วิสารทแพทย์เทวัญ นิยาย บท 2773

หนึ่งชั่วโมงให้หลัง สมาชิกตระกูลของถังเจียทยอยกลับมา แน่นจนห้องประชุมใหญ่แทบไม่มีช่องว่าง

พวกเขายังไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ต่างก็ถามกันเซ็งแซ่

“หัวหน้าตระกูล ท่านเรียกพวกเรากลับมาอย่างรีบร้อน เกิดอะไรขึ้นหรือ?”

“กำลังตามหาเย่ฉางเซิง ใกล้จะเจอร่องรอยแล้ว”

“หัวหน้าตระกูล ระหว่างทางเห็นคนของเป่ยหมิงเจีย พวกเขากำลังไล่ล่าอู๋ฮวา”

“หัวหน้าตระกูล……”

“เงียบ!” คนรับใช้แก่ตะโกนเสียงหนัก ทำให้ทุกคนเงียบสนิททันที

คนรับใช้แก่สีหน้าเศร้าสร้อย พูดว่า: “หัวหน้าตระกูลเรียกทุกคนกลับมา เพื่อแจ้งข่าวสำคัญ”

“คุณชายถังซานเสียชีวิตแล้ว”

“ฆาตกรคือเย่ฉางเซิง”

อะไรนะ！

คำของคนรับใช้แก่เหมือนโยนระเบิดนิวเคลียร์ลงกลางวง ทำให้ทุกคนในที่นั้นชะงักงัน

“อัจฉริยะไร้เทียมทานของถังเจียตายแล้ว?”

“นี่……จะเป็นไปได้ยังไง?”

“หัวหน้าตระกูล บอกทีว่านี่ไม่จริง”

ทุกคนมองไปที่หัวหน้าตระกูล ท่านถังชางไห่ด้วยสายตาเว้าวอน หวังว่าท่านจะบอกว่าข่าวนี้เป็นเท็จ ถังซานยังไม่ตาย。

ทว่าเรื่องกลับไม่เป็นดังที่หวัง。

ท่านถังชางไห่กล่าวว่า: “ถังซานสิ้นชีพจริง เรื่องนี้จริงแท้แน่นอน。”

สิ้นข้อกังขา!

พอได้ยิน หลายคนหน้าซีด

ทายาทตระกูลตายแล้ว ถังซานตายแล้ว ต่อไปใครจะนำถังเจีย？

ถังเจียยังพอมีความหวังไหม？

ท่านถังชางไห่นั่งบนเก้าอี้ ใบหน้าตึงเครียดสุดๆ มองกวาดทุกคนแล้วพูดว่า: “ผมสั่งให้พวกเจ้ากลับมา ก็เพื่อเรื่องเดียว。”

“บอกผมมา ตอนนี้ควรทำอย่างไร？”

ผู้อาวุโสคนหนึ่งของถังเจียพูดด้วยความโกรธเกรี้ยวว่า: “หัวหน้าตระกูล พวกเราต้องล้างแค้นให้ถังซาน!”

“ใช่! เย่ฉางเซิงไอ้สารเลวนั่น กล้าสังหารอัจฉริยะของถังเจีย จะปล่อยให้ลอยนวลไม่ได้!” ผู้อาวุโสอีกคนก็เห็นพ้อง

“เย่ฉางเซิงคิดทำอะไรอยู่? เขาจะฆ่าถังเจียให้สิ้นซากหรือไง? หัวหน้าตระกูล ถึงต้องพลิกแผ่นดิน เราก็ต้องหาเย่ฉางเซิงให้เจอ ส่งมันไปผุดไปเกิด。” สมาชิกตระกูลหนุ่มคนหนึ่งกล่าว

สมาชิกตระกูลอีกคนตะโกนว่า: “ปล่อยไว้สวรรค์คงไม่ให้อภัย！”

ในห้องประชุมใหญ่ อารมณ์ของทุกคนเดือดพล่าน

ในแววตาของสมาชิกตระกูลถังเจียทุกคน ลุกโชนด้วยความโกรธ คำพูดของพวกเขาเปี่ยมด้วยความชิงชังต่อเย่ชิว

ท่านถังชางไห่มองคนตรงหน้า ใจหนักอึ้ง เขารู้ดีว่าการจากไปของถังซานไม่ใช่แค่การสูญเสียอัจฉริยะ แต่คือจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ของอนาคตถังเจีย

