วิสารทแพทย์เทวัญ นิยาย บท 3202

เย่ชิวหัวเราะแล้วว่า “ลืมไปหรือไง ว่าข้าฝึกวิชาแยกร่างสามภาคอยู่”

จางเหมยเจินเหรินอุทานขึ้น “งั้น ที่ถูกพวกมันระเบิดจนแหลกเมื่อกี้ เป็นเพียงร่างจำแลงแห่งเต๋าของเจ้าร่างหนึ่งใช่ไหม?”

เย่ชิวพยักหน้าพลางยิ้ม

“ไม่ใช่นะ!” จางเหมยเจินเหรินขมวดคิ้ว “เมื่อกี้มันมีเลือดมีเนื้อชัด ๆ...”

เย่ชิวต่อคำขึ้นมา “นี่แหละคือความล้ำลึกของวิชาแยกร่างสามภาค ไม่ใช่แค่แยกร่างจำแลงแห่งเต๋าได้เท่านั้น แต่ยังทำให้ร่างจำแลงเหมือนร่างจริงทุกกระเบียดนิ้วด้วย”

“มหัศจรรย์จริง ๆ ไว้ทีหลังเจ้าต้องเล่าให้ข้าฟังดี ๆ หน่อย ข้าก็อยากฝึกวิชาแยกร่างสามภาคเหมือนกัน” จางเหมยเจินเหรินว่า

“ไม่มีปัญหา” เย่ชิวรับคำทันที

หนิงฟานเอ่ยถามตามมา “อาจารย์ ท่านมองออกตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหมว่า องค์ชายหกจินอูมีพิรุธ?”

เย่ชิวหัวเราะเบา ๆ “ไท่จื่อที่ป่วยจนใกล้ตาย เดินให้ตรงยังลำบาก แต่กลับเดินฝ่าคลื่นแรงกระเพื่อมจากการต่อสู้ของกึ่งจักรพรรดิ เข้ามาใกล้ได้โดยไม่ระคายผิว เรื่องแค่นี้ก็น่าสงสัยแล้ว”

“ยิ่งไปกว่านั้น พี่ชายของเขาหลายคนตายด้วยมือของข้า แต่เขากลับคุกเข่าให้ข้า ปฏิกิริยาแบบนี้ยิ่งผิดปกติ”

“ผ่านอะไรมามากขนาดนี้ ข้าก็ยิ่งเชื่อเสมอว่า ระวังไว้ก่อนย่อมดีกว่าเสี่ยงเสียใจทีหลัง กันไว้ย่อมไม่พลาดแน่นอน...”

พอเย่ชิวพูดมาถึงตรงนี้ เขาก็หันไปมองราชาจินอูเฒ่า แล้วยิ้มถามว่า “ตกใจไหมล่ะ?”

มุมปากเย่ชิวระบายยิ้ม แต่ดวงตากลับเย็นเยียบดุจคมมีด จ้องราชาจินอูเฒ่าไม่วางตา

สีหน้าของราชาจินอูเฒ่าดำมืดถึงขีดสุด เขาไม่คิดเลยว่า กับดักสังหารที่ตนวางแผนร่วมกับราชาจินอูเฒ่าอีกตนอย่างรอบคอบ จะถูกเย่ชิวมองทะลุเสียได้

ที่ทำให้เขาโกรธจนแทบคลั่งยิ่งกว่านั้น คือแทนที่เย่ชิวจะตาย กลับฉวยโอกาสพลิกสถานการณ์ ฆ่าราชาจินอูเฒ่านั้นทิ้งแทน

“เย่ฉางเซิง!” เสียงของราชาจินอูเฒ่าแหบพร่าเย็นเยือก ราวดังมาจากนรกเก้าภพ “เจ้าคิดเหรอว่า แค่ทำลายกลลวงของข้าได้ ก็คิดจะมีชีวิตเดินออกจากเกาะเผาฟ้าไปได้งั้นหรือ”

“เหอะ...” เย่ชิวแค่นหัวเราะ ถามกลับ “ยังมีไพ่ลับอีกสินะ?”

“ไพ่ลับ?” ราชาจินอูเฒ่าแค่นยิ้ม “ตัวข้าโลดแล่นมานับหมื่นปี ยังต้องพึ่งไพ่ลับอะไรอีก?”

“วันนี้ ข้าจะให้เจ้ารู้เองว่า ผลลัพธ์ของการล่วงเกินจินอูจู๋มีได้แค่ทางเดียว คือหนีไม่รอด มีแต่ตายอย่างเดียว วิญญาณแตกสลาย ไม่ต่างจากพวกสำนักกระบี่ชิงหยุนในวันวาน”

เย่ชิวเลิกคิ้ว ถามว่า “เมื่อก่อนคนของสำนักกระบี่ชิงหยุน เป็นเจ้าลงมือฆ่าเอง?”

“ถูกต้อง” ราชาจินอูเฒ่าหัวเราะเหี้ยม “ข้าน่ะลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่า ตอนนั้นฆ่าผู้ฝึกบำเพ็ญเผ่ามนุษย์ไปเท่าไร จำได้อย่างเดีย ว่าศิษย์สำนักกระบี่ชิงหยุนที่ตายด้วยมือข้า มากกว่าพวกอื่นทั้งหมด”

“ไหน ๆ เจ้าก็มาที่นี่เพื่อแก้แค้นให้สำนักกระบี่ชิงหยุน งั้นก็ลงนรกตามพวกมันไปพร้อมกันเถอะ!”

ราชาจินอูเฒ่าพูดมาถึงตรงนี้ ก็สะบัดมือขึ้นอย่างฉับพลัน กลางฝ่ามือปรากฏดวงตะวันสีดำสนิทหนึ่งดวง แสงร้อนแรงทันทีที่ส่องออกมา ก็ทำให้พื้นที่รอบ ๆ บิดเบี้ยว

“สุริยันดำเก้าผู้!”

ตูม——

ดวงตะวันสีดำพองโตขึ้นอย่างฉับพลัน กลายเป็นกว้างนับร้อยจ้าง แบกพลังทำลายล้างมโหฬาร พุ่งบดขยี้เข้ามาหาเย่ชิว

ดวงตาเย่ชิวหรี่ลง มือขวากำหมัด พลังเลือดและพลังชีวิตทั่วร่างเดือดพล่าน เจตจำนงแห่งหมัดไร้ผู้ต่อต้านควบแน่นขึ้นในชั่วพริบตา

“แตก!”

เย่ชิวชกออกไปหนึ่งหมัด แสงหมัดพุ่งดุจมังกร ปะทะเข้ากับดวงตะวันสีดำอย่างจัง

“ครืน ๆ ๆ——”

พายุพลังงานอันน่าสะพรึงกลัวกวาดกระจายไปทั้งสี่ทิศ รุนแรงเกินจะพรรณนา

“เจตจำนงแห่งหมัดรุนแรงนัก!” รูม่านตาของราชาจินอูเฒ่าหดแคบลง ใจสั่นสะท้าน

“อีกที!” ราชาจินอูเฒ่าคำราม มือทั้งสองร่ายอาคมรวดเร็ว เบื้องหลังปรากฏดวงตะวันทองคำหนึ่งดวง ลุกโชนด้วยเปลวไฟอันร้อนแรง เผาผลาญสุญญากาศให้สั่นสะเทือน

แค่ปรายตามอง เย่ชิวก็จำได้ทันที ว่านี่คือทักษะลับสุดยอดที่องค์ชายจินอูและราชาจินอูเฒ่าอีกตนเคยใช้ — เวทจินอูเผาสวรรค์

กระบวนท่านี้ เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี

“บึ้ม!”

ดวงตะวันทองคำแตกกระจาย กลายเป็นสายฝนเพลิงนับไม่ถ้วน ทะลักลงมาจากฟ้า คลุมท่วมตัวเย่ชิว

“ฮึ่ม!” เย่ชิวกระแทกเสียงในลำคอ มือซ้ายเหยียดออก แส้ปราบเทพก็ปรากฏขึ้นในมือทันที

เพี้ยะ!

