เข้าสู่ระบบผ่าน

ยอดหญิงลิขิตสวรรค์ นิยาย บท 1904

………………..

แสงสว่างเจิดจ้าออกมาจากภาพเมฆาเคลื่อนคล้อยสีแดงนั้น

หลังจากนั้นแสงสว่างได้แผ่ออกมาอย่างเบาบางและเชื่องช้า

ทุกที่ที่ผ่านไปมิติถูกแช่แข็ง

แสงสว่างเหมือนคลื่นน้ำเงียบสงบ จนมิติอีกด้านหนึ่งทะลุออกมา

ระยะห่างที่เห็นราวกับประตูบานหนึ่ง คลื่นแสงแผ่กระจายและตั้งตระหง่าอย่างเงียบเชียบ

ลั่วเหยี่ยนแหงนหน้าขึ้นไปด้วยความมั่นใจ

เพียงสามารถใช้ภาพเมฆาเคลื่อนคล้อยออกจากที่นี่ไปได้ เรื่องทั้งหมดล้วนง่ายทั้งนั้น!

ความเร็วของเขาว่องไวอย่างมาก เมื่อก้าวออกมาก็ตกลงไปในคลื่นใหญ่ที่สั่นไหวนั่น

มิติที่วุ่นวายบริเวณรอบๆ ในขณะนั้นเหมือนมันแยกตัวออกมา

ลั่วเหยี่ยนเม้มริมฝีปาก และรู้สึกสงบลงไม่น้อย

และผู้อาวุโสหลายท่านที่ยื่นอยู่ด้านหลังเขา สถานการณ์ในขณะนั้นทุกคนต่างตื่นตกใจขึ้นเล็กน้อย

ภาพเมฆาเคลื่อนคล้อยช่างสมคำล่ำลือจริงๆ!

ดูเหมือนพวกเขาคงออกจากที่ไปได้แล้วด้วยของสิ่งนี้!

อย่างใดก็ตามในเวลานี้ปราณกระบี่จู่ๆ พุ่งออกมา!

ลั่วเหยี่ยนรู้สึกไม่ดีนัก ทำได้เพียงขยับหนีไป!

ขณะที่ก้าวเข้าไปในภาพเมฆาเคลื่อนคล้อยได้เพียงครึ่งก้าวนั้น ก็ถูกบังคับให้ถอยออกไป

พรึบ!

ลมปราณเยือกเย็นแหลมคม แวบเขามาตรงหน้าอย่างรวดเร็ว!

แม้กระทั่งลั่วเหยี่ยนยังไม่ทันได้กางค่ายกล บนใบหน้าของเขาปรากฏบาดแผลลึกที่เปิดออกขี้น!

ความเจ็บปวดปะทุขึ้น

หัวใจของลั่วเหยี่ยนสั่นไหวอย่างรุนแรง แทบทะลุออกมาจากอก!

หากการตอบโต้ของเขาช้าเพียงครึ่งเดียว ปราณกระบี่เล่มนี้บางทีคงได้ตัดหัวเขาไปเสียแล้ว!

หลังจากตื่นตระหนกใจ ความโกรธแค้นก็ยิ่งโหมกระหน่ำมากขึ้น!

เขาเงยหน้ามองไปทางฉู่หลิวเยว่ด้วยความเคียดแค้นอย่างที่สุด

ตัวนางเองก็ยังเอาตัวไม่รอด แต่ยังมีใจมุ่งมั่นที่จะจัดการพวกเขา!

“ซั่งกวนเยว่! หากเจ้าตายก็ไม่มีใครรั้งเจ้า! อย่าลากคนทั้งหมดฝังไปพร้อมกันเจ้าเลย!”

ลั่วเหยี่ยนตะโกนขึ้นด้วยเสียงทุ้มต่ำ!

เสียงที่เยียบเย็นและทุ่มต่ำแผ่ขยายไปบนท้องฟ้า!

มุมปากของฉู่หลิวเยว่โค้งงอขึ้นอย่างเรียบเย็น

“ลั่วเหยี่ยน คำพูดเจ้านี้เข้าไม่อาจเห็นด้วยได้ ตั้งแต่ต้นจนจบ ข้าไม่เคยคิดที่จะตาย ข้าแค่…ไม่อยากเห็นคนที่ข้าเกลียดมีชีวิตที่ดีก็เท่านั้น”

“เจ้า!”

ลั่วเหยี่ยนหายใจถี่และกำลังคิดจะต่อต้าน จู่ๆ ในหูของเขามีเสียงประหลาดดังขึ้น

เขาหันไปมองและดวงตาเบิกโพลงอย่างหวาดกลัวในทันที!

บนภาพเมฆาเคลื่อนคล้อย ไม่รู้ว่าเมื่อใดที่ถูกปกคลุมไปด้วยเปลวไฟสีแดงทองชั้นหนึ่งที่กำลังลุกโชติช่วงในเวลานั้น

มันได้รับผลกระทบจากเปลวไฟ แสงที่แผ่ขยายออกมาหนึ่งชั้นนั้นก็ค่อยๆ มืดมนลง

…มิติที่ทอดยาวออกไปกำลังถูกปิดกั้นลง!

