ยอดหญิงลิขิตสวรรค์ นิยาย บท 1898
………………..
เขาพยักหน้าเบาๆ พลางเอ่ยขึ้น
“คนในสำนักกระบี่ทมิฬ ต้องกำจัดทิ้งทั้งหมดไม่เหลือไว้ให้เป็นภัยพิบัติ”
เสียงของเขาเย็นชาและไร้ความรู้สึก
“ขอรับ!”
เสียงคนผู้นั้นตอบกลับ
“ข้ารออยู่ที่นี่มานาน เพียงรอมาถึงวันนี้คงไม่ทำให้ท่านผิดหวัง”
เยี่ยนชิงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
“แรกเริ่มที่ฝ่าบาทแต่งตั้งพวกเจ้า แน่นอนว่าทรงเคยเชื่อใจพวกเจ้า”
คนผู้นั้นหัวเราะขึ้น
“ข้าคิดว่ายังต้องรออีกสักหน่อย คิดไม่ถึงว่าฝ่าบาทและพระชายารีบมาถึงเพียงนี้ ข้าคิดว่าต้องยกความดีให้หัวหน้าซาน”
ถ้าหากไม่ใช่เพราะเขาที่เริ่มทำการค้าที่นี่ และเป็นฝ่ายเริ่มเขียนจดหมายให้กับเฉิงอีและคนอื่นๆ เกรงว่าคงจะรอต่อไปอีก
เยี่ยนชิงลังเลอยู่ครู่หนึ่งจึงเอ่ยขึ้น
“คนของจวนเยว่รู้จักพวกเจ้าหรือไม่”
“น่าจะไม่รู้จัก ในวันปกติช่วงเวลาส่วนใหญ่ข้ามักกระจายไปทุกที่ในท่าเรือดอกท้อ แม้ครั้งนี้จะลงมือกับสำนักกระบี่ทมิฬ ก็แยกกันเคลื่อนไหวแต่ละคนภายในกลุ่ม ถึงแม้คนของสำนักกระบี่ทมิฬล้วนมิอาจล่วงรู้ จึงเป็นธรรมดาที่จวนเยว่ก็มิอาจรู้ได้เช่นกัน”
คนผู้นั้นยิ้มเขินๆ เล็กน้อย
“ท่านวางใจได้ ก่อนมาที่นี่ฝ่าบาทได้กำชับไว้ว่าหากคนของพระชายามาถึง ข้าก็ไม่ต้องออกหน้า หลังจากที่หัวหน้าซานมาและเริ่มการค้าขึ้นอย่างรวดเร็ว ข้าก็ไม่อาจเข้าร่วมได้”
ถ้าหากไม่ใช่เพราะครั้งนี้ต้องจัดการสำนักกระบี่ทมิฬ แม้กระทั่งเยี่ยนชิงพวกเขาคงไม่ได้พบเจอ
“เดิมทีพวกข้ายังคิดอยู่ว่า หัวหน้าซานจะมาที่นี่โดยลำพัง กลัวว่าจะโดดเดี่ยว หากคิดที่จะคอยช่วยอย่างลับๆ แต่คิดไม่ถึงว่าหัวหน้าซานจะมีความสามารถสูงส่ง เช่นนี้คงไม่ต้องการพวกข้าแล้ว อีกทั้งยังสร้างจวนเยว่ขึ้นมาได้ในเวลาอันสั้นเช่นนี้
เมื่อเยี่ยนชิงได้ยินเข้าจึงหรี่ตาลง รูปร่างที่สง่างามยั่วยวนจู่ๆ ก็แวบเข้ามาในหัวของเขา
เขาเลิกคิ้วขึ้นเบาๆ พลางเอ่ยขึ้น
“สิบสามผู้พิทักษ์เยว่…ไม่ธรรมดาจริงๆ”
คนผู้นั้นไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในสายตาของเขาจึงเอ่ยถามต่อว่า
“ใต้เท้า ทางด้านสำนักกระบี่ทมิฬนั่น พวกเราเกือบควบคุมเอาไว้ได้แล้ว เช่นนั้นทางฝ่าบาทและพระชายา ท่านคิดว่าต้องส่งคนไป…”
“ไม่ต้อง”
ยังไม่ทันรอเขาพูดจบ เยี่ยนชิงเอ่ยขึ้นอย่างตรงไปตรงมาและปฏิเสธข้อเสนอของเขา
“เฉิงอีและคนอื่นๆ ล้วนไปที่นั่นแล้ว อีกทั้งฝ่าบาทกับพระชายาทรงมีจุดประสงค์ในครั้งนี้ มิต้องกังวลไปหรอก”
คนผู้นั้นเงยหน้าขึ้นด้วยความลังเลเล็กน้อย
“แต่ว่า…ใต้เท้า ท่านเห็นความเคลื่อนไหวทางด้านนั้น ใกล้ลุกลามเข้ามาถึงในเมืองแล้ว…”
เช่นนี้ไม่จำเป็นต้องช่วยพวกพวกเขาจัดการจริงๆ หรือ”
เยี่ยนชิงเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยและมองไปยังขอบฟ้า
ภายใต้ท้องฟ้าอันมืดมนด้วยทัณฑ์สวรรค์ที่สว่างวาบและเสียงลมหวีดหวิว
มิตินับไม่ถ้วนที่กำลังพังทลาย และผืนสีดำขนาดใหญ่ได้กระจายออกไปราวกับอสูรที่จะกลืนกินทุกอย่างให้หมดสิ้น
ค่ายกลที่ท่าเรือดอกท้อกำลังสั่นสะท้านอย่างรุนแรง เหมือนจะพังทลายลงมาได้ทุกเมื่อ!
