วิสารทแพทย์เทวัญ นิยาย บท 2800

เป่ยหมิงหวังกับสมาชิกตระกูลอีกหลายคนได้ยินเสียง ก็พากันหันไปมอง เห็นสตรีนางหนึ่งสวมกระโปรงยาวบางเบา กิริยางดงามอ่อนช้อย โฉมหน้าล้ำเลิศ ค่อยๆ เดินเข้ามา

เซวียนหยวนหรงเอ๋อร์!

ในบัดนั้น แววตาของเป่ยหมิงหวังก็สว่างวาบ

สมาชิกตระกูลคนอื่นๆ ก็ตะลึงตาค้าง

เพราะเซวียนหยวนหรงเอ๋อร์ได้รับการยอมรับว่าเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งเขตต้องห้ามแห่งชีวิต!

ต่างก็เป็นหนุ่มเลือดร้อน ตามที่ว่า หนุ่มๆ ที่ไหนจะไม่มีใจสั่นไหวบ้าง?

เซวียนหยวนหรงเอ๋อร์เห็นสีหน้าของทุกคน จึงยิ้มบางๆ งามราวดอกไม้บาน จนสิ่งรอบตัวหมองไปหมด

ชั่วพริบตา เป่ยหมิงหวังรู้สึกเหมือนหัวใจสะดุดหยุดไปหนึ่งจังหวะ ใจลอยไปพักหนึ่ง

“โอ้พระเจ้า เธอยิ้มให้ผมจริงๆ ด้วย!”

แม้จะเป็นหนึ่งในห้าสุดยอดอัจฉริยะแห่งเขตต้องห้ามชีวิตเหมือนกัน แต่เป่ยหมิงหวังแทบไม่ค่อยได้พบกับเซวียนหยวนหรงเอ๋อร์ และทุกครั้งที่พบ เธอก็สงบเสงี่ยมดุจสายน้ำ ราวกับไม่สนใจสิ่งใด

ทว่าตอนนี้ เธอยิ้ม

เธอยิ้มให้ผมจริงๆ

ทำให้เป่ยหมิงหวังรู้สึกปลื้มปริ่มจนประหม่า

ส่วนสมาชิกตระกูลที่ยืนข้างหลังเขาหลายคนก็แอบกลืนน้ำลาย

เซวียนหยวนหรงเอ๋อร์นี่มัน…… งามเหลือเกิน!

“โอ๊ะ ไม่นึกเลยว่าจะมาเจอนายน้อยแห่งเป่ยหมิงเจียที่นี่ คงเป็นชะตาพาเจอจริงๆ ค่ะ” เซวียนหยวนหรงเอ๋อร์พูดเสียงนุ่ม น้ำเสียงมีแซวนิดหน่อย แต่ยังสุภาพไม่เสียมารยาท

ชะตาพาเจอ!

พอเป่ยหมิงหวังได้ยินคำนี้ หัวใจก็เต้นแรงอีกเฮือก

“เธอดันพูดว่าผมกับเธอชะตาต้องกัน ถ้าไม่ได้ยินกับหู คงเชื่อไม่ลง”

“หรือว่าเธอกำลังบอกเป็นนัยอะไรกับผม?”

เป่ยหมิงหวังคิดในใจ

“แปลกนะ ทำไมไม่พูดอะไรเลย?” เซวียนหยวนหรงเอ๋อร์เหยียดนิ้ว แตะหน้าผากของเป่ยหมิงหวังเบาๆ แล้วหัวเราะ “วันนี้ทำไมดูตื้อๆ เหมือนคนเซ่อไปล่ะคะ?”

ชั่วขณะนั้น เป่ยหมิงหวังทั้งตัวซู่ซ่าเหมือนไฟฟ้าช็อตแล่นไปทั่วร่าง

“เซวียนหยวนหรงเอ๋อร์…… เธอ… เธอแตะตัวผม!”

“พี่ฮวายังไม่เคยแตะตัวผมเลย แต่คุณหนูเซวียนหยวนเธอ……”

“หรือว่าเธอมีใจให้ผม?”

เป่ยหมิงหวังรีบแก้ตัวว่า “คุณหนูเซวียนหยวน ขอโทษครับ เมื่อกี้ผมมัวคิดเรื่องอื่น เลยเสียมารยาท ขอโปรดอภัยด้วยครับ”

“ใครๆ ก็มีช่วงเผลอไผลกันได้ เป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์ ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ” ดวงตาของเซวียนหยวนหรงเอ๋อร์จ้องใบหน้าของเป่ยหมิงหวัง มุมปากประดับรอยยิ้มแผ่วอ่อน

เป่ยหมิงหวังสบตาเธอ ก็รู้สึกว่าดวงตานิ่งลึกเหมือนผืนน้ำ ชวนให้ใจสงบจนความเจ็บปวดคลายไป ช่างอ่อนโยนเหลือเกิน

เขาถูกจ้องจนออกจะเขินๆ จึงฝืนใจถามว่า “คุณหนูเซวียนหยวน กำลังมองอะไรอยู่หรือครับ?”