เงาแส้พุ่งวาบราวสายฟ้า ในชั่วขณะนั้นเอง พลังการผนึกที่มองไม่เห็นพลันระเบิดออกมา ทำให้การเคลื่อนไหวของราชาจินอูเฒ่าชะงักไปเล็กน้อย

“อีกที!” เจตจำนงแห่งสงครามของเย่ชิวเดือดพล่าน มือซ้ายฟาดแส้ปราบเทพไม่ขาดสาย มือขวาปล่อยหมัดไร้ผู้ต่อต้านกระหน่ำใส่ เขากับร่างจริงของราชาจินอูเฒ่าต่อสู้กันอย่างสูสี ไม่มีใครยอมใคร

“เป็นไปไม่ได้!” หัวใจของราชาจินอูเฒ่าสั่นระรัว เขาไม่คาดคิดเลยว่า เย่ชิวจะสามารถปะทะกับร่างจริงของตนได้อย่างไม่เป็นรอง

“เย่ฉางเซิง เจ้าหาที่ตายเอง!” ราชาจินอูเฒ่าเดือดดาลเต็มที่ ปีกทั้งสองหุบเข้าหากันอย่างแรง แปรเปลี่ยนเป็นดวงตะวันทองคำลูกหนึ่ง พุ่งบดขยี้เข้าหาเย่ชิว

ตูม——

ทุกที่ที่ดวงตะวันทองคำเคลื่อนผ่าน พื้นที่ไร้สภาพ เสี้ยวโลกแตกสลาย สรรพสิ่งมลายหายไปสิ้น

เย่ชิวสูดหายใจเฮือกใหญ่ ระดมพลังชี่ทั่วร่าง ขับเคลื่อนเคล็ดลับเทพมังกรเก้าสังเคราะห์ถึงขีดสุด แล้วเหวี่ยงแส้ปราบเทพในมือซ้ายออกไปสุดแรง

เพี้ยะ!

ร่างของราชาจินอูเฒ่าชะงักนิ่งในทันที ต่อให้ดิ้นรนสุดกำลังกลับไม่อาจฉีกทลายพันธนาการออกมาได้

“อะไรนะ?” ราชาจินอูเฒ่าตกใจจนเลือดแทบแข็งตัว

“จบได้แล้ว” เย่ชิวกล่าวเสียงเย็น มือขวาควบแน่นหมัดไร้ผู้ต่อต้านถึงขีดสูงสุด ทะยานหมัดเข้าใส่ราชาจินอูเฒ่า

บึ้ม!

แสงหมัดทะลวงร่างราชาจินอูเฒ่า เลือดสีทองพุ่งกระเซ็นออกมาท่วมฟ้า

“ไม่——” ราชาจินอูเฒ่ากรีดร้องโหยหวน “เย่ฉางเซิง ข้าจะไม่มีวันปล่อยเจ้าไปเด็ดขาด!”

“ไปดีเถอะ!” เย่ชิวชูหมัดขวาขึ้น เตรียมซัดหมัดสุดท้ายระเบิดร่างราชาจินอูเฒ่า ทว่าในชั่วพริบตานั้นเอง เหตุไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น

“หยุดมือ!”

เสียงคุ้นหูดังขึ้น ถัดมาเพียงวินาทีเดียว โลงศพสีแดงโลหิตหนึ่งใบก็โผล่ขึ้นมาเฉย ๆ ฝาโลงเปิดออกเล็กน้อย เผยให้เห็นมือสีดำข้างหนึ่งที่ขาดจากร่างอยู่ภายใน

จากนั้น มือข้างนั้นก็พุ่งออกมาอย่างรวดเร็วจนสายตาแทบจับไม่ทัน คว้าราชาจินอูเฒ่าโยนเข้าไปในโลงศพสีแดงโลหิตในทีเดียว ได้ยินเพียงเสียง “โครม” ฝาโลงปิดลงสนิท ไม่มีช่องว่างแม้แต่นิดเดียว

เปลือกตาเย่ชิวกระตุกเบา ๆ

เหล่าเจิ่วฟื้นแล้วหรือ?