมเป็นผม งั้นผมก็ต้องเอาคืนให้สาสมบ้าง”

จางเหมยเจินเหรินออกความเห็นว่า “จริงๆ เราควรพาศิษย์น้องมาด้วย ให้เขาแต่งเป็นเฟิงเสี่ยวเสี่ยว แบบนั้นก็จะดึงเฟิงเจียเข้ามาพัวพันด้วย ทำให้สถานการณ์ในเขตต้องห้ามชีวิตยุ่งเหยิงยิ่งขึ้น”

เย่ชิวตอบว่า “ความคิดนี้ผมก็เคยคิดอยู่ แต่เฟิงเสี่ยวเสี่ยวอย่างไรก็เป็นท่านน้อยแห่งเฟิงเจีย ชีวิตของเขาตอนนี้อยู่ในกำมือของผม เผื่อว่าอนาคตอาจใช้ประโยชน์ได้”

เขาหยุดไปชั่วครู่ แล้วพูดต่อว่า “งานนี้ผมไม่ได้เรียกเทียนจีและต้าหนิวมา เพราะความเร็วของพวกเขาสู้คุณไม่ได้ เราต้องจบให้ไว”

“เข้าใจ” จางเหมยเจินเหรินรับคำ แล้วหยิบกระจกส่องฟ้าออกมาอย่างว่องไว ค่อยๆ ส่งพลังชี่เข้าไป

พริบตาเดียว ภาพในรัศมีหนึ่งร้อยหลี่ก็ปรากฏบนกระจกเวทมนตร์

ห่างออกไปห้าสิบหลี่

กลุ่มคนสวมชุดดำกำลังค้นหาอะไรบางอย่างอยู่รอบด้าน ราวสิบกว่าคน โดยมีนักบุญผู้ทรงอำนาจเป็นผู้นำ

ขณะค้นหา พวกเขาพูดคุยกันเสียงเบา

“ถังเจียถึงกับใช้ศาสตราจักรพรรดิตกทอดมาเป็นรางวัลนำจับ เพียงเพื่อจับตัวผู้บุกรุกจากภายนอกคนเดียว นี่บ้าชัดๆ”

“ใช่ ศาสตราจักรพรรดิตกทอดมีคุณค่าประเมินไม่ได้ ยิ่งไม่ควรยอมแลกเพื่อจับผู้บุกรุกจากภายนอกแค่คนเดียว”

“ได้ยินว่าผู้บุกรุกคนนั้นชื่อเย่ฉางเซิง อยู่อันดับหนึ่งในอันดับมังกรซ่อนเร้น มีพรสวรรค์จักรพรรดิ ไม่ธรรมดาจริงๆ”

“ฮึ ต่อให้เก่งแค่ไหน แล้วไง จะเหนือกว่าท่านน้อยของเราหรือ?”

“ก็จริง ท่านน้อยของเราน่ะเป็นหนึ่งในห้าสุดยอดอัจฉริยะแห่งเขตต้องห้ามชีวิต อนาคตต้องบรรลุเต๋าสู่จักรพรรดิ พาเป่ยหมิงเจียออกจากเขตต้องห้ามแห่งชีวิตแน่”

“ตอนนี้ไม่รู้ว่าท่านน้อยอยู่ที่ไหน ถ้าเขามาที่นี่ เย่ฉางเซิงคงหนีไม่พ้นความตาย”

“ใช่ เย่ฉางเซิงไม่มีทางสู้ท่านน้อยของเราได้”

“เงียบกันให้หมด!” นักบุญที่เป็นหัวหน้ากวาดตามองไปรอบๆ สั่งเสียงเข้ม “หัวหน้าตระกูลสั่งให้เราตามหาเบาะแสของเย่ฉางเซิง พวกเจ้ามากระซิบกระซาบอะไรกันอยู่?”

“ถ้าปล่อยให้เย่ฉางเซิงจับความเคลื่อนไหวของเราได้ แล้วหนีหัวซุกหัวซุน เราจะทำอย่างไร?”

“ตั้งแต่นี้ไป ทุกคนห้ามพูดอีก จนกว่าเราจะหาเย่ฉางเซิงเจอ ชัดไหม?”

“รับทราบ!” ทุกคนขานรับพร้อมกัน

เย่ชิวกับจางเหมยเจินเหรินฟังพวกเขาผ่านกระจกส่องฟ้า เย่ชิวหัวเราะเบาๆ “ดูท่าประกาศรางวัลจับกุมของถังเจียจะสร้างความฮือฮาไม่น้อย เมื่อเป่ยหมิงเจียขยับแล้ว ตระกูลใหญ่อื่นๆ คงลอบหาเบาะแสของผมอยู่เหมือนกัน”

จางเหมยเจินเหรินพยักหน้าสมทบ “ใช่ แรงล่อใจจากศาสตราจักรพรรดิ มันช่างยากจะต้านทานจริงๆ”

แววตาเย่ชิวฉายประกายเจ้าเล่ห์ “ในเมื่อเราเจอคนของเป่ยหมิงเจียก่อน ก็เริ่มลงมือจากพวกเขาเลย!”

“ถูกใจผมเลย!” จางเหมยเจินเหรินอยากลงมืออยู่แล้ว

ชั่วพริบตา ร่างของทั้งสองก็หายวับไปจากที่เดิมพร้อมกัน

ห้าสิบหลี่ออกไป นักบุญของเป่ยหมิงเจียยังคงกำลังตวาดลูกน้อง

“หัวหน้าตระกูลมีคำสั่ง พบความเคลื่อนไหวของเย่ฉางเซิงเมื่อใด ต้องรายงานทันที หัวหน้าตระกูลจะให้รางวัลอย่างงาม อีกอย่าง…”

คำพูดของเขาขาดห้วนลง เพราะมีเสียงเรียบสงบดังขึ้นข้างหู

ยังไม่ทันสิ้นเสียง ร่างเขาก็วาบไปปรากฏต่อหน้านักบุญผู้นั้น ฝ่ามือพุ่งกระแทกอย่างรุนแรง

“ปัง!”

นักบุญคนนั้นไม่ทันคาดว่าพระจะลงมือฉับพลัน แถมทรงพลังถึงเพียงนี้ พอไม่ทันตั้งตัว ก็ถูกฝ่ามือของจางเหมยเจินเหรินกระแทกเข้าที่อกอย่างจัง

“พรวด—”

เขาถูกอัดบาดเจ็บสาหัส เลือดทะลักจากปาก ร่างปลิวกระเด็น

“ผู้อาวุโสบาดเจ็บแล้ว!”

“สามเณรน้อยนี่เป็นใคร ถึงได้ร้ายกาจขนาดนี้!”

“ทุกคนระวัง! รุมมันพร้อมกัน อย่าให้มันหนี!”

ทว่าในสายตาของจางเหมยเจินเหริน เหล่าสมาชิกตระกูลเหล่านี้ก็เป็นเพียงฝูงมดเท่านั้น

เขากระตุกยิ้มเหยียด เพียงเสี้ยววินาที ร่างก็หายไปจากที่เดิมราวภูตผี

“อ๊าก…”

เสียงกรีดร้องระงมสลับกันไปมา

ไม่ถึงสองนาที สมาชิกเป่ยหมิงเจียกว่าสิบคนก็ล้มตายเกลื่อนพื้น ไร้ลมหายใจ

แขนขาขาดวิ่นเกลื่อนพื้นดินซึ่งนองไปด้วยเลือด เหลือเพียงนักบุญคนนั้นนอนหายใจรวยรินอยู่บนพื้น

จางเหมยเจินเหรินยืนลอยอยู่กลางอากาศ มองลงมากล่าวว่า “รู้ไหมว่าทำไมอาตมาถึงต้องฆ่าพวกเจ้า? เพราะพวกเจ้าคิดจะทำร้ายพี่น้องของอาตมา”

ได้ยินดังนั้น สีหน้านักบุญเปลี่ยนไปทันควัน “เพื่อนของเจ้าคือเย่ฉางเซิงหรือ?”

จางเหมยเจินเหรินเชิดหน้าตอบ “ถูกต้อง อาตมาชื่ออู๋ฮวา อาตมาเคยสาบานเป็นพี่น้องร่วมสาบานกับเย่ฉางเซิง เขาเป็นพี่น้องที่ดีที่สุดของอาตมา!”