ยอดหญิงลิขิตสวรรค์ นิยาย บท 1909

………………..

นั่นเป็นหินจริงๆ

หินก้อนนั้นมีขนาดเท่ากำปั้นสีขาวเทา จากนั้นมันค่อยกลิ้งออกมาจากเปลวเพลิงที่ลุกโชน ราวมีคนโยนออกมาอย่างไม่ระวัง

คนจำนวนมากชะงักไป

เพราะในสถานการณ์เช่นนี้ การปรากฏตัวของก้อนหินก้อนนี้มันไม่สมเหตุสมผลจริงๆ

ทำไมของสิ่งนี้ถึงได้ปรากฏขึ้นอย่างไม่ทราบสาเหตุ?

แต่จากนั้นไม่นาน หินก้อนที่สองก็กลิ้งออกมาจากด้านใน

ในตอนนี้พลังแห่งทัณฑ์ทลายเทพที่บ้าคลั่งได้ทำให้พื้นที่โดยรอบปั่นป่วนอย่างสมบูรณ์

มิติอันบ้าคลั่งจำนวนนับไม่ถ้วนปั่นป่วนวุ่นวายราวกับต้องการฉีกมิติทั้งหมด!

ทว่าหินทั้งสองก้อนนี้เหมือนไม่ได้รับผลกระทบจากระลอกคลื่นเหล่านี้เลย มีเพียงกระดูกที่กลิ้งออกไปเท่านั้น

หากมองเพียงครู่แรกจะคิดว่าพวกมันกำลังตั้งอยู่บนพื้นราบ

แต่ทุกคนยังไม่ทันได้ดึงสติกลับมา หินก้อนที่สามก็ปรากฏขึ้นในเวลาใกล้เคียงกัน แล้วกลิ้งไปในอีกทิศทางหนึ่ง

…

ในตอนนั้นเหมือนทุกสิ่งทุกอย่างจะเคลื่อนผ่านอย่างเชื่องช้า

สายตาจำนวนนับไม่ถ้วนจ้องมองที่ภาพเหตุการณ์ประหลาดบนท้องฟ้าเขม็ง

ก้อนหินจำนวนมากกลิ้งออกมาจากภายในกลุ่มไฟ ก่อนกระจายออกไปจนทั่ว

ภายใต้เปลวเพลิงที่ลุกโชนหินเหล่านี้ก็ดูปกติธรรมดา

แต่การปรากฏตัวของพวกมันนั้นกลับดูอันตรายเป็นพิเศษ

“ก้อนหินเหล่านี้…หลังจากถูกโจมตีจากพลังทัณฑ์ทลายเทพแต่กลับไม่แตกสลาย?”

ไม่รู้ว่าใครเป็นคนพูดประโยคขึ้นด้วยเสียงทุ้มต่ำ

คนจำนวนมากได้ยินดังนั้นก็ชะงักไป

ใช่แล้ว!

พลังทัณฑ์ทลายเทพแข็งแกร่งมาก แม้กระทั่งเทือกเขาสูงอันสลับซับซ้อนยังถูกทำลายเป็นจุณ!

แล้วทำไมก้อนหินเล็กๆ เหล่านี้…เหมือนจะไม่ได้เป็นอันใดเลย

“ไม่ใช่ หรือพวกเจ้าไม่สงสัยว่าก้อนหินเหล่านี้มาจากที่ใดหรอกหรือ”

มันไม่มีทางมาจากทัณฑ์ทลายเทพแน่นอน

ถ้าเช่นนั้น มีสิ่งเดียวที่จะสามารถอธิบายได้…

ฉู่หลิวเยว่!

ก้อนหินเหล่านี้ จะต้องเป็นของนางแน่นอน!

แต่สิ่งที่ทำให้คนรู้สึกมึนงงยิ่งกว่านั้นก็คือ

นางถูกขังอยู่ภายในทัณฑ์ทลายเทพ เป็นตายไม่ทราบ แล้วยังมีเวลาโยนก้อนหินเหล่านี้ออกมาอีกหรือ

“…ไม่ถูกต้อง! พวกเจ้าดูสิ! บนก้อนหินเหล่านั้นเหมือนว่าจะมีอันใดออกมา!”

เสียงอุทานหนึ่งดังขึ้น เหมือนก้อนหินที่ถูกโยนลงไปในแม่น้ำที่เงียบสงบ แล้วเกิดระลอกคลื่นขยายเป็นวงกว้าง

ทุกคนหันกลับไปมอง

หลังจากนั้นไม่นานเสียงฮือฮาจากฝูงชนก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง

“เหมือนว่า…สีน้ำเงินเหล่านั้นคืออันใด”

“เอ๋ แต่ด้านข้างเป็นสีเขียว! เหมือนว่าก้อนหินเหล่านั้นจะแตกต่างกันออกไป?”

เดิมทีหินที่มีสีเทาไม่น่ามอง และก้อนหินบางก้อนก็ดูน่าเกลียดเล็กน้อย แต่เมื่อเวลาผ่านไปประกายแสงสีต่างๆ ก็พวยพุ่งออกมาจากด้านใน

แม้จะไม่สามารถเปรียบเทียบกับทัณฑ์ทลายเทพที่สว่างเจิดจ้านั้นได้ มันก็แยกตัวออกจากกัน เมื่อมองเพียงครู่แรก สีสันเหล่านั้นก็สะดุดตาเป็นอย่างมาก

“เหมือนกับ…พวกมันไม่ใช่หินธรรมดาเลย! ลำแสงเหล่านั้น…ลำแสงเหล่านั้นคืออาณาเขตซียนเทพ!”

