ทุกคนยืนอยู่ริมหน้าผา มองลงไปยังเหวลึกที่หมอกลึกลับวนเวียนปกคลุม ดูลึกลับเกินหยั่งถึง จนต่างรู้สึกเหมือนทำอะไรไม่ถูก
จังหวะนั้น จางเหมยเจินเหรินกลอกตาเล็กน้อย ก่อนอาสาก้าวออกมา ตะโกนเสียงดังว่า “ไอ้ลูกกระต่าย ไม่งั้นให้ข้าทำนายโชคชะตาสักคำทำนายดีไหม จะได้ดูว่าพอมีทางแก้หรือเปล่า?”
ทุกคนได้ยินก็พากันหันมามองจางเหมยเจินเหริน
ถึงในใจจะยังสงสัยฝีมือทำนายโชคชะตาของเขา แต่ตอนนี้ก็ไม่มีทางอื่นแล้ว
“พี่ใหญ่ ให้พี่ชายร่วมสำนักทำนายโชคชะตาสักคำทำนายดีไหม?” ม่อเทียนจีเอ่ย
“ได้” เย่ชิวพยักหน้ารับ
จางเหมยเจินเหรินค่อย ๆ ล้วงเหรียญทองแดงสามเหรียญออกมาจากปลายแขนเสื้อชุดเต๋า ประสานมือ วางเหรียญไว้กลางฝ่ามือ แล้วหลับตาแน่น ปากพึมพำร่ายอะไรบางอย่าง
จากนั้นเขาสะบัดมือ เหรียญทองแดงทั้งสามลอยหมุนวนอยู่เหนือศีรษะ
ครู่หนึ่งต่อมา
“แปะ!”
เหรียญทองแดงทั้งสามตกลงบนฝ่ามือของจางเหมยเจินเหริน เรียงเป็นรูปสามเหลี่ยม
จางเหมยเจินเหรินลืมตาพรวด มองสัญลักษณ์ทำนายโชคชะตาแล้วแววตาฉายความซับซ้อนวูบหนึ่ง
หลินต้าหนiaoทนความอยากรู้อยากเห็นไม่ไหว รีบถามรัว ๆ “พี่รอง เป็นไง? คำทำนายว่าไง?”
จางเหมยเจินเหรินไม่ตอบทันที เขากลับมองเย่ชิวอย่างเคร่งขรึม สีหน้าเหมือนแบกของหนักพันชั่ง
“พี่รอง พูดสิ!” หลินต้าหนiaoเร่ง
จางเหมยเจินเหรินถึงได้เอ่ย “ไอ้ลูกกระต่าย...ไม่งั้นช่างมันเถอะ!”
เย่ชิวขมวดคิ้วทันควัน ซักต่อ “หมายความว่ายังไง? พูดให้ชัด!”
จางเหมยเจินเหรินสูดลมหายใจลึกก่อนพูด “ตามสัญลักษณ์ทำนายโชคชะตา...เจ้าจะไม่ได้โชคชะตาแห่งหมิง”
ประโยคนั้นทำให้สีหน้าทุกคนเปลี่ยนไปเล็กน้อย ทว่าเย่ชิวกลับโล่งอกในใจ
ได้เรื่อง!
เหล่าโต้วซีทำนายโชคชะตาต้องฟังกลับทาง แบบนี้แปลว่าเขามีโอกาสสูงมากที่จะได้โชคชะตาแห่งหมิง
จางเหมยเจินเหรินพูดต่อ “ถ้ายังดื้อจะเข้าไปสำรวจดินแดนต้องห้ามของมิ่งจู่ เจ้าจะเจอวิกฤตใหญ่ที่ไม่เคยมีมาก่อน อาจถึงขั้นเอาชีวิตไม่รอด”
“วิกฤตนั้นเหมือนเมฆดำทึบหนัก กดทับอยู่ในสัญลักษณ์ทำนายโชคชะตา...ข้าก็มองไม่ชัด”
“ฟังข้าสักคำ เลิกเถอะ!”
ได้เรื่อง!
ได้เรื่องแน่นอน!
เย่ชิวผ่อนคลายลงอย่างสิ้นเชิง
หลินต้าหนiaoอดตะโกนไม่ได้ “พี่รอง คำทำนายนี่แม่นจริงไหม? ถ้าพี่ใหญ่ยอมถอยเพราะคำทำนายนี้ มันน่าเสียดายแย่!”
จางเหมยเจินเหรินถลึงตาใส่หลินต้าหนiao “เรื่องเป็นเรื่องตาย ข้าจะกล้าพูดมั่วได้ยังไง! สัญลักษณ์ทำนายโชคชะตาชัดเจน ถ้าฝืนดื้อดึงขัดฟ้า ผลลัพธ์จะไม่อาจคาดคิด!”
อู่เชียนฟานก็เปิดปากขึ้นบ้าง “พี่ใหญ่ คำทำนายของท่านนักพรตเชื่อทั้งหมดไม่ได้ก็จริง แต่ก็เมินไม่ได้เหมือนกัน ดินแดนต้องห้ามของมิ่งจู่น่าพิกลเกินไป...ไม่งั้นพวกเราค่อย ๆ วางแผนดีไหม?”
ไม่ต้องวางแผนอะไรทั้งนั้น โชคชะตาแห่งหมิง ข้าต้องเอาให้ได้!
เย่ชิวเงยหน้ามองเหวลึก แล้วยิ้มบาง ๆ “ฉันไม่ยอมปล่อยโชคชะตาแห่งหมิงหรอก ทุกอย่างอยู่ที่คนทำ ฉันจะลองดู”
คำพูดของเย่ชิวยังไม่ทันจบ ก่อนทุกคนจะตั้งตัวได้ เขาก็พุ่งตัวราวสายฟ้า กระโดดลงเหวลึกอย่างไม่ลังเล
จางเหมยเจินเหรินเห็นดังนั้นก็ส่ายหน้าไม่หยุด พึมพำงึมงำ “ไม่ฟังคำผู้เฒ่า เดี๋ยวก็เจ็บเอง ไอ้ลูกกระต่ายนี่หัวชนฝาจริง ๆ!”
“ดินแดนต้องห้ามของมิ่งจู่จะบุกเข้าไปง่าย ๆ ได้ยังไงกัน?”


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: วิสารทแพทย์เทวัญ
ตอนที่ 261-281 ทำไมมีตอนละไม่กี่บรรทัด...
เรื่องนี้มีเติมเงินอ่านไหมครับ แนะนำหน่อย...
ทำไมลงวันละตอนแล้วครับ ช่วยชี้แจงหน่อยครับ...
ทำไมช่วงนี้ลงวันละตอนล่ะครับอีกอย่างช่วงแรกได้อ่านตั้งแต่7โมงเช้าแต่พอลงตอนเดียวต้องอ่านตอน3โมงเย็น...
ไอ้ชิบหาย มีแต่หน้าเปล่าๆมา3วันแล้ว พอๆเลิกอ่านบล็อคแม่งออกเลย หนังสือที่อื่นมีอ่านเยอะแยะ...
หลังๆทำไมลงแต่หน้าเปล่า ไม่มีตัวหนังสือสักตัว...
จะอ่านบท1611-1616ยังใงคับ...
ตอนที่ 267 - 301 มีแค่ 2-3 บรรทัดเองรบกวนแก้ไขให้ด้วยครับ ขอบคุณครับ...
อยากอ่านจนจบเรื่องทำไงบ้างครับ...
ฮาเร็มไหมครับ...