วิสารทแพทย์เทวัญ นิยาย บท 2905

“น…นาย ใช้พลังวิเศษของผมได้ยังไงกัน?” หรงอี้เบิกตาโพลง เต็มหน้ามีแต่ความไม่อยากเชื่อ

“เพิ่งหัด” เย่ชิวเอ่ยเสียงราบเรียบ

เพิ่งหัด?

แค่มองแวบเดียวก็หัดได้?

เวรเอ๊ย แบบนี้ยังเรียกคนได้อยู่เหรอ?!

เย่ชิวพูดต่อว่า “แต่พลังวิเศษของนายก็ธรรมดามาก”

“ฮึ อย่ามาคุยโว!” คำพูดเพิ่งหลุดปาก หรงอี้ก็พุ่งเข้าใส่เย่ชิว ทั้งสองกลับปะทะกันดุเดือดอีกครั้ง

เย่ชิวต่อสู้ไป พลางศึกษา招式ของหรงอี้ไปด้วย ทำให้วิชาหมัดของตัวเองยิ่งสมบูรณ์แบบขึ้นเรื่อย ๆ อานุภาพก็ยิ่งทวีความรุนแรง

เมื่อเวลาผ่านไป หรงอี้ก็ค่อย ๆ ตกเป็นรอง 招式และพลังวิเศษของเขาดูเหมือนจะถูกเย่ชิวมองทะลุหมด ไม่ว่าเขาจะเปลี่ยนแปลงอย่างไร เย่ชิวก็หาวิธีแก้ได้ทุกครั้ง

ยิ่งไปกว่านั้น วิชาหมัดของเย่ชิวยิ่งประณีต ทุกหมัดที่ฟาดออกมาล้วนกดดันเขาอย่างหนักหน่วง

“ตูม!”

หลังการปะทะรุนแรงอีกครั้ง ในที่สุดหรงอี้ก็ทนไม่ไหว ถูกเย่ชิวซัดหมัดเดียวปลิวกระเด็น เลือดพุ่งออกจากปาก ทั่วร่างเต็มไปด้วยบาดแผล

“ฮ่าฮ่าฮ่า เย่ฉางเซิง ต่อให้เจ้าแข็งแกร่งแค่ไหนก็ไม่มีวันชนะข้าได้หรอก!”

บนใบหน้าหรงอี้ปรากฏรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม เขาพูดว่า “ข้านั้นมีร่างเทพโดยกำเนิด แถมยังครอบครองเคล็ดไม่ดับแห่งราชันย์เทพ ความสามารถในการฟื้นฟูเหนือกว่าคนทั่วไปหลายเท่า จะถลุงให้เจ้าตายเอง!”

พูดจบ ที่ปากแผลของเขาก็มีพลังม่วงข้นหนาไหลซึมออกมา เริ่มรักษาบาดแผลอย่างรวดเร็ว

ไม่นาน แผลของเขาก็สมานตัวด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า พลังชีวิตก็ฟื้นกลับมาเช่นกัน

แต่ในตอนที่เขากำลังได้ใจอยู่นั้น เย่ชิวกลับหัวเราะเย็น “ฟื้นฟูงั้นเหรอ? คิดว่ามีแค่นายคนเดียวที่ทำได้หรือไง?”

ทันทีที่เสียงจบ พลังชี่ในกายเย่ชิวปะทุขึ้น พลังชีวิตมหาศาลสายหนึ่งแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา

ไม่ถึงสามวินาที บาดแผลบนร่างเย่ชิวก็หายไปหมดสิ้น แถมพลังชีวิตยังพลุ่งพล่านยิ่งกว่าเดิม

“นี่…นี่มันเป็นไปได้ยังไงกัน?”

หรงอี้เบิกตาโพลงเต็มแรง สีหน้าช็อกสุดขีด

เขาไม่เคยเห็นความสามารถในการฟื้นฟูที่น่ากลัวเช่นนี้มาก่อน เรียกได้ว่าไม่เคยได้ยินมาก่อนด้วยซ้ำ แม้แต่เคล็ดไม่ดับแห่งราชันย์เทพของเขาเองก็ยังเทียบไม่ติด

หรงอี้จะไปรู้อะไรเล่า นี่แหละคืออานุภาพของเคล็ดลับเทพมังกรเก้าสังเคราะห์กระบวนที่หก

กระบวนที่หก มีนามว่า ขอบเขตเกิดใหม่!

เกิดใหม่คืออะไร? ก็คือคนตายแล้วยังสามารถฟื้นคืนชีพได้อีกครั้ง

กระบวนนี้เน้นไปที่การรักษาบาดแผลเป็นหลัก

ย้อนไปตอนนั้น เย่ชิวถูกแรงสะท้อนเล่นงาน ได้รับบาดแผลแห่งมหาสัจธรรม เพื่อรักษาตัวเขาต้องลำบากแทบเอาชีวิตไม่รอด เย่หวูซวงยิ่งไปกว่านั้น ถึงขั้นหลงเข้าไปในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรเพราะเรื่องนี้

ถ้าเป็นตอนนี้ เย่ชิวแค่หมุนเคล็ดลับเทพมังกรเก้าสังเคราะห์กระบวนที่หก ขอบเขตเกิดใหม่ แผลก็จะหายดีในพริบตา

นอกจากบาดแผลบางประเภทที่พิเศษจริง ๆ แล้ว แผลอื่นล้วนฟื้นได้แทบจะทันที ไม่เท่านั้น พลังจิตวิญญาณยังจะพุ่งขึ้นสู่สภาพสมบูรณ์สูงสุดในชั่วขณะที่บาดแผลหาย