ทันทีที่สิ้นเสียงทุกคนก็ตกใจอย่างมาก!

ความจริงแล้วพวกเขาคุ้นเคยกับคำว่า “อาณาเขตเซียนเทพ” เป็นอย่างดี

ท้ายที่สุดแล้วคนภายในท่าเรือดอกที่สามารถอยู่รอดปลอดภัย ส่วนใหญ่แล้วก็เป็นผู้แข็งแกร่งระดับเทพ

ตอนที่พวกเขาแข่งขันประมือกัน ก็ต้องเคยเห็นผู้บำเพ็ญเพียรแสดงพลังของอาณาเขตเซียนเทพไม่มากก็น้อย

แต่ในตอนนั้นเมื่อพวกเขานำก้อนหินเหล่านี้ไปเชื่อมโยงกับอาณาเขตเซียนเทพ พวกเขาก็ยังคิดว่านี่มันเป็นเรื่องเหนือจินตนาการ

“อาณาเขตเซียนเทพ? จะเป็นไปได้อย่างใด มีแต่ผู้บำเพ็ญเพียรระดับเทพเท่านั้นถึงจะสามารถมีอาณาเขตเซียนเทพได้ ต่อให้ก้อนหินเหล่านี้แข็งแกร่งมากเพียงใด แต่มันก็เป็นสิ่งที่ไม่มีชีวิต! แล้วจะสามารถมีอาณาเขตเซียนเทพเป็นของตนเองได้อย่างใด”

“นั่นสิ! หรือเจ้าจะรู้สึกหวาดกลัวเกินไปจนตาลายขึ้นมาในชั่วขณะ?”

เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้น

“…ท่านพ่อ ก้อนหินที่กระจัดกระจายเหล่านี้ เหมือนกับ…มันเหมือนกับ…”

ผู้ที่พูดนั้นเป็นเด็กสาวอายุไม่เกินเจ็ดแปดปี

นางเงยหน้าขึ้นมอง สีหน้าบริสุทธิ์ แววตายังแฝงด้วยความสงสัย

เหมือนนางรู้สึกคุ้นเคยกับภาพตรงหน้านี้เล็กน้อย แต่ว่าก็คิดไม่ออกว่ามันคืออันใด

ต้วนชิงเฉวียนที่ยืนอยู่ไม่ไกลได้ยินดังนั้น ภายในสมองก็มีแสงสีขาวสว่างวาบปรากฏขึ้น

“ค่ายกล!”

เมื่อได้รับคำใบ้จากเขาเช่นนี้ ในที่สุดเด็กผู้หญิงคนนั้นนึกขึ้นได้ในฉับพลัน

“ใช่แล้ว! เหมือนกับค่ายกล! ท่านพ่อ ท่านดูสิ ค่ายกลนี้เหมือนกับค่ายกลที่ท่านเคยเอาให้ข้าดูก่อนหน้านี้เลย!”

เด็กอายุเจ็ดแปดขวบก็เริ่มบำเพ็ญเพียรแล้ว ดังนั้นจึงสามารถรักษามุมมองแรกเริ่มได้

เมื่อมองก้อนหินที่กระจัดกระจายเต็มท้องฟ้า นางก็รู้สึกคุ้นเคยขึ้นมาในทันที

แต่ ชายวัยกลางคนที่ถูกนางลากมาจะมีแก่ใจสนใจเรื่องนี้ได้อย่างใด

เขาคิดว่าลูกสาวบ้านตัวเองพูดออกมาพล่อยๆ เพียงเท่านั้น

ที่ก้อนหินเหล่านั้นแผ่กระจายอาณาเขตเซียนเทพก็เป็นเรื่องน่าประหลาดพออยู่แล้ว ตอนนี้ยังจะมาบอกว่ามันกำลังสร้างค่ายกลอีกหรือ…

แค่คิดเล่นๆ ก็รู้ว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้แล้ว!

เขาไม่ได้พูดอันใด แต่ก็อุ้มลูกสาวขึ้นมาไว้ภายในอ้อมกอดอย่างรักใคร่

เด็กน้อยน่าสงสาร

ทว่าต้วนชิงเฉวียนกลับจ้องท้องฟ้าตาเขม็งแล้วพูดออกมาทีละคำว่า

“นั่นไม่ได้เหมือนค่ายกล…แต่มันคือค่ายกล!”

เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นเร้าใจมีพลัง!

ชายวัยกลางคนและคนจำนวนมากเงยหน้าขึ้นมองทันทีด้วยความสงสัย

ก้อนหินจำนวนมากบนท้องฟ้ากระจายออกไปทั่วบริเวณโดยกลุ่มเพลิงเป็นจุดศูนย์กลาง ก้อนหินแต่ละก้อนกระจายไปตามจุดของตนเอง

หากมองไปแล้วมันดูซับซ้อนไม่เป็นระเบียบ

แต่หากสังเกตดีๆ ก็จะพบว่าลำดับในการจัดเลี้ยงแถวของหินเหล่านั้นได้ตรงตามกฎที่ว่าอย่างพอดิบพอดี!

ทั้งหมดทั้งมวลสลับซับซ้อนและผสานกันอย่างงดงาม!