แรงกดดันแห่งเซียนอันน่าสะพรึงที่ซ้อนทับจากหม้อแปรสภาพฟ้าและดินทั้งหกลูก ทำให้ฟ้าดินทั้งผืนตกสู่ความเงียบงันราวสุสาน
พลังของกึ่งจักรพรรดิทั่วร่างของมหาอาวุโสหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง ดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือด หน้าผากปูดเอ็น เขารวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดเข้าต้านทานพลังที่ราวจะทำลายทุกสรรพสิ่งนี้
แม้พลังของเขาจะล้ำเหนือสามัญเพียงใด ทว่าพอเผชิญกับแรงกดข่มอันน่าสะพรึงเช่นนี้ ก็ยังรู้สึกถึงแรงกดดันที่ไม่เคยมีมาก่อน ทุกลมหายใจเหมือนต้องลากแบกภูผาหนักนับพันชั่ง
มหาอาวุโสสะบัดมือทั้งสองอย่างรวดเร็ว พลังลึกลับสายแล้วสายเล่าพุ่งออกจากฝ่ามือ ปะทะกับหม้อแปรสภาพฟ้าและดินอย่างดุเดือด
พลังของเขาเอ่อท้นดุจคลื่นมหาสมุทร ประหนึ่งจะพุ่งทะลวงกรงกรอบแห่งฟ้าดิน อีกรอบหนึ่งมีทีท่าว่าจะโค่นล้มหม้อแปรสภาพฟ้าและดินลงได้
เย่ชิวมองภาพตรงหน้าแล้วอดคร่ำครวญในใจไม่ได้ “ถ้าผมเป็นผู้แข็งแกร่งระดับกึ่งจักรพรรดิเหมือนกันล่ะก็ ไม่ต้องพึ่งหม้อแปรสภาพฟ้าและดินเลย ก็คงเหยียบฆ่าพวกมันได้อย่างง่ายดาย”
ทันทีที่ความคิดจบลง ร่างของเย่ชิวก็วูบไหว
“ฟึบ!”
ในพริบตา เย่ชิวก็ก้าวไปยืนบนปากหม้อแปรสภาพฟ้าและดินลูกที่อยู่สูงที่สุด
เพียงเห็นร่างในชุดขาวสะอาดราวหิมะ กลีบเสื้อพลิ้วไหว ทั้งคนดั่งจักรพรรดิผู้ยืนเหนือทั่วหล้า แผ่รัศมีท่วงท่าล้ำโลกออกมาจากทั่วสรรพางค์
แววตาเขาแน่วแน่ ก้มมองสามผู้อาวุโสเผ่ามิ่งด้านล่างที่กำลังดิ้นรนอย่างสิ้นหวัง ราวกับกำลังประกาศต่อฟ้าดินว่าผลลัพธ์ของศึกนี้ ขีดเส้นตายเอาไว้เนิ่นนานแล้ว
จากนั้น เย่ชิวก็ยกเท้าขวาขึ้น แล้วเหยียบลงอย่างแรง
“ตึง!”
เสียงดังสนั่นราวฟ้าถล่มแผ่นดินทลาย โลกทั้งใบสั่นสะเทือนตามไปด้วย
แรงเหยียบของเย่ชิวครั้งนี้ ราวกับบรรจุเจตจำนงของฟ้าดินไว้ ทำให้หม้อแปรสภาพฟ้าและดินที่เกือบถูกดีดปลิวกลับมั่นคงแน่นหนาขึ้นมา
ทันใดนั้น มหาอาวุโสก็รู้สึกถึงพลังถาโถมดุจภูผาทับจากเบื้องบน ร่างทรุดฮวบลงไป ฝ่าเท้าจมลึกเข้าไปในดินในพริบตา
“เด็กคนนี้ มีพรสวรรค์จักรพรรดิจริงไม่ผิดเพี้ยน น่าเสียดาย เขาไม่ใช่คนของเผ่ามิ่งเรา ไม่อย่างนั้นเผ่ามิ่งของเราจะไปถึงไหนต่อไหนแล้ว……”
ความตะลึงพรึงเพริดฉายวาบบนใบหน้าของมหาอาวุโส
แต่เขายังไม่คิดยอมแพ้ เพราะรู้ดีว่าหากถูกกดข่มลงในครานี้ เผ่ามิ่งก็หมดสิทธิ์ผงกหัวขึ้นอีกต่อไป
ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้เย่ชิวมีศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์อยู่ในมือ ตัวเขาเองก็เป็นเพียงราชานักบุญไร้เทียมทาน ทว่าตนกลับเป็นผู้แข็งแกร่งระดับกึ่งจักรพรรดิแท้ ๆ
ในฐานะกึ่งจักรพรรดิผู้สูงส่ง หากถูกฆ่าตายด้วยน้ำมือหนุ่มน้อยที่ทั้งอ่อนวัยกว่าและพลังบำเพ็ญเพียรก็ต่ำกว่า หน้าเนื้อหนังมังสาของเขาจะเหลือไว้ให้ใครดู
“อ๊าาาา!!”