อย่าดูถูกว่ากระบวนนี้ไม่มีพลังโจมตีอะไร แต่ผลลัพธ์นั้นสุดยอดเกินบรรยาย เรียกได้ว่าเป็นไพ่ตายใบหนึ่งที่ใช้เอาชีวิตรอดโดยไม่ต้องเว่อร์เกินจริงเลย

เย่ชิวมองหรงอี้ พลางเอ่ยเย็นชา “ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้ วันนี้คือวันตายของนาย”

“ราชานักบุญไร้เทียมทานอย่างข้า ต่อให้นายฝืนลิขิตขนาดไหน ก็ไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของข้าได้” เสียงหรงอี้เพิ่งจาง พลังออร่าก็ระเบิดออกเต็มที่

ทันใดนั้น รอบกายเขาถูกโอบล้อมด้วยพลังม่วงเข้ม ราวกับกำลังสอดรับกับฟ้าดิน

หรงอี้ก้าวเดินกลางอากาศ เดินตรงไปหาเย่ชิว

ทุกย่างก้าวราวกับเหยียบลงบนเส้นเลือดของสุญญากาศ ทำให้สุญญากาศสั่นฮึ่ม ๆ ปลดปล่อยกลิ่นอายก้าวล้ำเข้าสู่ระดับเซียน เปี่ยมไปด้วยท่าทีเหนือฟ้าดินมีแต่ข้าเพียงหนึ่ง

บนพื้นดิน เหล่าทุกคนที่ยืนดูการต่อสู้อยู่ สีหน้าตึงเครียดขึ้นมาอีกครั้ง

อย่างไรเสีย ระดับพลังบำเพ็ญเพียรของหรงอี้สูงกว่าเย่ชิวหนึ่งระดับใหญ่ อีกทั้งยังเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งเขตต้องห้ามแห่งชีวิต พลังรบจึงน่ากลัวอย่างถึงที่สุด

ยามนี้ หรงอี้ไม่เก็บงำพลังอีกต่อไป นั่นก็เท่ากับว่าศึกครั้งนี้กำลังจะปิดฉากแล้ว

“หึ่ม!”

ขณะหรงอี้เดิน พลันยกมือขึ้นเล็กน้อย กลับมีท่าทีราวกับภูผาและสายน้ำจะพังทลาย ทั้งโลกเหมือนกำลังสั่นสะเทือนเพราะเจตจำนงของเขา 万物ล้วนต้องก้มหัวสยบ

ร่างของหรงอี้ดั่งถูกหล่อจากเทพโลหะสีม่วง ส่องแสงระยิบระยับ แผ่พลังชีวิตน่าหวาดหวั่นออกมา

จู่ ๆ หรงอี้ก็รู้สึกเจ็บแปลบที่หัวไหล่ เนื้อชิ้นหนึ่งถูกเย่ชิวฉีกออกไปทั้งเป็น

เย่ชิวกวาดตามอง เห็นกิเลนเทพกำลังโดนอสูรจ้าวมังกรดำไล่ต้อนจนวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน เขาจึงปาเนื้อชิ้นนั้นไปให้กิเลนเทพอย่างไม่ใส่ใจ

กิเลนเทพเห็นเข้าก็ตาเป็นประกาย รีบงับเข้าไปคำใหญ่

“กร๊อบ!”

จากนั้นกิเลนเทพก็พูดขึ้นเสียงดัง “นายท่าน อร่อยมากเลย รสชาติเหมือนหมูเลย ผมเอาอีก!”

หรงอี้ได้ยินเข้า ใบหน้าก็เขียวคล้ำแทบจะไหลเป็นน้ำ

เขาเป็นถึงอัจฉริยะไร้เทียมทาน มีเมื่อไหร่กันที่เคยโดนหยามเกียรติแบบนี้?

ยิ่งไปกว่านั้น คนที่หยามกลับเป็นสัตว์ขี่ของศัตรูเสียด้วย ช่างเหลือเชื่อสิ้นดี

“เย่ฉางเซิง ไอ้สารเลว! ข้าจะให้เจ้าชดใช้!”

หรงอี้คำรามลั่น ร่างพุ่งทะยานตรงเข้าหาเย่ชิว

ในตอนนั้นเอง อสูรจ้าวมังกรดำก็จ้องไปที่กิเลนเทพ สายตาทั้งคู่ฉายแววจิตสังหารวูบวาบ

นายท่านถูกหยาม ในฐานะสัตว์ขี่ มันไม่มีวันกล้ำกลืนความอัปยศนี้ลงคอ

มันต้องช่วยนายท่านกู้หน้ากลับมาให้ได้

ตอนนี้นายท่านกำลังประลองกับเย่ชิว หน้าที่ของมันจึงคือฆ่ากิเลนเทพให้ตาย

อสูรจ้าวมังกรดำอ้าปากพูดว่า “กิเลนเทพ แกทำให้ข้าโกรธได้สำเร็จ วันนี้ข้าจะต้องฆ่าแก กินเนื้อแก ดื่มเลือดแก ให้แกรู้ซึ้งถึงจุดจบของคนที่กล้าล่วงเกินนายท่านของข้า ข้า…”

“จะพูดอะไรไว้รอทีหลังได้ไหม?” กิเลนเทพว่า “อย่ามากวนตอนกำลังกินเนื้อสิ”

“จริงสิ แกจะกินไหมล่ะ?”

“รสชาติเหมือนหมูเลย เนื้อนุ่มมาก”

แม่งเอ๊ย!

“อ๊าก!” อสูรจ้าวมังกรดำทนไม่ไหวอีกต่อไป คำรามลั่น พุ่งใส่กิเลนเทพอย่างดุร้าย