ยอดหญิงลิขิตสวรรค์ นิยาย บท 1849
รอบข้างไร้ลมพัดผ่าน ทุกคนเฝ้ารอคอยอย่างเงียบเชียบ
แกร๊ก!
เสียงแตกกระจายดังลั่นออกมา ด้านบนมีรอยแตกร้าวราวกับใยแมงมุมแผ่ขยาย
แต่เปลวเพลิงที่อยู่ด้านล่างกลับโหมกระหน่ำมากยิ่งขึ้น
ราวกับสัตว์อสูรที่ถูกขังเอาไว้เป็นเวลานาน ในที่สุดก็มีโอกาสได้สูดอากาศแห่งความอิสระด้านนอกแล้ว จากนั้นมันก็เริ่มกระสับกระส่ายขึ้นมา
ซานซานมีสีหน้าตึงเครียดมากยิ่งขึ้น บริเวณหน้าผากมีเหงื่อผุดพรายออกมา
เขาพบว่าสถานการณ์เช่นนี้เหมือนจะร้ายแรงกว่าที่เขาจินตนาการเอาไว้
แต่สิ่งที่น่ากังวลมากกว่านั้นก็คือ เขาสามารถสัมผัสได้อย่างคลุมเครือว่า เปลวไฟสีน้ำเงินที่ถูกกดทับอยู่ด้านล่างนั้นมีพลังและความแข็งแกร่งเหนือกว่าเขาหนึ่งขั้น!
แม้ว่าเขาจะสามารถช่วยคนเหล่านั้นออกมาได้ แต่เขาก็มีราคาที่ต้องจ่าย!
เมื่อนึกถึงสถานการณ์เช่นนี้แล้ว ซานซานก็รู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาอีกครั้ง
เขาเพิ่งได้รับพื้นที่มิติขนาดเล็กมาโดยบังเอิญไม่ใช่หรือ?
เหตุใดคนเหล่านี้ถึงต้องทรมานเขาขนาดนี้ด้วย?
ต้องการวัตถุดิบพิเศษจากตัวเขานั้นก็ช่างเถอะ ในตอนนี้แม้กระทั่งเรื่องแบบนี้ก็ยังมอบหมายให้เขาจัดการ…
เขาเพียงแค่อยากทำธุรกิจเล็กๆ และหาเงินเล็กน้อยเท่านั้น!
น่าเสียดายที่ตอนนี้มั่วหลินและคนกลุ่มนั้นกำลังจ้องมองเขาตาเขม็ง อีกทั้งนายท่านและฝ่าบาทก็ยังอยู่ที่นี่ แม้กระทั่งโอกาสในการหลบหนีของเขายังไม่มีอันใดด้วยซ้ำ
ซานซานถอนหายใจออกมา
เรื่องในวันนี้ ไม่ว่าอย่างใดเขาก็จะต้องทำให้สำเร็จ
ไม่อย่างนั้น…เกรงว่านายท่านและฝ่าบาทจะถูกร่างแหไปด้วย!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ พร้อมเริ่มโคจรพลังอย่างบ้าคลั่งมากยิ่งขึ้น!
อีกทั้งเปลวเพลิงที่อยู่กลางฝ่ามือของเขาก็ลุกโชนมากยิ่งขึ้น
พรึ่บ!
เขาพลิกฝ่ามือ เปลวเพลิงที่อยู่ในมือก็พุ่งตัวออกไป กลายเป็นแส้เพลิงกลางอากาศ
จากนั้นแส้เพลิงก็ตวัดลงอย่างแรง!
และกระทบกับก้อนหินที่โปร่งแสงในทันที!
ตู้ม!
ทันใดนั้นเอง ก้อนหินก้อนนั้นก็ระเบิดขึ้นมา!
เปลวเพลิงที่ถูกกดทับอยู่ภายในก็โหมกระหน่ำขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง! พร้อมกับเข้ามาพัวพันเปลวเพลิงของซานซานด้วยความเร็ว!
เปลวเพลิงทั้งสองฝ่ายโรมรันกันอย่างรุนแรง!
…
ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ล้วนตกใจเป็นอย่างมาก
เห็นได้ชัดว่ามันเป็นเปลวเพลิงชนิดเดียวกัน แต่ไม่สามารถหลอมรวมอยู่ด้วยกันได้!
ในที่สุดมั่วหลินก็เชื่อคำพูดของซานซานที่เขาพูดขึ้นก่อนหน้านี้แล้ว
เหมือนว่าเปลวเพลิงที่หลบซ่อนอยู่ในภูเขาแห่งนี้จะไม่มีความเกี่ยวข้องกับเขาจริงๆ อีกทั้งยังเป็นสิ่งที่นอกเหนือการควบคุมของเขาด้วย
พรึ่บ!
ซานซานกัดฟันกรอด จากนั้นก็สะบัดแส้เพลิงออกมาอีกครั้ง พร้อมออกแรงกดมันลงไปอย่างแรง!
ตอนนี้ความแข็งแกร่งของทั้งสองฝ่ายเหมือนจะเทียบเท่ากันแล้ว!
“เร็วเข้า!”
เขาตะโกนขึ้นมาอย่างเร่งร้อน
คนสองสามคนที่ติดอยู่ในแนวเพลิงก็รู้สึกตกตะลึงกับภาพเหตุการณ์ตรงหน้า
แต่เมื่อได้ยินเสียงนั้น ในที่สุดเขาก็ได้สติขึ้นมา แล้วรีบพุ่งตัวออกมาอย่างรีบร้อน
แต่ในตอนนั้นเองพวกเขากำลังก้าวเท้าข้ามออกมา เปลวเพลิงสีน้ำเงินสายหนึ่งก็พุ่งทะลวงพลังที่ปิดกั้นของซานซานออกมาได้ พร้อมแผดเผาอย่างรุนแรง!