อาณาเขตเซียนเทพอิ๋นหงส่องสว่างพร่างพราว ราวกับแม่น้ำชิงที่เชี่ยวกราด!
สตรีผู้หนึ่งนางยืดหลังตรงและลอยอยู่กลางท้องฟ้า!
นางถือโล่ในมือซ้าย และจับกระบี่ในมือขวา ราวกับเทพสงครามมาจุติ!
ในใจของเยี่ยนชิงสั่นไหวเล็กน้อยพลางกระซิบด้วยเสียงทุ้มต่ำขึ้นว่า
“ใครต้องการกำลังสนับสนุนกันแน่ ยังมิอาจรู้ได้เลย…”
…
ทัณฑ์สวรรค์ที่สว่างเจิดจ้าได้ฟาดลงมา!
ฉู่หลิวเยว่แหงนศีรษะขึ้นไปมองด้วยสายตาเรียบเย็น!
นางได้เคลื่อนย้ายตำแหน่งให้มีระยะห่างที่ไกลออกมากจากยอดเขาหลานชิง
แต่สำนักกระบี่ทมิฬกลับไล่ตามอย่างไม่ยอมแพ้ และควบคุมการสังเวยเลือดนั่น จนทำให้เกิดทัณฑ์สวรรค์ขึ้นที่นี่!
เสียงลมหวีดหวิวผ่านเข้าหู
ทุกทิศทางพื้นที่ไม่สิ้นสุดยังคงพังทลายลงอย่างเงียบๆ
จากที่ไกลออกไปค่ายกลของท่าเรืองดอกท้อได้พังทลายลง!
ฉู่หลิวเยว่รู้สึกเหมือนมีพลังมหาศาลอยู่รอบๆ กำลังดึงรั้งนางอย่างบ้าคลั่ง
ราวกับต้องการฉีกนางเป็นชิ้นๆ!
เมื่อนางคิดอยู่ครู่หนึ่ง เกาะทองคำก็ปกคลุมร่างของนางในทันที!
“สนุกพอหรือยัง!”
สายตาของนางเย็นชาและเอ่ยขึ้นด้วยเสียงเข้ม
เนื้อบนแก้มของซานซานสั่นเบาๆ ขึ้นเล็กน้อย
เฉินอีเหลือมองเขาครู่หนึ่งพลางเอ่ยขึ้น
“เกือบลืมไป เพราะเจ้าอยู่ที่นี่ได้อย่างสบายใจ อีกทั้งเจ้ายังมีมิติเล็กๆ หากทางนายท่านไม่ว่าต้องการสิ่งใดก็ตาม เจ้าห้ามถ่วงเวลาเด็ดขาด เข้าใจหรือไม่”
นี่ไม่ใช่คำถาม แต่เป็นคำสั่ง!
สีหน้าของซานซานหมองลงครู่หนึ่ง
เขาไม่ลืม!
เขาจำได้มาตลอด
“อ่อ”
สิบสามดั้นด้นถามขึ้นว่า
“พี่ใหญ่ ความหมายของท่าน…จริงๆ ต้องการให้นายท่านลงมือด้วยตนเองใช่หรือไม่ แต่ข้าเห็นคนเหล่านั้นของสำนักกระบี่ทมิฬยากที่จะรับมือ…”
สือฟังตบไหล่เขาไปมาด้วยความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง
“เจ้าเด็กคนนี้ อายยังน้อยนัก อีกหน่อยเจ้าก็จะเข้าใจ คนที่รับมือยากจริงๆ ไม่ใช่สำนักกระบี่ทมิฬนั่นหรอก แต่เป็นนายท่านของพวกเราต่างหาก!”
เวลาที่นายท่านต้องการระบายอารมณ์ขึ้นมา อย่างสงสัย อย่างลังเลที่จะถอยออกมา
ยิ่งถอยออกมาได้เร็วก็ยิ่งปลอดภัย
สิบสามพยักหน้าเหมือนเข้าใจ
แม้แต่พี่สิบก็ยังพูดเช่นนี้ เช่นนั้น…
บางทีสามารถวางใจได้?
ในขณะนี้ทัณฑ์สวรรค์นั่นได้ฟาดลงมาอย่างหนักหน่วง!
ฉู่หลิวเยว่หรี่ตาลงเล็กน้อย หลังจากนั้นนางยกเท้าขึ้น และพุ่งตรงไปที่ทัณฑ์สวรรค์นั่น!
ขณะเดียวกันกับที่ปราณกระบี่เล่มหนึ่งตัดกันเป็นแนวทาง!
“กระบี่ชื่อเซียว!”
แสงพร่างพราวเปล่งประกาย พร้อมขจัดอุปสรรคมุ่งสู่ความสำเร็จ’
ลั่วเหยี่ยนและคนอื่นๆ ที่กำลังมองดูจากที่ห่างไกล เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้กลับมีสีหน้าตกใจเล็กน้อย
“นางทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตรายอย่างนั้นหรือ ทัณฑ์สวรรค์นั่นแม้แต่เทพศักดิ์สิทธิ์ยังต้องรับมืออย่างระมัดระวัง เจ้าไม่ต้องการชีวิตแล้วหรือ!”
………………..
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงลิขิตสวรรค์
ขอบคุณมากค่ะ สนุกมากกกค่ะ...
สนุกมากค่ะ...
อ่านสนุกมากค่ะ ติดตามอ่านทุกตอน...