ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา นิยาย บท 3075

เซวียนหยวนหงหมิงมองดูเซวียนหยวนหงกวนจากไปด้วยความเดือดดาล

รอจนลับร่างของเขาลับตาไป เซวียนหยวนหงหมิงก็ข่มโทสะแล้วหันหน้าไปมองเซวียนหยวนหงเฉียง

“เป็นเจ้าที่ส่งคนไปลักพาตัวหลิงอวี๋หรือ?”

“เหตุใดเจ้าจึงเลอะเลือนเช่นนี้? วันนี้หลิงอวี๋เผยความโดดเด่นออกมาจนหมดสิ้น นอกเหนือจากคนของเราแล้ว หากผู้เข้าประลองเหล่านั้นหมายอยากชนะ ย่อมมิยอมปล่อยให้นางแสดงฝีมือต่อไปแน่!”

“ถึงยามนั้นพวกเขาย่อมลงมือสังหารหลิงอวี๋ด้วยตนเอง เหตุใดเจ้าต้องทำเรื่องเกินจำเป็นอย่างการชิงสังหารนางก่อนด้วยเล่า?”

เซวียนหยวนหงเฉียงเอ่ยด้วยใบหน้าไร้เดียงสา “พี่ใหญ่ สิ่งที่ท่านคิดได้ ข้าก็คิดได้เช่นกัน!”

“ข้าขอสาบานได้เลย ข้ามิได้ส่งคนไปลักพาตัวนางจริง ๆ!”

“ท่านและข้าต่างก็รู้ดีอยู่แก่ใจ แม้หลิงอวี๋จะสามารถคว้าชัยในการประลองสองรอบแรกได้ แต่นางก็มิอาจผ่านด่านไปได้อย่างราบรื่นแน่ ข้าจะหาเรื่องใส่ตัวทำสิ่งเกินจำเป็นไปหาปะไรเล่า!”

เซวียนหยวนหงหมิงชะงักไปเล็กน้อย เขามองดูเซวียนหยวนหงเฉียงแล้วขมวดคิ้วเข้าหากัน

“มิใช่เจ้า แล้วผู้ใดเป็นคนทำกัน?”

“หรือว่าจะเป็นองค์รัชทายาท?”

การที่เซวียนหยวนหงหมิงสงสัยเช่นนี้ก็มีเหตุผลอยู่

แม้สำนักเซียนแพทย์จะสนับสนุนองค์รัชทายาท ทว่าอย่างไรเสียองค์รัชทายาทก็สกุลหลง เขาจะทนนั่งดูสำนักเซียนแพทย์มีอำนาจล้นฟ้าเหนือองค์รัชทายาทเช่นตนได้อย่างไร

ครานี้องค์รัชทายาทจึงได้จัดเตรียมคนอย่างอวี๋ฟางมาเพื่อแย่งชิงตำแหน่งเจ้าสำนัก

การที่อวี๋ฟางและหลิงอวี๋ปะทะฝีปากกันอย่างดุเดือดปานนั้น มิใช่ว่าองค์รัชทายาทเป็นผู้คอยชักใยอยู่เบื้องหลังหรอกหรือ?

หลิงอวี๋เป็นคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งของอวี๋ฟาง เพื่อให้ได้ชัยชนะ การที่องค์รัชทายาทจะชิงกำจัดเสี้ยนหนามให้อวี๋ฟางล่วงหน้านั้นย่อมมีความเป็นไปได้เช่นกัน

เซวียนหยวนหงเฉียงกล่าว “พี่ใหญ่ ข้าเองก็สงสัยว่าเป็นองค์รัชทายาท!”

“เขาแตกต่างจากจักรพรรดิ เขามิใช่ผู้ที่ยอมเป็นเพียงหุ่นเชิดประดับบารมี!”

“การที่เขาทำเช่นนี้ ประการแรกคือช่วยอวี๋ฟางกำจัดคู่แข่ง ประการที่สองคือสามารถกอบโกยผลประโยชน์ ซ้ำยังทำให้ผู้คนในหล้าหันมาเพ่งเล็งสงสัยพวกเราอีกด้วย!”

“อย่างไรเสียเขาก็อยู่ในสำนักเซียนแพทย์มานานหลายปี บางทีอาจจะล่วงรู้ตื้นลึกหนาบางของการฝ่าด่าน พวกเราต้องป้องกันมิให้เขาฝ่าด่านสำเร็จและคว้าตำแหน่งเจ้าสำนักไปได้!”

เซวียนหยวนหงเฉียงพยักหน้ารับ “พี่ใหญ่ ข้าจะจัดการเอง!”

“พวกเราทนเจ้าหมอนี่มานานมากแล้ว ในเมื่อเขามิรู้จักที่ต่ำที่สูง ก็ไสหัวไปเสียเถิด!”

สองพี่น้องสบตากัน ต่างก็กำหนดจุดจบของเซวียนหยวนหงกวนร่วมกันอย่างรู้ใจ

แต่สิ่งที่ทั้งสองคนมิคาดคิดก็คือ เซวียนหยวนหงกวนที่เดิมทีออกไปแล้วนั้น กลับเดินย้อนคืนมาอย่างเงียบเชียบไร้สุ้มเสียง

เขาได้ยินบทสนทนาของทั้งสองคนอย่างชัดเจน เซวียนหยวนหงกวนรู้สึกผิดหวังในตัวพี่ชายทั้งสองอย่างถึงที่สุด

ตัวเขาทุ่มเทกายใจเพื่อการพัฒนาสำนักเซียนแพทย์ ทำงานหนักโดยมิปริปากบ่น

แต่สองพี่น้องนี้กลับมิเคยเห็นเขาเป็นคนในครอบครัวเลยแม้แต่น้อย ในเมื่อเป็นเช่นนี้เขาก็จะมิปรานีอีกต่อไปเช่นกัน...

-จบภาคแรก-