ตู้ม!
ภายในเสี้ยววินาทีเปลวเพลิงที่ลุกโชนนั้นก็พุ่งตรงไปทางคนที่มีรูปร่างสูงคนหนึ่ง
“อ๊าก…”
ในตอนนั้นเองชายหนุ่มที่วิ่งมาด้านหน้าสุดก็ถูกคลื่นความร้อนนั้นโจมตีอย่างไม่รู้ตัว เสียงกรีดร้องโหยหวนดังลั่น จากนั้นเขาก็ก้าวถอยหลังไปสองสามก้าว เขาเอามือกุมหน้าของตัวเองเอาไว้พร้อมล้มลงไปที่พื้น
ฉู่หลิวเยว่เหลือบสายตามอง
เขาตบเปลวไฟบนร่างกายตนเองอย่างบ้าคลั่ง เพียงเพราะต้องการจะหลุดพ้นจากความเจ็บปวดนี้
แต่ว่าเปลวเพลิงเหล่านี้ไม่ใช่เปลวเพลิงธรรมดา มันจะดับง่ายๆ เช่นนั้นได้อย่างใด?
คนอีกสองสามคนที่อยู่ด้านข้างรีบถอยหลังลงไปในทันที เมื่อเห็นสถานการณ์ดังนั้น พวกเขาก็ก้าวขึ้นไปด้านหน้าอย่างลังเล แต่ความจริงแล้วไม่มีใครที่เคลื่อนไหวจริงๆ
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาหวาดกลัวที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย
ภายในใจของซานซานทั้งรู้สึกโกรธและเป็นกังวล
คนเหล่านี้นั้นไร้ทางเยียวยาแล้วจริงๆ!
โอกาสดีๆ อย่างเมื่อครู่นี้ไม่ได้คว้าเอาไว้ แต่ตอนนี้ยังกล้าๆ กลัวๆ ไม่กล้าออกมา
ลำพังอาศัยพลังของเขาเพียงคนเดียวจะสามารถลากพวกเขาออกมาได้อย่างใด!
แต่เขาก็ไม่กล้าหันไปเร่งมั่วหลิน
ไม่ว่าอย่างใดก็ตามนี่ก็เป็นคนของพวกเขา ตราบใดที่แสดงให้พวกเขาเห็นว่าเขาได้พยายามอย่างเต็มที่แล้วก็พอ ไม่ต้องสนใจว่าจะสำเร็จหรือไม่…
เมื่อครู่นี้แม้กระทั่งมั่วหลินก็ยังไม่ลงมือ เขาเป็นเพียงแค่คนนอก จะให้มาใส่ใจเรื่องเหล่านี้ได้อย่างใด?
แม้นึกถึงตรงนี้แล้ว ซานซานก็รีบกลืนโอสถลงไปเม็ดหนึ่งเพื่อเติมพลังปราณดั้งเดิมของตนเอง และพยายามที่จะระงับเปลวเพลิงเหล่านี้อีกครั้ง!
…
แน่นอนว่าไม่ได้ผล
เพราะว่ายิ่งเวลาผ่านมานานเท่าไร เปลวเพลิงที่พวยพุ่งออกมาจากก้อนหินเหล่านั้นกลับไม่ได้ลดความแข็งแกร่งลงเลย มีแต่จะเพิ่มมากขึ้น!
เดิมทีความแข็งแกร่งของซานซานก็ทำได้แค่เทียบเท่า ในตอนนี้ฝ่ายศัตรูแข็งแกร่งเขาอ่อนแอ ผลแพ้ชนะกำลังจะปรากฏขึ้นมาอย่างเชื่องช้า
ความรู้สึกเหมือนจะถอดใจค่อยๆ แผ่ออกมาจากร่างกาย
ในที่สุดซานซานก็พูดขึ้นอย่างอดไม่ได้ว่า
“ใต้เท้ามั่วหลิน เกรงว่าข้า…จะไม่สามารถต้านทานได้แล้ว!”
มั่วหลินได้ยินดังนั้น ก็มีสีหน้าเย็นชาขึ้นหลายส่วน
เดิมทีเขาคิดว่า หากพาอีกฝ่ายมาที่นี่ก็จะสามารถแก้ไขปัญหาเหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย คิดไม่ถึงเลยว่ามันจะไม่ได้ผลเช่นเดิม…
พรึ่บ!
เปลวเพลิงพวยพุ่งขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง!
แนวป้องกันของซานซานเริ่มพังทลายลงมา
จากนั้นเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง ส่วนคนที่ถูกขังอยู่ภายในนั้นก็ทุกข์ทรมานจากความร้อนมากยิ่งขึ้น
ในที่สุดก็มีคนหนึ่งทนต่อไปไม่ไหวแล้ว เขาจึงกระอักเลือดออกมาแล้วล้มลงกับพื้น
วินาทีต่อมา เปลวเพลิงสายหนึ่งก็ระเบิดออกมาจากภายในร่างกายของเขา!
………………..
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงลิขิตสวรรค์
ขอบคุณมากค่ะ สนุกมากกกค่ะ...
สนุกมากค่ะ...
อ่านสนุกมากค่ะ ติดตามอ่านทุกตอน...