ลั่วเหยี่ยนแทบไม่หายใจออกมา

สตรีผู้นี้…ลงมือได้โหดร้ายนัก!

ภายใต้สถานการณ์ที่นางก่อขึ้น จึงไม่ยอมให้ใครหนีออกไปได้!

นางบ้าไปแล้วจริงๆ!

ภาพเมฆาเคลื่อนคล้อยต้องเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์แห่งจุนเจ๋ออย่างแท้จริง!

ว่ากันตามเหตุผลแล้ว อาศัยพลังของฉู่หลิวเยว่เอง ไม่ว่าอย่างใดคงไม่สามารถส่งผลกระทบต่อชีวิตได้…

“นั่นคืออันใด”

ผู้อาวุโสท่านหนึ่งที่อยู่ด้านหลังจู่ๆ ก็เห็นบางสิ่งและพูดขึ้นด้วยความประหลาดใจ

หลั่วเหยี่ยนมองตามสายตาของเขา จนมองเห็นเปลวไฟสีแดงทองที่ลุกโชนนั่น เหมือนห่อหุ้มไปด้วยเปลวไฟที่โปรงใส!

ความกดดันหนักหนาขึ้นเป็นสองเท่า พลังเกินกว่าที่เขาจินตนาการเอาไว้!

“นี่คือ…เพลิงแห่งกรรมของหม้อน้ำเทวศักดิ์สิทธิ์หรือ!”

ลั่วเหยี่ยนมีประสบการณ์มากมาย จึงแยกออกได้อย่างรวดเร็วถึงต้นทางของเปลวไฟทีโปร่งแสงนั่น

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ในใจของเขาก็ดิ่งลงลึกในทันที

หลังจากการระเบิดนั่นสำนักกระบี่ทมิฬมีคนตายและบาดเจ็บกว่าครึ่ง!

การสังเวยเลือกที่ยิ่งใหญ่นั่นสั่นขึ้นอย่างรุนแรง! และเริ่มปะทุขึ้นอย่างรุนแรง!

มันถล่มลงทีละน้อยทีละน้อย!

มั่วอวิ๋นรู้ดีว่าสถานการณ์นี้มิอาจย้อนกลับได้อีกแล้ว ร่างกายสั่นเทาเต็มไปด้วยความไม่พอใจและความแค้น!

เปรี้ยง!

ในที่สุดการสังเวยเลือดก็พังทลายลง!

คนในสำนักกระบี่ทมิฬเหล่านั้นยืนอยู่ตรงริมขอบ เมื่อหนีไม่ทันพวกเขาจึงถูกกลืนกินหายไปด้วยพลังกับเลือดที่บ้าคลั่งนั่น!

มั่วอวิ๋นได้รับแรงกระแทกอย่างหนัก จนร่างกระเด็นลอยออกไป!

ในที่สุดดวงตาทั้งคู่ของเขาเต็มไปด้วยเลือดสีแดงสด!

ในณะที่ทุกคนคิดว่าเขาตายอย่างแน่นอนในครั้งนี้ จู่ๆ กลับเห็นเขาฝืนบังคับร่างให้มั่นคงขึ้น

ชั่วครู่ต่อมาเขามองไปทางฉู่หลิวเยว่!

“ชั่งกวนเยว่ ครั้งนี้เจ้าเป็นคนบีบบังคับข้า!”

เสียงของอินอู้ที่เยียบเย็น เผยให้เห็นเจตนาฆ่าที่รุนแรงบ้าคลั่ง!

ในขณะเดียวกันที่เสาเทพยดาได้แวบขึ้นมาในทันทีตรงระหว่างคิ้วของเขา!

เมื่อฉู่หลิวเยว่เงยหน้าขึ้น เกล็ดน้ำแข็งหนาๆ ได้ปกคลุมบนคิ้วและตาของนาง

เสาเทพยดานั่น นางไม่อาจคุ้นเคยไปได้มากกว่านี้!

…ถ้ำปีศาจทมิฬ!

ตามที่เรียกว่าสำนักกระบี่ทมิฬเห็นได้ชัดว่ามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดอย่างมากกับถ้ำปีศาจทมิฬ!

“เป็นถ้ำปีศาจทมิฬที่ส่งเจ้ามาที่นี่หรือ!”

ประโยคหนึ่งเพิ่งเอ่ยถามขึ้นมา

มั่วอวิ๋นหัวเราะอย่างเรียบเย็น และไม่ตอบกลับอันใด เพียงแต่พุ่งตรงไปหาฉู่หลิวเยว่อย่างรวดเร็ว!

พลังสวรรค์และโลกในบริเวณรอบๆ จู่ๆ เขาก็รวมตัวกันอย่างบ้าคลั่ง!

เพียงหายใจในเวลาอันสั้น พลังของเขาได้ฟื้นคืนเป็นเทพศักดิ์สิทธิ์

………………..

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงลิขิตสวรรค์