วิสารทแพทย์เทวัญ นิยาย บท 2769

เข่าของเฟิงอู๋เหินกระแทกพื้นอย่างแรง ฉากนั้นทำให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นตกตะลึงไปตามๆ กัน

“อะไรนะ? เฟิงอู๋เหินจะเป็นผู้ติดตามของเย่ฉางเซิงหรือ?”

“นี่... นี่มันเป็นไปได้ยังไง?”

“เฟิงอู๋เหินน่ะคืออัจฉริยะไร้เทียมทานของเฟิงเจีย จะยอมก้มหัวให้ใครง่ายๆ ได้ยังไง?”

“ความหยิ่งของเขาหายไปไหน?”

“แล้วศักดิ์ศรีกับความฮึกเหิมของเขาหายไปไหน?”

เฟิงเสี่ยวเสี่ยวเบิกตากว้าง มองภาพตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ ช็อกจนพูดไม่ออก

เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่า อัจฉริยะไร้เทียมทานแห่งคนรุ่นใหม่ของเฟิงเจีย จะยอมสมัครใจไปเป็นผู้ติดตามของคนอื่นในวันหนึ่ง

คำว่า “ผู้ติดตาม” ฟังดูดีๆ ก็เหมือนลูกน้องที่คอยติดตามหัวหน้า แต่เอาเข้าจริงแทบไม่ต่างจากคนรับใช้ แค่เรียกไม่เหมือนกันเท่านั้น

ยิ่งนึกไม่ออกเลยว่า ถ้าผู้อาวุโสในตระกูลรู้เรื่องนี้เข้าไป จะมีปฏิกิริยายังไง

“ผู้อาวุโสในตระกูลต่างฝากความหวังไว้กับเฟิงอู๋เหิน อยากถ่ายทอดวิชาไม้ตายของตัวเองให้เขา ดูแลเขาแทบจะเหมือนลูกชายแท้ๆ แถมยังเชื่อกันว่ามีแต่เฟิงอู๋เหินเท่านั้นที่พาตระกูลออกจากเขตต้องห้ามแห่งชีวิตได้ ถ้ารู้ว่าเขากลายเป็นผู้ติดตามของเย่ฉางเซิง คงคลั่งกันหมดแน่?”

“แล้วเย่ฉางเซิงก็คงถูกพวกผู้อาวุโสสับเละเป็นชิ้นๆ แน่!”

“ถ้าเย่ฉางเซิงตาย แล้วผมจะทำยังไง?”

เฟิงเสี่ยวเสี่ยวหนักใจสุดๆ ก็ชัดๆ ว่าเฟิงอู๋เหินจะไปเป็นผู้ติดตามของเย่ชิว ทำไมวกไปวนมาแล้วมาพัวพันกับชีวิตฉันด้วยเนี่ย?

เย่ฉางเซิง แกนี่มันน่าตายจริงๆ!

เย่ชิวมองเฟิงอู๋เหินที่คุกเข่าอยู่บนพื้น มุมปากยกยิ้มบางๆ เขาไม่ตอบทันที เพียงแค่ลดทอนแรงกดดันของเจตจำนงดาบแห่งกาลเวลาและอวกาศให้เบาลงเล็กน้อย

“จะเป็นผู้ติดตามของผมหรือ?” เย่ชิวเอ่ยด้วยสายตาลึกซึ้ง “เฟิงอู๋เหิน นายรู้ไหมว่ามันหมายความว่าอะไร?”

เฟิงอู๋เหินก้มศีรษะแล้วพูดว่า “ผมรู้ นั่นหมายความว่าผมจะละทิ้งทุกสิ่งของเฟิงเจีย จากนี้ไปจะติดตามคุณ ไม่ว่าจะดงดาบดงไฟ หรือถึงคราวเป็นตาย ผมก็จะไม่ทอดทิ้งคุณไปครับ”

“แล้วนายยอมไหม?” น้ำเสียงของเย่ชิวแฝงการทดสอบเล็กน้อย

เฟิงอู๋เหินไม่ลังเลแม้แต่น้อย เงยหน้ามองเย่ชิว แล้วตอบหนักแน่นว่า “ผมยอมครับ!”

“เย่ฉางเซิง แม้ว่าผมเฟิงอู๋เหินจะหยิ่งผยอง แต่ก็เข้าใจดีว่า คนรู้จักปรับตัวตามสถานการณ์ถึงจะเป็นยอดคนครับ”

“ความพ่ายแพ้ในวันนี้ทำให้ผมตาสว่าง ผมยอมเดิมพันอนาคตของตัวเองเพื่อเดินตามคุณ ขอเพียงวันหนึ่งได้ก้าวข้ามตัวเองและครอบครองวิชากาลเวลาและอวกาศที่แท้จริงครับ”

เย่ชิวพยักหน้าเล็กน้อย ในใจคิดว่า ในที่สุดก็ไม่เสียแรงที่ผมทุ่มเทวางแผนไว้

นายคิดจริงๆ เหรอว่าที่ผมโชว์เวทมนตร์กาลเวลาและอวกาศ ก็แค่ทำเท่?

ผิด!

เป้าหมายหลักคือให้นายเห็นความเก่งของผม จนเกิดความเลื่อมใส แล้วยอมเป็นผู้ติดตามของผมด้วยความเต็มใจ ส่วนการอวดนิดๆ หน่อยๆ ก็แถมไป

จากผลลัพธ์ตอนนี้ บรรลุเป้าหมายแล้วล่ะ

ในใจเย่ชิวอยากจะตกลงเดี๋ยวนี้เลย แต่ปากกลับพูดว่า “เฟิงอู๋เหิน ผมจะไม่รับนายเป็นผู้ติดตามของผมหรอกครับ”

“ทำไมครับ?” เฟิงอู๋เหินทำหน้าตกใจ

เย่ชิวพูดว่า “นายเป็นอัจฉริยะไร้เทียมทานของเฟิงเจีย ถ้ามาเป็นผู้ติดตามของผม บรรดาผู้อาวุโสในตระกูลพวกนายคงจะหั่นผมเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยแน่ พวกเขาย่อมคิดว่าผมหลอกล่อให้นายถึงได้ติดตามผม”

เฟิงอู๋เหินพูดอย่างองอาจว่า “ผมเฟิงอู๋เหิน ทำอะไรมาทั้งชีวิต ไม่จำเป็นต้องไปอธิบายให้ใครฟังครับ”

“เย่ฉางเซิง เรื่องนี้ไม่ต้องกังวล ถ้าผู้อาวุโสในตระกูลมาหาเรื่องคุณ ผมจะเป็นคนอธิบายให้พวกเขาเองครับ”

“ส่วนที่คุณกลัวว่าพวกเขาจะเข้าใจคุณผิด เรื่องนี้แก้ได้ง่าย เฟิงเสี่ยวเสี่ยวก็อยู่ที่นี่ เขาเป็นพยานได้ครับ”

เชี่ยเอ๊ย ทำไมเรื่องมันมาโยงถึงผมอีกเนี่ย?

เฟิงอู๋เหินหัวเราะเบาๆ “ผมไม่มีวันเสียใจกับการตัดสินใจของตัวเองครับ”

เย่ชิวหัวเราะแล้วว่า “ไม่แปลกเลยที่นายจะเป็นหนึ่งในห้าสุดยอดอัจฉริยะแห่งเขตต้องห้ามชีวิต ยังหนุ่มแน่น พรสวรรค์ก็สุดยอด แถมทำอะไรก็เด็ดขาด เป็นลูกผู้ชายจริงๆ ครับ”

“ในเมื่อเป็นแบบนี้ ผมก็รับนายไว้ครับ”

“แต่จำไว้ การติดตามผมไม่ใช่เรื่องง่าย นายต้องเตรียมตัวให้พร้อมทุกด้านครับ”

“ว่าแต่ ลืมบอกไป ศัตรูของผมมีผู้แข็งแกร่งระดับกึ่งจักรพรรดิอยู่ด้วยครับ”

โธ่เอ๊ย ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้ล่ะ!

ถึงผมจะเป็นอัจฉริยะไร้เทียมทาน แต่ก็สู้พวกกึ่งจักรพรรดิไม่ได้นี่นา!

เฟิงอู๋เหินเสียดายจนอยากเอาหัวโขกกำแพง แต่ก็สายไปเสียแล้ว

เป็นลูกผู้ชาย พูดแล้วก็ต้องรับผิดชอบ แม้จะน้ำตาคลอก็ต้องเดินหน้าต่อ

เฟิงอู๋เหินกัดฟันพูดว่า “ผมเข้าใจแล้วครับ”

เย่ชิวเผยรอยยิ้มบางๆ เหยียดฝ่ามือออกมา ภายในฝ่ามือ พลังแห่งกาลเวลาและอวกาศพลุ่งพล่าน ก่อตัวเป็นตราแห่งกาลเวลาและมิติที่ซับซ้อนหนึ่งดวง

“นี่คือคำสาบานแห่งกาลเวลาและมิติ เมื่อสาบานแล้วห้ามผิดคำ เฟิงอู๋เหิน หากนายตั้งใจติดตามจริง ก็หลอมตราวิญญาณของนายเข้ามาในนี้นะครับ”

เฟิงอู๋เหินไม่ลังเล หลับตาลง พลังวิญญาณพลุ่งพล่าน กลายเป็นสายแสงหลอมรวมเข้าสู่ตราแห่งกาลเวลาและมิติในฝ่ามือของเย่ชิว

ทันใดนั้น สายสัมพันธ์ประหลาดก็เกิดขึ้นระหว่างทั้งสอง เฟิงอู๋เหินรู้สึกว่าชะตากรรมของตัวเองเหมือนถูกผูกแน่นเข้ากับเย่ชิว

“ดีมาก ตั้งแต่วันนี้ไป นายก็คือผู้ติดตามของผมครับ”

เย่ชิวเก็บตราแห่งกาลเวลาและมิติ น้ำเสียงแฝงอำนาจที่ไม่เปิดให้โต้แย้ง แล้วบอกเฟิงอู๋เหินว่า “ลุกขึ้นมา!”

“ครับ หัวหน้า!” เฟิงอู๋เหินลุกขึ้นยืน ท่าทีเคารพนอบน้อม