วิสารทแพทย์เทวัญ นิยาย บท 3069

แรงกดดันแห่งเซียนอันน่าสะพรึงที่ซ้อนทับจากหม้อแปรสภาพฟ้าและดินทั้งหกลูก ทำให้ฟ้าดินทั้งผืนตกสู่ความเงียบงันราวสุสาน

พลังของกึ่งจักรพรรดิทั่วร่างของมหาอาวุโสหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง ดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือด หน้าผากปูดเอ็น เขารวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดเข้าต้านทานพลังที่ราวจะทำลายทุกสรรพสิ่งนี้

แม้พลังของเขาจะล้ำเหนือสามัญเพียงใด ทว่าพอเผชิญกับแรงกดข่มอันน่าสะพรึงเช่นนี้ ก็ยังรู้สึกถึงแรงกดดันที่ไม่เคยมีมาก่อน ทุกลมหายใจเหมือนต้องลากแบกภูผาหนักนับพันชั่ง

มหาอาวุโสสะบัดมือทั้งสองอย่างรวดเร็ว พลังลึกลับสายแล้วสายเล่าพุ่งออกจากฝ่ามือ ปะทะกับหม้อแปรสภาพฟ้าและดินอย่างดุเดือด

พลังของเขาเอ่อท้นดุจคลื่นมหาสมุทร ประหนึ่งจะพุ่งทะลวงกรงกรอบแห่งฟ้าดิน อีกรอบหนึ่งมีทีท่าว่าจะโค่นล้มหม้อแปรสภาพฟ้าและดินลงได้

เย่ชิวมองภาพตรงหน้าแล้วอดคร่ำครวญในใจไม่ได้ “ถ้าผมเป็นผู้แข็งแกร่งระดับกึ่งจักรพรรดิเหมือนกันล่ะก็ ไม่ต้องพึ่งหม้อแปรสภาพฟ้าและดินเลย ก็คงเหยียบฆ่าพวกมันได้อย่างง่ายดาย”

ทันทีที่ความคิดจบลง ร่างของเย่ชิวก็วูบไหว

“ฟึบ!”

ในพริบตา เย่ชิวก็ก้าวไปยืนบนปากหม้อแปรสภาพฟ้าและดินลูกที่อยู่สูงที่สุด

เพียงเห็นร่างในชุดขาวสะอาดราวหิมะ กลีบเสื้อพลิ้วไหว ทั้งคนดั่งจักรพรรดิผู้ยืนเหนือทั่วหล้า แผ่รัศมีท่วงท่าล้ำโลกออกมาจากทั่วสรรพางค์

แววตาเขาแน่วแน่ ก้มมองสามผู้อาวุโสเผ่ามิ่งด้านล่างที่กำลังดิ้นรนอย่างสิ้นหวัง ราวกับกำลังประกาศต่อฟ้าดินว่าผลลัพธ์ของศึกนี้ ขีดเส้นตายเอาไว้เนิ่นนานแล้ว

จากนั้น เย่ชิวก็ยกเท้าขวาขึ้น แล้วเหยียบลงอย่างแรง

“ตึง!”

เสียงดังสนั่นราวฟ้าถล่มแผ่นดินทลาย โลกทั้งใบสั่นสะเทือนตามไปด้วย

แรงเหยียบของเย่ชิวครั้งนี้ ราวกับบรรจุเจตจำนงของฟ้าดินไว้ ทำให้หม้อแปรสภาพฟ้าและดินที่เกือบถูกดีดปลิวกลับมั่นคงแน่นหนาขึ้นมา

ทันใดนั้น มหาอาวุโสก็รู้สึกถึงพลังถาโถมดุจภูผาทับจากเบื้องบน ร่างทรุดฮวบลงไป ฝ่าเท้าจมลึกเข้าไปในดินในพริบตา

“เด็กคนนี้ มีพรสวรรค์จักรพรรดิจริงไม่ผิดเพี้ยน น่าเสียดาย เขาไม่ใช่คนของเผ่ามิ่งเรา ไม่อย่างนั้นเผ่ามิ่งของเราจะไปถึงไหนต่อไหนแล้ว……”

ความตะลึงพรึงเพริดฉายวาบบนใบหน้าของมหาอาวุโส

แต่เขายังไม่คิดยอมแพ้ เพราะรู้ดีว่าหากถูกกดข่มลงในครานี้ เผ่ามิ่งก็หมดสิทธิ์ผงกหัวขึ้นอีกต่อไป

ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้เย่ชิวมีศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์อยู่ในมือ ตัวเขาเองก็เป็นเพียงราชานักบุญไร้เทียมทาน ทว่าตนกลับเป็นผู้แข็งแกร่งระดับกึ่งจักรพรรดิแท้ ๆ

ในฐานะกึ่งจักรพรรดิผู้สูงส่ง หากถูกฆ่าตายด้วยน้ำมือหนุ่มน้อยที่ทั้งอ่อนวัยกว่าและพลังบำเพ็ญเพียรก็ต่ำกว่า หน้าเนื้อหนังมังสาของเขาจะเหลือไว้ให้ใครดู

“อ๊าาาา!!”

มหาอาวุโสแหงนหน้าคำราม พลังในกายพุ่งพล่านพวยพุ่งออกมา

ครานี้พลังของเขาเข้มข้นยิ่งกว่าก่อนหน้า แสงสว่างรอบตัวแทบฉาบไล้ไปทั่วทั้งท้องฟ้า

เขายกสองมือขึ้นสูง ฝ่ามือหงายขึ้นข้างบน พลังมหาศาลพุ่งทะยานรุนแรงดุจคลื่นสึนามิถาโถมใส่หม้อแปรสภาพฟ้าและดิน

ภายใต้แรงปะทะนี้ หม้อแปรสภาพฟ้าและดินทั้งหกลูก รวมทั้งเย่ชิวที่ยืนอยู่ด้านบน ต่างมีทีท่าว่าจะถูกดีดปลิวออกไป

สีหน้าของเย่ชิวพลันเคร่งเครียด เขารู้ดีว่าตอนนี้ถ้าถอยแม้แต่ก้าวเดียว ความพยายามทั้งหมดก่อนหน้าก็จะสูญเปล่า

เขาจึงเร่งเคล็ดลับเทพมังกรเก้าสังเคราะห์ขึ้นมาในทันที

เพียงกระพริบตา แสงเจิดจ้าก็สาดออกจากทั่วร่างเย่ชิว เขาเหยียบเท้าลงไปอีกครั้ง

“ตูม!”

พลังอันมหาศาลไหลบ่าจากฝ่าเท้าของเขา ซึมซ่านเข้าสู่หม้อแปรสภาพฟ้าและดิน ทำให้พลังของหม้อแปรสภาพฟ้าและดินทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น

กร๊อบ!

ปลายเท้าทั้งสองข้างของมหาอาวุโสตั้งแต่เข่าลงไป จมดิ่งหายเข้าไปในดิน

“มหาอาวุโส ท่านต้องทนให้ได้นะ!” รองผู้อาวุโสที่สองเอ่ยเสียงต่ำ แววตาเต็มไปด้วยการวิงวอน

“ใช่ ความเป็นความตายของพวกเราตอนนี้อยู่ที่ท่านแล้ว” รองผู้อาวุโสที่สามก็เอ่ยเสียงสั่น

สามผู้อาวุโสเผ่ามิ่งแผดร้องสุดเสียง ดิ้นรนเอาชีวิตรอด ในยามนี้ตั้งแต่หัวจรดเท้าของพวกเขา ทุกกระดูกทุกข้อฉายแสงออกมา

ทว่า ต่อให้เป็นเช่นนั้น ก็ยังต้านหม้อแปรสภาพฟ้าและดินไม่ได้

อย่างไรเสีย หม้อแปรสภาพฟ้าและดินก็คือศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ แม้โลหิตวิญญาณของเย่ชิวจะยังปลุกมันได้ไม่เต็มกำลัง แต่อานุภาพในยามนี้ก็เกินกว่าความคาดหมายไปไกล

โดยเฉพาะมหาอาวุโส ตอนนี้แทบต้องรับภาระแรงกดดันเกินครึ่งไว้เพียงลำพัง ร่างกายยิ่งโค้งงอหนักหนายิ่งขึ้น

“คุกเข่า!”

เย่ชิวตะโกนลั่นกะทันหัน จากนั้นก็เหยียบเท้าขวาลงอย่างแรง

“ตึง!”

แรงกดมหาศาลทุ่มถาโถมลงมา มหาอาวุโสรับไม่ไหวอีกต่อไป เข่าข้างหนึ่งทรุดลงคุกเข่ากับพื้น มุมปากมีเลือดไหลไม่หยุด

“มหาอาวุโส!”

รองผู้อาวุโสที่สองและสามเห็นภาพนี้แล้วก็สิ้นหวังโดยสิ้นเชิง

มหาอาวุโสคุกเข่าข้างเดียวลงกับพื้น เหลือบมองรองผู้อาวุโสทั้งสองข้างกายที่โผล่มาเพียงหัว หายใจรวยริน ใจเขาเต็มไปด้วยความไม่甘

แล้วเขาก็เริ่มส่งเสียงลับไปยังสองรองผู้อาวุโส เสียงทุ้มต่ำแฝงความมุ่งตายดุจเหล็กกล้า

“พวกเราเป็นผู้อาวุโสของเผ่ามิ่ง ต่อให้ตาย ก็ห้ามตายอย่างน่าอดสูเช่นนี้!”

“ระเบิดตัวเองพร้อมกัน ดึงเอาเย่ฉางเซิงลงไปตายเป็นเพื่อน ให้มันรู้ไว้ว่าเผ่ามิ่งของเราไม่ใช่ของที่ใครจะมาเหยียบเล่น!”

รองผู้อาวุโสที่สองและสามได้ยินดังนั้น แววตาก็ฉายแสงเด็ดเดี่ยวขึ้นมา แม้ลมหายใจจะอ่อนแรงแทบขาดห้วง แต่ก็ยังฝืนรวบรวมเรี่ยวแรงสุดท้าย พยักหน้าเบา ๆ

ทันใดนั้น พลังอันน่าสยดสยองก็เริ่มรวมตัวอย่างบ้าคลั่งอยู่ภายในร่างของพวกเขา

ในชั่วพริบตา ศีรษะของทั้งสามบวมขยายราวกับลูกโป่งที่ถูกเป่าลม พองโตขึ้นให้เห็นได้ด้วยตาเปล่า เส้นเอ็นปูดโปนเต็มใต้ผิวหนัง เส้นเลือดเด่นชัดราวจะปริแตกออกมาได้ทุกเมื่อ ราวกับว่ากำลังจะระเบิดในวินาทีถัดไป