มหาอาวุโสแหงนหน้าคำราม พลังในกายพุ่งพล่านพวยพุ่งออกมา
ครานี้พลังของเขาเข้มข้นยิ่งกว่าก่อนหน้า แสงสว่างรอบตัวแทบฉาบไล้ไปทั่วทั้งท้องฟ้า
เขายกสองมือขึ้นสูง ฝ่ามือหงายขึ้นข้างบน พลังมหาศาลพุ่งทะยานรุนแรงดุจคลื่นสึนามิถาโถมใส่หม้อแปรสภาพฟ้าและดิน
ภายใต้แรงปะทะนี้ หม้อแปรสภาพฟ้าและดินทั้งหกลูก รวมทั้งเย่ชิวที่ยืนอยู่ด้านบน ต่างมีทีท่าว่าจะถูกดีดปลิวออกไป
สีหน้าของเย่ชิวพลันเคร่งเครียด เขารู้ดีว่าตอนนี้ถ้าถอยแม้แต่ก้าวเดียว ความพยายามทั้งหมดก่อนหน้าก็จะสูญเปล่า
เขาจึงเร่งเคล็ดลับเทพมังกรเก้าสังเคราะห์ขึ้นมาในทันที
เพียงกระพริบตา แสงเจิดจ้าก็สาดออกจากทั่วร่างเย่ชิว เขาเหยียบเท้าลงไปอีกครั้ง
“ตูม!”
พลังอันมหาศาลไหลบ่าจากฝ่าเท้าของเขา ซึมซ่านเข้าสู่หม้อแปรสภาพฟ้าและดิน ทำให้พลังของหม้อแปรสภาพฟ้าและดินทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น
กร๊อบ!
ปลายเท้าทั้งสองข้างของมหาอาวุโสตั้งแต่เข่าลงไป จมดิ่งหายเข้าไปในดิน
“มหาอาวุโส ท่านต้องทนให้ได้นะ!” รองผู้อาวุโสที่สองเอ่ยเสียงต่ำ แววตาเต็มไปด้วยการวิงวอน
“ใช่ ความเป็นความตายของพวกเราตอนนี้อยู่ที่ท่านแล้ว” รองผู้อาวุโสที่สามก็เอ่ยเสียงสั่น


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: วิสารทแพทย์เทวัญ
ตอนที่ 261-281 ทำไมมีตอนละไม่กี่บรรทัด...
เรื่องนี้มีเติมเงินอ่านไหมครับ แนะนำหน่อย...
ทำไมลงวันละตอนแล้วครับ ช่วยชี้แจงหน่อยครับ...
ทำไมช่วงนี้ลงวันละตอนล่ะครับอีกอย่างช่วงแรกได้อ่านตั้งแต่7โมงเช้าแต่พอลงตอนเดียวต้องอ่านตอน3โมงเย็น...
ไอ้ชิบหาย มีแต่หน้าเปล่าๆมา3วันแล้ว พอๆเลิกอ่านบล็อคแม่งออกเลย หนังสือที่อื่นมีอ่านเยอะแยะ...
หลังๆทำไมลงแต่หน้าเปล่า ไม่มีตัวหนังสือสักตัว...
จะอ่านบท1611-1616ยังใงคับ...
ตอนที่ 267 - 301 มีแค่ 2-3 บรรทัดเองรบกวนแก้ไขให้ด้วยครับ ขอบคุณครับ...
อยากอ่านจนจบเรื่องทำไงบ้างครับ...
ฮาเร็มไหมครับ...