แต่เวลานี้ เขาต้องนิ่งให้ได้ แล้วนำตระกูลฝ่าความมืดมนนี้ไป

ท่านถังชางไห่สูดลมหายใจลึก พยายามสงบโทสะ แล้วกล่าวว่า: “ส่งคำสั่งของผมไป ทั้งตระกูลออกปฏิบัติการ ตามหาเบาะแสของเย่ชิว。”

“ไม่ว่าแลกด้วยอะไรก็ตาม ต้องสังหารเย่ฉางเซิงให้ได้！”

เสียงของท่านถังชางไห่ดังก้องเหมือนฟ้าร้อง กังวานไปทั่วห้องประชุมใหญ่

“หัวหน้าตระกูลเฉียบแหลม!”

สมาชิกตระกูลหนุ่มคนหนึ่งตะโกนเสียงดัง แววตาเปี่ยมด้วยความเคารพต่อท่านถังชางไห่ ตะโกนว่า: “เราจะทุ่มสุดกำลัง ให้ภารกิจสำเร็จลุล่วง!”

“ใช่ ให้ภารกิจสำเร็จลุล่วง！”

สมาชิกคนอื่นๆ ก็ขานรับกันกึกก้อง เสียงดังไปทั่วห้องประชุมใหญ่ ประหนึ่งประกาศให้ทั้งเขตต้องห้ามแห่งชีวิตรับรู้ถึงปณิธานของถังเจีย

ท่านถังชางไห่พยักหน้าอย่างพอใจ สายตาคมกริบกวาดมองทุกคน แล้วกล่าวว่า: “ดีมาก สิ่งที่ผมต้องการก็คือพลังใจเช่นนี้ในตัวพวกเจ้า。”

“จงจำไว้ ถังเจียไม่ใช่หมูให้ใครเชือดเล่น เย่ฉางเซิงกล้าฆ่าสมาชิกของเรา ก็ให้มันตายอยู่ในเขตต้องห้ามแห่งชีวิตไปตลอดกาล。”

“ตอนนี้ ผมสั่งการ สมาชิกตระกูลทุกคนออกเคลื่อนไหวทันที แยกย้ายกันสืบหาเบาะแสของเย่ฉางเซิง ไม่ว่าเป็นใคร พบร่องรอยเย่ฉางเซิงเมื่อใด ฆ่าได้ทันทีโดยไม่ต้องไต่สวน ไม่ต้องรายงาน。”

“พร้อมกันนั้น เสริมการป้องกันตระกูลให้แน่นหนา รับรองไม่ให้ผิดพลาด ผมไม่อยากให้ตอนที่เราล่าตัวเย่ฉางเซิง เกิดความบกพร่องใดๆ ภายในตระกูล。”

“ไม่ควรรอช้า ลุย!”

พูดจบ ท่านถังชางไห่ก้าวฉับออกจากห้องประชุมใหญ่ แผ่นหลังดูสูงสง่าและแน่วแน่เป็นพิเศษ

เขาไม่เคยคิดเลยว่าถังซานก็จะตาย

ดังนั้นจึงต้องลงมือเอง

เพราะท่านถังชางไห่เข้าใจดีว่า การสังหารเย่ฉางเซิงสำคัญต่อถังเจียอย่างยิ่ง ไม่เพียงเพื่อแก้แค้นให้สมาชิก แต่เพื่อเกียรติยศและศักดิ์ศรีของตระกูลด้วย

ส่วนสมาชิกตระกูลถังเจียในห้องประชุมใหญ่ หลังท่านถังชางไห่ออกไป ก็เริ่มขยับกันทั่ว

บางคนเร่งระดมกำลังและทรัพยากร บางคนก็เริ่มติดต่อคนจากตระกูลอื่น สืบข่าว พยายามสืบหาเบาะแสของเย่ชิวจากทุกช่องทาง

ทั้งถังเจียเหมือนถูกพลังที่มองไม่เห็นหลอมรวมไว้ เวลานี้ทุกคนกำลังทุ่มเทเพื่อเป้าหมายเดียว——

สังหารเย่ฉางเซิง ล้างแค้นให้สมาชิกตระกูล ปกป้องเกียรติและศักดิ์ศรีของถังเจีย！