เซวียนหยวนหรงเอ๋อร์พูดว่า “เป่ยหมิงหวัง คุณรู้ตัวไหมคะ ว่าคุณหล่อขึ้น”

คำพูดนั้นเหมือนโยนหินก้อนใหญ่ลงกลางสระ ก่อคลื่นซัดซ่านมหาศาล

“เธอกำลังชมผม? บอกว่าผมหล่อ?”

เป่ยหมิงหวังรู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำ

“อะไรกันนี่?”

“ทำไมใจผมถึงเต้นแรงขนาดนี้?”

“หรือว่าผมชอบเธอ? ไม่ๆๆ คนที่ผมชอบคือพี่ฮวาต่างหาก!”

อยู่ๆ เซวียนหยวนหรงเอ๋อร์ก็เอ่ยขึ้น ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนยิ่งกว่า “ตอนเข้ามา ฉันเจอลุงเป่ยหมิงค่ะ”

หรงเอ๋อร์ช่างเข้าอกเข้าใจคนเหลือเกิน

ตรงนี้ดีกว่าพี่ฮวาตั้งหมื่นเท่า!

“คุณหนูเซวียนหยวน ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ครับ?” เป่ยหมิงหวังถาม

“ก็เพราะคุณนั่นแหละค่ะ” เซวียนหยวนหรงเอ๋อร์พูด “ลุงเป่ยหมิงให้ฉันมาฝากข้อความถึงคุณ พอฉันเข้ามาแล้วก็หาอยู่ตลอด โชคดีที่ความพยายามไม่เคยทำให้คนตั้งใจผิดหวัง ในที่สุดฉันก็หาเจอ”

ในใจเป่ยหมิงหวังซาบซึ้งขึ้นมาอีกระลอก พูดว่า “เป็นอย่างนี้เอง ลำบากคุณแล้วครับ”

เซวียนหยวนหรงเอ๋อร์ถามว่า “เมื่อกี้ฉันเห็นพวกคุณรีบร้อน จะไปไหนกันเหรอคะ?”

เป่ยหมิงหวังพูดว่า “พวกเราเจอร่องรอยของอู๋ฮวา กำลังจะไปตามหาเขาครับ”

เซวียนหยวนหรงเอ๋อร์ถามว่า “อู๋ฮวาคนนั้นที่สังหารหรงฮวาใช่ไหมคะ?”

“อืม” เป่ยหมิงหวังรับคำ แล้วกลัวว่าเธอจะไม่สบายใจ จึงว่า “คุณหนูเซวียนหยวน ที่จริงผมไปหาอู๋ฮวา เพราะมันเป็นหน้าที่ของผู้ล่าน่ะครับ”

“หน้าที่ของผู้ล่าเป็นเพียงส่วนหนึ่ง เหตุผลสำคัญที่สุดคือคุณอยากล้างแค้นให้หรงฮวาใช่ไหมคะ?” เซวียนหยวนหรงเอ๋อร์มองตาเป่ยหมิงหวังตรงๆ แล้วพูดว่า “หรงฮวาจากไปอย่างน่าเศร้า ฉันก็เสียใจมาก”

“คุณพร้อมจะล้างแค้นให้หรงฮวา เห็นได้ว่าคุณเป็นผู้ชายที่มีทั้งความจริงใจและคุณธรรม”

“หรงฮวาไม่ดูคนผิด และฉันเองก็เชื่อว่าฉันไม่ได้ดูคุณผิดเหมือนกันค่ะ”

พอได้ยิน เป่ยหมิงหวังก็ชะงักทันที

อะไรคือ ‘ฉันก็ไม่ดูคุณผิด’?

หรือว่า… เธอถูกใจผมจริงๆ?

เซวียนหยวนหรงเอ๋อร์พูดต่อว่า “ยังไงฉันก็ไม่ได้มีธุระอะไรหรอก อู๋ฮวาอยู่ที่ไหน? พาฉันไปดูด้วยได้ไหมคะ?”

“ถ้าคุณอยากไป ผมพาไปเองครับ” เป่ยหมิงหวังหัวใจบานสะพรั่ง

ใบหน้าเธอเต็มไปด้วยความดีใจ ปรบมือพลางว่า “ดีจริงๆ เลย มีนายน้อยแห่งเป่ยหมิงเจียไปเป็นเพื่อน ใจฉันก็อุ่นใจขึ้นมากค่ะ”

ว่าจบ เธอก็เหล่มองเป่ยหมิงหวังหนึ่งที ในตากลับวาบไหวด้วยความเจ้าเล่ห์ที่แทบมองไม่เห็น